Olympic Air

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Olympic Air
IATA
OA
ICAO
OAL
Callsign
OLYMPIC
Ίδρυση 1957 (από το 2009 με την νέα ονομασία)
Έναρξη πτητικού έργου 6 Απριλίου 1957 / 29 Σεπτεμβρίου 2009
Κόμβοι Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών
Δευτερεύοντες κόμβοι Διεθνής Αερολιμένας Ρόδου
Πρόγραμμα τακτικών πελατών Travelair Club[1]
Μέγεθος στόλου 15
Προορισμοί 18
Εταιρικό σλόγκαν "Η Ελλάδα ψηλά - Greece, flying high"[2]
Μητρική εταιρία Aegean Airlines
Έδρα Αθήνα, Ελλάς
Πρόσωπα Αριστοτέλης Ωνάσης (ιδρυτής),
Θεόδωρος Βασιλάκης (Πρόεδρος)
Ιστοσελίδα olympicair.com

Η Ολυμπιακή (Ο.Α.) (Αγγλ. Olympic Air) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ελληνική αεροπορική εταιρεία , που σχηματίστηκε από την ιδιωτικοποίηση του πρώην εθνικού αερομεταφορέα Ολυμπιακές Αερογραμμές. Κάποιες από τις πτήσεις της ξεκίνησαν στις 29 Σεπτεμβρίου 2009, οπότε οι Ολυμπιακές Αερογραμμές σταμάτησαν να πετούν, ενώ η επίσημη έναρξη του συνόλου του πτητικού έργου της εταιρείας έλαβε χώρα δύο ημέρες αργότερα, την 1η Οκτωβρίου 2009[3]. Η αεροπορική εταιρεία, έχει κύριο κόμβο της το Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών.

Η «νέα Ολυμπιακή» κληρονόμησε πέρα από το όνομα, το εταιρικό λογότυπο, τα δικαιώματα προσγείωσης και την τεχνική βάση, αλλά μόνο μέρος του προσωπικού, που προσελήφθη υπό νέους όρους. Ακόμα, θα χρησιμοποιεί τον κώδικα IATA ΟΑ και τον κώδικα ICAO OAL, που κληρονόμησε από τις Ολυμπιακές Αερογραμμές.

Στις 6 Δεκεμβρίου 2009,η Olympic Air ανακοίνωσε ότι έχει επιλεγεί ως ο επίσημος μεταφορέας της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής για τρία έτη 2010-2012. Μέσω αυτής της χορηγίας,η Olympic Air έχει δεσμευθεί να παρέχει δωρεάν μεταφορά των ελληνικών αποστολών στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2010 στο Βανκούβερ και το 2012 Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λονδίνο. Στις 10 Δεκεμβρίου 2009, η εταιρεία ανακοίνωσε ότι το mobile check-in είναι τώρα διαθέσιμο για πτήσεις που αναχωρούν από το Αεροδρόμιο Αθηνών και η Ολυμπιακή είναι η πρώτη ελληνική αεροπορική εταιρία που προσφέρει αυτή την υπηρεσία. Στο πλαίσιο του προγράμματος εταιρικής ευθύνης, η Olympic Air ανακοίνωσε ότι θα δρομολογήσει ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα με τίτλο "Μια μέρα στο μουσείο" , μεταφέροντας 3.500 μαθητές από την Κύπρο προς το νέο Μουσείο Ακρόπολης στην Αθήνα, ξεκινώντας από 29 Ιανουαρίου 2010 .

Στις 22 Φεβρουαρίου 2010, η Ολυμπιακή και ο κύριος ανταγωνιστής της, Aegean Airlines, ανακοίνωσαν ότι έχουν καταλήξει σε συμφωνία για συγχώνευση, με σταδιακή κατάργηση του brand της Aegean υπέρ του[4]. Η συγχώνευση αναμενόταν να ολοκληρωθεί στα τέλη του 2010, εφόσον εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού . Μετά από μια έρευνα σε βάθος από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαγωνισμούς, ανακοινώθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2011 που η συγχώνευση έχει αποκλειστεί επικαλούμενη τον ανταγωνισμό ανησυχίες.

Τον Οκτώβριο του 2013 η επιτροπή ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης έδωσε τελικά την έγκρισή της για τη συγχώνευσή της με την Aegean Airlines. Στις 23 Οκτωβρίου 2013, ολοκληρώθηκε η εξαγορά του 100% των μετοχών της απο την Aegean Airlines, καθιστώντας την Olympic Air θυγατρική της τελευταίας.

Στόλος της Olympic Air[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αεροσκάφος της Ολυμπιακής Αεροπορίας Airbus A320-200 στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών "Ελευθέριος Βενιζέλος"

H Olympic Air διαθέτει έναν από τους νεότερους στόλους αεροσκαφών στην Ευρώπη, ο οποίος αποτελείται από 14 αεροσκάφη, εκ των οποίων, 10 Q400 Bombardier και 4 Dash8-100 Bombardier .

Τα Q400 Bombardier είναι ελικοφόρα (turboprop), Καναδικής κατασκευής, νέας γενιάς, αθόρυβα, γρήγορα και χαρακτηρίζονται ως τα πλέον φιλικά προς το περιβάλλον αεροσκάφη. Τα Q400 εξυπηρετούν, κυρίως, πτήσεις εσωτερικού και κοντινούς προορισμούς εξωτερικού.

Tα 4 Dash8-100 Bombardier, εκτελούν δρομολόγια σε αεροδρόμια εσωτερικού με μικρού μήκους διάδρομο καθότι αποτελούν το μοναδικό τύπο αεροσκάφους κατάλληλο για να εξυπηρετήσει τα αεροδρόμια της Μήλου, της Πάρου, και του Καστελόριζου.

Ο στόλος της Olympic Air
Αεροσκάφος Σύνολο
Bombardier Dash 8-100 4
Bombardier Dash 8 Q400 10
Σύνολο 14

Δίκτυο της Olympic Air[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με κύρια βάση της το Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» και δευτερεύουσα βάση το αεροδρόμιο «Διαγόρας» της Ρόδου, η Olympic Air πραγματοποιεί πτήσεις στις άγονες γραμμές και πτήσεις της Aegean Airlines ως θυγατρική της στην περιοχή της ΝΑ Μεσογείου, εξυπηρετώντας συνολικά 39 προορισμούς εσωτερικού και εξωτερικού(6 προορισμούς στο εξωτερικό και 33 στο εσωτερικό).

Το δίκτυο  Εσωτερικού εξυπηρετεί πτήσεις της Αegean Airlines από/προς Αθήνα:Αλεξανδρούπολη,Ηράκλειο,Θεσσαλονίκη Ιωάννινα, Καβάλα, Κέρκυρα, Κεφαλλονιά, Κω, Λήμνο, Μύκονο,Μυτιλήνη, Ρόδο, Σάμο, Σαντορίνη,Σκύρο, Χανιά και Χίο.

