Guns N' Roses

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Guns N' Roses
GNR 2010.jpg
Οι Guns N' Roses, στο Καράκας της Βενεζουέλας, το Μάρτιο του 2010
Προέλευση Η.Π.Α.
Παρουσία 1985-
Μουσικά είδη Χαρτν Ροκ,Ροκ εν ρολ
Εταιρίες Geffren Records
Ιστοσελίδα Gunsnroses.com
Μέλη
Αξλ Ρόουζ
Ντίζυ Ριντ
Τόμμυ Στίνσον
Φρανκ Φέρρερ
Ρίτσαρντ Φόρτους
Κρις Πίτμαν
Ρον "Μπάμπλφουτ" Ταλ
DJ Ashba
Πρώην μέλη
Τρέισι Γκανς
Στίβεν Άντλερ
Slash
Ίζυ Στράντλιν
Γκίλμπυ Κλαρκ
Νταφ ΜακΚάγκαν
Ματ Σόρουμ

Οι Guns N' Roses ή GNR[1] ή Gn'R[1] [2] είναι αμερικανικό[1] [3] [4] ροκ[2] [3] μουσικό συγκρότημα. Είναι γνωστοί και ως "η πιο επικίνδυνη μπάντα όλων των εποχών",[1] [3] [5] επειδή στο φεστιβάλ "Monsters of Rock" του 1988 δύο άτομα έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να πάρουν, όσο το δυνατόν καλύτερες θέσεις, ενώ οι ίδιοι συνέχιζαν να παίζουν.[3] To "VH1" τούς κατέταξε στην 33η θέση με τους καλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών,[6] ενώ το περιοδικό "Rolling Stone" τούς κατέταξε στην 92η θέση της δικής του λίστας[7] και τα κομμάτια τους Sweet Child O' Mine,[8] Paradise City και Welcome to the Jungle,[9] στην 198η,[8] 459η και 473η θέση αντίστοιχα,[9] στη λίστα των 500 σημαντικότερων κομματιών όλων των εποχών.[8] [9] To 2012, τιμήθηκαν με την είσοδό τους στο Rock and Roll Hall of Fame.[10] [11] [12] [13]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αρχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αξλ Ρόουζ, το 2010
Ο Slash, το 2005
Ο Ίζυ Στράντλιν, το 2006
Ο Νταφ ΜακΚάγκαν, το 2012
Ο Ματ Σόρουμ, το 2012
Ο Ντίζυ Ριντ, το 2006
Ο Γκίλμπυ Κλαρκ, το 2012
Οι Guns N' Roses, στο Download Festival, το 2006 (από αριστερά προς τα δεξιά: Ρίτσαρντ Φόρτους, Ίζυ Στράντλιν, Αξλ Ρόουζ)

Το 1985 στο Λος Άντζελες[1] [3] έγινε συγχώνευση των συγκροτημάτων "Hollywood Rose" (είχαν αρχηγό τον Αξλ Ρόουζ) και "L.A. Guns (είχαν αρχηγό τον Τρέισι Γκανς, λόγω των προβλημάτων με το αλκοόλ και τα ναρκωτικά, κυρίως των μελών του δεύτερου.[3] Tα μέλη του συγκροτήματος κατέληξαν σε μια τελική σύνθεση: Αξλ Ρόουζ (φωνητικά), Ίζυ Στράντλιν (κιθάρα)[1] [3] (οι δυο τους βρίσκονταν στους Hollywood Rose),[3] Slash (κιθάρα), Νταφ ΜακΚάγκαν (μπάσο) και Στίβεν Άντλερ (ντραμς) (οι τρεις τους ενσωματώθηκαν αργότερα).[1] [3] Το νέο συγκρότημα έκανε μια μικρή περιοδεία στο Σιάτλ, για να μπορέσει να βρει τη χημεία του.[3] Μετά την περιοδεία, όλα τα μέλη του συγκροτήματος έμεναν στο ίδιο σπίτι, στο Λος Άντζελες και έπαιζαν σε διάφορα μπαρ, ώστε να καταφέρουν να βρουν τον ήχο που τους ταίριαζε.[1] Μέχρι το 1986 είχαν γράψει 14 κομμάτια,[1] υπογράφοντας, παράλληλα, συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία "Geffren Records".[1] [3] Μέχρι το 1987,[14] υποστήριζαν συναυλίες συγκροτημάτων,[1] [14] όπως, οι Aerosmith, οι Alice Cooper[1] και οι Mötley Crüe.[1] [14]

