Άγνια Μπαρτό

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Άγκνιγια Μπερτό
Barto toys.jpg
Γενικές πληροφορίες
Προφορά
Γέννηση4ιουλ. / 17  Φεβρουαρίου 1906γρηγ.
Μόσχα[1]
Θάνατος1  Απριλίου 1981[2]
Μόσχα
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο Νοβοντέβιτσι
Χώρα πολιτογράφησηςΡωσική Αυτοκρατορία
Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΡωσικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΡωσικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταποιήτρια
μεταφράστρια
συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας
σεναριογράφος
συγγραφέας
ραδιοφωνικός παρουσιαστής
Περίοδος ακμής1925
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΒραβείο Στάλιν
Τάγμα του Λένιν
Τάξη της Οκτωβριανής Επανάστασης
Τάγμα του Παράσημου Τιμής
Βραβείο Λένιν (1972)
Βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (1976)
Τάξη του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας
Medal "For the Salvation of the Drowning"
Medal "For Valiant Labour in the Great Patriotic War 1941–1945"
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Άγνια Μπαρτό (ρωσικά: А́гния Льво́вна Барто́‎) (4 Φεβρουαρίου 1906, Μόσχα1 Απριλίου 1981, Μόσχα) ήταν Ρωσίδα ποιήτρια, συγγραφέας και συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας[3].

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Μόσχα και σπούδασε στη Σχολή Μπαλέτου. Της άρεσε η ποίηση και σύντομα άρχισε να γράφει τη δική της, προσπαθώντας να μιμηθεί την Άννα Αχμάτοβα και τον Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι[4]. Διάβασε την ποίηση της τελετή αποφοίτησης της από το σχολείο μπαλέτου, όπου μεταξύ των προσκεκλημένων ήταν και ο υπουργός παιδείας (Ανατόλι Λανατσάρσκι) ο οποίος παρατήρησε ότι αντί να γίνει μπαλαρίνα, θα έπρεπε να γίνει επαγγελματίας ποιήτρια.

Παντρεύτηκε τον ποιητή Πάβελ Μπαρτό για αυτό και από τα ποιήματά τους είναι δημοσιευμένα και στα δύο ονόματα.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1925 δημοσίευσε το πρώτο της βιβλίο Το αγόρι Wan-Lin από την Κίνα και Μίσκα ο μικρός κλέφτης. Στη συνέχεια εξέδωσε την Πρωτομαγιά, το 1926 Τα Αδέλφια και το 1928 έλαβε θετική κριτική από τον Κορνέι Τσουκόβσκι. Μετά τη δημοσίευση ενός βιβλίου με ποιητικές μινιατούρες για τα νήπια Τα παιχνίδια, το 1936 ξαφνικά έγινε μια από τις πιο δημοφιλείς συγγραφείς για τα παιδιά με εκατομμύρια αντίτυπα δημοσιεύσεων.

Το 1949 πήρε το βραβείο Στάλιν. Κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε σε ένα ορφανοτροφείο όπου και βοήθησε τους ανθρώπους να βρουν τα μέλη της οικογένειάς τους που είχαν χαθεί στον πόλεμο. Έγραψε ένα βιβλίο για αυτό το 1966. Τέλος υπήρξε και σεναριογράφος για παιδικά φιλμ.

Σημειώσεις παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]