Άιζακ Χέιζ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Άιζακ Χέιζ
Isaac Hayes 2.jpg
Ο Χέιζ σε συναυλία το 2007
Γέννηση Άιζακ Λι Χέιζ Τζούνιορ
20 Αυγούστου 1942
Μέμφις (Τενεσσί), Η.Π.Α.
Θάνατος 10 Αυγούστου 2008 (65 ετών)
Μέμφις (Τενεσσί), Η.Π.Α.
Υπηκοότητα Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Ιδιότητα τραγουδιστής, ηθοποιός, τραγουδιστής-τραγουδοποιός, συνθέτης, ηθοποιός ταινιών, ηθοποιός τηλεόρασης, πιανίστας, συνθέτης μουσικών θεμάτων για κινηματογραφικές ταινίες, ηθοποιός φωνής και μουσικός
Εν ενεργεία 1963 - 2008
Τέκνα Isaac Hayes III
Όργανα εκκλησιαστικό όργανο
Είδος τέχνης R&B, Τζαζ, Σόουλ, Φανκ, Ντίσκο
Βραβεύσεις Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού (1972)
3 Βραβεία Γκράμι (1972-3)
Rock and Roll Hall of Fame (2002)
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Άιζακ Λι Χέιζ Τζούνιορ (Isaac Lee Hayes Jr., 20 Αυγούστου 1942 – 10 Αυγούστου 2008) ήταν Αμερικανός μουσικός συνθέτης, τραγουδιστής, ηθοποιός, ηθοποιός φωνής και παραγωγός. Ο Χέιζ ήταν από τις δημιουργικές δυνάμεις της μουσικής εταιρείας Stax Records, εκπροσώπου της νότιας σόουλ (southern soul) μουσικής, όπου υπηρέτησε τόσο ως εσωτερικός συνθέτης όσο ως συνεργαζόμενος μουσικός και μουσικός παραγωγός, δουλεύοντας μαζί με τον συνεργάτη του Ντέιβιντ Πόρτερ κατά τη διάρκεια των μέσων της δεκαετίας του 1960. Οι Χέιζ και Πόρτερ, μαζί με τον Μπιλ Γουίδερς, τους Sherman Brothers, τον Steve Cropper και τον Τζόν Φόγκερτι εντάχθηκαν στο Songwriters Hall of Fame το 2005, σε αναγνώριση της δημιουργίας μουσικών συνθέσεων για τραγούδια των ιδίων, του ντουέτου Sam & Dave, της Carla Thomas και άλλων. Ο Χέιζ εντάχθηκε επίσης το 2002 στο Rock and Roll Hall of Fame.[1]

Το τραγούδι Soul Man, γραμμένο από τους Χέιζ και Πόρτερ και πρωτο-εκτελεσμένο από τους Sam & Dave, έχει αναγνωριστεί ως ένα από τα πιο επιδραστικά τραγούδια των τελευταίων 50 ετών από το Grammy Hall of Fame. Τιμήθηκε επίσης από το Rock and Roll Hall of Fame, από το περιοδικό Rolling Stone και από την Ένωση Δισκογραφικών Εταιρειών Αμερικής (RIAA) ως ένα από τα Τραγούδια του Αιώνα. Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο Χέιζ, ξεκίνησε επίσης να δημιουργεί προσωπικά άλμπουμ. Είχε αρκετά επιτυχημένα σόουλ άλμπουμ όπως το Hot Buttered Soul (1969) και το Black Moses (1971). Επιπρόσθετα, εργάστηκε ως συνθέτης μουσικών θεμάτων για κινηματογραφικές ταινίες.

Ήταν πολύ γνωστός για το μουσικό θέμα της ταινίας Shaft (1971). Για το Theme from Shaft, τιμήθηκε με το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού το 1972. Έγινε ο τρίτος Αφρο-Αμερικανός, μετά τον Σίντνεϊ Πουατιέ και την Χάτι ΜακΝτάνιελ, που τιμήθηκε με Όσκαρ σε οποιονδήποτε διαγωνιστικό τομέα της Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών. Επίσης, το ίδιο έτος, τιμήθηκε με δύο Βραβεία Γκράμι (Grammy). Αργότερα, τιμήθηκε με το τρίτο του Grammy για το μουσικό του άλμπουμ Black Moses.

Σε αναγνώριση του ανθρωπιστικής του προσφοράς, ο Χέιζ στέφθηκε επίτιμος βασιλιάς της Ada, περιφέρειας της Γκάνα, το 1992. Συμμετείχε ως ηθοποιός σε κινηματογραφικές ταινίες και τηλεoπτικές σειρές, όπως οι ταινίες Truck Turner και I'm Gonna Git You Sucka, και στην τηλεοπτική σειρά Φάκελοι Ρόκφορντ (The Rockford Files, 1974-1980) ως Gandolf "Gandy" Fitch. Υποδύθηκε την φωνή του χαρακτήρα Σεφ (Chef) στη σειρά κινουμένων σχεδίων Σάουθ Παρκ, του καναλιού Comedy Central, από το ντεμπούτο του το 1997 μέχρι το 2005. Kαλλιτέχνες που τον επηρέασαν ήταν οι Percy Mayfield, Big Joe Turner, Τζέιμς Μπράουν, Jerry Butler, Sam Cooke, Φατς Ντόμινο, Μάρβιν Γκέι, Ότις Ρέντινγκ και συγκροτήματα της ψυχεδελικής σόουλ (psychedelic soul) όπως οι Chambers Brothers και οι Sly and the Family Stone.

Στις 5 Aυγούστου του 2003, ο Χέιζ  τιμήθηκε ως εικονική προσωπικότητα από τον αμερικανικό οργανισμό πνευματικών δικαιωμάτων Broadcast Music, Inc. για την διαρκή του επιρροή σε γενιές μουσικών δημιουργών.[2] Από τον ίδιο οργανισμό, κατά τη διάρκεια της καριέρας του, έλαβε 5 βραβεία στην κατηγορία R&B, 2 βραβεία στην κατηγορία Pop, 2 βραβεία στην κατηγορία Urban και 6 αναφορές για ένα-εκατομμύριο ραδιοφωνικών αναπαραγωγών. Έως το 2008, τα τραγούδια του είχαν αναπαραχθεί σε περισσότερες από 12 εκατομμύρια εκτελέσεις.[3]

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Presenting Isaac Hayes (1968)
  • Hot Buttered Soul (1969)
  • The Isaac Hayes Movement (1970)
  • ...To Be Continued (1970)
  • Black Moses (1971)
  • Joy (1973)
  • Live at the Sahara Tahoe (1973)
  • Chocolate Chip (1975)
  • Disco Connection (1975)
  • Groove-A-Thon (1976)
  • Juicy Fruit (Disco Freak) (1976)
  • New Horizon (1977)
  • For the Sake of Love (1978)
  • Don't Let Go (1979)
  • And Once Again (1980)
  • Lifetime Thing (1981)
  • U-Turn (1986)
  • Love Attack (1988)
  • Raw & Refined (1995)
  • Branded (1995)

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Archived copy». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-10-08. Ανακτήθηκε στις 2014-08-17. 
  2. «BMI Celebrates Urban Music at 2003 Awards Ceremony». bmi.com. Ανακτήθηκε στις 2010-10-02. 
  3. «Soul King Isaac Hayes Dead at 65». bmi.com. Ανακτήθηκε στις 2010-10-02.