Half-Life

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Half-Life
Half-Life Cover Art.jpg
Ανάπτυξη Valve Corporation
Διανομή Sierra Studios, Electronic Arts
Είδος Βολών πρώτου προσώπου
Πλατφόρμα/ες Microsoft Windows, PlayStation 2, Mac OS X,[1] Dreamcast (ακυκλοφόρητο)
Μέσα
διανομής
CD, DVD, λήψη
Μέθοδοι εισόδου Πληκτρολόγιο και ποντίκι, gamepad
Παίκτες Μονό, πολλοί
Ημερομηνία/ες
κυκλοφορίας
Microsoft Windows:
19 Νοεμβρίου 1998[2]
PlayStation 2:
14 Νοεμβρίου 2001[3]
Mac OS X:
Απρίλιος 2010[1]

Το Half-Life είναι ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι επιστημονικής φαντασίας βολών πρώτου προσώπου αναπτυγμένο από την Valve Software και το προϊόν-ντεμπούτο της εταιρείας. Δοσμένο πρώτη φορά στην κυκλοφορία από την Sierra Studios στις 19 Νοεμβρίου 1998, το παιχνίδι κυκλοφόρησε για το Playstation 2 στις 14 Νοεμβρίου 2001.[3] Στο Half-Life, οι παίκτες αναλαμβάνουν το ρόλο του Dr. Gordon Freeman, ενός πρόσφατα πτυχιούχου θεωρητικού φυσικού ο οποίος πρέπει να δώσει μάχη για να βγει από μια μυστική υπόγεια ερευνητική εγκατάσταση, τις οποίας η έρευνα και τα πειράματα στην τεχνολογία τηλεμεταφοράς πήραν τον λάθος δρόμο.

Η Valve, στημένη από πρώην υπαλλήλους της Microsoft, είχε δυσκολία στο να βρει ένα εκδότη για το παιχνίδι, με πολλούς να πιστεύουν ότι ήταν ένα «πολύ φιλόδοξο» εγχείρημα. Η Sierra On-Line τελικά υπέγραψε για το παιχνίδι μετά την εκδήλωση ενδιαφέροντος από τη μεριά της για τη δημιουργία ενός 3D παιχνιδιού δράσης. Το παιχνίδι είχε την πρώτη μεγάλη δημόσια παρουσίαση του στην Electronic Entertainment Expo του 1997. Σχεδιασμένο για τα Microsoft Windows, το παιχνίδι χρησιμοποιεί μια βαριά τροποποιημένη έκδοση της μηχανής Quake, καλούμενη GoldSrc.[2][4]

Στην κυκλοφορία του, οι κριτικοί χαιρέτησαν την γενική παρουσίαση του και τις πολυάριθμες scripted ακολουθίες του, και έχει κερδίσει πάνω από 50 βραβεία PC Game of the Year.[5][6] Το gameplay του επηρέασε τα παιχνίδια βολών πρώτου προσώπου για χρόνια, και έχει από τότε θεωρηθεί ως ένα από τα καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών.[7] Μέχρι τις 16 Νοεμβρίου 2004, το Half-Life έχει πουλήσει οκτώ εκατομμύρια αντίτυπα.[8] Μέχρι τις 14 Ιουλίου 2006, το franchise του Half-Life έχει πουλήσει πάνω από 20 εκατομμύρια μονάδες.[9] Για τον εορτασμό της 10ης επετείου του παιχνιδιού, η Valve χαμήλωσε την τιμή του Half-Life σε 0.98 δολλάρια στις 19 Νοεμβρίου 2008, για τρεις ημέρες.[10]

Gameplay[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε αυτή τη σκηνή, ο παίκτης πρέπει να περάσει από μια δεξαμενή φράγματος φυλασσόμενη από ένα ελικόπτερο Απάτσι, μια ομάδα στρατιωτών, και ένα πυροβολείο.

Το Half-Life είναι ένα παιχνίδι βολών πρώτου προσώπου το οποίο απαιτεί από τον παίκτη να εκτελεί ενέργειες μάχης και επίλυση παζλ για να σημειώσει πρόοδο. Σε αντίθεση με τα όμοιά του παιχνίδια εκείνο τον καιρό, το Half-Life χρησιμοποίησε scripted ακολουθίες, οι οποίες κυμαίνονται από μικρά γεγονότα, όπως ένας εξωγήινος που εμβολίζει μια πόρτα, μέχρι μείζονα σημεία της πλοκής. Ενώ τα περισσότερα σύγχρονα παιχνίδια βολών πρώτου προσώπου βασίζονταν σε διακοπές με ταινίες για να περιγράψουν λεπτομερώς τις γραμμές πλοκής τους, η ιστορία του Half-Life δίνεται αποκλειστικά διαμέσου scripted ακολουθιών, και ο παίκτης σπάνια χάνει την ικανότητα να ελέγχει τον Gordon, ο οποίος ποτέ δεν μιλάει και δεν μπορεί να θεαθεί στο παιχνίδι: ο παίκτης «βλέπει» με τα δικά του μάτια για όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού. Το Half-Life δεν έχει «επίπεδα»: αντίθετα διαιρεί το παιχνίδι σε κεφάλαια, οι τίτλοι των οποίων αναβοσβήνουν στην οθόνη. Η πρόοδος μέσα στον κόσμο είναι συνεχής, εκτός από διαλλείματα φόρτωσης.[11]

Το παιχνίδι συχνά ενσωματώνει παζλ, όπως η πλοήγηση ενός λαβυρίνθου από ταινιοδρόμους. Μερικά παζλ περιλαμβάνουν την χρήση του περιβάλλοντος για την θανάτωση ενός εχθρού. Υπάρχουν λίγα "αφεντικά" με την συνήθη έννοια, όπου ο παίκτης νικά έναν ανώτερο αντίπαλο μέσω της άμεσης αναμέτρησης. Αντίθετα, τέτοια τέρατα περιστασιακά ορίζουν κεφάλαια, και από τον παίκτη γενικά αναμένεται να χρησιμοποιήσει το έδαφος, αντί τη δύναμη πυρός, για να σκοτώσει το "αφεντικό". Αργότερα στο παιχνίδι, ο παίκτης λαμβάνει μια "long jump module" (μονάδα μακρινού άλματος) για την στολή HEV, η οποία μονάδα επιτρέπει στον παίκτη να μεγαλώσει την οριζόντια απόσταση και ταχύτητα των αλμάτων με το να σκύβει πριν το άλμα. (Η "long jump module" πρωτοεμφανίσθηκε στο μέρος "Hazard Course" του παιχνιδιού). Αυτή χρησιμοποιείται για παζλ αλμάτων στυλ παιχνιδιού πλατφόρμας στο ύστερο μέρος του παιχνιδιού.[11]

Για το μεγαλύτερο μέρος ο παίκτης μάχεται μέσα στο παιχνίδι μόνος, αλλά περιστασιακά βοηθιέται από NPC: συγκεκριμένα φύλακες ασφαλείας και επιστήμονες οι οποίοι μάχονται στο πλευρό του παίκτη, βοηθούν στην προσέγγιση νέων περιοχών και μεταδίδουν σχετικές πληροφορίες πλοκής.[12] Μια μεγάλη γκάμα εχθρών περιέχονται στον παιχνίδι συμπεριλαμβανομένου εξωγήινων μορφών ζωής όπως Bullsquid, Headcrab zombie, και Vortigaunt. Ο παίκτης επίσης αντιμετωπίζει ανθρώπινους αντιπάλους, συγκεκριμένα Πεζοναύτες της Hazardous Environment Combat Unit (HECU) και δολοφόνους black ops οι οποίοι αποστέλλονται για να περιορίσουν την εξωγήινη απειλή και να σιγάσουν όλους τους μάρτυρες.[13]

