Άννα Λουίζα Καρς
| Άννα Λουίζα Καρς | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Anna Louisa Karsch (Γερμανικά) |
| Γέννηση | 1 Δεκεμβρίου 1722 Gmina Skąpe |
| Θάνατος | 12 Οκτωβρίου 1791 Βερολίνο |
| Τόπος ταφής | Sophienkirche Große Hamburger Straße 29-31, Sophienstraße |
| Ψευδώνυμο | Die Karschin, die Deutsche Sappho |
| Παρατσούκλι | Die Karschin και немецкая Сапфо |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γερμανία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γερμανικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ποιήτρια συγγραφέας |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Caroline Louise von Klencke |
Η Άννα Λουίζα Καρς (γερμ.:Anna Louisa Karsch, 1 Δεκεμβρίου 1722, Σιλεσία - 12 Οκτωβρίου 1791, Βερολίνο) ήταν Γερμανίδα αυτοδίδακτη και ποιήτρια που ήταν γνωστή ως η «Γερμανή Σαπφώ».[1] Έγινε η πρώτη Γερμανίδα που «έζησε από τα κέρδη της δικής της λογοτεχνικής εργασίας».[2]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Άννα Λουίζα Καρς γεννήθκε σε μία φάρμα στη Σιλεσία. Ο πατέρας της ήταν παρασκευαστής μπίρας και η μητέρα της πανδοχέας. Σε ηλικία έξι ετών την πήρε μαζί του ένας θείος της και την έμαθε γραφή και ανάγνωση στα Γερμανικά καθώς και Λατινικά. Όταν πέθανε ο πατέρας της η μητέρα της ξαναπαντρεύτηκε και την ξαναπήρε κοντά της. Τότε η Καρς άρχισε να εργάζεται σαν υπηρέτρια και γνώρισε έναν βοσκό που της έφερνε βιβλία. Ο πατριός της την χτύπησε γιατί αγαπούσε τα βιβλία και από τότε η Καρς άρχισε να διαβάζει κρυφά.
Το 1738 σε ηλικία 16 ετών παντρεύτηκε έναν υφαντουργό και έκανε δύο παιδιά. Το 1745 και ενώ ήταν έγκυος στο τρίτο της παιδί, έγινε η πρώτη γυναίκα που πήρε διαζύγιο στην Πρωσία. Καθώς ήταν απένταρη, ενθαρρυμένη από τη μητέρα της, ξαναπαντρεύτηκε έναν αλκοολικό ράφτη που έπινε πολύ και εργάζονταν λίγο.[1][2]
Κάποια στιγμή η Καρς έγραψε ένα ποίημα για την κηδεία ενός πανδοχέα. Ένας συγγενής που το διάβασε εντυπωσιάστηκε και άρχισε να δίνει βιβλία ποίησης στην Καρς η οποία άρχισε να συνθέτει ποιήματα για γάμους και κηδείες.[1] Σύντομα άρχισε να γίνεται γνωστή και τα ποιήματά της δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες στη Σιλεσία. Τα ποιήματά της άρχισαν να αποτελούν σημαντική πηγή εσόδων για την οικογένειά της.
Τον Ιανουάριο του 1760 η Καρς κανόνισε ώστε ο αλκοολικός σύζυγός της να καταταγεί στον πρωσικό στρατό και έτσι έμεινε ελεύθερη να επιδιώξει τις ποιητικές της ανησυχίες. Συναντήθηκε με τον βασιλιά Φρειδερίκο και άρχισε να γράφει ευνοικά για εκείνον.
Εκείνον τον καιρό πέθαναν τα δύο νεαρότερα παιδιά της. Η θλίψη της για εκείνα, ο φόβος του πολέμου και οι οικονομικές δυσκολίες την ώθησαν να γράψει το "Klagen einer Witwe" (Η Θλίψη Μιας Χήρας). Το 1761 ένας Πρώσος στρατηγός αγάπησε το ποίημα τόσο πολύ που πήρε την Καρς και την κόρη της να μείνουν μαζί με την οικογένειά του στο Βερολίνο ενώ βρήκε δουλειά στον γιο της σε ένα αρχοντικό της επαρχίας. Στο Βερολίνο η Καρς γνώρισε τη λογοτεχνική ελίτ της χώρας και άρχισαν να την αποκαλούν «Γερμανίδα Σαπφώ».
Τότε η Καρς δέχτηκε πρόσκληση να πάει στο Μαγδεμβούργο όπου συνέθεσε ποίηση μαζί με την αδελφή του βασιλιά. Εκεί έφτασε στο απώγειο της φήμης της. Ο βασιλιάς Φρειδερίκος Β' συμφώνησε να της δώσει σύνταξη και να της χτίσει σπίτι αλλά τελικά η δημοφιλία της στο παλάτι παρήλθε και η Καρς επέστρεψε στη φτώχεια. Μετά τον θάνατο του βασιλιά η Καρς απευθύνθηκε στον διάδοχό του, τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Β΄, ο οποίος της έχτισε σπίτι στο οποίο έμεινε μέχρι τον θάνατό της το 1791.
Η κόρη της Καρολίν Λουίζ βον Κλένκε έγινε σημαντική ποιήτρια και δραματουργός ενώ η εγγονή της Χελμίνα βον Τσέζι (Helmina von Chézy) έγινε συγγραφέας.
Η Άννα Λουίζα Καρς αναφέρεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο».
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 Wilson, Katharina M. (1991). An Encyclopedia of Continental Women Writers. New York & London: Garland Publishing, Inc.
- 1 2 «Anna Louisa Karsch, 1722-1791». Author Gallery. 2017-06-27. https://scholarsarchive.byu.edu/sophsupp_gallery/49.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Άννα Λουίζα Καρς στο Wikimedia Commons