Άλατρο Λευκάδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 38°41′3″N 20°39′36″E / 38.68417°N 20.66000°E / 38.68417; 20.66000

Άλατρο
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Άλατρο
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Δήμος δήμος Ελλομένου
Γεωγραφία και στατιστική
Περιφερειακή ενότητα νομός Λευκάδας
Υψόμετρο 530
Πληθυσμός 13 (2001)
Άλλα
Ταχ. κωδ. 31082
Τηλ. κωδ. 26450

Το Άλατρο είναι χωριό του νομού Λευκάδας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 530 μέτρων δυτικά της κοινότητας Χαραδιάτικα, στην οποία ανήκε διοικητικά, και δυτικά του κόλπου Βλυχού.

Γραπτή μαρτυρία για το χωριό χρονολογείται από το 1626: στη διαθήκη του ιερομόναχου Συμεών μνημονεύονται "τα χωριά Εγκλουβή (Εκλουβή), Άλετρο, Αλέξανδρος"[1].

Κατά την ακμή του στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, είχε πληθυσμό 280 κατοίκους. Μετά όμως τη δεκαετία του 1950 έμειναν στο χωριό ελάχιστοι κάτοικοι, 13 κατά την απογραφή του 2001.

Το χωριό είχε τουλάχιστον 12 εκκλησίες, ειρηνοδικείο και δημοτικό σχολείο, το οποίο σώζεται έως σήμερα στην πλατεία και έχει παραχωρηθεί στον Σύλλογο του «Αγίου Δημητρίου» Χαραδιάτiκων, με σκοπό να μετατραπεί μελλοντικά σε λαογραφικό μουσείο.

Το χωριό γιορτάζει την ημέρα της Ανάληψης του Ιησού Χριστού, Δεσποτική εορτή, που αναφέρεται στην ανάβαση του Χριστού στους ουρανούς και θεωρείται στην εκκλησιαστική παράδοση ως η ολοκλήρωση της αποστολής του Χριστού επί της Γης. Εορτάζεται από την Εκκλησία την 40η ημέρα από την Ανάσταση του Κυρίου . Την ημέρα αυτή γιορτάζουν όσες φέρουν το όνομα Ανάληψη. Η γιορτή αυτή είναι κινητή, Το γλέντι στο χωριό γίνεται στην πλατεία δίπλα στον ιστορικό πλάτανο και τη βρύση του χωριού,

Επίσης, το Άλατρο είναι γνωστό για την "Τρύπα", που αποτέλεσε χώρο στον οποίο εκτελεστήκαν αντάρτες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, οι οποίοι και κατέληξαν στον πυθμένα βάθους κατά πολλούς 16-20 μέτρων. Τραυματίες κατάφερε να ανασύρει ο Βασίλειος Γρ. Κατωπόδης [Μέρμυγκας] μαζί με την κόρη του, Σταμάτα[2].

Λίγο έξω από το χωριό, βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, μονόχωρο ναό με ξύλινη στέγη. Περιλαμβάνει τοιχογραφίες υστεροβυζαντινής περιόδου, που χρονολογούνται από το 17ο αιώνα.

Οι κάτοικοι ασχολούνταν με την κτηνοτροφία και με την καλλιέργεια του οροπεδίου πάνω από το χωριό (σιτηρά, αμπέλια, κηπευτικά). Ιστορικά κατά τον Εμφύλιο 1946-1949, άλλαξε στρατόπεδο πολλές φορές, αφού υπήρξε στόχος και των δυο παρατάξεων κυρίως λόγω της θέσης του, αλλά και της αυτάρκειας σε τροφή. Συχνά οικογενειακά επίθετα στο χωριό είναι τα: Κατωπόδης, Κονιδάρης, Καββαδίας και Σολδάτος.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ροντογιάννης Πάνος Γ., "Ιστορία της Νήσου Λευκάδος", Αθήνα, Εταιρεία Λευκαδικών Μελετών, 2006.
  2. Ζώης Τ. Κουτσαύτης, "Η Εθνική Αντίσταση στη Λευκάδα-Ιταλική και Γερμανική Κατοχή", Αθήνα, 1991, σελ. 463-465-469-470-477-478

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]