Appetite for Destruction[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τη συμφωνία με τη Geffen, ξεκίνησαν να ηχογραφούν το δοκιμαστικό άλμπουμ "Live ?!*@ Like A Suicide".[3] Έτσι, λίγο καιρό μετά, κυκλοφόρησαν το "Appetite for Destruction", το οποίο κυκλοφόρησε στις 21 Ιουλίου του 1987.[1] [3] Τα δύο εξώφυλλα του προκάλεσαν αρκετά την κοινή γνώμη: το πρώτο εμφάνιζε τα μέλη του συγκροτήματος ως νεκροκεφαλές, κρεμασμένες από ένα σταυρό και το δεύτερο απεικόνιζε μια γυναίκα, η οποία είχε μόλις βιαστεί από ένα εξωγήινο ον.[3] Το 1988, ανέβηκε πολύ η δημοτικότητά τους, αφού τα βίντεο κλιπ τους προβάλλονταν, συνεχώς, από το MTV και οι ίδιοι εμφανίζονταν ζωντανά, στα βραβεία MTV. To καλοκαίρι του ίδιου έτους, το πρώτο τους άλμπουμ έφθασε στην κορυφή των αμερικανικών τσαρτ.[1] Ο δίσκος αυτός είναι ένας από τους καλύτερους που ανέδειξε η ροκ μουσική,[1] [3] πουλώντας 28 εκατομμύρια παγκοσμίως.[3]

G N' R Lies και απόλυση του Άντλερ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1988,[3] [15] οι Guns N' Roses κυκλοφόρησαν το δεύτερο άλμπουμ τους,[1] [2] [3] [15] με τίτλο "G N' R Lies",[3] [15] το οποίο πήγε αρκετά καλά σε πωλήσεις,[2] φθάνοντας στην τέταρτη θέση του Billboard Hot 100[15] και τούς έκανε ιδιαίτερα δημοφιλείς στην Αγγλία.[1] Στις 17 Οκτωβρίου του 1989, άνοιξαν[2] τη συναυλία των Rolling Stones, κατά την οποία ο Ρόουζ είπε ότι, εάν κάποια μέλη του συγκροτήματος δε σταματούσαν τη χρήση ναρκωτικών, τότε εκείνο θα διαλυόταν.[2] [3] Αν και όλοι τους έκαναν μια προσπάθεια, ο Άντλερ δε μπορούσε να μείνει χωρίς αυτά. Έτσι, τα μέλη της μπάντας προσέλαβαν ένα θεραπευτή, ο οποίος είχε βοηθήσει σε παρόμοια προβλήματα τους Mötley Crüe. Η λύση αυτή δεν απέδωσε. Ο Άντλερ, απολύθηκε[1] [2] [3] μετά την τραγική του εμφάνιση, στις 7 Απριλίου του 1990, στο "Farm AID IV". Tην απόφαση αυτή, μετέφερε στον Άντλερ ο -επίσης ναρκομανής τότε- Slash.[2]

Κριτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κομμάτι "One in a Million" του δίσκου "G N' R Lies" κατηγορήθηκε για ρατσιστική επίθεση κατά των μαύρων και των ομοφυλοφίλων. Για να αντικρούσει τα επιχειρήματα αυτά, ο Ρόουζ ανέφερε ότι ήταν θαυμαστής ομοφυλοφίλων καλλιτεχνών, όπως ο Φρέντι Μέρκιουρυ και ο Έλτον Τζον, ενώ είχε παίξει με τους Body Count, ένα μέταλ συγκρότημα, το οποίο αποτελείτο μόνον από μαύρους, όπως ο Ice-T.[3]

