Pulp Fiction (ταινία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Pulp Fiction
Pulp Fiction film poster.jpg
Σκηνοθεσία Κουέντιν Ταραντίνο
Παραγωγή Λόρενς Μπέντερ
Σενάριο Ρότζερ Άβαρυ
Κουέντιν Ταραντίνο
Πρωταγωνιστές Τζον Τραβόλτα
Σάμιουελ Λ. Τζάκσον
Ούμα Θέρμαν
Χάρβεϊ Καϊτέλ
Μπρους Γουίλις
Πρώτη προβολή 14 Οκτωβρίου 1994 (ΗΠΑ)
1 Μαρτίου 1995 (Ελλάδα)
Μουσική διάφοροι
Διάρκεια 154 λεπτά
Γλώσσα Αγγλικά
Σελίδα IMDb
Σελίδα Cine.gr

Pulp Fiction είναι ο τίτλος αμερικανικής κινηματογραφικής σπονδυλωτής ταινίας του 1994 σκηνοθετημένη από τον Κουέντιν Ταραντίνο, ο οποίος και εμφανίζεται ως ηθοποιός σε αυτήν. Το σενάριο είναι γραμμένο από τον Κουέντιν Ταραντίνο και τον Ρότζερ Άβαρυ.


Περίληψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία αποτελείται από 4 ιστορίες (σε πραγματική χρονολογική σειρά):

  1. Την ανάκτηση ενός μυστηριώδους χαρτοφύλακα από τους δύο γκάνγκστερ εκτελεστές Βίνσεντ Βέγκα (Τζον Τραβόλτα) και Τζουλς Γουίνφιλντ (Σάμιουελ Λ. Τζάκσον) και "Η Περίπτωση της Μπόνι",
  2. "Το Δείπνο" (και τα δύο μισά, όπως εμφανίζονται στην ταινία),
  3. "Μία Γουάλας"
  4. "Το Χρυσό Ρολόι".

Ο Τζουλς Γουίνφιλντ και ο Βίνσεντ Βέγκα δουλεύουν σαν εκτελεστές για τον γκάνγκστερ Μαρσέλους Γουάλας. Σε μια «δουλειά» σώζονται σαν από θαύμα και ο Τζουλς αποφασίζει να τα παρατήσει. Ο Γουάλας κλείνει συμφωνία με τον μποξέρ Μπουτς Κούλιτζ (Μπρους Γουίλις), να χάσει σε αγώνα που είναι να δώσει και τον πληρώνει γι' αυτό. Τελικά όμως δεν τηρείται η συμφωνία και ο μποξέρ σχεδιάζει να φύγει από την πόλη. Αναγκάζεται όμως να γυρίσει μια τελευταία φορά στο διαμέρισμά του για να πάρει μαζί το ρολόι του πατέρα του γνωρίζοντας ότι πιθανώς θα τον περιμένουν εκεί οι εκτελεστές του Γουάλας.

Βραβεύσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Διαγωνισμός Βραβείο Υποψηφιότητα Βραβευμένοι
1994 Festival international du film de Cannes Χρυσός Φοίνικας Κουέντιν Ταραντίνο
1994 Los Angeles Film Critics Association Awards Καλύτερος πρωταγωνιστής Τζον Τραβόλτα
Καλύτερη σκηνοθεσία Κουέντιν Ταραντίνο
Καλύτερη ταινία Κουέντιν Ταραντίνο
1994 Boston Society of Film Critics Awards Καλύτερη σκηνοθεσία Κουέντιν Ταραντίνο
Καλύτερη ταινία Κουέντιν Ταραντίνο
Καλύτερο σενάριο Κουέντιν Ταραντίνο, Ρότζερ Άβαρυ
1995 Academy Awards (Όσκαρ) Καλύτερο πρωτότυπο σενάριο Κουέντιν Ταραντίνο, Ρότζερ Άβαρυ
Καλύτερος Α' Ανδρικός ρόλος Τζον Τραβόλτα
Καλύτερος Β' Ανδρικός ρόλος Σάμιουελ Λούις Τζάκσον
Καλύτερος Β' Γυναικείος ρόλος Ούμα Θέρμαν
Καλύτερη σκηνοθεσία Κουέντιν Ταραντίνο
Καλύτερο μοντάζ Σάλλυ Μένκε
Καλύτερη ταινία Λόρενς Μπέντερ
1995 Saturn Awards Καλύτερη ταινία (δράσης, περιπέτεια, θρίλερ) Κουέντιν Ταραντίνο
1995 American Cinema Editors Καλύτερα εφέ Σάλλυ Μένκε
1995 Japanese Academy Award Καλύτερη ξενόγλωσση ταινία Κουέντιν Ταραντίνο
1995 BAFTA Awards Καλύτερο πρωτότυπο σενάριο Κουέντιν Ταραντίνο, Ρότζερ Άβαρυ
Καλύτερος Β' Ανδρικός ρόλος Σάμιουελ Λούις Τζάκσον
Καλύτερος Α' Ανδρικός ρόλος Τζον Τραβόλτα
Καλύτερος Γυναικείος ρόλος Ούμα Θέρμαν
Καλύτερο μοντάζ Σάλλυ Μένκε
Καλύτερη ταινία Κουέντιν Ταραντίνο, Λόρενς Μπέντερ
Καλύτερος ήχος Στήβεν Χάντερ Φλικ, Κεν Κιννγκ, Ρικ Ας, Ντην Α. Ζουπάντσιτς
1995 David Lean Award Καλύτερη σκηνοθεσία Κουέντιν Ταραντίνο
1995 Blue Ribbon Awards Καλύτερη ξενόγλωσση ταινία Κουέντιν Ταραντίνο
1995 Brit Awards Καλύτερη μουσική επένδυση
1995 Chicago Film Critics Association Awards Καλύτερη σκηνοθεσία Κουέντιν Ταραντίνο
Καλύτερο πρωτότυπο σενάριο Κουέντιν Ταραντίνο, Ρότζερ Άβαρυ
1995 Chlotrudis Awards Καλύτερος ηθοποιός Σάμιουελ Λούις Τζάκσον
Καλύτερη ταινία
Καλύτερος Β' Ανδρικός ρόλος Σάμιουελ Λούις Τζάκσον, Μπρους Γουίλις
Καλύτερος Β' Γυναικείος ρόλος Ούμα Θέρμαν
1995 César Καλύτερη ξενόγλωσση ταινία Κουέντιν Ταραντίνο
1995 David di Donatello Καλύτερος ξενόγλωσσος ηθοποιός Τζον Τραβόλτα
Καλύτερη ξενόγλωσση ταινία Κουέντιν Ταραντίνο
1995 Directors Guild of America DGA Award για ιδιαίτερες επιδόσεις Κουέντιν Ταραντίνο
1995 Edgar Allan Poe Awards Καλύτερη ταινία Κουέντιν Ταραντίνο
1995 Golden Globes Καλύτερο σενάριο Κουέντιν Ταραντίνο
Καλύτερη σκηνοθεσία Κουέντιν Ταραντίνο
Καλύτερη ταινία - δράμα
Καλύτερος Α' ρόλος - δράμα Τζον Τραβόλτα
Καλύτερος Β' Ανδρικός ρόλος Σάμιουελ Λούις Τζάκσον
Καλύτερος Β' Γυναικείος ρόλος Ούμα Θέρμαν
1995 Independent Spirit Awards Καλύτερη σκηνοθεσία Κουέντιν Ταραντίνο
Καλύτερα εφέ Λόρενς Μπέντερ
Καλύτερος πρωταγωνιστής Σάμιουελ Λούις Τζάκσον
Καλύτερο πρωτότυπο σενάριο Κουέντιν Ταραντίνο, Ρότζερ Άβαρυ
Καλύτερος Β' Ανδρικός ρόλος Έρικ Στολτς
1995 Kansas City Film Critics Circle Awards Καλύτερη Σκηνοθεσία Κουέντιν Ταραντίνο
Καλύτερη ταινία
1995 Kinema Junpo Awards Καλύτερη ξενόγλωσση ταινία Κουέντιν Ταραντίνο
1995 London Critics Circle Film Awards Πρωταγωνιστής της χρονιάς Τζον Τραβόλτα
Σεναριογράφος της χρονιάς Κουέντιν Ταραντίνο
Σκηνοθέτης της χρονιάς Κουέντιν Ταραντίνο
Ταινία της χρονιάς
1999 Golden Trailer Awards Καλύτερη ταινία της δεκαετίας
2003 DVD Exclusive Awards Καλύτερο menu design Hunter Sauleda

Λεπτομέρειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ιεζεκιήλ 25:17[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζουλς χρησιμοποιεί στο σύνολο δυο φορές ένα δήθεν εδάφιο της Αγίας Γραφής που αναφέρει (Ιεζεκιήλ 25:17): μια φορά πριν πυροβολήσει τον Μπρετ και μια άλλη όταν εξηγεί τον Πάμπκιν γιατί αποφάσισε να αλλάξει την ζωή του. Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για εδάφιο της Αγίας Γραφής αλλά για υπαινιγμό για την ταινία Karate Kiba όπου αναφέρεται το ίδιο κείμενο ως εδάφιο του Βιβλίου Ιεζεκιήλ.

