Lancia Delta

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Lancia Delta τρίτης γενιάς.

Lancia Delta είναι το όνομα διαφόρων μοντέλων αυτοκινήτων της ιταλικής αυτοκινητοβιομηχανίας Lancia, όλα της μικρομεσαίας κατηγορίας C. Η πρώτη γενιά κατασκευαζόταν από το 1979 έως το 1994 και η δεύτερη από το 1993 έως το 1999, χωρίς να υπάρξει τότε άμεσος διάδοχος. Το 2008 λανσαρίστηκε ένα νέο Delta, με σημαντικά μεγαλύτερες εξωτερικές διαστάσεις και εμφανώς πιο πολυτελή εξοπλισμό από τα παλαιότερα.

Πρώτη γενιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αγωνιστικό Lancia Delta HF Integrale.

Τον Σεπτέμβριο του 1979, η Lancia παρουσίασε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης το πρώτο της μοντέλο στην μικρομεσαία κατηγορία. Το όνομά του, ακολούθησε την παράδοση τις εταιρείας να δίνει στα αυτοκίνητά της ονομασίες από το ελληνικό αλφάβητο. Για αρκετά χρόνια μετά την έναρξη των πωλήσεων, το Delta ήταν ένα από τα πλέον φουτουριστικής σχεδίασης αυτοκίνητα της κατηγορίας του στην Ευρώπη. Μάλιστα ψηφίστηκε Ευρωπαϊκό Αυτοκίνητο της Χρονιάς για το 1980.

Η κατασκευή του βασίστηκε στο φθηνότερο Fiat Ritmo, αλλά ήταν αναβαθμισμένη με ακριβότερα εξαρτήματα, όπως π.χ. το σύστημα διεύθυνσης των Lancia Beta και Lancia Gamma. Γενικά ήταν ένα ιδιαίτερα σύνθετο και εξελιγμένο αυτοκίνητο σε αυτή την κατηγορία. Στις χώρες της Σκανδιναβίας, η Saab ανέλαβε την πώληση του μοντέλου, υπό την παράλληλη έκδοση Saab 600 του 1980 - 1982, ενώ ειδικά για την Ελλάδα κατασκευάστηκε και ένας κινητήρας 1.116 cm³.

Lancia Delta Integrale πολιτικής έκδοσης.

Το μοντέλο είναι μέχρι σήμερα το πιο πετυχημένο αυτοκίνητο σε ράλλυ, ιδίως στο διάστημα 1987 - 1992, όταν κυριαρχούσε ολοκληρωτικά στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα, κερδίζοντας έξι συνεχόμενους παγκόσμιους τίτλους κατασκευαστών τα έτη αυτά. Η Lancia προσέφερε και δύο εμπορικές εκδόσεις αυτών των αυτοκινήτων rally, την Lancia Delta Integrale (Ιντεγκράλε) και την Lancia Delta HF4WD. Είναι εντυπωσιακό ότι οι εκδόσεις αυτές αποτελούν ακόμα και σήμερα αντικείμενο συζήτησης στους κόλπους των φίλων του αυτοκινήτου και μάλιστα εξακολουθούν να θεωρούνται από τα πλέον μυθικά ονόματα αυτοκινήτων παγκοσμίως, διατηρώντας εξαιρετικά υψηλό ίματζ.

Δεύτερη γενιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Lancia Delta II (HF)

Ο διάδοχος του αρχικού Delta αρχικά επρόκειτο να ονομαστεί Beta, ως αναβίωση του Lancia Beta του 1972 - 1984, αλλά λόγω της τεράστιας επιτυχίας του Delta στα rally αποφασίστηκε να χρησιμοποιηθεί ξανά το όνομα, καθώς και η βασική αισθητική φιλοσοφία του Delta του 1979. Τελικώς, το «Nuova Delta» («Νέο Δέλτα») παρουσιάστηκε επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1993 και βασιζόταν στην πλατφόρμα του Fiat Tipo του 1988, αν και η αισθητική των δύο μοντέλων ήταν εντελώς διαφορετική.