Εξυπηρετεί επίσης τις άγονες γραμμές με απευθείας πτήσεις από/προς Αθήνα για Αστυπάλαια, Ζάκυνθο, Ικαρία,Κάλυμνο, Κάρπαθο, Κύθηρα,  Λέρο, Μήλο,Νάξο, Πάρο, Σκιάθο ,Σύρο και από/προς τη Ρόδο για Αστυπάλαια ,Κάρπαθο, Κάλυμνο, Κάσο, Καστελόριζο, Κω, Λέρο και Σητεία.

Το δίκτυο Εξωτερικού  εξυπηρετεί πτήσεις της Aegean Airlines από/προς την Αθήνα: Βελιγράδι, Βουκουρέστι,Κατάνια(από 28/06/14),Σμύρνη(από 10/06/14), Σόφια και Τίρανα.

Ιστορία της Ο.Α.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ολυμπιακή Αεροπορία (Ο.Α.) (Αγγλ. Olympic Airways) ήταν ο κρατικός αερομεταφορέας της Ελλάδας. Το Μάρτιο του 2009 το ελληνικό δημόσιο συμφώνησε στη μεταβίβασή τους στον ιδιωτικό όμιλο MIG (Marfin Investment Group), πρόεδρος του οποίου είναι ο Ανδρέας Βγενόπουλος. Η νέα εταιρεία ονομάζεται Olympic Air, νέα Ολυμπιακή Αεροπορία, και λειτουργεί από την 1η Οκτωβρίου 2009, οπότε και έπαψε το πτητικό έργο των Ολυμπιακών Αερογραμμών.

Πώς ξεκίνησε η Ο.Α.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιστορία των αερομεταφορών στην Ελλάδα ξεκινά ουσιαστικά το 1930 όταν ιδρύθηκε η πρώτη ελληνική κρατική αεροπορική εταιρία, η "Ελληνική Αεροπορική Εταιρεία ΙΚΑΡΟΣ". Η εταιρεία χρεοκόπησε και λίγο αργότερα ιδρύθηκε η Ε.Ε.Ε.Σ. (Ελληνική Εταιρεία Εναέριων Συγκοινωνιών). Παράλληλα, το 1935 ιδρύθηκε η πρώτη ιδιωτική αεροπορική εταιρεία, η Τ.Α.Ε. (Τεχνικαί Αεροπορικαί Εκμεταλλεύσεις). Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδρύθηκε, το 1947 η ΕΛΛ.Α.Σ. (Ελληνικαί Αεροπορικαί Συγκοινωνίαι) και η Α.Μ.Ε. (Αεροπορικαί Μεταφοραί Ελλάδος), ενώ συνέχισε την πορεία της και η Τ.Α.Ε.. Εξαιτίας της κακής πορείας που σημείωναν όλες αυτές οι αεροπορικές εταιρείες, το 1951 αποφασίζεται η συγχώνευσή τους σε μία: την Εθνική Ανώνυμη Εταιρεία Τ.Α.Ε.. Όμως από το 1951 και έπειτα, αρχίζουν τα δύσκολα χρόνια για τον νέο κρατικό αερομεταφορέα. Η επιβατική κίνηση πέφτει και το 1955 αποφασίζεται η εκκαθάρισή της, με σκοπό την πώλησή της. Ο πλειστηριασμός ξεκινά με προσφορά 60.000.000 δρχ.. Κανείς όμως δεν την θέλει και έτσι κατοχυρώνεται υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου. Και έτσι, στα τέλη Ιουλίου 1956 υπογράφεται νέα συμφωνία του Ελληνικού Κράτους με τον Αριστοτέλη Ωνάση, που περιλαμβάνει και την αποκλειστική εκμετάλλευση των αεροπορικών συγκοινωνιών της χώρας. Από τις 6 Απριλίου 1957 ανοίγει τα φτερά της η νέα αεροπορική εταιρεία, η Ολυμπιακή Αεροπορία (Ο.Α) (Αγγλ. Olympic Airways) της οποίας το πρώτο και πρωινό δρομολόγιο στην ιστορία της ελληνικής εναέριας συγκοινωνίας ήταν το Αθήνα - Θεσσαλονίκη και μάλιστα με ελικοφόρο DC-3 που πέταξε ο κυβερνήτης Παύλος Ιωαννίδης. Η νεοσύστατη εταιρεία αποτελείται 15 ελικοφόρα (δεκατέσσερα DC-3 και ένα DC-4) και προσωπικό 835 υπαλλήλων. Τις στολές των αεροσυνοδών ο πρώτος που τις ανέλαβε ήταν ο Γάλλος σχεδιαστής ελληνικής καταγωγής Jean Desses. Την ίδια χρονιά λειτουργεί και η πρώτη αερογραμμή εκτός ελληνικής επικράτειας: Αθήνα - Ρώμη - Παρίσι - Λονδίνο με επιβάτες κυρίως επιχειρηματίες και ναυτικούς, οι οποίοι ταξίδευαν για επαγγελματικούς λόγους και λίγους απλούς ανθρώπους που είχαν την οικονομική δυνατότητα να ταξιδέψουν μία και το κόστος ήταν τότε υψηλό διότι ένα ταξίδι με αεροπλάνο στο εξωτερικό για την εποχή εκείνη εθεωρείτο ως πολυτέλεια. Το 1958 ανοίγουν δύο ακόμη νέες γραμμές: Αθήνα - Ζυρίχη - Φρανκφούρτη και Αθήνα - Τελ Αβίβ. Το 1959 παραλαμβάνονται τα πρώτα αεροσκάφη τύπου De Havilland 48 ο λεγόμενος «κομήτης». Το σταθερά αναπτυσσόμενο της δίκτυο διασυνδέει την πρωτεύουσα τόσο με όλα τα ελληνικά αεροδρόμια όσο και με την Δυτική Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή.

Λογότυπο της Ο.Α.