Use Your Illusion I & II[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το "G N' R Lies", oι Slash και ΜακΚάγκαν πήγαν στο Σικάγο, ο Ρόουζ παρέμεινε στο ιδιόκτητο στούντιο του, στο Μαλιμπού, ο Στράντλιν απείχε από την όλη διαδικασία,[2] ενώ στη θέση του Άντλερ προσελήφθη ο πρώην ντράμμερ των Cult, Ματ Σόρουμ[2] [3] και ο Ρόουζ έφερε τον Ντίζυ Ριντ, για μια θέση στα πλήκτρα. Όλα αυτά έκαναν τον Slash να πιστέψει ότι το συγκρότημα έχανε σιγά-σιγά τον πανκ προσανατολισμό του. Η αποχή του Στράντλιν ανάγκασε τον Slash να παίξει τη ρυθμική κιθάρα στα περισσότερα από τα 36 κομμάτια του άλμπουμ. Όλα ήταν έτοιμα για την κυκλοφορία των δίσκων και απέμεναν μόνο τα φωνητικά του Ρόουζ. Ωστόσο, ο ίδιος έδειχνε να δίνει πολύ μεγαλύτερη σημασία στα πλήκτρα, παρά στις κιθάρες. Τέλος, άλλη μια διαφωνία που προέκυψε, αφορούσε την κυκλοφορία ολόκληρου ή μέρους του υλικού που είχε ηχογραφηθεί: Ο Slash, βλέποντας πως, η μπάντα δε θα άντεχε στο χρόνο, πρότεινε να κυκλοφορήσουν μόνο τα 12 από τα 36 κομμάτια, κάτι που δε συνέβη, τελικά.[2] Έτσι, στις 17 Σεπτεμβρίου[2] [16] του 1991, η μπάντα κυκλοφόρησε δύο δίσκους με τίτλο: "Use Your Illusion I" και "Use Your Illusion II".[1] [2] [16] Εκείνη την ημέρα, έφθασαν στα δισκοπωλεία 4,2 εκατομμύρια των δίσκων αυτών.[16] Τα άλμπουμ αυτά κατέλαβαν τις δύο πρώτες θέσεις του Billboard Hot 100, κάτι το οποίο συνέβαινε για πρώτη φορά στην ιστορία της μουσικής.[2] Πολλά κομμάτια του δίσκου αυτού είχαν γραφεί πιο πριν, όπως τα: "Back off Bitch" (γράφηκε πριν από την ίδρυση των Guns N' Roses), "You Could Be Mine" (αποκλείστηκε από το "Appetite for Destruction") και το "November Rain" (το σόλο του γράφηκε από το Ρόουζ και το Slash, το 1986). Eπίσης, αρκετά γνωστό είναι το "Coma", το οποίο γράφηκε από το Slash, ενώ ο ίδιος βρισκόταν υπό την επήρεια ηρωίνης. Για το κομμάτι αυτό, ο ίδιος ο Slash έχει δηλώσει ότι αισθάνεται περήφανος.[16] Ο πρώτος δίσκος συμπεριελάμβανε έναν πιο σκληρό ήχο[2] και -μεταξύ άλλων- μια διασκευή του Live And Let Die του Πολ Μακάρτνεϊ. [2] [3] O δεύτερος δίσκος έδειχνε μια περισσότερο συνειδητοποιημένη μπάντα, με εντονότερα τονισμένη τη συνεισφορά του Ρόουζ, κομμάτια σχετικά με την πολιτική[2] και μια διασκευή του "Knocking on Heaven's Door", του Μπομπ Ντίλαν.[2] [3] Στις ηχογραφήσεις συμμετείχαν και μουσικοί, όπως ο Άλις Κούπερ και ο Μάικλ Μονρώ. Ωστόσο, πολλά ερωτηματικά δημιούργησαν η χρήση πλήκτρων και οι διάφορες εμφανείς επιρροές από τους Queen και τον Έλτον Τζον.[2] Χρόνια αργότερα, ο Slash δήλωσε στο περιοδικό "Τotal Guitar": "Ειλικρινά, θα προτιμούσα να είχα κάνει ένα δίσκο με δέκα μόνο κομμάτια, με περισσότερη αμεσότητα, ωστόσο αυτή ήταν μια καλή ευκαιρία για να αρχίσουμε να δουλεύουμε και πάλι σαν συγκρότημα.". Eπίσης, για τις σχέσεις του με τον Ρόουζ απεκάλυψε ότι: "εγώ με τον Αξλ τά πήγαινα καλά. Η μόνη διαφωνία σε σχέση με τα Illusion ήταν όσον αφορά τα συνθεσάιζερ. Διαφωνούσα με τη χρήση τους και τότε και τώρα". Για τις ηχογραφήσεις των δύο δίσκων, ο Slash δήλωσε: "Κάναμε ό,τι κάνουμε συνήθως. Μπαίναμε στο στούντιο όλοι μαζί και παίζαμε τα τραγούδια, ζωντανά, και έτσι, έβγαινε ο δίσκος. Αλλά, επειδή δε μου αρέσει να χρησιμοποιώ ακουστικά, έπαιζα μαζί με τη μπάντα, απλά και μόνο για την ενέργεια του όλου πράγματος. Έπειτα, ξαναπήγαινα μόνος μου στο στούντιο και έγραφα τα δικά μου μέρη". Τέλος, για τη χημεία της μπάντας είπε: "όταν βάζαμε στην άκρη τις χαζομάρες και απλώς παίζαμε, τότε πραγματικά υπήρχε ενότητα στο γκρουπ".[16]

