Papa John's Pizza

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Papa John's Pizza
Είδος Πιτσαρία, Εστιατόριο
Ίδρυση 1984
Έδρα Jeffersontown, Kentucky
Κλάδος Πίτσα, Σάντουιτς
Προϊόντα/
Υπηρεσίες
Γρήγορο Φαγητό
Πρόσωπα

John Schnatter, Ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος

J. Jude Thompson, Πρώην[1] Πρόεδρος και Συνδιευθύνων Σύμβουλος
Ιστότοπος http://www.papajohns.com/index.html

Η εταιρία Papa John's Pizza αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη αλυσίδα εστιατορίων πίτσας στις Η.Π.Α. (μετά την Pizza Hut και την Domino's Pizza). Ιδρύθηκε το 1984 από τον "Papa" John Schnatter και η έδρα της βρίσκεται στην πόλη Τζέφερσοντάουν (Jeffersontown) του Κεντάκι, κοντά στο Λούισβιλ. Το σλόγκαν της εταιρίας είναι "Better Ingredients. Better Pizza. Papa John's.".

Τον Σεπτέμβριο του 2012, η Papa John's Pizza έφτασε τα 4000 υποκαταστήματα, ανοίγοντας το 4000στο εστιατόριο στην Νέα Υόρκη, κοντά στο New Hyde Park. Για να γιορτάσει την επιτυχία αυτή, ο Διευθύνων Σύμβουλος και Ιδρυτής της εταιρίας, John Schnatter, έδωσε εκείνη τη μέρα 4000 πίτσες σε διάφορα σημεία της Νέας Υόρκης. Η εταιρία σήμερα φτάνει σχεδόν τα 4200 υποκαταστήματα, όπου περισσότερα από τα μισά βρίσκονται στις Η.Π.Α. και τα υπόλοιπα βρίσκονται σε 32 χώρες διεθνώς.[2]

Η εταιρία λειτουργεί κυρίως με delivery ή με take-out. Αυτό σημαίνει ότι κατά κύριο λόγο οι πελάτες αφού παραγγείλουν την πίτσα μπορούν είτε να την πάρουν από το μαγαζί οι ίδιοι είτε να γίνει διανομή κατ' οίκον από εργαζόμενο της εταιρείας. Παρ' όλα αυτά υπάρχουν κάποια υποκαταστήματα που διαθέτουν και τραπέζια για να τρώνε οι πελάτες.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εταιρία ιδρύθηκε το 1984, όταν ο John Schnatter έχοντας δουλέψει σε διάφορα μαγαζιά ως παρασκευαστής πίτσας, αποφάσισε να πουλήσει το αυτοκίνητό του (ένα Z28 Camaro του 1972) για να αγοράσει μεταχειρισμένο εξοπλισμό αξίας 1600 δολαρίων. Έτσι, χρησιμοποιώντας την αποθήκη από την ταβέρνα του πατέρα του, ξεκίνησε να πουλάει τις πίτσες του. Ο ίδιος θεωρούσε ότι το πιο σημαντικό ήταν η ποιότητα των υλικών που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή της πίτσας να είναι η καλύτερη δυνατή. Εκτός όμως από αυτό, εκείνο που τον έκανε να ξεχωρίσει ήταν η δυνατότητα για delivery. Όπως αναφέρεται και στην ιστοσελίδα της εταιρείας, "ένιωθε ότι κάτι έλλειπε από τις μεγάλες αλυσίδες πίτσας - μία εξαιρετικής ποιότητας πίτσα η οποία να παραδίδεται απευθείας στην πόρτα του πελάτη".[3]

