Ο Γλάρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από O Γλάρος)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Γλάρος (Ρωσικά: Чайка) είναι θεατρικό έργο του Ρώσου συγγραφέα Αντόν Τσέχωφ. Η συγγραφή του έργου ολοκληρώθηκε το 1895. Στη σκηνή ανέβηκε για πρώτη φορά το 1896 στο Θέατρο Αλεξαντρίνσκι της Αγίας Πετρούπολης. Μια παράσταση που δεν βρήκε ανταπόκριση και χαρακτηρίστηκε ως αποτυχημένη. Αντίθετα δεύτερο ανέβασμα του έργου το 1898, από το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας, σε σκηνοθεσία Κ. Στανισλάβσκι, στάθηκε ιδιαίτερα επιτυχημένο. Από τότε "Ο Γλάρος" έχει παιχτεί αμέτρητες φορές σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ηλύσια (έτος Α΄, τ. Α΄, 1906, σελ. 83-151) και πρωτοπαρουσιάστηκε από το θίασο της Μ. Κοτοπούλη, το 1932. Θεωρείται το έργο που καθιέρωσε τον Τσέχωφ, ως θεατρικό συγγραφέα στη συνείδηση κοινού και κριτικής.

Με τον "Γλάρο" εγκαινιάστηκε η ιδιότυπη σύνθεση της τσεχωφικής δραματουργίας, όπου τη θέση του ως τότε καθιερωμένου "κεντρικού ήρωα - ηρωίδας" παίρνει ένας όμιλος προσώπων, μια μικρή κοινωνία, με μοιρασμένη ανάμεσα τους τη δράση. Το ύφος του έργου είναι μικτό, μοιράζεται ανάμεσα στο δράμα και στην κωμωδία. Ο ίδιος ο Τσέχωφ χαρακτήρισε το έργο του ως «κωμωδία σε τέσσερις πράξεις».

Ο Τσέχωφ στον "Γλάρο" θίγει τις σχέσεις, τα κίνητρα, την ψυχολογία και τις διεκδικήσεις ανθρώπων που αγαπούν, υπηρετούν ή θέλουν να υπηρετήσουν την τέχνη, μέσω της συγγραφής και του θεάτρου. Γύρω τους περιστρέφονται οι άνθρωποι της καθημερινότητας που προσπαθούν να ξεπεράσουν τα αδιέξοδα της ζωής τους.

Πρόσωπα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αρκάντινα (Κυρία Τρέπλιεβ) - ηθοποιός
  • Τρέπλιεφ - γιος της Αρκάντινα, νέος συγγραφέας
  • Σόριν - αδερφός της Αρκάντινα
  • Νίνα - κόρη πλούσιου κτηματία
  • Σαμράεβ - απόστρατος αξιωματικός, επιστάτης του Σόριν
  • Πωλίνα - γυναίκα του Σόριν
  • Μάσα - κόρη του Σόριν
  • Τριγκόριν - συγγραφέας
  • Ντορν - γιατρός
  • Μεντβεντένγκο - δάσκαλος
  • Γιάκοβ - εργάτης

Πράξεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το έργο διαδραματίζεται στο εξοχικό κτήμα του Σόριν.

  • Πράξη πρώτη - Αυγουστιάτικο βράδυ, στο πάρκο του κτήματος
  • Πράξη δεύτερη - Μεσημέρι, λίγες μέρες αργότερα, στο γήπεδο croquet που βρίσκεται στο κτήμα
  • Πράξη Τρίτη - Μεσημέρι, έπειτα από μια εβδομάδα, στην τραπεζαρία του εξοχικού
  • Πράξη Τέταρτη - Χειμωνιάτικο βράδυ, δύο χρόνια αργότερα, στο σαλόνι εξοχικού

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

H Αρκάντινα είναι μια καταξιωμένη και δημοφιλής ηθοποιός του κατεστημένου θεάτρου, συνδέεται με τον Τριγκόριν, έναν επιτυχημένο συγγραφέα. Ο Τρέπλιεφ, ο γιος της Αρκάντινα, αναζητά, κάτω από την “σκιά” της μητέρας του, νέους τρόπους έκφρασης στην ποίηση και στο θέατρο. Παρουσιάζει το πρώτο του θεατρικό έργο στους ανθρώπους που βρίσκονται στο κτήμα, με πρωταγωνίστρια την αγαπημένη του, την Νίνα. Η παράσταση όμως θα τελειώσει άδοξα.

Η Νίνα θέλει να γίνει ηθοποιός και αποφασίζει να εγκαταλείψει το σπίτι και να ακολουθήσει τον Τριγκόριν.

