Άστον Ουέντγουερθ Ντιλκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Άστον Ουέντγουερθ Ντιλκ
Ashton Wentworth Dilke newspaper image.jpg
Εικόνα δημοσιευμένη στην σελίδα 421 της εφημερίδας "The Illustrated London News", την 1η Μαΐου του 1880.
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Ashton Wentworth Dilke
Γέννηση11 Αυγούστου 1850
Λονδίνο
Θάνατος12 Μαρτίου 1883 (32 ετών)
Αλγέρι
Αιτία θανάτουφυματίωση
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
ΕθνικότηταΒρετανός
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά
ΣπουδέςΤρίνιτι Χωλ, Κέμπριτζ
Πληροφορίες ασχολίας
ΙδιότηταΠολιτικός, Ταξιδιώτης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΜάργκαρετ Γιούστας Σμιθ (1876-1883)
ΤέκναΣερ Φίσερ Ουέντγουερθ Ντιλκ, 4ος Βαρονέτος
Κλίμεντ Ουέντγουερθ Ντιλκ
Σύμπιλ Μέρι Ουέντγουερθ Ντιλκ
ΓονείςΣερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 1ος Βαρονέτος
και Μέρι Τσάτφιλντ
ΣυγγενείςΣερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 2ος Βαρονέτος (αδελφός)
Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ (παππούς)
Σερ Τσαρλς Ουέντγουερθ Ντιλκ, 3ος Βαρονέτος (ανιψιός)
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαμέλος της 22ης βουλευτικής περιόδου του Ηνωμένου Βασιλείου (1880–1883, Newcastle-upon-Tyne)

Ο Άστον Ουέντγουερθ Ντιλκ (11 Αυγούστου 1850 – 12 Μαρτίου 1883) ήταν Βρετανός Ριζοσπάστης και φιλελεύθερος πολιτικός που κατείχε έδρα στην Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου απο το 1880 μέχρι το 1883.[1]

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κτήριο της Ένωσης του Κέιμπριτζ

Μαθησιακή εκπαίδευση έλαβε ιδιωτικά απο τον πατέρα του πριν γίνει η εγγραφή του στο Trinity Hall του Κέιμπριτζ το 1868.[7] Έγινε λόγιος πριν το 1870 και ένα διακεκριμένο μέλος της Ένωσης του Κέιμπριτζ, παρόλο που παράτησε το κολλέγιο το 1872 πριν πάρει το πτυχίο του, για να ταξιδέψει στην Ρωσία. Για αρκετούς μήνες έζησε σε ένα Ρωσικό χωριό και μελέτησε την γλώσσα, αλλά και για την κοινωνική τάξη των χωρικών της περιοχής. Επέστρεψε στο Λονδίνο το 1873, έχοντας σημάδια φυματίωσης, της αρρώστιας που αργότερα θα τον σκότωνε. Ξεκίνησε να γράφει ένα βιβλίο για την Ρωσία, του οποίου δύο κεφάλαια εμφανίστηκαν στο Fortnightly Review του 1874,[8] αλλά το οποίο δεν δημοσιεύθηκε ποτέ.[7][9]

Το 1875, αγόρασε την εφημερίδα Weekly Dispatch για £14,000 (στερλίνες), δρώντας ως συντάκτης της μέχρι το 1876 και μετά ξανά απο το 1878 μέχρι το 1880. Το 1878 δημοσίευσε μια μετάφραση του βιβλίου Virgin Soil του Ivan Turgenev.[7]

Το 1876 παντρεύτηκε την Μάργκαρετ Σμιθ, την μεγαλύτερη κόρη του Τόμας Γιούστας Σμιθ, με την οποία έκανε δύο γιους και μία κόρη.

Το 1880 εκλέχθηκε ως Μέλος του Κοινοβουλίου του Νιούκαστλ, αλλά η επιδείνωση της υγείας του τον έκανε να παραιτηθεί τον Φεβρουάριο του 1883, ξοδεύοντας τους τελευταίους μήνες τις ζωής του στο Αλγέρι, όπου και πέθανε τον Μάρτιο σε ηλικία 32 ετών.[1][7]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Ashton Wentworth Dilke». www.thepeerage.com. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2019. 
  2. «Sir Charles Dilke, 1st baronet». www.thepeerage.com. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2019. 
  3. «Mary Chatfield». www.thepeerage.com. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2019. 
  4. «Sir Charles Wentworth Dilke, 2nd Baronet - Family». www.thepeerage.com. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2019. 
  5. «Margaret Mary Smith». www.thepeerage.com. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2019. 
  6. «Sir Fisher Wentworth Dilke, 4th Bt». www.thepeerage.com. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2019. 
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 «Dilke, Ashton Wentworth (1850–1883), traveller and politician | Oxford Dictionary of National Biography». www.oxforddnb.com (στα Αγγλικά). doi:10.1093/ref:odnb/9780198614128.001.0001/odnb-9780198614128-e-7644. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2019. 
  8. «The Party of Humanity: The Fortnightly Review and Its Contributors, 1865-1874 by Edwin Mallard Everett, 1939 | Online Research Library: Questia». www.questia.com. Ανακτήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2019. 
  9. Dilke, Wentworth. Cambridge University Press-Britain. Cambridge: Cambridge University Press. σελίδες 88–92. ISBN 978-0-511-70257-0.