Άγιος Καζιμίρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Άγιος Καζιμίρ
Kazimieras.jpg
Γενικές πληροφορίες
Προφορά
Γέννηση3  Οκτωβρίου 1458[1] ή 3  Οκτωβρίου 1458[2][3]
Κρακοβία
Θάνατος4  Μαρτίου 1484[1] ή 4  Μαρτίου 1484[2][3]
Χρόντνα[4]
Αιτία θανάτουφυματίωση
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςκαθεδρικός ναός της Βίλνιους
Χώρα πολιτογράφησηςΜεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας
ΘρησκείαΚαθολική Εκκλησία
Eορτασμός αγίου4 Μαρτίου
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Οικογένεια
ΓονείςΚαζιμίρ Δ΄ της Πολωνίας[5] και Ελισάβετ της Αυστρίας[5]
ΑδέλφιαΒαρβάρα Γιαγκελλόνων
Άννα των Γιαγκελλόνων
Σοφία Γιαγκιέλον
Χέντβιχ Γιαγκελλόνων, δούκισσα της Βαυαρίας
Ελισάβετ των Γιαγκελόνων
Βλαδίσλαος Β΄ της Ουγγαρίας
Αλέξανδρος της Πολωνίας
Ιωάννης Α΄ Αλβέρτος της Πολωνίας
Σιγισμούνδος Α΄ της Πολωνίας
Elizabeth Jagellon
Elisabeth Jagiellon
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Άγιος Καζιμίρ, πολων. Kazimierz, λιθουαν. Kazimieras, (3 Οκτωβρίου 1458 - 4 Μαρτίου 1484) από τον Οίκο των Γιαγκελλόνων ήταν πρίγκιπας της Πολωνίας & Λιθουανίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καζιμίρ Δ΄ της Πολωνίας & μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Ελισάβετ των Αψβούργων, κόρης του Αλβέρτου Β΄ δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας.

Διδάχθηκε από τον Γιοχάννες Λονγκίνους, Πολωνό χρονικογράφο και διπλωμάτη. Το 1471 ο μεγαλύτερος αδελφός του Βλαδίσλαος Β΄ εξελέγη βασιλιάς της Βοημίας, έτσι ο Καζιμίρ έγινε διάδοχος. Στα 13 έτη του συμμετείχε στη στρατιωτική επιχείρηση εγκατάστασής του ως βασιλιά της Ουγγαρίας, κάτι που δεν επιτεύχθηκε. Έγινε γνωστός για την ευσέβειά του, την αφιέρωσή του στον Θεό, τη γενναιοδωρία του προς τους ασθενείς και τους πένητες. Αρρώστησε, πιθανώς από φυματίωση, και απεβίωσε 25 ετών. Τάφηκε στον καθεδρικό του Βίλνιους και από τότε άρχισε η λατρεία του. Η αγιοποίησή του ξεκίνησε από τον αδελφό του Σιγισμούνδο Α΄ της Πολωνίας και η παράδοση αναφέρει ότι αγιοποιήθηκε το 1521.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Česnulis, Vytautas (2014-09-27). "Kun. F. Nevieros kūrybinio palikimo papildymas" (PDF). Voruta (in Lithuanian). 13 (803). ISSN 1392-0677.
  • Duczmal, Małgorzata (2012). Jogailaičiai (in Lithuanian). translated by Birutė Mikalonienė and Vyturys Jarutis. Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos centras. ISBN 978-5-420-01703-6.