Lockheed T-33 Shooting Star

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από T-33 Shooting Star)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Lockheed T-33 Shooting Star
Lockheed T-33 Shooting Star
Lockheed T-33 Shooting Star της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας
Περιγραφή
Αποστολή Εκπαιδευτικό Αεροσκάφος
Πλήρωμα 2
Κατασκευαστής Lockheed
Διαστάσεις
Μήκος 11,2 m
Εκπέτασμα 11,5 m
Ύψος 3,3 m
Βάρος
Άδειο 3775 kg
Μέγιστο απογείωσης 6865 kg
Πηγή ισχύος
Κινητήρες 1× Allison J33-A-35 turbojet
Επιδόσεις
Μέγιστη ταχύτητα (970 km/h)
Αυτονομία 2,050 km
Μέγιστο ύψος 14600 m
Οπλικό φορτίο
Πολυβόλα 2 πυροβόλα Browning M3 0.50 in
Λοιπό φορτίο

Μέχρι 907 kg σε δύο εξωτερικά σημεία ανάρτησης

USAF Lockheed T-33A
T-33 της USAF
T-33 της Πορτογαλικής Αεροπορίας
T-33 της Ισπανικής Αεροπορίας
Χώρες χρήστες του T-33
Εμπρόσθια άποψη T-33 της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας
Οπίσθια άποψη T-33 της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας

Το Lockheed T-33 Shooting Star είναι ένα εκπαιδευτικό αεροσκάφος, Αμερικανικής κατασκευής. Κατασκευάστηκε από την Lockheed και έκανε την πρώτη του πτήση το 1948 με πιλότο τον Tony LeVier. Το Τ-33 βασίζεται στο Lockheed P-80/F-80. Κατά το στάδιο της κατασκευής ονομαζόταν TP-80C/TF-80C ενώ αργότερα πήρε τον κωδικό Τ-33Α. Τα αεροσκάφη που υπηρετήσαν στο Αμερικανικό Ναυτικό έφεραν ονομαζόταν αρχικά TO-2, στη συνέχεια TV-2 και μετά το 1962 T-33B. Παρά την παλαιότητά του, το Τ-33 παραμένει ακόμα σε υπηρεσία παγκοσμίως.

Σχεδίαση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το T-33 αναπτύχθηκε από το Lockheed P-80/F-80 επιμηκύνοντας την άτρακτό του κατά ένα περίπου μέτρο και προσθέτοντας ένα δεύτερο κάθισμα, όργανα και χειριστήρια ελέγχου. Αρχικά αναφερόταν ως έκδοση του P-80/F-80 με την ονομασία TP-80C/TF-80C.

Η σχεδίαση του Lockheed P-80 άρχισε το 1943, με την πρώτη του πτήση στις 8 Ιανουαρίου του 1944. Το P-80 έγινε το πρώτο αεριωθούμενο μαχητικό που εισήλθε σε πλήρη επιχειρησιακή υπηρεσία με την Αμερικανική Αεροπορία. Καθώς όμως όλο και περισσότερα αεριωθούμενα έμπαινα σε υπηρεσία, το F-80 ανέλαβε το ρόλο της εκπαίδευσης των πιλότων στα αεροσκάφη αυτά. Συνεπώς το διθέσιο T-33 σχεδιάστηκε για να εκπαιδεύσει πιλότους οι οποίοι ήταν ήδη εκπαιδευμένοι να πετούν ελικοφόρα αεροσκάφη.

Το T-33 έκανε την πρώτη του πτήση στις 22 Μαρτίου 1948 και η παραγωγή στις ΗΠΑ διήρκεσε από το 1948 έως το 1959. Το Αμερικανικό Ναυτικό το χρησιμοποίησε ως εκπαιδευτικό το 1949, επιχειρώντας από βάσεις ξηράς. Η Lockheed ανέπτυξε μία έκδοση ικανή να επιχειρεί από αεροπλανοφόρα, το T2V-1/T-1A SeaStar, το οποίο έμεινε σε υπηρεσία μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Συνολικά κατασκευάστηκαν 6557 αεροσκάφη, τα 5691 από την Lockheed.

Επιχειρησιακή Χρήση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το διθέσιο Τ-33 αποδείχθηκε ικανότατο εκπαιδευτικό και παράλληλα απέκτησε και νέα καθήκοντα καθοδηγώντας μη επανδρωμένους αεροσκάφη ή σέρνοντας ιπτάμενους στόχους. Κάποια αεροσκάφη διατήρησαν τα δύο από τα πυροβόλα τους για ανάλογη εκπαίδευση των πιλότων. Σε κάποιες χώρες το Τ-33 χρησιμοποιήθηκε ως μαχητικό αεροσκάφος, ενώ η αναγνωριστική έκδοση RT-33A έφερε μία φωτογραφική μηχανή στο ρύγχος και επιπλέον εξοπλισμό στο οπίσθιο κόκπιτ.

Το T-33 υπηρέτησε σε περισσότερες από τριάντα χώρες και συνεχίζει να υπηρετεί ως εκπαιδευτικό σε κάποιες μικρότερες αεροπορίες. Η Canadair κατασκεύασε 656 T-33 κατόπιν αδείας για την Καναδική Αεροπορία, γνωστά ως CT-133 Silver Star, ενώ η Kawasaki κατασκεύασε 210 αεροσκάφη για την Ιαπωνία.

Τη δεκαετία του 1980 έγινε μία προσπάθεια να αναβαθμιστεί και να εκμοντερνιστεί το T-33, με την ονομασία Boeing Skyfox, όμως η έλλειψη παραγγελιών οδήγησε στην ακύρωση του προγράμματος.

Εκδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αεροπορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • T-33A: Διθέσιο εκπαιδευτικό αεροσκάφος.
  • AT-33A: Διθέσια επιθετική έκδοση του T-33A.
  • DT-33A: Αεροσκάφη T-33A τροποποιημένα σε καθοδηγητές δρόνων.
  • NT-33A: Αεροσκάφη T-33A τροποποιημένα σε αεροσκάφη ειδικών δοκιμών.
  • QT-33A: Αεροσκάφη T-33A τροποποιημένα σε δρόνων στόχευσης.
  • RT-33A: Διθέσια αναγνωριστική έκδοση του AT-33A.

Αμερικανικό Ναυτικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • TO-1/TV-1: Ονομασία του Αμερικανικού Ναυτικού για το P-80C
  • TO-2: Διθέσιο εκπαιδευτικό αεροσκάφος για το Αμερικανικό ναυτικό. Αργότερα πήρε την ονομασία TV-2.
  • TV-2KD: Αεροσκάφη TV-2 τροποποιημένα σε καθοδηγητές δρόνων.
  • T-33B Μετονομασία των TV-2 του ναυτικού το 1962.
  • DT-33B Μετονομασία των TV-2KD του ναυτικού.

Καναδάς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • CT-133 Silver Star : Διθέσιο εκπαιδευτικό αεροσκάφος για την Καναδική πολεμική Αεροπορία.

Χρήστες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το T-33 σε Ελληνική Υπηρεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1951 η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία παρέλαβε τα πρώτα T-33 και ήταν τα πρώτα αεριωθούμενα που μπήκαν σε Ελληνική υπηρεσία. Όλα τα αεροσκάφη εντάχθηκαν στην Εκπαιδευτική Μοίρα Αεριωθουμένων που έδρευε στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας. Το 1954 η 348 Μοίρα Τακτικής Αναγνώρισης παρέλαβε αεροσκάφη RT-33A, τα οποία και διατήρησε μέχρι το 1958. Οι παραδόσεις θα συνεχιστούν μέχρι την δεκαετία του 1970 ενώ συνολικά θα παραληφθούν περίπου 150 αεροσκάφη. Το T-33 ήταν το βασικό εκπαιδευτικό της Πολεμικής Αεροπορίας για πολλά χρόνια. Χαρακτηριστικά ήταν επίσης τα πορτοκαλί T-33 τις 115 Πτέρυγας Μάχης στη Σούδα που χρησιμοποιούνταν για ρυμούλκηση στόχων. Τα T-33 αποσύρθηκαν οριστικά το 2000.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Davis, Larry. P-80 Shooting Star. T-33/F-94 in action. Carrollton, Texas: Squadron/Signal Publications, 1980. ISBN 0-89747-099-0.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα