Άτη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Η Άτη ή Άττη ήταν κατά τον Ησίοδο θυγατέρα της Έριδος, κατά τον Όμηρο δε θυγατέρα του Διός. Θεά της βλάβης και της φθοράς των ανθρώπων την οποία ο Ζεύς γκρέμισε από τον Όλυμπο. Θεά της ελληνικής μυθολογίας που έστελνε τις συμφορές στους ανθρώπους. Οι Λιταί έρχονταν αργότερα για να θεραπεύσουν ό,τι έστελνε η Άτη. Η Άτη, σύμφωνα με τον Ηρόδοτος, ήταν η καταστροφή, ή το 'θεό φθονεί'. Ακολουθούνταν απο την Νέμεση, που ήταν η εκδίκηση και την ύβρι ή αλαζονεία.

Το μυθολογικό πλαίσιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με την Ιλιάδα,ήταν θυγατέρα του Διός ή Άτη τον παρέσυρε να ορκιστεί τρομερό όρκο, που τον ανάγκασε κατόπιν να επιβάλει στον γιο του τον Ηρακλή να μπει στη δούλεψη του Ευρυσθέα, εκτελώντας τους φοβερούς άθλους που εκείνος του ζητούσε. Σύμφωνα με την παράδοση, αυτή ήταν και η αρχή των κακών για τους ανθρώπους. Όταν ο Ζευς κατάλαβε το πάθημά του, άρπαξε την Άτη από τα μαλλιά και την έδιωξε από τον Όλυμπο. Έτσι αυτή ήρθε στη γη, προκαλώντας στους ανθρώπους το κακό και την αταξία.Θεά της βλάβης και της φθοράς των ανθρώπων την οποία ο Ζεύς γκρέμισε από τον Όλυμπο. Θεά της ελληνικής μυθολογίας που έστελνε τις συμφορές στους ανθρώπους. Οι Λιταί έρχονταν αργότερα για να θεραπεύσουν ό,τι έστελνε η Άτη.

Προτεινόμενη βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιωάννης Κακριδής, (επιμ.), Ελληνική μυθολογία: οι θεοί, Εκδοτική Αθηνών, (Αθήνα 1986)