Άσκρη Βοιωτίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°18′50″N 23°06′33″E / 38.31389°N 23.10917°E / 38.31389; 23.10917

Αυτό το λήμμα αφορά σύγχρονο οικισμό. Για την αρχαία πόλη, δείτε: Άσκρη.
Άσκρη
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Άσκρη
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΣτερεάς Ελλάδος
Περιφερειακή ΕνότηταΒοιωτίας
ΔήμοςΔήμου Αλιάρτου-Θεσπιέων
Δημοτική ΕνότηταΘεσπιέων
ΚοινότηταΆσκρης
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΣτερεά Ελλάδα
ΝομόςΒοιωτίας
Έκταση27,622 (η κοινότητα) χλμ2
Υψόμετρο380
Πληθυσμός622 (μόνιμος) (2011)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΠαλαιοπαναγιά, Παναγία, Ασκραία
Ταχ. κωδ.32 001

Η Άσκρη είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Θεσπιέων, του δήμου Δήμου Αλιάρτου-Θεσπιέων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Βοιωτίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. [1][2] Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Θηβών του νομού Βοιωτίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας. [3][4]

  • Μέχρι το 1953 ο οικισμός ονομαζόταν Παλαιοπαναγιά, μέχρι το 1970 Παναγία και μέχρι το 1973 Ασκραία. [2][3][5][6][7]

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Άσκρη είναι ημιορεινό χωριό στο κεντρικό τμήμα του νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται στις πλαγιές της κορυφής «Παλιοβορός» (535 μ.) των ανατολικών απολήξεων του Ζαγαρά Ελικώνα και στην όχθη του μικρού ποταμού Περμησσού, πάνω στη διασταύρωση των επαρχιακών δρόμων Αλιάρτου-Άσκρης, Μαυρομματίου-Άσκρης και Άσκρης-Νεοχωρίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 380. Απέχει 33 χλμ. περίπου ΝΑ. της Λειβαδιάς. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 27,622 χμ² (2011). [8][3][4][9][10][11][12]

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μόνιμος [13][14][15]
Έτος Πληθυσμός
1991 807
2001 818
2011 622
Πραγματικός (de facto) [3][4][1]
Έτος Πληθυσμός
1961 1.323
1971 964
1981 993
1991 1.205
2001 994
2011 616

Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 ως Παλαιοπαναγιά και ορίστηκε έδρα του δήμου Άσκρης και, κατόπιν, του δήμου Θεσπιέων του, τέως, νομού Αττικής & Βοιωτίας. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Βοιωτίας και το 1909 πάλι στον νομό Αττικής & Βοιωτίας. Το 1943 υπήχθη οριστικά στον νομό Βοιωτίας. Το 1953 μετονομάστηκε σε Παναγία, το 1970 σε Ασκραία και το 1973 σε Άσκρη. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άσκρης και προσαρτήθηκε στον δήμο Θεσπιέων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Θεσπιέων και προσαρτήθηκε στον δήμο Αλιάρτου. Το 1912 ορίστηκε ιστορική έδρα του δήμου Αλιάρτου, ο οποίος το 2014 μετονομάστηκε σε δήμο Αλιάρτου-Θεσπιέων. [2][16]

Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ο ναός Κοίμησης της Θεοτόκου στο δυτικό τμήμα του οικισμού
  • Η προτομή του Ησιόδου, του οποίου πατρίδα υπήρξε η αρχαία Άσκρη
  • Η ακρόπολη της αρχαίας Άκρης (ή Άσκρας), στο λόφο «Πυργάκι», βορειοδυτκά του οικισμού. Σώζονται ερείπια πύργου κτισμένου από τους Θεσπιείς, λίγο πριν τη μάχη των Λεύκτρων, για τον έλεγχο των διόδων της περιοχής. Γύρω από τον πύργο σώζεται περίβολος παλαιότερος, που όμως έχει καταρρεύσει σε πολλά σημεία. Στο νότιο τμήμα του λόφου βρίσκεται το ιερό της Ήρας Ασκραίας και το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου
  • Ο φράγκικος μεσαιωνικός πύργος, στη δυτική έξοδο του οικισμού, στη θέση «Κερησσός». Πιθανό να χτίστηκε κάποια στιγμή τον 13ο ή τον 14ο αιώνα. Ανατολικά του πύργου βρίσκονται ερείπια μεσαιωνικού οικισμού που ονομαζόταν «Παναγιά» και είναι γνωστό ότι τον 17ο αιώνα ήταν ήδη εγκαταλειμμένος όπως προκύπτει από την αναφορά του Άγγλου περιηγητή Sir George Wheler από το 1676. Η βάση του πύργου έχει διαστάσεις 8,7 x 8,7μ. Έχει καταρρεύσει μεγάλο μέρος του και το ανώτερο σωζόμενο ύψος είναι 7 μέτρα.
  • Το Βυζαντινό Επισκοπείο (Ζαρατόβας), δυτικά του οικισμού
  • Το Ιερό των Μουσών, νοτιοδυτικά της ακρόπολης. Από τις ανασκαφές που έγιναν το 1890 αποκαλύφθηκαν το θέατρο, ο ναΐσκος ή βωμός των Μουσών, τα βάθρα των αγαλμάτων, η μακρά ιωνική στοά και μία μικρότερη
  • Η θέση «Λίμνη Μουσών», βόρεια του οικισμού, με μικρή λίμνη και πάρκο αναψυχής

Από την Άσκρη περνάει το μονοπάτι Ο 22 που οδηγεί στην Ξηρονομή

[11][4][17][18]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995 (ΠΛΜ)
  • Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
  • Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
  • Χάρτες «Ανάβαση» (Στερεά Ελλάδα 1:50.000)
  • Google Earth
  • eetaa.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]