Άγιος Μάμας Ρεθύμνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°19′33″N 24°45′37″E / 35.32583°N 24.76028°E / 35.32583; 24.76028

Άγιος Μάμας
Άποψη του χωριού από τα ανατολικά
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Διοίκηση
Χώρα Ελλάδα
Δήμος Μυλοποτάμου
Γεωγραφία και στατιστική
Νομός Ρεθύμνης
Υψόμετρο 460
Πληθυσμός 213 (2011)

Ο Άγιος Μάμας Ρεθύμνης είναι ορεινό χωριό του νομού Ρεθύμνης της Κρήτης. Είναι κτισμένος σε απόσταση 37 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ρεθύμνου και έχει πληθυσμό 213 κατοίκων[1].

Γενικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βρίσκεται σε υψόμετρο 460 μέτρων στο δρόμο που οδηγεί από το Πέραμα προς τα Ανώγεια και οι κάτοικοί του ασχολούνται κατά κύριο λόγο με την κτηνοτροφία και τη γεωργία[2]. Η ενοριακή εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Εκκλησιαστικά το χωριό υπάγεται στην Α΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου[3].

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το χωριό φαίνεται να κατοικήθηκε για πρώτη φορά κατά τον 13ο αιώνα[2]. Σύμφωνα με την αναφορά του Βενετού Φραντσέσκο Μπασιλικάτα (Francesco Basilicata) κατά το 1630 ο Άγιος Μάμας υπαγόταν διοικητικά στο Καστέλι Μυλοποτάμου[4] ενώ μερικές δεκαετίες αργότερα, οθωμανική απογραφή του 1669 καταγράφει στον οικισμό 61 φορολογούμενα άτομα[5]. Το 1881 συμπεριλαμβανόταν εντός των ορίων του δήμου Αυδανιτών της επαρχίας Μυλοποτάμου, είχε 215 κατοίκους και ήταν αμιγώς χριστιανικό χωριό[6]. Το 1894 ο αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού Νικόστρατος Καλομενόπουλος, στο βιβλίο του «Κρητικά» ανέφερε πως στον Άγιο Μάμα κατοικούσαν 48 ελληνικές οικογένειες[7] ενώ η απογραφή του 1900 που διενεργήθηκε από την Κρητική Πολιτεία δίνει για τον οικισμό τον αριθμό των 295 κατοίκων[8]. Το 1913, έτος κατά το οποίο η Κρήτη ενσωματώθηκε στην Ελλάδα, η πρώτη ελληνική απογραφή κατέγραψε στον Άγιο Μάμα 313 κατοίκους (157 άνδρες και 156 γυναίκες)[9].

Στα πλαίσια του ελληνικού κράτους, μέχρι το 1997 αποτελούσε έδρα κοινότητας της επαρχίας Μυλοποτάμου ενώ μετά τις διοικητικές αλλαγές του σχεδίου Καποδίστρια αποτελούσε δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Γεροποτάμου. Από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Μυλοποτάμου.

Απογραφές Πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογραφή 1881 1900 1913 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 215[6] 295[8] 313[9] 275[10] 265[10] 296[10] 236[10] 235[10] 230[10] 214[10] 275[11] 213[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 «Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας». statistics.gr. Εφημερίς της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας. 20 Μαρτίου 2014, σ. 10885. http://www.statistics.gr/documents/20181/1210503/FEK_monimos_rev.pdf/125204a0-726f-46fe-a141-302d9e7a38dc. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2016. 
  2. 2,0 2,1 «Άγιος Μάμας». e4nar.gr. Μονοπάτι Ε4- Ρέθυμνο Κύπρος. http://www.e4nar.gr/large.php?l=2&id=4&pid=319. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2016. 
  3. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica, τόμος 1ος, σελ. 460.
  4. Κρήτης Ανθρωπογεωγραφία, Ένθετο εφημερίδας Πατρίς, μέρος Α', Ιανουάριος 2008, σ. 56.
  5. Από την απογραφή εξαιρέθηκαν ηλικιωμένοι, ανήλικοι και κληρικοί (βλ. Κρήτης Ανθρωπογεωγραφία, Α', 2008, σ. 66-67).
  6. 6,0 6,1 Κρήτης Ανθρωπογεωγραφία, Ένθετο εφημερίδας Πατρίς, μέρος Β', Φεβρουάριος 2008, σ. 134.
  7. Κρήτης Ανθρωπογεωγραφία, Β', Φεβρουάριος 2008, σ. 146.
  8. 8,0 8,1 Κρήτης Ανθρωπογεωγραφία, Β', Φεβρουάριος 2008, σ. 167.
  9. 9,0 9,1 Βασίλειον της Ελλάδος, Υπουργείον Εθνικής Οικονομίας, Διεύθυνσις Στατιστικής, Απαρίθμησις των κατοίκων των νέων επαρχιών της Ελλάδος του έτους 1913, Εκ του Εθνικού Τυπογραφείου, Εν Αθήναις 1915, σ. 88.
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 10,5 10,6 Μιχαήλ Σταματελάτος - Φωτεινή Βαμβά Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, 2012, Α' τόμος, σ. 28.
  11. Μόνιμος και Πραγματικός Πληθυσμός της Ελλάδος: Σύνολο Ελλάδος,νομοί,δήμοι/κοινότητες,δημοτικά/κοινοτικά διαμερίσματα και οικισμοί, Απογραφές πληθυσμού 2001 και 1991.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μιχαήλ Σταματελάτος - Φωτεινή Βαμβά Σταματελάτου, Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδας, ΤΑ ΝΕΑ, Α' τόμος, 2012.
  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος - Larousse - Britannica, τόμος 1ος.