Η Ο.Α. στη δεκαετία του 1960[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εταιρεία αναπτύσσεται με ταχύτατο ρυθμό και τη δεκαετία του '60 είναι η εποχή που γίνονται και οι πρώτες συμφωνίες μεταξύ της Ο.Α. και της αγγλικής ΒΕΑ, με κοινούς κωδικούς πτήσεων, την ίδια χρονιά διευρύνεται σταθερά το δίκτυο των εξωτερικών προορισμών της εταιρείας με πτήσεις προς τις Βρυξέλλες και το Άμστερνταμ . Το 1962 αγοράζονται επιπλέον τρία τζετ De Havilland Comet 48 εκ των οποίων ένα από αυτά το 1964 εκτελεί το δρομολόγιο Λονδίνο - Αθήνα σε διάρκεια ρεκόρ πτήσης 2 ώρες και 51 λεπτά. Το 1965 λήγει η τετραετής συλλογική σύμβαση εργασίας του Ωνάση με την ΟΣΠΑ, επιχειρείται να υπογραφεί εκ νέου σύμβαση με διαφορετικούς όρους και σύγχρονες συνθήκες εργασίας στοιχεία τα οποία θα προκαλέσουν αντιδράσεις που θα φέρουν σε σφοδρές συγκρούσεις εργαζόμενους με εργοδότες και θα κηρυχθεί η λεγόμενη πανολυμπιακή απεργία. Στο εξής οι εργαζόμενοι προκειμένου να διεκδικήσουν τα αιτήματα τους θα αποφασίσουν από κοινού να πάνε στο Δήλεσι για να δηλώσουν πως θα επιστρέψουν στη δουλειά τους μόνον αν βρεθεί μία ουσιαστική λύση που θα τους απαλλάξει από τα προβλήματα τους. Τελικά η λύση βρέθηκε, ικανοποιήθηκαν τα αιτήματα των εργαζομένων και η Ολυμπιακή βρίσκεται σε σταδιακή ανοδική πορεία, παράλληλα έγιναν οι πρώτες παραγγελίες των νέων αεροσκαφών τύπου Boeing 707-320 και το 1966 παραλαμβάνεται το πρώτο από αυτά, το "Πόλις των Αθηνών". Την 1η Ιουνίου του ίδιου χρόνου ξεκινούν οι πρώτες πτήσεις για Νέα Υόρκη χωρίς στάση. Το 1968 ανοίγουν οι πρώτες γραμμές προς Ναϊρόμπι και Γιοχάνεσμπουργκ όταν την ίδια χρονιά η Ο.Α. παραλαμβάνει τα πρώτα Boeing 727-200 ή αλλιώς Europa Jet τα οποία εκτελούν πτήσεις σε ευρωπαϊκούς προορισμούς. Το 1969 ανοίγουν οι γραμμές προς το Μόντρεαλ του Καναδά και το 1970 αποσύρονται τα Comet 48.

Η Ο.Α. στη δεκαετία του 1970[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1970 η Ο.Α. προμηθεύεται τα νέα αεροσκάφη YS-11A της ιαπωνικής εταιρείας NIHON τα οποία θα αντικαθιστούσαν σταδιακά τα παλιά Douglas DC-3 και DC-6 στις πτήσεις του εσωτερικού. Από τα μέσα της δεκαετίας 1960 μέχρι και τα μέσα της επομένης, διάσημοι Έλληνες και ξένοι σχεδιαστές μόδας όπως η Coco Chanel, o Piere Cardin, ο Γιάννης Τσεκλένης, αναλαμβάνουν να σχεδιάσουν τις στολές των αεροσυνοδών, ενώ πολλοί επώνυμοι ξένοι (ηθοποιοί, τραγουδιστές, αθλητές) επιλέγουν την Ολυμπιακή για τις μετακινήσεις τους από και προς την Ελλάδα. Στις 5 Νοεμβρίου 1970 γίνεται ένα ατύχημα στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας όταν ένα DC-6 ξέφυγε από τον αεροδιάδρομο κατά την προσγείωση, χωρίς ευτυχώς θύματα. Στις 2 Αυγούστου του 1971 ιδρύεται η Ολυμπιακή Αεροπλοΐα Α.Ε. από τον Αλέξανδρο Ωνάση (Αγγλ. Olympic Aviation) με αποστολή την εξυπηρέτηση των μικρών νησιών της Ελλάδος, συνάμα το δίκτυο της Oλυμπιακής επεκτείνεται ακόμη περισσότερο με νέες γραμμές, κατευθυνόμενες προς το Μιλάνο και το Ντίσελντορφ. Η Θεσσαλονίκη έρχεται ακόμη πιο κοντά τόσο με ευρωπαϊκές πόλεις όσο και με άλλους προορισμούς του διεθνούς δικτύου της εταιρείας.

Στις 3 Μαρτίου του 1972 η Ελλάδα αποκτά, για πρώτη φορά, σύνδεση με την Αυστραλία. Ένα από τα Boeing 707-320, ονομαζόμενο "Πόλις των Αθηνών" προσγειώθηκε, μετά από 20 ώρες πτήσης στο αεροδρόμιο του Σίδνεϋ με ενδιάμεσους σταθμούς τη Μπανγκόκ και τη Σινγκαπούρη και έτσι η Ολυμπιακή γίνεται η εταιρεία των πέντε ηπείρων. Επίσης με την πρόσθεση των 6 Boeing 720 αυξάνεται ακόμα περισσότερο ο στόλος του αερομεταφορέα. Όμως, στις 21 Οκτωβρίου 1972 γίνεται ένα μοιραίο ατύχημα. Ένα YS-11A, το οποίο επέστρεφε από την Κέρκυρα, κατέπεσε στη θάλασσα λίγο έξω από τη Βούλα, με 52 επιβάτες και 4 μέλη πληρώματος. Διασώθηκαν 16 επιβάτες και 3 από τα 4 μέλη του πληρώματος. Τον Ιούνιο του 1973 αγοράζονται τα πρώτα Boeing 720-051B καθώς και τα πρώτα Boeing 747-200, τα λεγόμενα «τζάμπο τζετ» εκ των οποίων το πρώτο «βαφτισμένο» "Ολύμπιος Ζευς" πραγματοποιεί παρθενικό δρομολόγιο για Νέα Υόρκη. Το δεύτερο με το όνομα "Ολύμπιος Αετός" προσγειώθηκε στην Αθήνα το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου και τον Απρίλιο του 1974 εκτέλεσε δρομολόγιο στο Σίδνεϋ με ενδιάμεση στάση τη Σιγκαπούρη. Με τα σύγχρονα και διώροφα αεροπλάνα μεγάλης χωρητικότητας η Ολυμπιακή ξεπερνά κάθε προσδοκία σημειώνοντας ρεκόρ μεταφοράς επιβατών. Τη χρονιά εκείνη εξυπηρετήθηκαν περίπου 2.500.000 επιβάτες μεταξύ αυτών 790.000 στις πτήσεις εξωτερικού. Επίσης, η Ο.Α. εκδηλώνει ενδιαφέρον για τα νέα υπερηχητικά αεροσκάφη BAC-Aérospatiale Concorde και στις 5 Ιανουαρίου 1973 προσγειώνεται στο αεροδρόμιο του Ελληνικού ένα από αυτά τα θαυμαστά αεροσκάφη. Στις 22 Ιανουαρίου 1973 συνέβη κάτι που άλλαξε όλη την πορεία της Ο.Α. Ο θάνατος του γιου του Αριστοτέλη Ωνάση, Αλέξανδρου σε αεροπορικό δυστύχημα συνταράζει την Ελλάδα, και είναι η αρχή του τέλους για την Ο.Α.. Λίγους μήνες αργότερα, ο Ωνάσης πουλά την Ο.Α. στο Ελληνικό Δημόσιο και, το 1975, πεθαίνει. Το 1976, υπό την διοίκηση του Ελληνικού Δημοσίου, η Ο.Α. προμηθεύεται το πρώτο Boeing 737-200 και δημιουργεί την Olympic Catering.