Το Half-Life έχει μια μεγάλη γκάμα όπλων που ο παίκτης μπορεί να χρησιμοποιήσει. Το όπλο-σύμβολο του παιχνιδιού είναι ο λοστός ο οποίος μπορείς να χρησιμοποιηθεί για εκ του συστάδην μάχη καθώς και ως ένα εργαλείο για τον καθαρισμό εμποδίων και το σπάσιμο κουτιών και κιβωτίων, τα οποία συχνά περιέχουν χρήσιμα αντικείμενα. Το παιχνίδι επίσης χαρακτηρίζεται από πολυάριθμα συμβατικά όπλα, όπως το πιστόλι Glock 17, την καραμπίνα SPAS-12, το υποπολυβόλο MP5 με ένα προσδενόμενο εκτοξευτήρα χειροβομβίδων, το ρεβόλβερ Colt Python .357 Magnum, και έναν εκτοξευτήρα ρουκετών όπως και από παράξενα όπλα, από ένα τόξο μέχρι εξωγήινα όπλα όπως τα Snarks. Δύο πειραματικά όπλα, το tau cannon (ψευδώνυμο Gauss gun) και το gluon gun (όπλο γλουονίων), κατασκευάζονται από τους επιστήμονες στην εγκατάσταση και αποκτούνται από τον παίκτη αργότερα στο παιχνίδι.[11] Με την εγκατάσταση του High Definition Pack, τα παρουσιαστικά των όπλων ανανεώνονται σημαντικά, κυρίως λόγω του μεγαλύτερου αριθμού πολυγώνων στα μοντέλα. Αν και τα παρουσιαστικά τους έχουν αλλάξει, αποδίδουν ακριβώς όπως τα πρωτότυπα αντίστοιχά του σε όρους gameplay. Το Glock 17, το MP5, και η SPAS-12 είναι τα μόνα όπλα που έχουν αλλάξει τελείως εμφανισιακά, αντικαθιστώμενα από την Beretta M9, το M4A1 Carbine, και μια έκδοση της SPAS-12 με στέλεχος, αντίστοιχα.[11]

Σύνοψη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το περισσότερο μέρος του παιχνιδιού λαμβάνει χώρα σε μια απομακρυσμένη ερημική περιοχή του Νέου Μεξικού στο Black Mesa Research Facility, ένα φανταστικό σύμπλεγμα το οποίο έχει πολλές ομοιότητες και με το Los Alamos National Laboratory και την Area 51 μεταξύ των ετών 1990 και 1999. Ο πρωταγωνιστής του παιχνιδιού είναι ο θεωρητικός φυσικός Gordon Freeman, ένας πτυχιούχος του Ινστιτούτου για Πειραματική Φυσική και του Πανεπιστημίου του Ίνσμπρουκ, στο Ίνσμπρουκ, Αυστρία, και Δόκτωρ Φιλοσοφίας στη Θεωρητική Φυσική μέσω του MIT. Ο Freeman γίνεται ένας από τους επιζώντες ενός πειράματος στην Black Mesa το οποίο πηγαίνει τρομακτικά στραβά, όταν ένα αναπάντεχο φανταστικό φαινόμενο, γνωστό ως "resonance cascade", ξηλώνει διαστασιακές ραφές, καταστρέφοντας την εγκατάσταση. Εξωγήινοι από έναν άλλο κόσμο – γνωστό ως Xen – ακολούθως μπαίνουν στην εγκατάσταση διαμέσου αυτών των διαστασιακών ραφών (ένα γεγονός γνωστό ως "Black Mesa incident").[11]

Καθώς ο Freeman προσπαθεί να βρει το δρόμο του έξω από την ερειπωμένη εγκατάσταση για να βρει βοήθεια για τους τραυματισμένους, σύντομα ανακαλύπτει ότι έχει εγκλωβιστεί μεταξύ δύο πλευρών: τους εχθρικούς εξωγήινους και την Hazardous Environment Combat Unit, ένα τμήμα των Ειδικών Δυνάμεων του Σώματος Πεζοναυτών των Ηνωμένων Πολιτειών απεσταλμένο για να σκεπάσει το περιστατικό με το να εξολοθρεύσει τους εξωγήινους, καθώς και τον Dr. Freeman και το υπόλοιπο επιζών προσωπικό της Black Mesa. Καθ' όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού, μια μυστηριώδης φιγούρα γνωστή (αλλά όχι πραγματικά αναφερόμενη ως έτσι μέσα στο παιχνίδι) ως "G-Man" εμφανίζεται τακτικά, και μοιάζει να παρακολουθεί την πρόοδο του Freeman. Τελικά, ο Freeman χρησιμοποιεί την συνεργασία των επιζώντων επιστημόνων και φυλάκων ασφαλείας για να βρει το δρόμο του προς το μυστηριώδες "Lambda Complex" της Black Mesa (σηματοδοτούμενο με το Ελληνικό χαρακτήρα «λ») όπου μια ομάδα επιζώντων τον τηλεμεταφέρει στον εξωγήινο κόσμο του Xen για να σκοτώσει το Nihilanth, το πλάσμα που κρατάει το διαστασιακό χάσμα από την πλευρά του Xen ανοικτό.[11]

Η πλοκή του παιχνιδιού αρχικά εμπνεόταν από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια Doom, Quake (και τα δύο παιχνίδια PC παραγόμενα από την id Software), Resident Evil (εκδιδόμενο από την Capcom), την σύντομη ιστορία/μυθιστόρημα του Στίβεν Κινγκ The Mist, και ένα επεισόδιο του The Outer Limits, καλούμενο "The Borderland".[14] Αργότερα αναπτύχθηκε από τον εσωτερικό συγγραφέα και δημιουργό της Valve, Marc Laidlaw, ο οποίος έγραψε τα βιβλία Dad's Nuke και The 37th Mandala.[15]

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Gordon Freeman φθάνει αργοπορημένο για δουλειά στην Black Mesa Research Facility, χρησιμοποιώντας το σύστημα τραίνων. Ανακτά την στολή Hazardous Environment suit (ή στολή HEV) του πριν προχωρήσει στο θάλαμο δοκιμών του Anomalous Materials Lab, για να βοηθήσει σε ένα πείραμα. Η εργασία του περιλαμβάνει το να σπρώξει ένα μη πρότυπο δείγμα στην ακτίνα σάρωσης για ανάλυση. Αυτό δημιουργεί μια καταστροφή αποκαλούμενη "resonance cascade,[16] η οποία ανοίγει μια πύλη μεταξύ της Γης και μια διάστασης καλούμενης Xen.[17] Ο Freeman σποραδικά τηλεμεταφέρεται εκεί και βλέπει αναλαμπές διαφόρων εξωγήινων μορφών ζωής, συμπεριλαμβανομένου ενός κύκλου από Vortigaunt, λίγο πριν λιποθυμήσει.[17]

Ο Freeman ξυπνάει στον ερειπωμένο θάλαμο δοκιμών και αγναντεύει το κατεστραμμένο εργαστήριο, σπαρμένο με τα σώματα επιστημόνων και προσωπικού ασφαλείας. Βρίσκοντας επιζώντες, ο Freeman μαθαίνει ότι οι γραμμές επικοινωνίας με τον έξω κόσμο είναι εντελώς κομμένες, και ενθαρρύνεται να προχωρήσει στην επιφάνεια για βοήθεια, εξαιτίας της στολής του. Το ταξίδι του αποτελείται από την παράκαμψη της δομικής βλάβης της Black Mesa και την αυτοάμυνα του από εχθρικούς εξωγήινους τυχαία τηλεμεταφερόμενους στην περιοχή. Άλλοι επιζώντες στο δρόμο ισχυρίζονται ότι μια ομάδα διάσωσης έχει αποσταλεί, μόνο για να ανακαλύψουν ότι η Hazardous Environment Combat Unit, η οποία έχει πάρει τον έλεγχο της Black Mesa, σκοτώνει αμφότερους τους εξωγήινους και τους υπαλλήλους εκεί ως μέρος μιας κυβερνητικής συγκάλυψης.[18] Ο Freeman μάχεται τους Πεζοναύτες πριν φτάσει στην επιφάνεια της Black Mesa, όπου μαθαίνει ότι οι επιστήμονες από το Lambda Complex μπορεί να έχουν τα μέσα για να επιλύσουν τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από το φαινόμενο. Ο Gordon ταξιδεύει στην άλλη πλευρά της εγκατάστασης για να τους βοηθήσει.[18]