Το Camaro[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καλοκαίρι του 2009, μετά από 25 χρόνια, ο John Schnatter ξαναβρήκε το αμάξι που είχε αναγκαστεί να πουλήσει το 1984 για να ξεκινήσει την επιχείρησή του. Για να το βρει οργάνωσε μία έρευνα σε διάφορες πόλεις του Kentucky, δημοσιοποιώντας ταυτόχρονα το γεγονός σε όλα τα κοινωνικά δίκτυα. Μάλιστα, σε όποιον του έβρισκε το Chevrolet Camaro του '72 που είχε όταν ήταν νεαρός, και παρείχε επαρκείς αποδείξεις γι' αυτό, πρόσφερε και αμοιβή αξίας 25 χιλιάδων δολαρίων, την οποία στην συνέχεια αύξησαν σε 250.000 δολάρια. Τελικά το αυτοκίνητο βρέθηκε, καθώς ένας αναγνώστης του blog Jalopnik, στο οποίο δημοσιοποιήθηκε το γεγονός[4], εντόπισε τον ιδιοκτήτη και επικοινώνησε με τον Schnatter. Ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου, Jeff Robbinson, παρέδωσε στον Schnatter το αυτοκίνητο και εκείνος ως αντάλλαγμα του έδωσε 250.000 δολάρια. Για να γιορτάσει αυτή την επανασύνδεση, εκείνη την ημέρα η εταιρεία έδινε μία δωρεάν πίτσα σε όλους τους ιδιοκτήτες αυτοκινήτων Chevrolet Camaro, δίνοντας συνολικά 35.847 πίτσες[5].

Ένα ζευγάρι από το Kentucky, οι Slones, ήταν οι πρώην ιδιοκτήτες του Camaro και ήταν εκείνοι που εντόπισαν τον J. Robbinson και ειδοποίησαν τον Schnatter. Έτσι, όταν ο τελευταίος έδωσε το χρηματικό ποσό στον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου, το ζευγάρι θεωρώντας ότι αδικήθηκαν, καθώς ήταν αυτοί που ειδοποίησαν τον Schnatter, απαίτησαν λεφτά λέγοντας πως θα έπρεπε να είναι εκείνοι οι νικητές του διαγωνισμού. Ο Schnatter φυσικά αρνήθηκε δηλώνοντας ότι οι κανόνες ήταν ξεκάθαροι, και νικητής ήταν ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου.
Το ζευγάρι κινήθηκε νομικά, απειλώντας με μηνύσεις την εταιρεία, η οποία τους πρόσφερε κατόπιν 25.000 ως έπαθλο για την βοήθεια τους στην εύρεση του αυτοκινήτου και για να μην συνεχίσουν τη διαδικασία της μήνυσης, παρόλο που ακόμα δεν πίστευαν ότι το ζευγάρι όντως δικαιούνταν τα χρήματα. Εκείνοι δεν δέχτηκαν τα χρήματα λέγοντας πώς ήταν άδικο να μην πάρουν τις 250.000 και να προσπαθούν να τους βολέψουν με λιγότερα. Λίγες μέρες αργότερα, ήταν η σειρά της εταιρείας να υποβάλει μήνυση προς τους Slones για απάτη και δυσφήμηση.[6][7][8]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Η ιστοσελίδα του J. Jude Thompson στο Forbes, όπου γράφει για την παραίτησή του». http://www.forbes.com/profile/joseph-jude-thompson/. 
  2. «Αναφορά στην Ιστοσελίδα των Επενδυτών της Εταιρίας, για τους Εορτασμούς του 4000στου Υποκαταστήματος». http://ir.papajohns.com/releasedetail.cfm?releaseid=706740. 
  3. «Η Ιστορία της εταιρείας όπως είναι γραμμένη στην επίσημη ιστοσελίδα της.». http://www.papajohns.com/about/. 
  4. «Η δημοσίευση στο blog Jalopnik για την αναζήτηση του αυτοκινήτου.». http://jalopnik.com/5272944/we-join-papa-johns-quest-for-his-1972-z28-camaro. 
  5. «Δημοσίευση στο Jalopnik σχετικά με τις δωρεάν πίτσες στους ιδιοκτήτες Chevrolet Camaro.». http://jalopnik.com/5347021/papa-johns-gave-away-35847-free-pizzas-to-camaro-owners-yesterday/. 
  6. «Σχετικά με την μήνυση της εταιρείας προς τους Slones». http://www.camaroz28.com/forums/f-body-lounge-24/papa-johns-camaro-story-turns-ugly-709020/. 
  7. «Το WLKY για την ιστορία με τις μηνύσεις». http://www.wlky.com/Pizza-Chain-Drops-Suit-In-Camaro-Contest-Kerfuffle/-/9366718/9810546/-/q4l3s0z/-/index.html#. 
  8. «Το περιοδικό Popsugar για την ιστορία με τις μηνύσεις». http://www.yumsugar.com/Papa-Johns-Files-Lawsuit-Camaro-Contest-Scuffle-4775976. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]