Η δεύτερη γενιά του Delta, ωστόσο, δεν έτυχε θερμής υποδοχής από το κοινό, εν μέρει λόγω του συντηρητικού για τα δεδομένα του 1993 σχεδιασμού του, αλλά κυρίως της απουσίας του από τα ράλλυ. Συγκεκριμένα, η Lancia αποσύρθηκε το ίδιο έτος από τους αγώνες, εξαιτίας της ατυχούς στρατηγικής απόφασης που έλαβε το 1991 ο νέος τότε Διευθύνων Σύμβουλος της μητρικής Fiat, Paolo Cantarella, ότι η ομόσταυλη Alfa Romeo (που είχε εξαγοραστεί από την Fiat το 1986) θα γινόταν πλέον η αποκλειστική σπορ εταιρεία του ομίλου, κόβοντας έτσι οριστικά κάθε χρηματοδότηση προς την ιστορική αγωνιστική ομάδα της Lancia, που μαζί με την Abarth είχαν κυριαρχήσει στα παγκόσμια ράλλυ για πάνω από 2 δεκαετίες.

Lancia Delta II (5-πορτο)

Ως αποτέλεσμα, το Nuova Delta στόχευε σε πελάτες που ενδιαφέρονταν περισσότερο για άνεση και ευκολία, παρά για συνολική απόδοση και ισχύ. Διατέθηκε με κινητήρες 1.6 έως 2.0 λίτρων, αν και ειδικά για την Ελλάδα και την Πορτογαλία η Lancia δημιούργησε και μια έκδοση 1.4 λίτρων, για φορολογικούς λόγους. Μολονότι η κορυφαία έκδοση απέδιδε 193 PS (142 kW / 190 ίπποι), το μοντέλο δεν προσέφερε ποτέ τετρακίνηση. Έως το 1995, ήταν διαθέσιμο αποκλειστικά ως 5-πορτο hatchback, αλλά τότε προστέθηκε και ένα 3-πορτο hatchback με την ονομασία HPE. Το 1996, εισήχθησαν δύο νέοι κινητήρες 1.8 λίτρων (ο ένας με μεταβλητό χρονισμό βαλβίδων) και ο 2-λιτρος βενζίνης χωρίς turbo διακόπηκε.

Στην Ελλάδα άρχισε να εισάγεται το καλοκαίρι του 1993. Αντιθέτως, δεν κυκλοφόρησε ποτέ στο Ηνωμένο Βασίλειο και γενικώς στα δεξιοτίμονα κράτη, καθώς το 1994 η Lancia αποσύρθηκε από αυτά. Λόγω του αδιάφορης υποδοχής του από το ευρύ κοινό, το Nuova Delta είχε πολύ κακή εμπορική πορεία στις περισσότερες αγορές, με αποτέλεσμα να κατασκευαστούν μόλις 138.980 αντίτυπα και να μην αντικατασταθεί από την Lancia μετά το 1999. Ωστόσο, η 4-πορτη σεντάν εκδοχή του, το μεσαίο Lancia Dedra, αντικαταστάθηκε τότε από το Lancia Lybra.

Τρίτη γενιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Lancia Delta τρίτης γενιάς / εμπρός
Lancia Delta τρίτης γενιάς / πίσω

Αφού το Delta της πρώτης γενιάς είχε γίνει πλέον ένας μύθος, η εταιρεία αποφάσισε να επαναφέρει ένα μοντέλο στην μικρομεσαία κατηγορία και με χρήση της ίδιας ονομασίας. Τον Σεπτέμβριο του 2006, η Lancia ανακοίνωσε επίσημα την αναβίωση του ονόματος Delta, με τα νέα αυτοκίνητα που θα κατασκευάζονταν με βάση την πλατφόρμα της Fiat C, όπως αναφέρθηκε στο CAR Magazine.

Αυτό επιβεβαίωσε προηγούμενη έκθεση, επίσης στο CAR Magazine, η οποία υπογράμμιζε την προγραμματισμένη υψηλής απόδοσης Delta Integrale, μαζί με την πρόθεση της εταιρείας για επιστροφή στη δεξιοτίμονη βρετανική αγορά, από την οποία είχε αποσυρθεί το 1994. Η παγκόσμια πρεμιέρα του νέου concept HPE πραγματοποιήθηκε στο 63-ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας. Το 2007 επίσης, η μάρκα Lancia εισήχθη εκ νέου στην σκανδιναβική, ρωσική και τουρκική αγορά.