Ωστόσο, ο Gordon αντιμετωπίζει αρκετά εμπόδια μέσα στην εγκατάσταση, όπως η επανεργοποίηση μιας εγκατάστασης δοκιμών μηχανών ρουκετών για να καταστρέψει ένα γιγαντιαίο πλοκαμοφόρο πλάσμα,[19] η χρησιμοποίηση ενός πεπαλαιωμένου συστήματος σιδηροτροχιών για να εκτοξεύσει μια κρίσιμης σημασίας ρουκέτα δορυφόρου,[20] και την μάχη με μια ομάδα στρατιωτών Black Ops,[21] πριν αιχμαλωτιστεί από Πεζοναύτες και ριχθεί σε ένα συμπιεστή σκουπιδιών. Ο Gordon δραπετεύει με ασφάλεια και βρίσκει το δρόμο του σε ένα παλαιότερο μέρος της εγκατάστασης όπου ανακαλύπτει μια εκτενή συλλογή από δείγματα αποκτημένα από τον Xen, πολύ πριν το resonance cascade.[22]

Φτάνοντας στην επιφάνεια για ακόμα μια φορά, ο Gordon ανακαλύπτει ότι η περιοχή έχει γίνει εμπόλεμη ζώνη. Οι εξωγήινοι στρατιώτες έχουν υπερκεράσει τους Πεζοναύτες, παρ' όλη την έκκληση για ενισχύσεις.[23] Μέσω του σκαρφαλώματος σε γκρεμούς και την πλοήγηση κατεστραμμένων κτιρίων, ο Gordon βρίσκει ασφάλεια υπογείως.[23]

Οι Πεζοναύτες αρχίζουν να αποσύρονται από την Black Mesa και αεροπορικές επιδρομές αρχίζουν, ενώ ο Gordon πηγαίνει διαμέσου υπογείων καναλιών νερού και συναντάει εξωγήινους στρατιώτες να αποτελειώνουν τους απομένοντες Πεζοναύτες.[24] Ο Freeman φτάνει στο Lambda Complex, στο οποίο οι επιστήμονες ανέπτυξαν την τεχνολογία τηλεμεταφοράς που τους επέτρεψε να ταξιδέψουν στον Xen καταρχάς.[25] Αφού συναντιέται με το εναπομένον προσωπικό, λέγεται στον Gordon ότι ο δορυφόρος που εκτόξευσε απέτυχε να αντιστρέψει τις επιδράσεις του resonance cascade επειδή ένα πάρα πολύ δυνατό ον που βρίσκεται στην άλλη πλευρά του χάσματος το κρατάει ανοικτό. Ο Gordon πρέπει να σκοτώσει αυτό το ον για να σταματήσει τα κύματα των εξωγήινων Xen. Οι επιστήμονες ενεργοποιούν τον τηλεμεταφορέα και ο Gordon μεταφέρεται στον Xen.[25]

Στον συνοριακό κόσμο, ο Gordon αντιμετωπίζει πολλά από τα εξωγήινα είδη[26] τα οποία ήρθαν στην Black Mesa, καθώς και τα απομεινάρια ερευνητών φορούντων HEV οι οποίοι ήρθαν πριν από αυτόν. Μάχεται ενάντια στον Gonarch, ένα γιγαντιαίο Headcrab zombie με ένα τεράστιο σάκο αυγών,[27] μαχόμενος ανοίγει δρόμο μέσα σε ένα εξωγήινο στρατόπεδο, και φτάνει σε ένα τεράστιο εξωγήινο εργοστάσιο, το οποίο δημιουργεί τους Alien Grunt στρατιώτες.[28] Αφού μάχεται αιωρούμενα πλάσματα, βρίσκει μια γιγαντιαία πύλη και μπαίνει μέσα της.[28]

Σε μια αχανή σπηλιά, ο Gordon αντιμετωπίζει το Nihilanth, το πλάσμα το οποίο διατηρούσε το χάσμα, και το καταστρέφει.[29] Καθώς το πλάσμα πεθαίνει, εκρήγνυται σε μια γιγαντιαία πράσινη έκρηξη που αφήνει τον Gordon αναίσθητο. Ο Gordon ξυπνάει, χωρίς τον εξοπλισμό του, με την παρουσία του G-Man, ο οποίος παρακολουθούσε τον Gordon, εμφανιζόμενος τουλάχιστον μια φορά σε κάθε κεφάλαιο. Ο G-Man επαινεί τις πράξεις του Freeman στον συνοριακό κόσμο. Του εξηγεί ότι οι "εργοδότες" του, πιστεύοντας ότι ο Gordon έχει "απεριόριστη δυναμική", τον εξουσιοδότησαν να προσφέρει στον Freeman μια δουλειά. Επίσης του δίνεται μια ευκαιρία να αρνηθεί, αλλά του λέγεται ότι έτσι θα του δοθεί μια μάχη στην οποία δεν έχει «καμία ευκαιρία για νίκη». Ενώ αυτά λαμβάνουν χώρα, το σκηνικό στο οποίο στέκονται αλλάζει σε διάφορα σημεία του Xen, τελειώνοντας σε ένα από τα βαγόνια τραμ από την αρχή της ημέρας του Freeman, το οποίο πετάει μέσα στο Διάστημα. Αφού αποδεχθεί, η οθόνη μαυρίζει και ο G-Man ακούγεται να λέει, "Σοφά έπραξες, Κύριε Freeman. Θα σε δω μπροστά."[29] Οι παίκτες που αρνούνται την προσφορά του G-Man βρίσκουν τον εαυτό τους άοπλο και περιτριγυρισμένο από ορδές εχθρικών πλασμάτων, καθώς ο G-Man λέει. "Όχι μεταμέλειες, Κύριε Freeman".

Ανάπτυξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Half-Life ήταν το πρώτο προϊόν της με έδρα το Kirkland στην Ουάσινγκτον δημιουργού Valve Software, η οποία ιδρύθηκε το 1996 από τους πρώην υπαλλήλους της Microsoft, Mike Harrington και Gabe Newell.[30] Κατέληξαν σε μια ιδέα για ένα θεματικό τρόμου 3D παιχνίδι δράσης, που θα χρησιμοποιούσε την μηχανή Quake ως αδειοδοτημένη από την id Software.[31] Η Valve τελικά τροποποίησε την μηχανή πάρα πολύ, προσθέτοντας ενδεικτικά skeletal animation και υποστήριξη Direct3D:[30] ένας δημιουργός υποστήριξε σε μια προεπισκόπηση του περιοδικού PC Accelerator ότι εβδομήντα τοις εκατό του κώδικα της μηχανής ξαναγράφτηκε. Η εταιρεία είχε δυσκολίες να βρει έναν εκδότη στην αρχή, με πολλούς να πιστεύουν ότι το εγχείρημα ήταν «πολύ φιλόδοξο» για ένα στούντιο διευθυνόμενο από νεοαφιχθέντες στην βιομηχανία ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Ωστόσο, η Sierra On-Line ενδιαφερόταν πάρα πολύ να δημιουργήσει ένα 3D παιχνίδι δράσης, ειδικά ένα βασισμένο στην μηχανή Quake, και έτσι υπέγραψε μάζι τους για μια συμφωνία ενός παιχνιδιού.[32]

Το πρωτότυπο κωδικό όνομα για το Half-Life ήταν Quiver, από την στρατιωτική βάση Arrowhead του μυθιστορήματος του Στίβεν Κινγκ The Mist, το οποίο υπηρέτησε ως πρώιμη πηγή έμπνευσης για το παιχνίδι.[33] Ο Gabe Newell εξήγησε ότι το όνομα Half-Life επιλέχτηκε επειδή ήταν υποβλητικό του θέματος, όχι κλισέ και είχε ένα αντίστοιχο οπτικό σύμβολο: το Ελληνικό γράμμα λ, το οποίο αναπαριστά την σταθερά ραδιενεργούς διάσπασης στην εξίσωσης ημιζωής.[14] Σύμφωνα με ένα από τους σχεδιαστές του παιχνιδιού, τον Harry Teasley, το Doom ήταν μια τεράστια επίδραση στο μεγαλύτερο μέρος της ομάδας που δούλευε στο Half-Life. Σύμφωνα με τον Teasley, ήθελαν το Half-Life να «σε τρομάζει όπως το Doom έκανε».[34]