Προέλευση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πράγματι υπάρχει στο Κεφάλαιον ΚΕ' του Βιβλίου Ιεζεκιήλ της Αγίας Γραφής το εδάφιο 17, το κείμενο του οποίου όμως είναι το εξής: «καὶ ποιήσω ἐν αὐτοῖς ἐκδικήσεις μεγάλας, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ δοῦναι τὴν ἐκδίκησίν μου ἐπ' αὐτούς.». Το κείμενο του Pulp Fiction προφανώς αποτελεί σύνθεση διάφορων φράσεων από διαφορετικά σημεία της Αγίας Γραφής:
«Το μονοπάτι των ενάρετων ανθρώπων (Ψαλμοί 1:6, 23:3, 37:5, Παροιμίαι 2:20) περιστοιχίζεται απ' όλες τις μεριές από τις αδικίες των εγωιστών και την τυραννία των σατανικών ανθρώπων (Ψαλμοί 52:3, 53:2 και 6:71). Ευλογημένος είναι αυτός, που στο όνομα της φιλανθρωπίας και της καλής θελήσεως, οδηγεί τους αδύναμους (Παροιμίαι 14:21) ανάμεσα από την κοιλάδα του σκότους (Ψαλμοί 23:4), γιατί είναι πραγματικά ο φύλακας του αδερφού του (Γένεσις 4:9) και ο ευρετής χαμένων παιδιών (Ψαλμοί 79:11, 102:21, Ιερεμίας 3:14 και 22) [βλ. επίσης Ιεζεκιήλ 34:16] Και θα κεραυνοβολήσω αυτούς με μεγάλη εκδικητικότητα και μανιώδη θυμό αυτούς που επιχειρούν να δηλητηριάσουν και να καταστρέψουν τα αδέρφια Μου! (Δευτερονόμιον 32:40), Και θα ξέρεις ότι το όνομά Μου, είναι Κύριος όταν θα στρέψω την εκδικητικότητα Μου πάνω σ' αυτούς!» (Ιεζεκιήλ 25:17).

Μουσική και soundtrack[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επιλογή της μουσικής είναι σημαντική στις ταινίες του Ταραντίνο. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την ταινία Pulp Fiction, αφού το soundtrack της είναι το ίδιο cult όπως και η ταινία. Πολλοί ερμηνευτές του απέκτησαν απρόσμενα νέα διασημότητα. Επίσης με την επιτυχία της ταινίας είχε ριβάιβαλ και το μουσικό στιλ της Surf rock, το κυρίαρχο στιλ του soundtrack. Στο CD της ταινίας βρίσκονται επίσης αποσπάσματα διαλόγων όπως π.χ. η γνωστή συζήτηση για τα ευρωπαϊκά χάμπουργκερ ή το εδάφιο Ιεζεκιήλ.

Περιεχόμενο του soundtrack:

  1. Pumpkin And Honey Bunny 2:27 ομιλητές: Tim Roth & Amanda Plummer Misirlou μουσική: Dick Dale & His Del-Tones
  2. Royale With Cheese 1:42 ομιλητές: Samuel L. Jackson & John Travolta
  3. Jungle Boogie 3:05 μουσική: Kool & The Gang
  4. Let's Stay Together 3:15 μουσική: Al Green
  5. Bustin' Surfboards 2:26 μουσική: The Tornadoes
  6. Lonesome Town 2:13 μουσική: Ricky Nelson
  7. Son of a Preacher Man 2:25 μουσική: Dusty Springfield
  8. Zed's Dead, Baby 2:39 ομιλητές: Maria de Medeiros & Bruce Willis Bullwinkle Part II μουσική: The Centurians
  9. Jack Rabbit Slims Twist Contest 3:12 You never can tell ομιλητές: Jerome Patrick Hoban & Uma Thurman μουσική: Chuck Berry
  10. Girl, You'll be a Woman Soon 3:09 μουσική: Urge Overkill
  11. If Love is a Red Dress (Hang me in rags) 4:55 μουσική: Maria McKee
  12. Bring Out The Gimp 2:10 ομιλητές: Peter Green & Duane Whitaker Comanche μουσική: The Revels
  13. Flowers on the Wall 2:23 μουσική: The Statler Brothers
  14. Personality Goes A Long Way 1:00 gesprochen von: Samuel L. Jackson & John Travolta
  15. Surf Rider 3:18 μουσική: The Lively Ones
  16. Ezekiel 25:17 0:51 ομιλητές: Samuel L. Jackson