Βίντεο κλιπ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στα βίντεο κλιπ των κομματιών "November Rain", "Estranged" και "Don't Cry",[2] [3] τα οποία παίζονταν συχνά στο MTV,[3] αναπαριστώνται πραγματικά βιώματα του Αξλ Ρόουζ, στην πολυτάραχη σχέση που είχε με τη γυναίκα του, ενώ σε αυτό του "You Could Be Mine" συμμετέχει ο Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ.[2]

Περιοδεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η περιοδεία σε Αμερική, Ευρώπη και Ασία,[1] που ακολούθησε, ήταν αρκετά επιτυχημένη, διαρκώντας 28 μήνες, ωστόσο δεν έλειψαν τα προβλήματα με τα ναρκωτικά.[3] H σημαντικότερη συναυλία που έδωσαν έγινε στο "Madison Square Garden", της Νέας Υόρκης.[16] Στις 6 Ιουνίου του 1992, στη συναυλία που έδωσαν στο Παρίσι, συμμετείχαν οι Στήβεν Τάιλερ και Τζο Πέρι των Aerosmith.[2] Στις 24[5] Μαΐου[3] [5] του 1993, έδωσαν για πρώτη φορά συναυλία[3] [5] [17] στo Ολυμπιακό Στάδιο των Αθηνών,[3] [5] με τη συμμετοχή του πρώην κιθαρίστα τους, Ίζυ Στράντλιν.[17] (η δεύτερη, στις 10 Ιουλίου[5] του 2006[5] [17] και πάλι με τη συμμετοχή του Στράντλιν).[17] Τη συανυλία άνοιξε η μπάντα του Μπράιαν Μέι, η οποία αποτελείτο από τους Κόζι Πάουελ και Νιλ Μάρεϊ.[5] Οι Guns N' Roses καθυστέρησαν, περίπου, δύο ώρες να εμφανισθούν, αναγκάζοντας το κοινό να περιμένει κάτω από μια αποπνικτική ατμόσφαιρα, λόγω της υψηλής θερμοκρασίας. Αργότερα, μαθεύτηκε ότι η μπάντα δεν έφθασε στην ώρα της στο χώρο της συναυλίας, επειδή τα μέλη της ήθελαν να ολοκληρώσουν μια παρτίδα μίνι γκολφ, που είχαν αρχίσει στο ξενοδοχείο. Σε μια συναυλία, στο Σαιντ Λούις του Μιζούρι, ο Ρόουζ όρμηξε σε έναν οπαδό του συγκροτήματος, επειδή βιντεοσκοπούσε τη συναυλία. Έπειτα από αυτό το επεισόδιο, ο Ρόουζ αρνήθηκε να συνεχίσει τη συναυλία, εξαγριώνοντας όσους παρευρέθηκαν εκεί, με αποτέλεσμα των τραυματισμό δεκάδων οπαδών του συγκροτήματος. Πριν ακόμα τη λήξη της περιοδείας[3] ο Ίζυ Στράντλιν απεφάσισε να αποχωρήσει από τη μπάντα, καθώς δεν άντεχε στην πίεση, έχοντας παράλληλα προβλήματα με τα ναρκωτικά.[3] [5] Οι συναυλίες που δόθηκαν έφθασαν τις 192, συνολικά. Αμέσως μετά τη λήξη της περιοδείας, με προσωπική εισήγηση του Slash, προσελήφθη ο κιθαρίστας Γκίλμπυ Κλαρκ στη θέση του Στράντλιν.[3]