Οι πρώτες δημόσιες παρουσιάσεις του Half-Life ήρθαν νωρίς το 1997: ήταν μια επιτυχία στην E3 εκείνο το έτος, όπου κυρίως επέδειξαν το σύστημα κίνηση και την τεχνητή νοημοσύνη.[35] Η Valve Software προσέλαβε τον δημιουργό επιστημονικής φαντασίας Marc Laidlaw τον Αύγουστο του 1997 για να δουλέψει πάνω στους χαρακτήρες του παιχνιδιού και στο σχεδιασμό των επιπέδων.[33] Το soundtrack του Half-Life συντέθηκε από τον Kelly Bailey.[15] Το Half-Life σχεδιαζόταν αρχικά για αποστολή στο τέλος του 1997, για να ανταγωνιστεί το Quake II, αλλά αναβλήθηκε όταν η Valve αποφάσισε ότι το παιχνίδι ήθελε σημαντική αναθεώρηση.[36]

Σε μια 2003 Making Of... παρουσίαση στο Edge, ο Newell συζητά τις πρώιμες δυσκολίες της ομάδας με το σχεδιασμό επιπέδων.[37] Σε απόγνωση, ένα μόνο επίπεδο συναρμολογήθηκε συμπεριλαμβανομένου κάθε όπλου, εχθρού, scripted γεγονότος, και ιδιοτροπία σχεδιασμού επιπέδου τα οποία οι δημιουργοί είχαν εμφανίσει μέχρι τότε.[37] Αυτό το μόνο επίπεδο ενέπνευσε το στούντιο να προχωρήσει με το παιχνίδι.[37] Ως αποτέλεσμα, το στούντιο ξαναδούλεψε εντελώς την τεχνητή νοημοσύνη του παιχνιδιού και τα επίπεδα την χρονιά της κυκλοφορία του.[37] Στην E3 1998 του δόθηκαν τα Game Critics Awards για "Best PC Game" και "Best Action Game".[36] Η ημερομηνία κυκλοφορίας του καθυστέρησε πολλές φορές το 1998 πριν το παιχνίδι τελικά κυκλοφορήσει το Νοέμβριο εκείνου του έτους.[38]

Δύο επίσημα διαδηλώσεις για το Half-Life κυκλοφόρησαν. Το πρώτο demo, Half-Life: Day One, περιείχε το πρώτο ένα πέμπτο του πλήρους παιχνιδιού, και προοριζόταν μόνο για διανομή με συγκεκριμένες κάρτες γραφικών.[39] Το δεύτερο demo κυκλοφόρησε στις 12 Φεβρουαρίου 1999. Τιτλοφορούμενο Half-Life: Uplink, η επίδειξη χαρακτηριζόταν από πολλά από τα όπλα και τους χαρακτήρες μη παικτών στο Half-Life. Τοποθετούμενο 48 ώρες μέσα στο παιχνίδι, τα επίπεδα του Uplink είναι βαριά αναθεωρημένες εκδοχές των επιπέδων που κόπηκαν κατά τη διάρκεια της φάση ανάπτυξης του Half-Life, και δεν είναι παρόντα στην τελική έκδοση του πλήρους παιχνιδιού.

Όνομα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι τίτλοι του Half-Life και των Half-life Expansion Pack του είναι όλοι ονομασμένοι από επιστημονικούς όρους. Το Half-Life είναι μια αναφορά στον χρόνο ημιζωής μιας ποσότητας (όπως ένα ραδιενεργό υλικό), το ποσό του χρόνου που απαιτείται για μια ποσότητα να διασπαστεί στο μισό της αρχικής της τιμής. Το Ελληνικό γράμμα λάμδα, το οποίο βρίσκεται σε περίοπτη θέση στη συσκευασία του παιχνιδιού, αναπαριστά την σχετική σταθερά διάσπασης, όπως και το Lambda Complex που βρίσκεται στο παιχνίδι. Το Opposing Force, ενώ μπορεί να ονομαστεί έτσι επειδή ο παίκτης παίρνει το ρόλο ενός από τους εχθρούς στο αρχικό παιχνίδι, είναι επίσης μια αναφορά στο τρίτο νόμο κίνηση του Νεύτωνα, ενώ το Half-Life: Blue Shift αναφέρεται στη μετατόπιση προς το μπλε της συχνότητας της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας προκαλούμενης από το φαινόμενο Ντόπλερ ή την Ειδική Σχετικότητα, σε μια παραβολή ως προς την μετατόπιση που ο χαρακτήρας σου υφίσταται. Στο Half-Life: Decay, ο τίτλος πάλι αναφέρει την εξίσωση ημιζωής με το σύμβολο λάμδα να είναι η σταθερά διάσπασης. Επίσης υπάρχει η υποψία ότι το σύμβολο λάμδα διαλέχτηκε επειδή κάπως μοιάζει με μια πολύ απλή εικόνα ενός χεριού που κρατάει ένα λοστό, το πρώτο όπλο που αποκτάται από τον Gordon Freeman, και ένα όπλο για το οποίο η σειρά Half-Life είναι διάσημη.[11]

Μεταφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Half-Life μεταφέρθηκε στο PlayStation 2 από την Gearbox Software και κυκλοφόρησε το 2001.[40] Αυτή η έκδοση του παιχνιδιού έτυχε σημαντικής αναμόρφωσης σε όρους αμφότερους μοντέλων χαρακτήρων, όπλων, και πιο προχωρημένων και εκτεταμένων επιπέδων και γενικά γεωμετρίας χαρτών (βλέπε Half-Life High Definition Pack για μια σύγκριση μοντέλων). Επίσης προστιθέμενο μέσα είναι παιχνίδι κεφάλι με κεφάλι και μια συνεργατική επέκταση καλούμενη Half-Life: Decay η οποίο επέτρεψε στους παίκτες να παιξουν ως οι δύο θηλυκοί επιστήμονες Dr. Cross and Dr. Green στην Black Mesa. Ένα άλλο ενδιαφέρον χαρακτηριστικό ήταν ότι οι παίκτες επιτρεπόταν να χρησιμοποιήσουν ένα USB ποντίκι και πληκτρολόγιο, ένα χαρακτηριστικό προηγουμένως απαράμιλλο στην πλατφόρμα.[40]

Εκδόσεις για το Dreamcast και το Macintosh ουσιαστικά ολοκληρώθηκαν, αλλά ποτέ δεν κυκλοφόρησαν εμπορικά.[41] Η έκδοση για το Dreamcast τελικά διέρρευσε στο Internet.[42][43] Η έκδοση του Dreamcast χρησιμοποιεί τα ίδια μοντέλα όπως το Half-Life High Definition pack.