Δύο χρόνια αργότερα, ο Τρέπλιεφ εξακολουθεί να ζει στο κτήμα του Σόριν και να παρακολουθεί από μακριά την προσωπική ζωή και την καριέρα της Νίνας. Η επιδείνωση της υγείας του Σόριν θα φέρει πάλι στο κτήμα την Αρκάντινα και τον Τριγκόριν. Στο ίδιο μέρος, θα επιστρέψει “τσακισμένη”, σαν τον νεκρό γλάρο που κάποτε είχε αποθέσει στα πόδια της ο Τρέπλιεφ, και η Νίνα. Η συνάντηση της με τον Τρέπλιεφ θα συμβάλει στο να δώσει τέρμα στη ζωή του.

Ενδεικτική Παραστασιολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1932 - Θίασος Κοτοπούλη
  • 1940 - Θίασος Κοτοπούλη, σκηνοθεσία Κ. Κουν
  • 1957 - Εθνικό Θέατρο, σκηνοθεσία Α. Σολωμός
  • 1965 - ΚΘΒΕ, σκηνοθεσία Π. Κατσέλης
  • 1966 - Θίασος Φέρτη - Καλογεροπούλου, σκηνοθεσία Τ. Φαρμάκης
  • 1976 - Εθνικό Θέατρο, σκηνοθεσία Γ. Θεοδοσιάδης
  • 1976 - Θίασος Α. Αλεξανδράκη, Ν. Κούρκουλου, Ν. Γαληνέα, σκηνοθεσία Φρ. Χώζερ
  • 1985 - ΚΘΒΕ, σκηνοθεσία Δ. Χρονόπουλος
  • 1986 - Δημοτικό Θέατρο Κρήτης, σκηνοθεσία Λ. Καλλέργης
  • 1986 - Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας, σκηνοθεσία I. Yenei και Γ. Κιμούλης
  • 1986 - Εθνικό Θέατρο, σκηνοθεσία Ζ. Ντασσέν
  • 1993 - Θίασος Δανδουλάκη, σκηνοθεσία Γ. Λιουμπίμωφ
  • 2002 - Εταιρεία Θεάτρου Πράξη, σκηνοθεσία Ν. Μαστοράκης
  • 2002 - Νέα Σκηνή Τέχνης, σκηνοθεσία Β. Θεοδωρακόπουλος
  • 2007 - ΚΘΒΕ, σκηνοθεσία Π. Ζηβανός
  • 2010 - Διάχρονο Θέατρο, σκηνοθεσία Γ. Μόρτζος
  • 2011 - Εταιρεία Θεάτρου Pequod, σκηνοθεσία Δ.Ξανθόπουλος
  • 2011 - Ομάδα 7, σκηνοθεσία Β. Παπαδάκη

Ενδεικτικές Μεταφράσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Θεοφάνους Κώστας - Εκδόσεις Δαμιανός
  • Καλλέργης Λυκούργος - Εκδόσεις Γκόνη, 1960 και Εκδόσεις Δωδώνη, 1986
  • Καλογεροπούλου Ξένια - Εκδόσεις Κέδρος, 2002
  • Κωνσταντινίδης Αγαθοκλής - περιοδικό Ηλύσια , 1906
  • Μπελιές Ερρίκος - Εκδόσεις Ύψιλον, 2003 και Εκδόσεις Ηριδανός, 2009
  • Ντινόπουλος Βασίλης - Εκδόσεις Βιβλιοπωλείων της Εστίας, 1995
  • Πλωρίτης Μάριος - Εκδόσεις Καστανιώτη, 1993
  • Σαραντίδη Αθηνά - 1976
  • Φιλιπποπούλου Αντιγόνη - Νέα Σκηνή Τέχνης, 2002

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Άντον Τσέχοφ, “Ο Γλάρος”, Αθήνα: Εκδόσεις Καστανιώτη, 1993
  • Άγγελος Τερζάκης, “Γύρω από τον Γλάρο”, Αθήνα: Εθνικό Θέατρο, 1976 (θεατρικό πρόγραμμα)
  • Συλλογικό, “Ο Γλάρος”, Αθήνα: Εθνικό Θέατρο, 1987 (θεατρικό πρόγραμμα)
  • Αλέξης Σολομός, "Θεατρικό Λεξικό: Πρόσωπα και πράγματα στο Παγκόσμιο θέατρο", Αθήνα: Κέδρος, 1989

Άλλες Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρχείο της ΕΡΤ - Θέατρο της Δευτέρας: Ο Γλάρος Μέρος Ι και Μέρος ΙΙ