Lancia Fulvia
 Lancia Fulvia Berlina του 1972 Lancia Fulvia Coupé του 1967 |
|
| Κατασκευαστής | Lancia |
|---|---|
| Μητρική εταιρεία | Όμιλος Fiat (από το 1969) |
| Παραγωγή | 1963 — 1976 |
| Προηγούμενο μοντέλο | Lancia Appia |
| Επόμενο μοντέλο | Lancia Beta |
| Κατηγορία | Μικρομεσαίο αυτοκίνητο |
| Αμάξωμα | 4-πορτο sedan (Berlina) 2-πορτο coupé |
| Διαμόρφωση | Κινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση |
| Κινητήρας | 1.091 cm³ 1.199 cm³ 1.216 cm³ 1.231 cm³ 1.298 cm³ 1.584 cm³ / Όλοι 4-κύλινδροι διάταξης V4, βενζίνης |
| Σχεδιαστής | Piero Castagnero και Ercole Spada[1] |
Το Lancia Fulvia ήταν ένα μικρομεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Lancia, μεταξύ του 1963 και του 1976. Αντικατέστησε τo Lancia Appia και αντικαταστάθηκε από το Lancia Beta.
Το Fulvia παραμένει, μέχρι σήμερα, ένα από τα πιο επιτυχημένα σε πωλήσεις sedan της Lancia. Επιπρόσθετα, το μοντέλο έχει μείνει στην ιστορία κυρίως για τις επιτυχίες του σε αγώνες αυτοκινήτων ράλλυ, με κυριότερη την κατάκτηση της 1-ης θέσης στο Διεθνές Πρωτάθλημα Ράλλυ το 1972.
Πίνακας περιεχομένων |
Πλήρες χρονοδιάγραμμα[Επεξεργασία]
Παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης το 1963, ως ένα μικρομεσαίο sedan και το δεύτερο σε ισχύ μοντέλο της Lancia.
Με ένα αμάξωμα σχεδιασμένο από τον Piero Castagnero, συνδύαζε την παράδοση της πολυτελούς κομψότητας της Lancia, με μία τεχνολογική επανάσταση κάτω από το καπό. Για πολλά χρόνια εθεωρείτο το πιο κομψό sedan στην Ευρώπη. Ο αρχικός κινητήρας του, ήταν ένα 4-κύλινδρος, διάταξης V-4 και κυβισμού 1.091 cm³, που απέδιδε 58 hp και του προσέφερε μέγιστη ταχύτητα 140 km / h.
Ήταν εξοπλισμένο με πλήρως συγχρονισμένο κιβώτιο ταχυτήτων και μπροστινή ανάρτηση με διπλά τρίγωνα. Επιπλέον, όλα τα Fulvia ήταν εξοπλισμένα με 4 δισκόφρενα, κάτι άγνωστο σε όλα τα ανταγωνιστικά μοντέλα της τότε εποχής. Η πίσω ανάρτηση, αν και έφερε άκαμπτο άξονα και εγκάρσιες λεπίδες, δεν κηλίδωσε τις θετικές εντυπώσεις για το μοντέλο.
Το 1964, προστέθηκε μία έκδοση 2C, εξοπλισμένη με διπλό καρμπυρατέρ και ισχύ 71 hp.
Το 1967, η έκδοση 2C αντικαταστάθηκε από το sedan GT, που έφερε τον κινητήρα 1.216 cm³ (ισχύος 80 hp) της έκδοσης Coupé.
Το 1968, παρουσιάστηκε η έκδοση GTE, στην οποία ο κυβισμός του κινητήρα της αυξήθηκε στα 1.298 cm³, με 87 hp, προσφέροντας στο εντυπωσιακό αυτό sedan μέγιστη ταχύτητα 162 km/h.
Το 1969, η Lancia λανσάρισε την Σειρά 2 του Fulvia, με έναν αρκετά σημαντικό επανασχεδιασμό, 2 εκατοστά μακρύτερο μεταξόνιο και βελτιωμένο σαλόνι.
Η παραγωγή του Lancia Fulvia sedan σταμάτησε οριστικά στα τέλη του 1972, μετά από μία δεκαετία επιτυχίας, ενώ το Coupé το 1976. Αντικαταστάθηκε από το Lancia Beta, για το οποίο οι μηχανικοί της Lancia, για πρώτη φορά, δανείστηκαν σε μεγάλο βαθμό στοιχεία από το τεχνολογικό υπόβαθρο των τότε μοντέλων της Fiat.
Εκδοχές αμαξώματος[Επεξεργασία]
Το Fulvia ήταν διαθέσιμο σε τρεις παραλλαγές:
- «Berlina» (4-πορτο sedan)
- «Coupé» (2-πορτο)
- «Sport», ένα κουπέ με εναλλακτική σχεδίαση. Είχε σχεδιαστεί και κατασκευαστεί από τον Zagato με βάση το δάπεδο του Coupé.
Παραγωγή[Επεξεργασία]
Συνολικά παρήχθησαν 338.996 αντίτυπα αυτής της οικογένειας μοντέλων, τα οποία κατασκευάστηκαν σε εργοστάσια της Lancia του Chivasso, ανατολικά του Τορίνο.