Στην κατοχή της δημόσιας πλέον Ο.Α περιλαμβάνονται 25 αεροσκάφη συνδέοντας την Αθήνα με 30 διεθνείς προορισμούς. Επιπλέον, άνοιξαν νέες γραμμές προς τη Βεγγάζη, το Κουβέιτ, το Νταχράν και το Ντουμπάι καθώς προστέθηκε στον κατάλογο των διηπειρωτικών προορισμών ένα ακόμη δρομολόγιο Αθήνα - Μελβούρνη, επίσης ενισχύθηκαν οι εσωτερικές πτήσεις κυρίως προς Ρόδο, Κω και Σαντορίνη. Στις 23 Νοεμβρίου 1976, η πτήση ΟΑ 830 από Αθήνα προς Κοζάνη μέσω Λάρισας χάνεται από τα ραντάρ και λίγο αργότερα ανακαλύπτονται τα συντρίμμια του αεροσκάφους. Με τον πρώτο χρόνο λειτουργίας ξεκινάνε και τα πρώτα οικονομικά προβλήματα βάσει των ισολογισμών. Το βασικότερο εξ'αυτών θα παρουσιαστεί το 1977 όταν σε μια προσπάθεια για περιορισμό του κόστους λειτουργίας κλείνει η γραμμή της Αυστραλίας που ακολουθείται από τη γραμμή του Καναδά τον Οκτώβρη του 1978. Την ίδια χρονιά η Ο.Α παραγγέλνει και τα καινούρια αεροσκάφη της Αirbus τα A300-600 ενώ εγκαινιάζεται το δρομολόγιο Αθήνα-Τίρανα. Τίθεται η έναρξη της μεγαλύτερης απεργίας που έγινε ποτέ στα χρονικά του ολυμπιακού αερομεταφορέα, διάρκειας 35 ημερών από τον Δεκέμβριο του '77 μέχρι τον Ιανουάριο του '78. Οι κύριοι λόγοι ήταν: να υπάρξει Κανονισμός της εργασίας, οι συνθέσεις των πληρωμάτων και νέο μισθολόγιο, το οποίο τελευταίο απασχολούσε σημαντικά τους ιπταμένους φροντιστές και αεροσυνοδούς, διότι ο μισθός τους, συγκριτικά, ήταν χαμηλότερος από αυτόν που είχαν οι συνοδοί εδάφους. Ανάμεσα σε αυτά δεν έλειπε και το θέμα του συνταξιοδοτικού. Η παρατεταμένη απεργία των εργαζόμενων είχε αίσιο τέλος. Την επόμενη χρονιά τίθεται σε λειτουργία το ηλεκτρονικό σύστημα κρατήσεων (CRS). Τον Φεβρουάριο του 1979 παραλαμβάνονται τα δύο πρώτα Airbus από την Τουλούζη, ενώ τρία ακόμη θα παραδοθούν την άνοιξη του 1980. Μετά την παραλαβή αυτή θα ακολουθήσει εκείνη των Boeing 737-200, υπ' αριθμόν 5 καθώς και τα Shorts 330.

Boeing 737-400 και 737-300 των Ολυμπιακών Αερογραμμών

Η Ο.Α. στη δεκαετία του 1980[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αεροσκάφος Jumbo 747-200, το 1985

Η αρχή της δεκαετίας του '80 βρίσκει την ελληνική εθνική αεροπορική εταιρεία για άλλη μία φορά σε απεργιακές κινητοποιήσεις. Το καλοκαίρι του 1980 πραγματοποιήται πενθήμερη απεργία από όλους τους εργαζόμενους με κύριο αίτημα την εφαρμογή κανονισμού πτήσεων και την βελτίωση των οικονομικών αποδοχών. Ζητούσαν «αποδοχές στο 50% του χειριστή» και η προσπάθεια για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους επετεύχθη. Το 1981 η δύναμη της δημόσιας επιχείρησης ήταν 3.900 άτομα. Το 1983 εντάσσονται στον στόλο τα πρώτα Dornier 228, τα οποία θα εξυπηρετήσουν το επιβατικό κοινό ενώνωντας την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη με τα μικρονήσια του Αιγαίου.

Το 1984 αγοράζονται τρία Β747-200 από την Singapore Airlines και ανοίγονται και πάλι οι γραμμές της Αυστραλίας και του Καναδά. Το 1985 εντάσσονται νέα δρομολόγια εσωτερικού και εξωτερικού, μεταξύ αυτών της Λέρου, Πάρου, Σητείας, Μαδρίτης, Λυών, Κοπεγχάγης και Πάφου. Επιπλέον, ξεκινά μια προσπάθεια δημιουργίας Εταιρείας Εμπορευμάτων με την μετατροπή του Β707-320 «Πόλις της Λίνδου», αλλά πολύ σύντομα σταματά τη λειτουργία της.

Αγοράζονται δύο ακόμη Jumbo 747-200 που θα εκτελούν περισσότερες πτήσεις στους μακρινούς προορισμούς ενώ ένα από τα πρώτα ελληνικά «μεγαθήρια» το "Ολύμπιος Ζεύς" το οποίο πρωτοπέταξε για την Νέα Υόρκη πριν από δώδεκα χρόνια πωλείται και μετά συντρίβεται. Το '85 είναι η χρονιά που η Ολυμπιακή κατέχει την 15η θέση στη μεταφορά επιβατών εσωτερικού, την 20ή στη μεταφορά επιβατών εξωτερικού και την 18η θέση στη συνολική μεταφορά ανάμεσα σε 150 αεροπορικές εταιρείες. Το προσωπικό της εταιρείας εκείνη την περίοδο άγγιζε τα 9.859 άτομα εκ των οποίων τα 900 λειτουργούσαν στο εξωτερικό. Το 1986 γίνονται παρατεταμένες απεργίες των υπαλλήλων της Ο.Α. και το έλλειμμα της εταιρείας εκτοξεύεται, ενώ η επιβατική κίνηση μειώνεται. Το θέμα των απεργιών ήταν το συνταξιοδοτικό το οποίο κερδίζουν οι εργαζόμενοι χάρη στην παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. Παράλληλα, ιδρύεται η Ολυμπιακή Τουριστική, που εκδίδει εισιτήρια τόσο της Ο.Α. όσο και άλλων αεροπορικών εταιρειών. Το 1988 ανοίγoνται δύο νέες αερογραμμές της Βαρκελώνης και της Μπανγκόκ, πλην όμως το εργατικό δυναμικό μειώνεται στα 6.500 άτομα, ωστόσο ο αριθμός των εργαζομένων της Olympic Catering εκτιμάται στα 2000 άτομα. Το 1989 η απεργία των εργαζομένων και λοιπών υπαλλήλων βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο των γεγονότων περί Κυριακών, αργιών και νυχτερινών δρομολογίων.