Η Gearbox Software ήταν υποψήφια για την κυκλοφορία μιας μεταφοράς για το Dreamcast υπό συμβόλαιο με την Valve και τον τότε εκδότη της Sierra On-Line κοντά στο τέλος του 2000. Στην ECTS 2000, μια build του παιχνιδιού ήταν παικτή στο περίπτερο του εκδότη, και οι δημιουργοί Randy Pitchford και Brian Martel ήταν παρόντες για να την επιδείξουν και να δώσουν συνεντεύξεις στον τύπο. Ωστόσο, παρόλο που ήταν μόλις εβδομάδες μακριά από το να γίνει GoldSrc, δεν κυκλοφόρησε ποτέ εμπορικά: η Sierra ανακοίνωσε ότι το Half-Life στο Dreamcast ακυρώθηκε «λόγω αλλαγής στις συνθήκες της αγοράς» προκαλούμενων από εγκατάλειψη των τρίτων μερών του Dreamcast.[44] Εκείνο το έτος η Sierra On-Line επέδειξε μια μεταφορά για το PlayStation 2 στην E3 2001. Αυτή η έκδοση κυκλοφόρησε στην Βόρεια Αμερική στο τέλος του Οκτωβρίου του ιδίου έτους, ακολουθούμενη από μια Ευρωπαϊκή κυκλοφορία μόλις ένα μήνα αργότερα. Τον ίδιο καιρό, το Half-Life: Blue Shift, το οποίο προοριζόταν να είναι μια παρεμφερής ιστορία αποκλειστική για το Dreamcast, κυκλοφόρησε στα Windows ως το δεύτερο Half-life Expansion Pack.[45]

Στις 9 Μαρτίου 2010, η Valve ανακοίνωσε την επερχόμενη διαθεσιμότητα της πλατφόρμας Steam και όλης της βιβλιοθήκης πρώτων μερών της, περιλαμβανομένου του Half-Life, για το Mac OS X, προς κυκλοφορία τον Απρίλιο του 2010.[1]

Επεκτάσεις και συνέχειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επεκτάσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δύο Half-life Expansion Pack από τον εξωτερικό δημιουργό Gearbox Software έχουν κυκλοφορήσει για την έκδοση για PC: το Half-Life: Opposing Force (1999) και το Half-Life: Blue Shift (2001). Το πρώτο επιστρέφει τον παίκτη στην Black Mesa κατά τη διάρκεια των γεγονότων της γραμμής ιστορίας του Half-Life, αλλά αυτή την φορά από την άποψη του Adrian Shephard, ενός από τους Πεζοναύτες στην Hazardous Environment Combat Unit σταλμένων για να συγκαλύψουν αποδείξεις του περιστατικού. Εισήγαγε αρκετά καινούργια όπλα, νέους NPC, και φιλικούς και εχθρικούς και νέες, προηγουμένως ανεξερεύνητες περιοχές της εγκατάστασης. Η επέκταση είναι συντομότερη από το Half-Life, έχοντας 11 κεφάλαια συγκρινόμενη με τα 19 του αρχικού.[45][46]

Το Blue Shift επιστρέφει τον παίκτη στο χρονοδιάγραμμα της Black Mesa του Half-Life για ακόμα μια φορά, αυτή τη φορά ως Barney Calhoun, έναν από τους φύλακες ασφαλείας της εγκατάστασης. Η επέκταση αναπτύχθηκε αρχικά ως μια μπόνους αποστολή για την ακυρωμένη έκδοση για το Dreamcast. Το Blue Shift ήρθε με το High Definition Pack, το οποίο έδινε στον παίκτη την επιλογή να ενημερώσει την εικόνα του περιεχομένου του Half-Life, Opposing Force, και του νέου Blue Shift. Το Blue Shift είχε συγκριτικά λίγο νέο περιεχόμενο συγκρινόμενο με το Opposing Force: εκτός από μερικές παραλλαγές στα υπάρχοντα μοντέλα, όλο το περιεχόμενο ήταν ήδη παρόν στο πρωτότυπο Half-Life.[45]

Το Half-Life: Decay ήταν μια άλλη επέκταση από την Gearbox, κυκλοφορούμενη μόνο ως ένα έξτρα για την έκδοση για PlayStation 2 του Half-Life. Το συμπλήρωμα χαρακτήριζε συνεργατικό gameplay στο οποίο δύο παίκτες μπορούσαν να λύσουν παζλ ή να μάχονται ενάντια στους πολλούς εχθρούς στο σύμπαν του Half-Life.[47]

Το 2000, μια συσκευασία συλλογή τιτλοφορούμενη Half-Life: Platinum Pack κυκλοφόρησε, που περιλάμβανε (με τα αντίστοιχα εγχειρίδια οδηγιών τους) τα Half-Life, Counter-Strike, Team Fortress Classic, και Half-Life: Opposing Force.[48] Το 2002, η συλλογή ξανακυκλοφόρησε υπό τους νέους τίτλους Half-Life Platinum Collection και Half-Life: Generation. Οι νέες παραλλαγές περιλάμβαναν επίσης το Half-Life: Blue Shift expansion pack. Το 2005, το Half-Life 1: Anthology κυκλοφόρησε, το οποίο περιείχε μόνο Steam εκδόσεις των ακόλουθων παιχνιδιών σε ένα μόνο CD: Half-Life, Half-Life: Opposing Force, Half-Life: Blue Shift, και Team Fortress Classic.[49]

Συνέχειες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το sequel, Half-Life 2, ήταν απλά μια φήμη μέχρι που φανερώθηκε στην E3 τον Μαΐο του 2003, και έτσι άρχισε μια καταιγίδα hype που περιέβαλε το παιχνίδι. Ο παίκτης πάλι παίρνει τον ρόλο του Gordon Freeman, αυτή τη φορά αρκετά χρόνια μετά το περιστατικό στην Black Mesa, στην δυστοπική ανατολικόευρωπαϊκή "City 17" όπου πρέπει να δώσει μάχη ως μέρος μια εξέγερσης ενάντια σε ένα εξωγήινο καθεστώς. Μετά από μια σειρά αντιπαραθέσεων και καθυστερήσεων, το Half-Life 2 κυκλοφόρησε στις 16 Νοεμβρίου 2004.[50]

Η σκηνή στο φράγμα, όπως αποδίδεται στην μηχανή Source στο Half-Life: Source.

Για να αποκτήσουν από πρώτο χέρι την εμπειρία για τις διαδικασίες που οι δημιουργοί τροποποιήσεων θα έπρεπε να περάσουν με την νέα μηχανή, η Valve μετέφερε το Half-Life (αποκαλούμενο Half-Life: Source) και το Counter-Strike στην νέα μηχανή Source. Το Half-Life: Source είναι μια απευθείας μεταφορά, από την οποία λείπει νέο περιεχόμενο ή το Blue Shift High Definition pack. Ωστόσο, αντλεί πλεονέκτημα από vertex shader και pixel shader για πιο ρεαλιστικά εφέ νερού, όπως και από την ρεαλιστική μηχανή φυσικής του Half-Life 2. Επίσης πρόσθεσαν πολλά άλλα χαρακτηριστικά από το Half-Life 2, περιλαμβανομένου βελτιωμένων δυναμικών χαρτών φωτισμού, χαρτών vertex, ragdolls, και ένα σύστημα shadowmap με καθαρότερους, υψηλότερης ανάλυσης, κατοπτρικών texture και κανονικών χάρτες, όπως και χρησιμοποίηση των render-ti-texture απαλών σκιών που βρίσκονται στη μηχανή Source του Half-Life 2, μαζί με 3D κουτί ουρανό αντικαταστάσεις στη θέση των παλιών 16μπιτων prerendered χρώματος bitmap ουρανών. Η μεταφορά του Half-Life περιέχει πολλές από τις δυνάμεις της μηχανής Source όπως και αδυναμίες ελέγχου οι οποίες σημειώθηκαν σε αυτήν. Το Half-Life: Source είναι διαθέσιμο με ειδικές εκδόσεις του Half-Life 2, ή ξεχωριστά από στο Steam.[51]

Το Half-Life: Source έχει γίνει αντικείμενο κριτικής για το ότι δεν χρησιμοποιεί πλήρως πολλά από τα χαρακτηριστικά της μηχανής Source που βρίσκονται στο Half-Life 2, καθώς ακόμη χρησιμοποιεί textures και μοντέλα από το αρχικό παιχνίδι. Εξαιτίας αυτού, ένα remake από ένα τρίτο προμηθευτή αποκαλούμενο Black Mesa είναι επίσης υπό ανάπτυξη.[52]

Στις 10 Ιουνίου 2005 η Valve ανακοίνωσε διαμέσου της υπηρεσίας νέων ενημερώσεων Steam μια επερχόμενη μεταφορά του Half-Life Deathmatch, του μέρους πολλών παικτών του αρχικού παιχνιδιού, στην ίδια μόδα με τον νωρίτερα κυκλοφορηθέν Half-Life: Source. Καμία ακριβής ημερομηνία κυκλοφορίας δεν δόθηκε, απλά οι λέξεις «Στις ερχόμενες εβδομάδες...». Στις 2 Ιουλίου 2005 το Half-Life Deathmatch: Source κυκλοφόρησε.[53]

Στις 1 Ιουνίου 2006 το Half-Life 2: Episode One κυκλοφόρησε. Είναι μέρος μιας τριλογίας επεισοδίων, των οποίων το δεύτερο κυκλοφόρησε στι 10 Οκτωβρίου 2007, ως μέρος του The Orange Box.[54]

Τροποποιήσεις τρίτων μερών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από την κυκλοφορία του το 1998, το Half-Life είδε ένθερμη υποστήριξη από ανεξάρτητους δημιουργούς παιχνιδιών, λόγω όχι μικρού μέρους από την υποστήριξη και ενθάρρυνση από την Valve Software. Ο Worldcraft, το εργαλείο σχεδιασμού επιπέδων που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του παιχνιδιού, συμπεριλήφθηκε με το λογισμικό του παιχνιδιού. Εκτυπωμένο υλικό που συνόδευε το παιχνίδι σημείωνε την τελική κυκλοφορία του Worldcraft ως λιανικού προϊόντος, αλλά αυτά τα σχέδια δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Η Valve επίσης κυκλοφόρησε ένα kit ανάπτυξης λογισμικού, καθιστώντας ικανούς του δημιουργούς να τροποποιήσουν το παιχνίδι και να δημιουργήσουν τροποποιήσεις. Και τα δύο εργαλεία ενημερώθηκαν σημαντικά με την κυκλοφορία της έκδοσης 1.1.0.0 του καθορίσουν. Πολλά εργαλεία υποστήριξης (συμπεριλαμβανομένου επεξεργαστών texture, μοντέλων και αντίπαλων επεξεργαστών επιπέδων όπως ο πολλαπλών μηχανών QuArK) είτε δημιουργήθηκαν είτε ενημερώθηκαν για να δουλεύουν με το Half-Life.[55]

Έχει κυκλοφορήσει ένα SDK για το Half-Life και χρησιμοποιείται ως βάση για πολλά multiplayer mods όπως το Counter-Strike. Άλλα multiplayer mods περιλαμβάνουν τα Team Fortress Classic (TFC), Day of Defeat (DOD), Deathmatch Classic (DMC), Adrenaline Gamer (AG) Action Half-Life, Firearms, Science and Industry, The Specialists, και Natural Selection. Τα TFC και DMC αναπτύχθηκαν εσωτερικά στην Valve Software. Τα Counter-Strike, Day of Defeat, και άλλα τα οποία άρχισαν τη ζωή τους ως το έργο ανεξάρτητων δημιουργών (ιδίως επονομαζόμενοι "modders"), αργότερα έλαβαν βοήθεια από την Valve. Υπήρξε επίσης ένα ελεύθερο βασισμένο σε ομάδες multiplayer mod αποκαλούμενο Underworld Bloodline δημιουργημένο για να προωθήσει την ταινία της Sony Pictures Underworld.[56]

Πολυάριθμα μονού παίκτη mods έχουν επίσης δημιουργηθεί, όπως τα USS Darkstar (1999, ένα φουτουριστικό δράσης-περιπέτειας mod πάνω σε ένα διαστημόπλοιο ζωολογικής έρευνας), The Xeno Project 1 και 2 (1999-2005, ένα δύο μερών mod που αρχίζει στον Xen και πάλι περιλαμβάνει διαστημόπλοια), Edge of Darkness (2000, το οποίο χαρακτηρίζεται από μερικά αχρησιμοποίητα μοντέλα του Half-Life), Half-Life: Absolute Redemption (2000, το οποίο φέρνει πίσω το Gordon Freeman για τέσσερα επιπλέον επεισόδια και μια ακόμη συνάντηση με τον G-Man), They Hunger (2000-2001, μιας τρόμου επιβίωσης ολικής μετατροπής τριλογία που περιλαμβάνει ζόμπι), Poke646 (2001, μια συνέχεια της πρωτότυπης ιστορίας του Half-Life με βελτιωμένα γραφικά) και Heart of Evil (2003, πόλεμος του Βιετνάμ με ζόμπι).[57]

Μερικές τροποποιήσεις του Half-Life τελικά εμφανίστηκαν στα ράφια λιανικής. Το Counter-Strike ήταν το πιο επιτυχές, έχοντες κυκλοφορήσει σε πέντε διαφορετικές εκδόσεις: ως αυτοτελές προϊόν (2000), ως μέρος του Platinum Pack (2000), ως μια έκδοση για το Xbox (2003), ως ένα υποπροϊόν μονού παίκτη, Counter-Strike: Condition Zero (2004), και την νεότερη προσθήκη, Counter-Strike: Source, το οποίο τρέχει στη μηχανή Source του Half-Life 2. Τα Team Fortress Classic, Day of Defeat και Gunman Chronicles (2000, μια φουτουριστική στυλ ταινίας Western ολική μετατροπή με έμφαση στο μονού παίκτη μέρος) κυκλοφόρησαν επίσης ως αυτοτελή προϊόντα.

Υποδοχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

 Υποδοχή
Σκορ συναθροιστή
Συναθροιστής Σκορ
Metacritic 96/100
Σκορ κριτικών
Δημοσίευση Σκορ
GamePro 5.0/5.0
GameSpot 9.4/10.0
IGN 9.5/10.0
PC Gamer US 97/100

Η υποδοχή του Half-Life ήταν εξαιρετικά θετική σε όρους κριτικών, επευφημήσεων και πωλήσεων. Μέχρι τις 16 Νοεμβρίου 2004, οκτώ εκατομμύρια αντίτυπα του παιχνιδιού είχαν πουληθεί,[8] ενώ 9.3 εκατομμύρια αντίτυπα είχαν πουληθεί μέχρι το 2008.[58] Το παιχνίδι έχει κερδίσει πάνω από 50 βραβεία Game of the Year.[5][6]

Το Half-Life επευφημήθηκε κριτικά, αποκτώντας ένα ολικό σκορ 96% στον ιστότοπο συλλογής κριτικών Metacritic.[59] Το IGN το περιέγραψε ως «ένα tour de force στο σχεδιασμό παιχνιδιών, το single player παιχνίδι-ορισμός σε ένα βολών πρώτου προσώπου.»[60] Η IGN επισης χαρακτήρισε το παιχνίδι ως ένα από τα πιο σημαίνοντα ηλεκτρονικά παιχνίδια.[60] Το GameSpot ισχυρίστηκε ότι ήταν το «κοντινότερο πράγμα σε ένα επαναστατικό βήμα που το είδος έχει ποτέ πάρει.»[61] Το GameSpot περιέλαβε το Half-Life στον κατάλογο "Greatest Games of All Time" τον Μάϊο του 2007.[62] Το 2004, το GameSpy έδωσε ένα Αγώνα Τίτλου, στον οποίο οι αναγνώστες ψήφισαν στο πιο θεωρούσαν το «καλύτερο παιχνίδι όλων των εποχών», και το Half-Life ήταν ο γενικός νικητής της έρευνας.[63] Στα τεύχη του Νοέμβριου 1999, του Οκτωβρίου 2001 και του Απριλίου 2005 του PC Gamer, το Half-Life ονομάστηκε "Best Game of All Time"/"Best PC Game Ever."[5][6][64] Η δημοτικότητα της σειράς Half-Life έχει οδηγήσει σε μια γκάμα παράπλευρων προϊόντων και συλλεκτικών. Η Valve προσφέρει προϊόντα σχετικά με το Half-Life όπως ένα λούτρινο vortigaunt, λούτρινο Headcrab zombie, πόστερς, αμφίεση, και mousepads.[65][66]

