Άλφα Μικροσκοπίου
| α Μικροσκοπίου | ||
|---|---|---|
| Αστερισμός: | Μικροσκόπιον | |
| Συντεταγμένες (εποχή 2000.0): |
α = 20h:49m:58,1s, δ = −33°.46′.47″ | |
| Φαινόμενο μέγεθος: | +4,89 ± 0,01 [1] | |
| Φασματικός τύπος: | G7-8 III | |
| Απόσταση από τη Γη: | 395 ± 7 έτη φωτός | |
| Εναλλακτικές ονομασίες: | CD–34°14660, GC 29026, HD 198232, HIP 102831, HR 7965, SAO 212472 | |
Ο α (άλφα) Μικροσκοπίου (Alpha Microscopii, α Mic) είναι ο τέταρτος σε φωτεινότητα (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας στον νότιο αστερισμό Μικροσκόπιον. Παρά το ότι είναι αστέρας πέμπτου μεγέθους[1] και άρα ορατός με γυμνό μάτι σε σκοτεινό ουρανό (ασέληνη νύκτα και μακριά από φώτα πόλεων), κείται αρκετά νότια στην ουράνια σφαίρα, ώστε να φαίνεται με δυσκολία από την Ελλάδα, χαμηλά στον νότιο ορίζοντα. Από την ετήσια ηλιοκεντρική παράλλαξη 8,2508 χιλιοστών του δευτερολέπτου της μοίρας, ο α Μικροσκοπίου απέχει περίπου 395 έτη φωτός από εμάς. Ωστόσο ο αστέρας πλησιάζει τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με μέση Ακτινική ταχύτητα −15 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (54 χιλιάδες χιλιόμετρα ανά ώρα).[2]
Ο α Μικροσκοπίου είναι εξελιγμένος γίγαντας αστέρας με φασματικό G. Η ηλικία του εκτιμάται σε 400 εκατομμύρια έτη, ενώ η μάζα του σε 3,19 φορές τη μάζα του Ήλιου. Ο αστέρας έχει διασταλεί σε 18,4 φορές τη διάμετρο του Ήλιου, δηλαδή έχει όγκο 6 χιλιάδες φορές και πλέον μεγαλύτερο του ηλιακού.[3] Η απόλυτη λαμπρότητα του αστέρα είναι 173 ± 25 φορές μεγαλύτερη αυτής του Ήλιου (που αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος −0,45 ± 0,20) με επιφανειακή θερμοκρασία 4881 K, η οποία προσδίδει στο φως του κίτρινο χρώμα.[3]
Το 2014 αποκαλύφθηκε ότι ο α Μικροσκοπίου είναι πιθανώς φασματοσκοπικώς διπλός αστέρας.[4] Από την άλλη, έχει έναν οπτικό συνοδό αστέρα, τον CCDM J20500-3347B, που έχει οπτικό φαινόμενο μέγεθος 10,0 και απέχει 20,4 δευτερόλεπτα της μοίρας από τον α Μικροσκοπίου, σε γωνία θέσης[5] 166° και δεν σχετίζεται στον χώρο με αυτόν, όντας σε πολύ διαφορετική απόσταση από τη Γη.[6]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Høg, E.; Fabricius, C.; Makarov, V.V.; Urban, S.; Corbin, T.; Wycoff, G.; Bastian, U.; Schwekendiek, P. και άλλοι. (Μάρτιος 2000). «The Tycho-2 catalogue of the 2.5 million brightest stars». Astronomy and Astrophysics 355: L27-L30. ISSN 0004-6361. Bibcode: 2000A&A...355L..27H.
- ↑ Jofré, E.; Petrucci, R.; Saffe, C.; Saker, L.; Artur de la Villarmois, E.; Chavero, C.; Gómez, M.; Mauas, P.J.D. (26 January 2015). «Stellar parameters and chemical abundances of 223 evolved stars with and without planets». Astronomy & Astrophysics 574: A50. doi:. ISSN 0004-6361. Bibcode: 2015A&A...574A..50J.
- 1 2 Ottoni, G.; Udry, S.; Ségransan, D.; Buldgen, G.; Lovis, C.; Eggenberger, P.; Pezzotti, C.; Adibekyan, V. και άλλοι. (Ιανουαρίου 2022). «CORALIE radial-velocity search for companions around evolved stars (CASCADES): I. Sample definition and first results: Three new planets orbiting giant stars». Astronomy & Astrophysics 657: A87. doi:. ISSN 0004-6361. Bibcode: 2022A&A...657A..87O.
- ↑ De Medeiros, J. R.; Alves, S.; Udry, S.; Andersen, J.; Nordström, B.; Mayor, M. (January 2014). «A catalog of rotational and radial velocities for evolved stars: V. Southern stars». Astronomy & Astrophysics 561: A126. doi:. ISSN 0004-6361. Bibcode: 2014A&A...561A.126D.
- ↑ Mason, Brian D.; Wycoff, Gary L.; Hartkopf, William I.; Douglass, Geoffrey G.; Worley, Charles E. (Δεκέμβριος 2001). «The 2001 US Naval Observatory Double Star CD-ROM. I. The Washington Double Star Catalog». The Astronomical Journal 122 (6): 3466-3471. doi:. ISSN 0004-6256. Bibcode: 2001AJ....122.3466M. https://archive.org/details/sim_astronomical-journal_2001-12_122_6/page/3466.
- ↑ Kaler, James B. (21 Σεπτεμβρίου 2007). «Alpha Microscopii». STARS. University of Illinois. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2017.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]