Η Ο.Α. στη δεκαετία του 1990[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Airbus A300-600R

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, υπό τη διοίκηση του Λουκά Γραμματικού, ο κλάδος έχει ήδη κερδίσει τις Κυριακές, τις αργίες και τα νυχτερινά, όμως την 4η Οκτωβρίου έξω από το χώρο της Olympic Catering συμβαίνουν αιματηρά επεισόδια μεταξύ ΜΑΤ - απεργών και απολυθέντων υπαλλήλων, ανοίγεται η νέα γραμμή με προορισμό το Τόκιο ενώ γίνεται η παραλαβή αεροπλάνου τύπου ATR-42. Το Σεπτέμβριο του 1991 ο ολυμπιακός στόλος αναπτύσσεται σταθερά κατά έξι αεροσκάφη τύπου 737-400, ένα Airbus Α300-600 με τον όνομα "Μακεδονία" καθώς και ένα τύπου ATR-72. Mε την ανανέωση αυτή η Θεσσαλονίκη, γίνεται πύλη νέων ευρωπαϊκών πτήσεων του εθνικού αερομεταφορέα καθώς ανοίγονται νέες αερογραμμές με προορισμούς τη Σύρο και το Βερολίνο. Το 1992 το διηπειρωτικό δίκτυο μεγαλώνει ακόμα περισσότερο με την παρθενική λειτουργία δρομολογίων προς την Βηρυτό, το Σικάγο και την Βοστώνη, όχι όμως για πολύ, αφού το 1995 οι δύο αυτές υπερατλαντικές αερογραμμές θα κλείσουν δια παντός άνευ λόγου, μαζί με την αερογραμμή του Τόκιο, η οποία ζημίωνε την εταιρεία. Από την άλλη πλευρά, λειτουργεί και η πρώτη θυγατρική εταιρεία της Ολυμπιακής, οι Μακεδονικές Αερογραμμές, των οποίων οι πτήσεις είναι ναυλωμένες (charter), ενώ είναι γεγονός η σύνδεση μεταξύ Αθήνας και Ικαρίας. Το 1996 η Ο.Α θα παραλάβει και άλλα Boeing 737-400, Airbus A300-600, ATR-42 και ΑTR72. Εν τω μεταξύ θα προστεθούν καινούργιοι προορισμοί προς Αστυπάλαια, Σόφια, Στοκχόλμη, Βελιγράδι και Βουκουρέστι. Τα χρέη της εταιρείας, όμως, αυξάνονται και η Κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια να επαναφέρει την Ο.Α. στην κερδοφορία, εφαρμόζει σχέδιο εξυγίανσης με παραγραφή των χρεών της, ύψους πολλών δισεκατομμυρίων δραχμών, το οποίο αποτυγχάνει, όπως και όλα τα επόμενα. Μερικά χρόνια αργότερα, σε άλλη μια προσπάθεια εξυγίανσης, το Ελληνικό Κράτος αναθέτει τη διοίκηση της Ο.Α. στην θυγατρική της British Airways, Speedwing, χωρίς, όμως, θετικά αποτελέσματα. Το 1999 η Ο.Α προμηθεύεται τα νέα αεροσκάφη τύπου Airbus A340-300 χωρητικότητας 295 θέσεων, τα οποία θα αντικαταστήσουν από εδώ και πέρα τα Boeing 747-200 στις μακρινές πτήσεις, ενώ η Ολυμπιακή Αεροπλοΐα παραγγέλνει το πρώτο Boeing 717-200.

Η Ο.Α. στη δεκαετία του 2000[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Airbus A340-300

Το 2000 αποκτάται σύνδεση της Αθήνας με το Μάντσεστερ. Μετά την αποτυχημένη προσπάθεια για την πιθανή συνεργασία με την αγγλική εταιρεία η κυβέρνηση σαν μια εναλλακτική λύση για την απαλλαγή του ελλείμματος επιλέγει την Axon Airlines του ομίλου Λιακουνάκος όταν η συμφωνία δε θα καταλήξει ένδοξα εφόσον η οικονομία της επιχείρησης βρισκόταν σε σταδιακή πτώχευση οδεύοντας προς το κλείσιμο. Πριν κλείσει το αεροδρόμιο του Ελληνικού στις 28 Μαρτίου το 2001, ένα αεροδρόμιο που έγραψε ιστορία συνοδευόμενη από ευχάριστες και δυσάρεστες στιγμές για τους εργαζομένους στα 63 χρόνια της λειτουργίας του θα αναχωρήσει και η τελευταία πτήση με προορισμό τη Θεσσαλονίκη, μία πόλη η οποία σηματοδοτήθηκε ως αφετηρία διαδρομής των πτήσεων στα 44 χρόνια που εκτελούσε η Ο.Α, όταν πέταξε για πρώτη φορά στη συμπρωτεύουσα εκείνη την απριλιάτικη μέρα του 1957. Ο πιλότος της τελευταίας αυτής πτήσης ήταν ο Τιμολέων Καλογεράκης. Με τη λειτουργία του νέου αεροδρομίου την ίδια ημερομηνία και συγκεκριμένα στις 05:50 η πρώτη πτήση που θα ξεκινήσει είναι ο αριθμός 760 για τη Χίο της Ολυμπιακής Αεροπλοΐας. Την 12η Δεκεμβρίου του 2003, το έλλειμμα της Ο.Α. είχε ήδη ξεπεράσει κατά πολύ τις προβλέψεις και η κυβέρνηση προώθησε σχέδιο αναδιάρθρωσης του Ομίλου Ολυμπιακής Αεροπορίας με τη μετονομασία της θυγατρικής εταιρείας «Μακεδονικές Αερογραμμές» σε «Ολυμπιακές Αερογραμμές» και την ανάληψη του πτητικού έργου της Ο.Α. από αυτήν, με παραγραφή των χρεών της. Οι δραστηριότητες της νέας εταιρείας ξεκινάνε μετά τα μεσάνυχτα με πρώτη πτήση υπ'αριθμόν 325 με προορισμό το Κάιρο στις 24:50. Όλες οι υπόλοιπες εταιρείες (Olympic Airways, Olympic Into-Plane Company, Olympic Fuel Company, το Handling και η Τεχνική Βάση), εκτός της Ολυμπιακής Αεροπλοΐας, συγχωνεύθηκαν και δημιούργησαν μία εταιρεία, την Ολυμπιακή Αεροπορία - Υπηρεσίες Α.Ε. Την 1η Νοεμβρίου του 2002 γίνεται πράξη το κλείσιμο των δρομολογίων προς την Μπανγκόκ, την Μελβούρνη και το Σίδνεϋ όταν οι δύο τελευταίες αερογραμμές θα επαναλειτουργήσουν από τις 23 Νοεμβρίου 2003 με τη συνεργασία της Gulf Air. Το Δεκέμβριο του 2004, η Ελληνική Κυβέρνηση ανακοίνωσε την προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για την πώληση των Ο.Α σε ιδιώτη, ο οποίος κατέληξε άγονος.