Το νέο Lancia Delta παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2008. Οι εμπορικές φιλοδοξίες για το αυτοκίνητο φάνηκαν πιο προσεκτικές από όσο για τα προηγούμενα Delta. Ο βρετανικός Τύπος, ωστόσο, τόνισε τα σχέδια για το νέο Delta, εν μέρει για τον εορτασμό των 100 ετών της Lancia, καθώς και ως η αιχμή του δόρατος για την επιστροφή της Lancia στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Το Delta, καθώς είναι ένα ιστορικό όνομα από το παρελθόν της Lancia, ερμηνεύτηκε αυτή τη φορά από την Lancia ως ένα μαθηματικό σύμβολο που αντιπροσωπεύει την αλλαγή, διαφορά και εξέλιξη. Σχεδιασμένο από το Κέντρο Lancia Style Centre, ανήκει στην κατηγορία των πολυτελών μικρομεσαίων μοντέλων και έχει ως στόχο το ανώτερο άκρο πολυτέλειας των μικρομεσαίων οικογενειακών αυτοκινήτων. Το σημερινό Delta έχει μήκος 4,52 μέτρα, πλάτος 1,797 μέτρα και ύψος 1,499 μέτρα, ενώ το μεταξόνιο φτάνει τα 2,7 μέτρα, με αποτέλεσμα να είναι 10 εκατοστά μακρύτερο από το Fiat Bravo.

Εξοπλισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ταμπλό ενός Lancia Delta του 2008.

Tο σημερινό Delta προσφέρει μια σειρά προηγμένων επιλογών στον εξοπλισμό, όπως ένα Bose Hi-Fi ραδιόφωνο που ενσωματώνει CD-player και MP3 αναγνώστη αρχείων, με χειριστήρια στο τιμόνι, το σύστημα Blue&Me, που αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την Microsoft, και το ολοκαίνουργιο σύστημα δορυφορικό πλοήγησης, που αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την Magneti Marelli.

Ενεργητική και παθητική ασφάλεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο εξοπλισμός του επίσης περιλαμβάνει 8 αερόσακους, ένα προηγμένο σύστημα ηλεκτρονικής ευστάθειας ESP και ανάρτηση SDC (με ηλεκτρονικό έλεγχο απόσβεσης, επίσης από την Magneti Marelli).

Το μοντέλο έχει επίσης βοηθό οδήγησης που δίνει μεγαλύτερη ασφάλεια. Πρόκειται για ένα ηλεκτρονικό μάτι, το οποίο παρακολουθεί το δρόμο και παρέχει ανατροφοδότηση στο τιμόνι ώστε να προτείνει διορθώσεις στον οδηγό. Το αυτοκίνητο διατίθεται επίσης και με ημι-αυτόματο βοηθό στάθμευσης.

Το Lancia Delta απέσπασε την μέγιστη δυνατή διάκριση των 5 αστέρων στα crash test του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP το 2008, για την ασφάλεια των ενηλίκων επιβαινόντων, με σκορ 34 στους 37 πόντους και μάλιστα απέσπασε τον μέγιστο δυνατό αριθμό πόντων στην πλευρική πρόσκρουση και στην πλευρική πρόσκρουση σε κολώνα. Αντιθέτως, απέσπασε μόνο 3 στα 5 για την προστασία των παιδιών και 2 στα 4 για την προστασία των πεζών.[1]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Euro NCAP crash test results for Lancia Delta

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Lancia Typenkompass (Stand: 04/2007), S. 76-80. Motorbuch Verlag, ISBN 978-3-613-02593-6.
  • Paul Schinhofen: Lancia - Innovation und Faszination; 100 bewegte Jahre. Heel Verlag, Königswinter 2006, ISBN 978-3-89880-649-7. S. 90-103.
  • Graham Robson: Lancia Delta : 4 WD & Integrale - der Rallye-Champion. Heel, Königswinter 2012, ISBN 978-3-86852-481-9.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα