Άνω Βροντού Σερρών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 41°18′00″N 23°40′58″E / 41.30000°N 23.68278°E / 41.30000; 23.68278

Άνω Βροντού
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Άνω Βροντού
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚεντρικής Μακεδονίας
ΔήμοςΔήμος Σερρών
Δημοτική ΕνότηταΆνω Βροντούς
ΚοινότηταΆνω Βροντούς
Γεωγραφία και στατιστική
Γεωγραφικό διαμέρισμαΜακεδονίας
ΝομόςΣερρών
Έκταση47,188 (η κοινότητα) χλμ2
Υψόμετρο1.060 μέτρα
Πληθυσμός199 (2011)
Ταχ. κωδ.621 00
Τηλ. κωδ.2321

Η Άνω Βροντού είναι ορεινό χωριό του νομού Σερρών. Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 1.060 μέτρων στις πλαγιές των ορέων Βροντούς, που αποτελούν απόληξη του Όρβηλου. Πρόκειται για τον πιο ορεινό οικισμό του νομού Σερρών και ολόκληρης της ανατολικής Μακεδονίας. Η Άνω Βροντού αποτελεί το μοναδικό χωριό της ομώνυμης τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 199 κάτοικοι. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 47,188 χμ² (2011). [1]

Το καμπαναριό του αγίου Δημητρίου

Πληθυσμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μόνιμος [2][3][4]
Έτος Πληθυσμός
1991 383
2001 406
2011 199
Πραγματικός (de facto) [5][6][1]
Έτος Πληθυσμός
1961 567
1971 450
1981 347
1991 408
2001 452
2011 196

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρχαία και ρωμαϊκή εποχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ύπαρξη στην Άνω Βροντού ενός ρωμαϊκού οικισμού εικάζεται από ελληνική επιγραφή των αυτοκρατορικών χρόνων, εντοιχισμένη παλιότερα στον ερειπωμένο ναό του Αγίου Νικολάου. [7] Ο οικισμός (κώμη), ανήκε στην φυλή των Οδομάντων[8], οι οποίοι κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου έστειλαν στρατιωτική βοήθεια στους Αθηναίους. Ο αρχαίος οικισμός Οδομαντική θα ήταν χτισμένος στο ίδιο οχυρό ύψωμα όπου το σημερινό χωριό, το οποίο διαθέτει πολλά στρατηγικά πλεονεκτήματα και είναι πραγματικά ιδανικό για κατοίκηση. [9] Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται και από άλλες ενδείξεις, όπως είναι η μνεία της Βροντούς σε έγγραφα των χρόνων της σερβοκρατίας (14ου αιώνα). Την πιο ισχυρή όμως ένδειξη προσφέρει η ύπαρξη μεταλλείων και μεταλλουργείων σιδήρου στη γύρω περιοχή, [10] [11] που φαίνεται πως αποτέλεσε το σοβαρότερο κίνητρο για την ίδρυση ενός τόσο ορεινού (υψόμ. 1060 μ.) και γεωγραφικά απομονωμένου οικισμού.

Βυζαντινοί και νεότεροι χρόνοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα μέσα του 14ου αιώνα ο Σέρβος τσάρος Στέφαν Ντούσαν (Стефан Душан) κατάφερε να κατακτήσει πολλά μέρη της σημερινής Ελλάδας φτάνοντας μέχρι και την Λαμία, όπως και στην περιοχή των Σερρών. Από τότε έως και τις αρχές του 20ου αιώνα το χωριό ήταν ένας πολύπαθος τόπος, καθώς άλλαζε κατακτητές, που επιχείρησαν να οικειοποιηθούν την Μακεδονία και βίαια προσπάθησαν να εγκαταστήσουν ξένους πληθυσμούς. Όμως με τους Μακεδονικούς αγώνες το χωριό έγινε μέρος του Ελλαδικό χώρου και έκτοτε έμεινε έτσι. Μάλιστα αξίζει να σημειωθεί ότι εκείνη την εποχή (1900) το χωριό ανέρχονταν σε πληθυσμό που άγγιζε τους 6.000-6.500 κατοίκους. Η μεγαλύτερη μεταβολή που υπέστη η Βροντού έλαβε χώρα το 1923 με την συνθήκη της Λοζάνης που αφορούσε την ανταλλαγή πληθυσμών. Τότε σχεδόν όλοι όσοι είχαν εγκατασταθεί στην περιοχή, κατά την διάρκεια των προηγούμενων εισβολών και των κατακτήσεων υποχρεώθηκαν να την εγκαταλείψουν. Οι ξεριζωμένοι από την Μικρά Ασία Έλληνες πρόσφυγες από την Καππαδοκία στάλθηκαν στα άδεια χωριά για να τα κατοικήσουν. Από εκείνη την εποχή μέχρι και σήμερα η περιοχή έχει υποστεί μείωση στον πληθυσμό και εκτιμάτε ότι αυτή την χρονική περίοδο (2022) ζουν εκεί 60-70 μόνιμοι κάτοικοι. Ωστόσο τους καλοκαιρινούς μήνες οι κάτοικοι φτάνουν μέχρι και τους 250.

Προσωπικότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκαν στην Άνω Βροντού

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 https://www.statistics.gr/2011-census-pop-hous
  2. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2011_monimos.pdf
  3. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2001_monimos.pdf
  4. https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1991_monimos.pdf
  5. ΠΛ 4:581
  6. ΠΛΜ 15:331
  7. D. C. Samsaris, La vallée du Bas-Strymon á l’ époque impériale (Contribution épigraphique á la topographie, l’ onomastique, l’ histoire et aux cultes de la province romaine de Macédoine), Δωδώνη 18(1989), τεύχ. 1, σ. 265-266, αρ. 96 = The Packard Humanities Institute (Samsaris, Bas-Strymon 96, # PH150735)
  8. Ηρόδοτος, 7. 112
  9. [1] Αρχειοθετήθηκε 2018-06-24 στο Wayback Machine. Δ. Κ. Σαμσάρης, Ιστορία των Σερρών κατά την αρχαία και ρωμαϊκή εποχή, Θεσσαλονίκη 1999, σ. 167-168 (Ιστoσελίδα του Δήμου Σερρών)
  10. [2] Δ. Κ. Σαμσάρης, Αρχαίο κάστρο και μεταλλουργείο σιδήρου κοντά στο σημερινό χωριό Ορεινή Σερρών, Μακεδονικά 19 (1979) 240-251
  11. D. C. Samsaris, Les mines et la metallurgie de fer et de cuivre dans la province romaine de Macédoine, Klio 69(1987), 1, p. 154, 156-7

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ)
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]