Στοιχεία πτήσεων εξωτερικού 2000-2008, συγκριτικά με Aegean (κλικ για μεγέθυνση)

Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ερεύνησε τις καταγγελίες αεροπορικών εταιρειών, μεταξύ των οποίων και της Αεροπορίας Αιγαίου (Aegean Airlines), σχετικά με κρατικές ενισχύσεις που δόθηκαν παράνομα στην Ο.Α. και στις Ο.Α. το χρονικό διάστημα 1994-2004. Η απόφαση ήταν καταδικαστική, και αναγκάζει το ελληνικό κράτος να αναζητήσει από την Ο.Α. 111 εκατ. ευρώ μέσα στους επόμενους μήνες. Για να το πετύχει όμως αυτό, θα πρέπει να κηρύξει πτώχευση και να πουλήσει όλα της τα περιουσιακά στοιχεία. Η μετέωρη κατάσταση της Ολυμπιακής φαίνεται πως ζημιώνει περισσότερο τους επιβάτες της, οι οποίοι συχνά έρχονται αντιμέτωποι με απεργίες, στάσεις εργασίας, καθυστερήσεις και ακυρώσεις πτήσεων, όποτε συζητείται δημόσια το θέμα.

Ενόψει αυτών των προβλημάτων, το Υπουργείο Μεταφορών ανακοίνωσε το Σεπτέμβριο του 2008 ένα σχέδιο για τη δημιουργία μιας νέας εταιρείας, που θα εξαγοράσει το όνομα και το σήμα των Ο.Α. αλλά δεν θα έχει καμία απολύτως σχέση μαζί της. Το σχέδιο αυτό έχει εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Προβλέπει συρρίκνωση του πτητικού έργου της εταιρίας στο 65% του σημερινού και ιδιωτικοποίηση της νέας εταιρίας.

Το νέο λογότυπο της εταιρείας από 1ης Οκτωβρίου 2009

Η εταιρεία χωρίσθηκε σε τρία επιμέρους τμήματα (πτητικό έργο, επίγεια εξυπηρέτηση και τεχνική βάση) και προκηρύχθηκε διαγωνισμός για το κάθε τμήμα. Ο διαγωνισμός κηρύχθηκε άγονος και η κυβέρνηση έκανε έκκληση σε Έλληνες επιχειρηματίες. Η πρώτη που ανταποκρίθηκε σε αυτή την έκκληση ήταν η MIG του Ανδρέα Βγενόπουλου. Για τρεις εβδομάδες προχώρησε σε αποκλειστικές διαπραγματεύσεις με το ελληνικό δημόσιο. Μία ημέρα πριν από τη λήξη της περιόδου των 3 εβδομάδων, η Aegean Airlines και η Chrysler Aviation καταθέτουν νέες προσφορές. Αυτές απορρίπτονται η πρώτη για λόγους ανταγωνισμού και η δεύτερη για ζήτημα κεφαλαιακής επάρκειας της εταιρείας. Τελικά, τον Μάρτιο του 2009 η εταιρεία περνά υπό τον έλεγχο της MIG. Η οριστική συμφωνία για την εξαγορά της Ο.Α. από την MIG υπογράφηκε την Δευτέρα 23 Μαρτίου 2009, ενώ κανονίστηκε να αναλάβει τον πλήρη έλεγχο της Ολυμπιακής την 1η Οκτωβρίου 2009. Το όνομα της εταιρείας θα αλλάξει την ίδια μέρα σε Olympic Air,[5] όπως θα αλλάξει το λογότυπο,[6] αλλά και οι στολές,[7] με τα δύο τελευταία να προκύπτουν από ψηφοφορία του κοινού. Σε λίγο διάστημα ολοκληρώνεται και τυπικά η τριαντατετράχρονη πορεία της δημόσιας Ο.Α. και η εταιρεία εισέρχεται σε μία νέα φάση με την είσοδο του εκκαθαριστή στην παλιά Ο.Α. και του ιδιώτη επενδυτή στη νέα Ολυμπιακή με νέα ονομασία Olympic Air.

Αξιολόγηση Olympic Airlines[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εικόνα της εταιρείας είχε πληγεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια της λειτουργίας της λόγω της έλλειψης αεροσκαφών και της ακύρωσης πτήσεων[8].

O Στόλος της Ο.Α. Μέχρι την 1η Οκτωβρίου 2009[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Στόλος των Ο.Α.
Τύπος Αεροσκάφους Σύνολο Επιβάτες Χρήση σε Δρομολόγια Νηολόγια Παρατηρήσεις
Airbus A340-300 4 295 Μεσαίες και Μεγάλες αποστάσεις
Ευρώπη (Λονδίνο - Παρίσι), Νέα Υόρκη(JFK), Τορόντο, Μόντρεαλ, Γιοχάνεσμπουργκ
SX -DFA / -DFB / -DFC / -DFD Ιδιοκτησία Ελληνικού Υπουργείου Οικονομικών
ATR 42-300 6 50 Μικρές αποστάσεις
Ελλάδα
SX -BIA / -BIB / -BIC / -BID / -BIM / -BIN 4 ιδιόκτητα, 2 μισθωμένα από ATR Asset Management
ATR 72-200 7 68 Μικρές αποστάσεις
Ελλάδα, Νοτιοανατολική Ευρώπη
SX -BIE / -BIF / -BIG / -BIH / -BII / -BIK / -BIL Ιδιόκτητα
Boeing 737-300 4 136 Μικρές και μεσαίες αποστάσεις
Ελλάδα, Ευρώπη και Μέση Ανατολή
SX -BLC / -BLD, OM -HLA, LZ -BOZ 1 μισθωμένο από BMI (-BLC), 1 μισθωμένο από Aviation Capital (-BLD), 2 μισθωμένα (wet leased) από Seagle Air(-HLA) & Bulgaria Air( -BOZ).
Boeing 737-400 16 150 Μικρές και Μεσαίες αποστάσεις
Ελλάδα, Ευρώπη, Μέση Ανατολή, Βόρεια Αφρική
SX -BKA / -BKB / -BKC / -BKD / -BKE / -BKF / -BKG / -BKH / -BKI / -BKM / -BKN / -BKT / -BKU / -BKX / -BMC / -BMD 7 ιδιόκτητα (-BKA έως -BKG), 4 μισθωμένα από ILFC (-BKH -BKI -BKN -BKT), 1 μισθωμένο από Aviation Capital Group (-BKM), 2 μισθωμένα από Oasis International Leasing (-BMC -BKX), 2 μισθωμένα από Sundowner LLC (-BKU -BMD).
Airbus 320-200 2 SX -BVL, LZ-MDA Μισθωμένα (wet lease) από την Hellas Jet (BVL) και την Air Via Bulgarian (MDA).
Bombardier Dash 8-100 4 37 Μικρές αποστάσεις
Ελλάδα
SX-BIO / -BIP / -BIQ / -BIR Ιδιόκτητα (Απο 1η Οκτωβρίου προστέθηκαν στον στολο της Olympic Air)
Bombardier Q400 12 Παραγγελίες+8 Δυνατότητες Μικρές αποστάσεις
Ελλάδα
4 θα ενοικιαστούν με τη μέθοδο 'Wet Lease' από τη Flybe από 08/2009 μέχρι 09/2010 (Olympic Air)
Σύνολο 44+12 Παραγγελίες+8 Δυνατότητες Τελευταία ενημέρωση Μάρτιος 2009

Παλαιότεροι Τύποι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παλαιότεροι τύποι Ο.Α.
Τύπος Αεροσκάφους Σύνολο Επιβάτες Χρήση σε Δρομολόγια Παρατηρήσεις
Douglas DC-3 14 28 Μικρές αποστάσεις
Ελλάδα και Ευρώπη
Douglas DC-4 2 60 Μικρές και Μεσαίες αποστάσεις
Ελλάδα και Ευρώπη
Douglas DC-6 13 66 (1958), 95 (1967) Μικρές και Μεσαίες αποστάσεις
Ελλάδα και Ευρώπη
10 ιδιόκτητα, 3 μισθωμένα από την U.A.T.
DeHavilland Comet 48 8 147 (1966), 165 (1968) Μεσαίες αποστάσεις
Ευρώπη, Μέση Ανατολή
2 μισθωμένα από την BEA (BEA-ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ), 6 ιδιόκτητα
Boeing 707-320 8 147 (1966), 165 (1968) Μεσαίες και Μεγάλες αποστάσεις
Ευρώπη, Βόρεια Αμερική, Αφρική, Ασία, Αυστραλία
Ιδιόκτητα
Boeing 720-051B 7 160 Μικρές και Μεσαίες αποστάσεις
Ελλάδα, Ευρώπη και Μέση Ανατολή
Ιδιόκτητα
Boeing 727-100 2 Μικρές και Μεσαίες αποστάσεις
Ελλάδα, Ευρώπη και Μέση Ανατολή
Μισθωμένα από Boeing
Boeing 727-200 10 146 Μικρές και Μεσαίες αποστάσεις
Ελλάδα, Ευρώπη και Μέση Ανατολή
9 ιδιόκτητα, 1 μισθωμένο από Safair
Boeing 717-200 3 105 Μικρές και Μεσαίες αποστάσεις
Ελλάδα και Ευρώπη
2 μισθωμένα από Bavaria, 1 μισθωμένο από Pembroke Capital
Boeing 737-200 15 123 Μικρές και Μεσαίες αποστάσεις
Ελλάδα και Ευρώπη
4 μισθωμένα από Aviation Sales Company, 11 ιδιόκτητα
Boeing 747-100 1 Μεγάλες αποστάσεις
Βόρεια Αμερική, Αφρική, Ασία, Αυστραλία
Μισθωμένο από GPA το 1986
Boeing 747-200 5 426 Μεσαίες και Μεγάλες αποστάσεις
Βόρεια Αμερική, Αφρική, Ασία, Αυστραλία, Ευρώπη (Λονδίνο, Φρανκφούρτη, κλπ.)
5 ιδιόκτητα, 1 μισθωμένο από Air Atlanta και την Ολυμπιακή Λαμπαδηδρομία του 2004
Britten Norman BN2 Islander 15 9 Μικρές αποστάσεις
Ελλάδα
Μισθωμένα
NAMC YS-11 10 64 Μικρές αποστάσεις
Ελλάδα
Ιδιόκτητα
Dornier Do 228 9 18 Μικρές αποστάσεις
Ελλάδα
Ιδιόκτητα
Shorts 330 6 30 Μικρές αποστάσεις
Ελλάδα
Ιδιόκτητα
Shorts Skyvan 4 Μικρές αποστάσεις
Ελλάδα
2 ιδιόκτητα, 2 μισθωμένα

Ονομασίες αεροπλάνων της Ο.Α.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ονομασίες αεροπλάνων της Ο.Α.
Τύπος Αεροπλάνου Κατηγορία Ονομασία
Airbus A300-600 Τοποθεσίες της Ελλάδος Αθήνα, Κρήτη, Μακεδονία
Airbus A300-B4 Ήρωες του Τρωϊκού πολέμου Νέστορας, Τηλέμαχος, Οδυσσέας, Αχιλλέας, Νεοπτόλεμος, Πηλέας, Διομήδης, Αίας, Ιδομενέας
Airbus A340-300 Ιστορικές περιοχές της Αρχαίας Ελλάδος Μαραθώνας, Δελφοί, Ολυμπία, Επίδαυρος
ATR 42-300 Φιλόσοφοι της Αρχαίας Ελλάδος και Έλληνες Ολυμπιονίκες Πλάτωνας, Σωκράτης, Αριστοτέλης, Πυθαγόρας ,Κώστας Τσικλητήρας ,Σπύρος Λούης
ATR 72-200 Επιστήμονες της Αρχαίας Ελλάδος Θαλής, Ιπποκράτης, Δημόκριτος, Όμηρος, Ηρόδοτος, Αρχιμήδης
Boeing 707-320 Πόλεις της Αρχαίας Ελλάδος Πόλις των Αθηνών, Πόλις της Λίνδου, Θηβών, Πέλλας, Μυκηναίων, Κορίνθου, Κνωσσού, Σπάρτης
Boeing 720-051 Ποτάμια της Ελλάδος Αξιός, Αλιάκμονας, Αχελώος, Πηνειός, Έβρος, Στρυμώνας, Νέστος
Boeing 717 Αστερισμοί Ηριδανός, Ανδρομέδα, Κασσιόπη
Boeing 727 Βουνά της Ελλάδος Όλυμπος, Ταΰγετος, Μαίναλο, Παρνασσός, Βέρμιο, Πίνδος, Ελικώνας, Άγιοv Όρος, Δίρφη
Boeing 737-200 Αρχαίοι θεοί και ήρωες Ηρακλής, Απόλλωνας, Ερμής, Κρίτων, Πρωτέας, Ήφαιστος, Διόνυσος, Φοίβος, Άτλας, Νηρέας, Ποσειδώνας
Boeing 737-400 Πόλεις της Μακεδονίας Βεργίνα, Όλυνθος, Φίλιπποι, Στάγειρα, Δίον, Αμφίπολη, Πέλλα
Boeing 747-200 Ολυμπιακά αεροσκάφη Ολύμπιος Δίας, Αετός, Πνεύμα, Φλόγα, Εκεχειρία
DeHavilland Comet 4B Μέλη της βασιλικής οικογένειας Βασίλισσα Σοφία, Πριγκίπισσα Σοφία, Βασίλισσα Όλγα, Βασίλισσα Φρειδερίκη
Dornier 228 Νησιά της Ελλάδος Λέρος, Σκύρος, Κάσος, Αστυπάλαια, Αμοργός, Κύθηρα, Κάρπαθος
Douglas DC-6 Νησιά της Ελλάδος Ρόδος, Κέρκυρα, Κρήτη, Λέσβος, Χίος, Λήμνος, Σάμος, Κως.
NAMC YS-11 Νησιά της Ελλάδος Κεφαλονιά, Ιθάκη, Σαμοθράκη, Ζάκυνθος, Δήλος, Άνδρος, Κάλυμνος, Μήλος
Shorts 330 Νησιά της Ελλάδος Πάτμος, Καστελόριζο, Πάρος, Νάξος, Μήλος, Τήνος
Shorts Skyvan Νησιά της Ελλάδος Μύκονος, Σκιάθος
Islander Νησιά της Ελλάδος Κύθηρα, Κάρπαθος