Η εμβαθυνστική εμπειρία παιχνιδιού και το αλληλεπιδρόν περιβάλλον αναφέρθηκε από πολλούς κριτικούς ως επαναστατικό.[67] Η Allgame είπε «Δεν είναι κάθε μέρα που έρχεσαι αντιμέτωπος με ένα παιχνίδι που επαναστατικοποιεί ένα ολόκληρο είδος, αλλά το Half-Life μόλις το έκανε.»[67] Η Hot Games σχολίασε την κοντά στην πραγματικότητα εμφάνιση του παιχνιδιού, και πως το περιβάλλον «όλο προσθέτει σε μια ολικά εμβαθυντική εμπειρία παιχνιδιού που κάνει όλα τα άλλα τα δείχνουν αρκετά πλαστά σε σύγκριση.»[68] Η Gamers Depot βρήκε το παιχνίδι ελκυστικό, δηλώνοντας ότι είχαν «ακόμα να παίξουν μια πιο εμβαθυντική περίοδο του παιχνιδιού.»ref>«Half-Life review». Gamers Depot. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2006-01-14. http://web.archive.org/web/20060114191839/http://www.gamers-depot.com/games/rev-game-half-life.htm. Ανακτήθηκε στις 2008-03-30. </ref>

Παρόλο τον έπαινο που το παιχνίδι έλαβε, υπήρχαν επίσης μερικά παράπονα. Το The Electric Playground είπε ότι το Half-Life ήταν μια «εμβαθυντική και ελκυστική εμπειρία παιχνιδιού», αλλά είπε ότι αυτό διαρκούσε για το πρώτο μισό του παιχνιδιού, εξηγώντας ότι το παιχνίδι «έβρισκε κορυφή πολύ νωρίς».[69]

Τα Guinness World Records βράβευσαν το Half-Life με το παγκόσμιο ρεκόρ για "Best-Selling First-Person Shooter of All Time (PC)" στο Guinness World Records: Gamer's Edition 2008.

