Άντον Σίντλερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Άντον Σίντλερ
AntonSchindler.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση13  Ιουνίου 1795[1]
Medlov
Θάνατος16  Ιανουαρίου 1864[2][1]
Bockenheim
Χώρα πολιτογράφησηςΓερμανία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓερμανικά[3]
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο της Βιέννης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμαέστρος
συγγραφέας
μουσικολόγος
ιστορικός της μουσικής
βιογράφος
συνθέτης
ΕργοδότηςTheater Aachen
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Άντον Φέλιξ Σίντλερ (γερμανικά: Anton Felix Schindler, 13 Ιουνίου 1795 - 16 Ιανουαρίου 1864) ήταν συνεργάτης, γραμματέας και πρώιμος βιογράφος του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν.[4][5]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Μοραβία. Περί το 1813, μετακόμισε στη Βιέννη, για να σπουδάσει νομική. Το 1822, έγινε υπάλληλος δικηγορικού γραφείου. Παράλληλα, ασχολούνταν και με το βιολί, χωρίς να έχει ιδιαίτερη κλίση. Αργότερα, αποφάσισε να παρατήσει τη νομική σχολή και να επικεντρωθεί στη μουσική.

Ήδη από το 1822, έγινε το πρώτο βιολί του Theater in der Josefstadt, και το 1825 του Theater am Kärntnertor της Βιένης. Περί το 1814, συμμετέχοντας σε διάφορα σύνολα, είχε πρωτγνωρίσει τον Μπετόβεν. Η σχέση τους συνεχίστηκε έκτοτε, και το 1825, ξεκίνησε να μένει στο σπίτι του συνθέτη, ως γραμματέας αμισθί.[6][7][8] Το 1825, ήρθε σε ρήξη με τον συνθέτη, και τη θέση του την πήρε, ένας φίλος και βιολονίστας νεαρός του Μπετόβεν, ονόματι Καρλ Χολζ. Το 1826, ωστόσο, ο Σίντλερ, επέστρεψε.[6][8] Μετά τον θάνατο του Μπετόβεν (1827) ξεκίνησε να ταξιδεύει και να ασχολείται με τη μουσική, και άρχισε να βιογραφεί τον συνθέτη.[6][8]

Κατά τα επόμενα χρόνια, από την άλλη, κατηγορήθηκε για ψευδή στοιχεία και μη έγκυρα, τα οποία αφορούσαν τη ζωή του Μπετόβεν.[9] Ο Σίντλερ, διέθετε ένα μεγάλο αρχείο εγγράφων του συνθέτη, το οποίο όμως καταστράφηκε. Στις σημειώσεις του για τον Μπετόβεν, υπήρξαν πολλές αναμφίβολου περιεχομένου καταχωρήσεις μετά τον θάνατό του. Ωστόσο, μία έρευνα του Δρ. Μπαρθ (1992), φέρνει στο φως μία άλλη οπτική της υπόθεσης, με τον Σίντλερ, σιγά σιγά να αρχίζει ξανά να θεωρείται πλέον μία χρήσιμη πηγή για τη ζωή του Μπετόβεν.[10]

Έργα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 (Αγγλικά) SNAC. w61v5rz9. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13006685w. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb13006685w. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  4. Alessandra Comini (2008). The Changing Image of Beethoven: A Study in Mythmaking. Sunstone Press. ISBN 978-0-86534-661-1. https://books.google.com/?id=hYBAFG01FOsC&pg=PA416&dq=anton+felix+schindler#v=onepage&q=anton%20felix%20schindler&f=false. 
  5. Edmund Morris (2005). Beethoven: the universal composer. HarperCollins. ISBN 978-0-06-075974-2. https://books.google.com/?id=dH5uUbN9wWoC&pg=PA205&dq=anton+felix+schindler#v=onepage&q=anton%20felix%20schindler&f=false. 
  6. 6,0 6,1 6,2 Paul Nettl. "Schindler, Anton Felix". Beethoven Encyclopedia. Philosophical Library, New York, 1956.
  7. Anton Schindler (1795–1864) – Reproduktion einer Fotografie Beethoven-haus Bonn Digital Archives. Retrieved16 November 2018.
  8. 8,0 8,1 8,2 "Schindler, Anton Felix" Neue Deutsche Biographie, Volume 22 (2005). Retrieved 16 November 2018.
  9. See Stadlen (1977), Goldschmidt (2013, p. 58, n. 138), Herre & Beck (1978), Beck & Herre (1979), Howell (1979), Newman (1984).
  10. Barth, op. cit.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Albrecht, Theodore: 'Anton Schindler as destroyer and forger of Beethoven’s conversation books: A case for decriminalization', Music’s Intellectual History, RILM 2010, 168-81.
  • Beck, Dagmar & Grita Herre (1979): "Anton Schindlers fingierte Eintragungen in den Konversationsheften." [Anton Schindler's Fabricated Entries in the Conversation Books.] In: Harry Goldschmidt (ed.): Zu Beethoven. Aufsätze und Annotationen. [On Beethoven. Essays and Annotations.] Leipzig.
  • Barry Cooper, gen. ed., The Beethoven Compendium, Ann Arbor, MI: Borders Press, 1991, (ISBN 0-681-07558-9).
  • Herre, Grita & Dagmar Beck (1978): "Einige Zweifel an der Überlieferung der Konversationshefte." [Some Doubts about the Conversation Books.] Bericht über den Internationalen Beethoven–Kongreß Berlin 1977. Leipzig.
  • Howell, Standley (1979): "Beethoven's Mälzel Canon. Another Schindler Forgery?", The Musical Times Vol. 120, No. 1642, pp. 987–990. In German as "Der Mälzelkanon - eine weitere Fälschung Schindlers?", in: Harry Goldschmift (ed.): Zu Beethoven. Aufsätze und Dokumente, vol. 2. Berlin: Neue Musik 1984, pp. 163–171.
  • William S. Newman, 'Yet Another Major Beethoven Forgery by Schindler?', The Journal of Musicology, Vol. 3, No. 4. (Autumn, 1984), pp. 397–422.
  • Peter Stadlen, 'Schindler's Beethoven Forgeries', The Musical Times, Vol. 118, No. 1613. (July 1977), pp. 549–552.
  • Tellenbach, Marie-Elisabeth: Beethoven and his "Immortal Beloved" Josephine Brunsvik. Her Fate and the Influence on Beethoven's Œuvre.
  • Alexander Wheelock Thayer, Ludwig van Beethoven's Leben, 5 vols., Berlin 1866-1908 (vols. 4 and 5 posthumously ed. by Hugo Riemann).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]