Περιστατικά και ατυχήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1949, 6 Ιουνίου: Μία Ντακότα της Τ.Α.Ε. (πρόδρομος Ο.Α.) «Τεχνικαί Αεροπορικαί Εκμεταλλεύσεις». http://sendec.blogspot.ch/2009/02/blog-post_12.html. συνετρίβη κοντά στη Μαλακάσα. Η πτήση εκτελούσε τη διαδρομή Καβάλα - Αθήνα. Και οι 22 επιβαίνοντες (18 επιβάτες και 4 μέλη πληρώματος) σκοτώθηκαν.
  • 1959, 29 Οκτωβρίου: ένα Douglas DC-3 συνετρίβη λίγο μετά την απογείωσή του κοντά στην Αυλώνα Αττικής του βουνού Πάρνηθα, κοντά στην Αθήνα. Ολοι οι επιβαίνοντες (15 επιβάτες και 3 μέλη πληρώματος) σκοτώθηκαν. Αναφέρθηκε ότι ένα από τα φτερά αποκολήθηκε από το αεροπλάνο. Η πτήση εκτελούσε τη διαδρομή Αθήνα - Θεσσαλονίκη
  • 1969, 16 Αυγούστου: σε ένα Douglas DC-3 έγινε αεροπειρατεία σε πτήση εσωτερικού από το αεροδρόμιο ελληνικό Αθηνών προς το αεροδρόμιο Αγρινίου. Το αεροσκάφος, πιθανώς εγεγραμένο SX-BBF, προσγειώθηκε στην Valona Αλβανίας.[9]
  • 1969, 8 Δεκέμβρη: Ένα Douglas DC-6 της πτήσης Olympic Airways Flight 954 συνετρίβη κοντά στην Κερατέα, 30 χλμ νότια της Αθήνας. Και οι 90 επιβαίνοντες (85 επιβάτες και 5 μέλη πληρώματος) σκοτώθηκαν. Η πτήση εκτελούσε τη διαδρομή Χανιά - Αθήνα.
  • 1972, 18 Φεβρουαρίου: Ένα Learjet 25 της Ολυμπιακής Αεροπλοΐας συνετρίβη κοντά στην πόλη Αντίμπ (Γαλλία). Η πτήση εκτελούσε τη διαδρομή Αθήνα - Νίκαια. Και τα δύο μέλη του πληρώματος σκοτώθηκαν.
  • 1972, 21 Οκτωβρίου: Ένα NAMC YS-11A της Ολυμπιακής Αεροπορίας συνετρίβη στις ακτές της Βούλας, περίπου 3 χλμ από το αεροδρόμιο ελληνικό Αθηνών. Η πτήση εκτελούσε τη διαδρομή Κέρκυρα - Αθήνα, μέσα σε καταιγίδα. 37 επιβαίνοντες (36 επιβάτες και 1 μέλος πληρώματος) πνίγηκαν, ενώ 19 επιβαίνοντες (16 επιβάτες και 3 μέλη πληρώματος, ανάμεσά τους ο πιλότος) κατάφεραν να σωθούν φτάνοντας στην ακτή.
  • 1976, 23 Νοεμβρίου: Ένα NAMC YS-11A της Ολυμπιακής Αεροπλοΐας συνετρίβη στο όρος Μεταξάς κοντά στα Σέρβια του νομού Κοζάνης. Η πτήση εκτελούσε τη διαδρομή Αθήνα - Λάρισα - Κοζάνη. Λόγω κακοκαιρίας δεν κατάφερε να προσγειωθεί στη Λάρισα και συνέχισε προς Κοζάνη. Και οι 50 επιβαίνοντες (46 επιβάτες και 4 μέλη πληρώματος) σκοτώθηκαν. Ένα από τα φτερά του αεροπλάνου βρίσκεται ακομά στο τόπο του δυστηχήματος, κοντά σε μια εκκλησία που χτίστηκε στη μνήμη των θυμάτων.
  • 1989, 3 Αυγούστου: Αεροσκάφος τύπου "Shorts 330-200", το οποίο εκτελούσε το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη - Σάμος - Κως συγκρούστηκε στον Κέρκη, το ψηλότερο βουνό της Σάμου, λίγο πριν την προγραμματισμένη προσγείωσή του στο αεροδρόμιο του νησιού. Αποτέλεσμα ήταν να σκοτωθούν και οι 34 επιβαίνοντες, 31 επιβάτες και τα 3 μέλη του πληρώματος.
  • 1998, 4 Ιανουαρίου: ένας επιβάτης που επέβαινε στην πτήση των Ολυμπιακών Αερογραμμών 417 πέθανε από αλλεργική αντίδραση από καπνό τσιγάρων όταν μία αεροσυνοδός, κατά τών κανονισμών, αρνήθηκε να του αλλάξει θέση. Το ανώτερο δικαστήριο των ΗΠΑ επικύρωσε απόφαση του εφετείου για επιδίκαση 1.4 εκατομμυρίων δολλαριων αμερικής ως αντισταθμιστική αποζημίωση κατά των Ολυμπιακών Αερογραμμών, οι οποίες αρνήθηκαν την υπαιτιότητα.[10]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Olympic Air της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).