Μια σύντομη ταινία βασισμένη στο Half-Life τιτλοφορούμενη Half-Life: Uplink, αναπτύχθηκε από την Cruise Control, ένα Βρετανικό πρακτορείο μάρκετινγκ, και κυκλοφόρησε στις 15 Μαρτίου 1999. Ωστόσο, η Sierra την απέσυρε από την κυκλοφορία, αφού η ίδια και η Valve είχαν αποτύχει στο να επιλύσουν θέματα αδειοδότησης με την Cruise Control για την ταινία. Η κριτική αποδοχή της ταινίας ήταν πολύ φτωχή. Η πλοκή της ταινίας ήταν ότι ένας δημοσιογράφος εισβάλει στην Black Mesa Research Facility, προσπαθώντας να ανακαλύψει τι συνέβει εκεί.[70][71][72][73]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 «Valve to Deliver Steam & Source on the Mac». Valve Corporation. 2010-08-03. http://store.steampowered.com/news/3569/. Ανακτήθηκε στις 8 March 2010. 
  2. 2,0 2,1 «Half-Life at Steam». Steam. http://storefront.steampowered.com/v2/index.php?area=game&AppId=70&. Ανακτήθηκε στις 2006-09-03. 
  3. 3,0 3,1 «Half-Life». IGN. http://uk.ps2.ign.com/objects/015/015631.html. Ανακτήθηκε στις 2008-10-23. 
  4. «The Final Hours of Half-Life: Behind Closed Doors at Valve Software». GameSpot. http://www.gamespot.com/features/halflife_final/index.html. Ανακτήθηκε στις 2006-09-03. 
  5. 5,0 5,1 5,2 «About Valve». Valve Corporation. http://www.valvesoftware.com/about.html. Ανακτήθηκε στις 2008-02-28. 
  6. 6,0 6,1 6,2 «Awards and Honors». Valve Corporation. http://www.valvesoftware.com/awards.html. Ανακτήθηκε στις 2005-11-14. 
  7. «The Gamasutra Quantum Leap Awards: First-Person Shooters». Gamasutra. http://www.gamasutra.com/features/20060901/quantum_01.shtml. Ανακτήθηκε στις 2006-09-03. 
  8. 8,0 8,1 Mike Musgrove (2004-11-16). «Half-Life 2's Real Battle». Washington Post. http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/articles/A52849-2004Nov15.html?nav=rss_technology. Ανακτήθηκε στις 2008-02-28. 
  9. Valve (2006-07-14). Half-Life is 10 Today. Δελτίο τύπου. Ανακτήθηκε στις 2008-02-28.
  10. «Half-Life on Steam». Store.steampowered.com. http://store.steampowered.com/app/70/. Ανακτήθηκε στις 2008-12-12. 
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 11,5 11,6 Bell, Joe Grant (1998-11-25). Half-Life : Prima's Official Strategy Guide. Prima Games. ISBN 0761513604. http://www.amazon.com/Half-Life-Primas-Official-Strategy-Guide/dp/0761513604. 
  12. «Half-Life allies». GameSpy. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=HLGameInfo.Detail&id=6&game=4. Ανακτήθηκε στις 2007-04-22. 
  13. «Half-Life enemies». GameSpy. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=HLGameInfo.Detail&id=7&game=4. Ανακτήθηκε στις 2007-04-22. 
  14. 14,0 14,1 Hodgson, David (2004). Half-Life 2: Raising the Bar. Prima Games. ISBN 0-7615-4364-3. 
  15. 15,0 15,1 «The Valve team (staff bios)». Valve software. http://www.valvesoftware.com/people.html. Ανακτήθηκε στις 2007-04-27. 
  16. «Chapter II: Anomalous Materials». GameSpy. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=hlstrategies.detail&id=2&game=4. Ανακτήθηκε στις 2006-07-15. 
  17. 17,0 17,1 «Chapter III: Unforeseen Consequences». GameSpy. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=hlstrategies.detail&id=2&game=4. Ανακτήθηκε στις 2006-07-15. 
  18. 18,0 18,1 «Chapter V: “We‘ve Got Hostiles“». GameSpy. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=hlstrategies.detail&id=5&game=4. Ανακτήθηκε στις 2006-07-15. 
  19. «Chapter VI: Blast Pit». GameSpy. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=hlstrategies.detail&id=6&game=4. Ανακτήθηκε στις 2006-07-15. 
  20. «Chapter VII: Power Up». GameSpy. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=hlstrategies.detail&id=7&game=4. Ανακτήθηκε στις 2006-07-15. 
  21. «Chapter IX: Apprehension». GameSpy. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=hlstrategies.detail&id=9&game=4. Ανακτήθηκε στις 2006-07-15. 
  22. «Chapter XI: Questionable Ethics». GameSpy. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=hlstrategies.detail&id=11&game=4. Ανακτήθηκε στις 2006-07-15. 
  23. 23,0 23,1 «Chapter XII: Surface Tension». GameSpy. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=hlstrategies.detail&id=12&game=4. Ανακτήθηκε στις 2006-07-15. 
  24. «Chapter XIII: Forget About Freeman». GameSpy. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=hlstrategies.detail&id=13&game=4. Ανακτήθηκε στις 2006-07-15. 
  25. 25,0 25,1 «Chapter XIV: Lambda Core». GameSpy. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=hlstrategies.detail&id=14&game=4. Ανακτήθηκε στις 2006-07-15. 
  26. «Chapter XV: Xen». GameSpy. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=hlstrategies.detail&id=15&game=4. Ανακτήθηκε στις 2006-07-15. 
  27. «Chapter XVI: Gonarch‘s Lair». GameSpy. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=hlstrategies.detail&id=16&game=4. Ανακτήθηκε στις 2006-07-15. 
  28. 28,0 28,1 «Chapter XVII: Interloper». GameSpy. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=hlstrategies.detail&id=17&game=4. Ανακτήθηκε στις 2006-07-15. 
  29. 29,0 29,1 «Chapter XVIII: Nihilanth». GameSpy. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=hlstrategies.detail&id=18&game=4. Ανακτήθηκε στις 2006-07-15. 
  30. 30,0 30,1 «Final Hours of Half-Life: The Microsoft Millionaires». GameSpot. http://uk.gamespot.com/features/halflife_final/part2.html. Ανακτήθηκε στις 2006-09-12. 
  31. «The Final Hours of Half-Life: The id visit». GameSpot. http://uk.gamespot.com/features/halflife_final/part22.html. Ανακτήθηκε στις 2006-09-12. 
  32. «The Final Hours of Half-Life: The Right E-mail, the Right Time». GameSpot. http://uk.gamespot.com/features/halflife_final/part24.html. Ανακτήθηκε στις 2006-09-14. 
  33. 33,0 33,1 «The Final Hours of Half-Life: The Valve Difference». GameSpot. http://uk.gamespot.com/features/halflife_final/part3.html. Ανακτήθηκε στις 2006-09-14. 
  34. «Five Years of Doom at Doomworld». Doomworld. http://5years.doomworld.com/interviews/harryteasley/page3.shtml. Ανακτήθηκε στις 2008-02-11. 
  35. «The Final Hours of Half-Life: The Public Debut». GameSpot. http://uk.gamespot.com/features/halflife_final/part34.html. Ανακτήθηκε στις 2006-09-14. 
  36. 36,0 36,1 «The Final Hours of Half-Life: Reassembling the Pieces». GameSpot. http://uk.gamespot.com/features/halflife_final/part4.html. Ανακτήθηκε στις 2006-09-14. 
  37. 37,0 37,1 37,2 37,3 «Making Of...». Edge. 2003-01-01. 
  38. «The Final Hours of Half-Life: Reassembling the Pieces». GameSpot. http://uk.gamespot.com/features/halflife_final/part5.html. Ανακτήθηκε στις 2006-09-14. 
  39. Download Half Life Day One Demo
  40. 40,0 40,1 «Half-Life for PlayStation 2 at Metacritic». http://www.metacritic.com/games/platforms/ps2/halflife?q=half-life. Ανακτήθηκε στις September 3, 2006. 
  41. «Sierra Studios to deliver best-selling Half-Life to the Mac». http://www.planetfortress.com/syndicate/files/HLmac1.txt. Ανακτήθηκε στις 2008-03-27. 
  42. «Half-Life». GameStats. http://www.gamestats.com/objects/014/014107/index.html. Ανακτήθηκε στις 2008-03-27. 
  43. «Not Given Half A Chance: The Cancellation of Half-Life». IGN. http://dreamcast.ign.com/articles/095/095905p1.html. Ανακτήθηκε στις 2006-09-03. 
  44. «IGN Article on Dreamcast port cancellation». IGN. http://uk.dreamcast.ign.com/articles/095/095905p1.html. Ανακτήθηκε στις 2006-07-30. 
  45. 45,0 45,1 45,2 «Half-Life: Blue Shift». GameSpot. http://www.gamespot.com/pc/action/halflifeblueshift/. Ανακτήθηκε στις 2008-03-27. 
  46. «Half-Life: Opposing Force». GameSpot. 1999-10-31. http://www.gamespot.com/pc/action/halflifeopposingforce/index.html. Ανακτήθηκε στις 2008-03-27. 
  47. «Half-Life: Decay». GameSpy. 2006-11-12. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=Previews.Detail&id=67. Ανακτήθηκε στις 2008-03-27. 
  48. «Half-Life: Platinum Pack». Gearbox Software. http://www.gearboxsoftware.com/index.php?p=games&game=hlplat. Ανακτήθηκε στις February 5, 2007. 
  49. «Counter-Strike: Source and Half-Life 1: Anthology available now at North America retail outlets». Valve Corporation. http://www.valvesoftware.com/news.php?id=451. Ανακτήθηκε στις September 9, 2006. 
  50. «Half-Life 2». GameSpot. 2004-11-16. http://www.gamespot.com/pc/action/halflife2/similar.html. Ανακτήθηκε στις 2008-03-27. 
  51. Harris, Wil (2004-09-18). «Half Life 2 release candidate goes to Vivendi». The Inquirer. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2008-06-04. http://web.archive.org/web/20080604175605/http://www.theinquirer.net/en/inquirer/news/2004/09/18/half-life-2-release-candidate-goes-to-vivendi. Ανακτήθηκε στις 2008-03-27. 
  52. «Black Mesa — About». Black Mesa Source. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-07-10. http://web.archive.org/web/20070710132703/http://www.blackmesasource.com/about.html. Ανακτήθηκε στις 2007-08-08. 
  53. «Update News — Half-Life 2: Deathmatch». Steam. 2007-11-12. http://www.steampowered.com/platform/update_history/index.php?id=320&skin=0. Ανακτήθηκε στις 2008-03-27. 
  54. «Half-Life 2: Episode One gold, Two dated, Three announced». GameSpot. http://www.gamespot.com/pc/action/halflife2aftermath/news.html?sid=6151796l. Ανακτήθηκε στις 2007-04-27. 
  55. «Valve SDK». CStrike Planet. 2006-11-08. http://www.cstrike-planet.com/news?s=Valve+SDK. Ανακτήθηκε στις 2008-03-27. 
  56. «Underworld Bloodline». Planet Half Life. http://manke.planethalflife.gamespy.com/uw_bloodline.htm. Ανακτήθηκε στις 2008-03-27. 
  57. «Half Life Single Player MOD: USS Darkstar». Games Over. http://www.gamesover.com/walkthroughs/darkstar_uk.htm. Ανακτήθηκε στις 2008-03-27. 
  58. Remo, Chris (2008-12-03). «Analysis: Valve's Lifetime Retail Sales For Half-Life, Counter-Strike Franchises». Gamasutra. http://www.gamasutra.com/php-bin/news_index.php?story=21319. Ανακτήθηκε στις 2008-12-03. 
  59. «Half-Life on Metacritic». Metacritic. http://www.metacritic.com/games/platforms/pc/halflife?q=half-life. Ανακτήθηκε στις April 2007. 
  60. 60,0 60,1 «Half-Life Review». IGN. http://uk.pc.ign.com/articles/153/153107p1.html. Ανακτήθηκε στις 2007-04-25. 
  61. «Half-Life Review». Gamespot. http://uk.gamespot.com/pc/action/halflife/review.html. Ανακτήθηκε στις 2007-04-25. 
  62. «Gamespot Hall of Fame». Gamespot. http://www.gamespot.com/features/6171044/index.html. Ανακτήθηκε στις 2007-05-22. 
  63. «Gamespy Title Fight! - Championship Final». GameSpy. http://archive.gamespy.com/titlefight/matches/0601.shtml. Ανακτήθηκε στις 2008-02-22. 
  64. PC Gamer US Edition — October 2001. Future Publishing. 2001. 
  65. «HL2 Headcrab Collectible». Valve Corporation. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2007-08-26. http://web.archive.org/web/20070826233327/http://store.valvesoftware.com/productshowcase/productshowcase_HL2HeadCrabPlush.html. Ανακτήθηκε στις 2006-05-20. 
  66. «The Valve Store». Valve Corporation. http://store.valvesoftware.com/index.html. Ανακτήθηκε στις 2006-05-20. 
  67. 67,0 67,1 «Half-Life review». Allgame. http://www.allgame.com/cg/agg.dll?p=agg&sql=1:14496~T1. Ανακτήθηκε στις 2008-03-30. 
  68. «Half-Life review». Hot Games. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2003-02-01. http://web.archive.org/web/20030201114816/http://pc.hotgames.com/games/halfli/review.htm. Ανακτήθηκε στις 2008-03-30. 
  69. «Half-Life». The Electric Playground. http://www.elecplay.com/reviews_article.php?article=204. Ανακτήθηκε στις 2008-03-30. 
  70. «Half-Life: Uplink Movie». Blue's News. 1999-02-17. http://www.bluesnews.com/cgi-bin/board.pl?action=postmessage&boardid=1&id=0&threadid=115. Ανακτήθηκε στις 2006-12-16. 
  71. «Half-Life: Uplink — Page 1». Planet Half-Life. 1999-03-15. http://planethalflife.gamespy.com/View.php?view=Reviews.Detail&id=1. Ανακτήθηκε στις 2006-12-16. 
  72. «Editors Note: Uplink Movie». Planet Half-Life. 1999-03-15. http://planethalflife.gamespy.com/fullstory.php?id=86718. Ανακτήθηκε στις 2006-12-16. 
  73. Brown, Michael (1999-02-17). «Half-Life: The Movie». CNET. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2000-05-31. http://web.archive.org/web/20000531231607/http://gamecenter.com/News/Item/0,3,0-2502,00.html. Ανακτήθηκε στις 2006-12-16. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Half-Life (έκδοση 348354006) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).