Διάφορα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Η λέξη «fuck» χρησιμοποιείται 257 φορές. Στην μέτρηση αυτή δεν συνυπολογίζονται αυτά του Μαρσέλους στη σκηνή που του έχουν δέσει το στόμα.
  • Όποτε ο Βίνσεντ πάει τουαλέτα, συμβαίνει κάτι καταστροφικό: Η υπέρδοση της Μία, η ληστεία στο εστιατόριο, ο θάνατός του.
  • Στην αρένα γίνονται διαφημήσεις για τους εξής αγώνες μποξ: Coolidge vs. Wilson και Vossler vs. Martinez. Στον πρώτο αγώνα χρησιμοποιούνται ονόματα αμερικανών προέδρων. Οι Rand Vossler και Jerry Martinez ήταν φίλοι του Ταραντίνο όταν αυτός δούλευε ακόμα σε βιντεοκλάμπ. Μάλωναν μεταξύ τους για το ποιος λέει τα καλύτερα ανέκδοτα.
  • Ο Ταραντίνο είναι από το Νόξβιλ του Τεννεσσή, από όπου είναι και το χρυσό ρολόι του Μπουτς και όπου επίσης τελικά θα καταφύγει.
  • Ο Ταραντίνο αρχικά δεν είχε αποφασίσει εάν παίξει τον ρόλο του Τζίμι ή του Λανς. Επέλεξε τελικά τον Τζίμι για να βρίσκεται πίσω από την κάμαρα στη σκηνή με την υπέρδοση.
  • Ο Τραβόλτα και ο Ταραντίνο συναντήθηκαν στο διαμέρισμα του Ταραντίνο στο Λος Άντζελες. Στο διαμέρισμα αυτό ζούσε ο Τραβόλτα στην αρχή της καριέρας του.
  • Οι ρόλοι των Χάνι Μπάνι και Πάμπκιν γράφτηκαν ειδικά για τους Αμάντα Πλάμερ και Τιμ Ροθ.
  • Στο μαγαζί του Μάιναρντ έχει πάνω δεξιά σε ράφι μια πινακίδα με γράμματα από νέον, από τα οποία μερικά δεν λειτουργούν. Τα υπόλοιπα γράμματα σχηματίζουν την λέξη «kill ed». Μαζί με το "Z" στα κλειδιά του Ζεντ σχηματίζουν «Kill Zed». Ανάλογοι υπαινιγμοί με ρεκλάμες από νέον βρίσκονται και στην ταινία «Jackie Brown».
  • Στη σκηνή όπου η Μία και ο Βίνσεντ κάθονται στο αυτοκίνητο μπροστά στο Jack Rabbit Slim's, η Μία λεει: «Don't be a …» και σχηματίζει με τα δάχτυλά της ένα ορθογόνιο (square) στον αέρα. Στα αγγλικά Don't be a square σημαίνει περίπου Μην είσαι βαρετός.
  • Το κεφάλαιο «Το Χρυσό Ρολόι» αρχίζει με μια παράξενη ταινία κινουμένων σχεδίων, όπου ένας μικρός Εσκιμώος μιλά με το σκύλο του. Η εικόνα είναι παγωμένη και κουνιούνται μονάχα τα χείλη του μικρού. Πρόκειται για σκηνή από την αμερικανική σειρά κινουμένων σχεδίων με τίτλο Clutch Cargo από το 1959 (βάσει IMDB). Το πρωτότυπο ήταν ότι στους διάλογους της σειράς αυτής χρησιμοποιούσαν ανθρώπινα χείλη και τα συνδύαζαν με τις ζωγραφιές, που κατά τα άλλα δεν κινούνταν. Ο επίσημος λόγος για αυτό ήταν να μπορούν και κωφάλαλα παιδιά να παρακολουθήσουν το παιδικό, διαβάζοντας τα χείλη.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]