Violent Femmes

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Αμερικανική Cult μπάντα των 1980s, οι Violent Femmes μπόρεσαν να συλλάβουν την αγωνία των νεαρών Αμερικανών εφήβων μιας δύσκολης περιόδου. Άγρια και νευρική, η μουσική του τρίου δεν μπόρεσε να βρει την εμπορική επιτυχία που ίσως του άξιζε, βρήκε όμως καταφύγιο στο σάουντρακ της ζωής των απανταχού προβληματισμένων εφήβων.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το συγκρότημα σχηματίστηκε στο Μιλγουώκι (Milwaukee), του Γουισκόνσιν (Wisconsin) νωρίς στη δεκαετία του '80 από τον τραγουδιστή/κιθαρίστα Gordon Gano,τον μπασίστα Brian Ritchie και τον περκασιονίστα (Κρουστά) Victor DeLorenzo. Ο Ritchie βάφτισε το συγκρότημα, οικειοποιούμενος τη λέξη "femme" την αργκό της περιοχής του Milwaukee για τις εκδιδόμενες γυναίκες του δρόμου. Αφού τους ανακάλυψε ο James Honeyman-Scott των Pretenders, οι Violent Femmes υπέγραψαν συμβόλαιο με την Slash και κυκλοφορήσαν τον πρώτο τους ομότιτλο δίσκο το 1983, Μια μελωδική folk-punk συλλογή τραγουδιών που άγγιξε μια ευαίσθητη χορδή των νεαρών ακροατών, που ένιωσαν μια ταύτιση με πικρά, οργισμένα τραγούδια όπως το "Blister in the Sun," "Kiss Off" και "Add It Up." Αν και δεν υπήρξε ποτέ εμπορική επιτυχία, το άλμπουμ παραμένει αγαπητό, στο πέρασμα διαδοχικών γενεών εφήβων, ιδιαίτερα των outsiders, και τελικά μετά από μια δεκαετία, γίνεται πλατινένιο.

Μες το άλμπουμ "Hallowed Ground" του 1984, οι στίχοι του Gano άρχισαν να αντανακλούν τη χριστιανική του ανατροφή (Βαπτιστής Χριστιανός), ενώ η μουσική των Femmes πλησίαζε σε πιο παραδοσιακές folk και country δομές. Παραγωγός του δίσκου ο Jerry Harrison των Talking Heads. Το 1986 με το άλμπουμ "The Blind Leading the Naked" προσέγγισαν έναν πιο εμπορικό ήχο, και μια διασκευή στο "Children of the Revolution" των T.Rex έγινε μικρή επιτυχία. Μετά την κυκλοφορία του δίσκου το συγκρότημα θα διαλυθεί προσωρινά, ο Gano θα κυκλοφορήσει το ομώνυμο με το Gospel συγκρότημά του "Mercy Seat" άλμπουμ του 1987, ενώ ο Ritchie θα ηχογραφήσει μια σειρά από solo LPs όπως το "The Blend" του 1987 και το "Sonic Temple & Court of Babylon" του 1989 για την εταιρία SST (Το άλμπουμ "I See a Noise" κυκλοφόρησε στην Dali Records το 1990.) Το 1989, το συγκρότημα επανεμφανίστηκε με το άλμπουμ "3", και ακολούθησε το 1991 με το "Why Do Birds Sing?", που περιλάμβανε και την διασκευή του "Do You Really Want to Hurt Me?" των Culture Club.

Ακολουθώντας την κυκλοφορία της συλλογής "Add It Up" (1981-1993),ο DeLorenzo αποχωρεί από τους Violent Femmes για να συνεχίσει την σόλο καριέρα που είχε ξεκινήσει δύο χρόνια νωρίτερα με την συνεργασία του Peter Corey στο "Sent Me"και την ηχογράφηση του "Pancake Day" τελικα το 1996. Ο Guy Hoffman (πρώην μέλος των Oil Tasters και των BoDeans) θα τον αντικαταστήσει. Το άλμπουμ "New Times" (1994, Elektra Records), και το "Rock!!!!!" (1995, Mushroom Records) κυκλοφόρησαν το 1995 μόνο στην Αυστραλία. Το "Viva Wisconsin", ένα ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ θα κυκλοφορήσει στις Η.Π.Α. το 1999 στη ανεξάρτητη εταιρεία Beyond, και ακολούθησε το "Freak Magnet" το 2000. "Something's Wrong" (2001), ονομάζονταν η συλλογή με ακυκλοφόρητα κομμάτια, διασκευές, demos και acoustic live εκτελέσεις μόνο σε MP3 μέσω του e-music.com. Τον επόμενο χρόνο, το χειμώνα του 2002, Ο Ritchie και ο DeLorenzo επιμεληθούν της επανακυκλοφορίας για την Rhino Records του πρώτου τους άλμπουμ (1983) μαζί με demos και ζωντανές ηχογραφήσεις που θα συμπεριληφθούν στην 20χρονη επετειακή έκδοση.

Το 1996 ήρθαν στην Ελλάδα για να παίξουν στο Rock of Gods Festival ενώ το 2003 ο Gordon Gano ήρθε στην Ελλάδα και συμμετείχε σε δύο τραγούδια του δίσκου "Στην Πόλη των Τρελών" του συγκροτήματος Πυξ Λαξ. Το 2005 κυκλοφόρησαν άλλες δύο συλλογές με παλιές δουλειές του συγκροτήματος. Ένα CD "The Very Best Of Violent Femmes" (Slash/Rhino) και ένα DVD, "Permanent Record - Live & Otherwise" (Rhino), με ζωντανές εμφανίσεις του 1991 και πολλά βίντεο του συγκροτήματος. Το 2005 το αυθεντικό τρίο των Violent Femmes έπαιξε ζωντανά σε περιοδεία στην Αυστραλία, Βόρειο Αμερική, Ευρώπη και Αφρική.

Οι Violent Femmes έχουν αποφασίσει να μην ασχοληθούν πλέον με την ηχογράφηση νέων τραγουδιών και να εμφανίζονται ζωντανά μόνο όταν τους το ζητάνε.

Μέλη του συγκροτήματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Gordon Gano - Τραγουδιστής/Κιθαρίστας/Συνθέτης
  • Brian Ritchie - Μπασίστας/ Πολυ-οργανίστας
  • Victor DeLorenzo (1981-1993, 2002-εως σήμερα) - Ντράμερ
  • Guy Hoffman (1993-2002) - Ντράμερ

Για τις ζωντανές τους εμφανίσεις συμμετέχει και μια ομάδα πνευστών οι "The Horns of Dilemma"

  • Peter Balestrieri
  • Steve MacKay (των Stooges) στο Σαξόφωνο
  • Sigmund Snopek στα Keyboards

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Album[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Violent Femmes (1983)
  • Hallowed Ground (1984)
  • The Blind Leading the Naked (1986)
  • 3 (1988)
  • Debacle: The First Decade (1990)
  • Why Do Birds Sing? (1991)
  • Add It Up (1981-1993) (1993)
  • New Times (1994). Μόνο στην Αυστραλία
  • Rock!!!!! (1995). Μόνο στην Αυστραλία
  • Viva Wisconsin (1999), ζωντανές ηχογραφήσεις στην ιδιαίτερη πατρίδα τους τον Οκτώβριο του 1998
  • Freak Magnet (2000)
  • Something's Wrong (2001) (MP3 release)
  • Violent Femmes (Deluxe Edition) (2002)
  • Permanent Record: The Very Best of Violent Femmes (2005)
  • BBC Live (2005), Ζωντανές ηχογραφήσεις το καλοκαίρι του 1991 στο London's Town & Country Club
  • Archive Series No. 1 Live In Iceland (July 27, 2006)

Single[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1983 "Blister in the Sun"
  • 1989 "Nightmares"
  • 1991 "American Music"
  • 1994 "Breakin' Up"

Videos[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Permanent Record - Live & Otherwise (2005) DVD
  • No, Let's Start Over (2006)

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
(αγγλικά)