The Spaghetti Incident?, παρακμή και διάλυση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Νοέμβριο[3] του 1993, οι Guns N' Roses κυκλοφόρησαν το πέμπτο άλμπουμ τους, με τίτλο "The Spaghetti Incident?", το οποίο είναι, κατά πολλούς, το χειρότερο του συγκροτήματος.[1] [3] Μόλις έγινε αντιληπτό ότι επρόκειτο για μια τεράστια αποτυχία, ξέσπασε μεγάλη διαμάχη μεταξύ του Ρόουζ και του Slash, η οποία διήρκεσε[3] έως τον Οκτώβριο[1] του 1996, οπότε και ο κιθαρίστας αποχώρησε για να κάνει σόλο καριέρα,[1] [3] με τους Slash's Snakepit. Νωρίτερα, τo 1994, o κιθαρίστας Γκίλμπυ Κλαρκ απολύθηκε, καθώς ο Ρόουζ πίστευε πως, οι συνθετικές του ικανότητες δεν ανταποκρίνονταν σε αυτές της μπάντας.[1] Τον Απρίλιο του 1997, έφυγαν και οι ΜακΚάγκαν και Σόρουμ. Ο Ρόουζ, βλέποντας το συγκρότημά του να διαλύεται, έκανε κάποιες απέλπιδες προσπάθειες, για να στρέψει και πάλι πάνω του, τα φώτα της δημοσιότητας, οι οποίες απέτυχαν, λόγω της αδιαφορίας των θαυμαστών και των αποτυχημένων ακροάσεων νέων μουσικών.[3] Για το λόγο αυτό, ο τραγουδιστής απέκτησε τα δικαιώματα του ονόματος του συγκροτήματος,[1] [2] ενώ οι Slash, ΜακΚάγκαν και Σόρουμ ίδρυσαν τους Velvet Revolver.[1]

Chinese Democracy[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

O έκτος δίσκος των Guns N' Roses είχε τίτλο "Chinese Democracy"[3] [18] [19] και κυκλοφόρησε το 2008.[3] [19] Τα σπουδαιότερα κομμάτια του είναι τα "Better", "Sorry", "Chinese Democracy" και "Madagascar". Στην Ελλάδα, κυκλοφόρησε στις 24 Νοεμβρίου του ίδιου έτους.[19] Γενικά, δεν σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία.[3]

Περιοδεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά την κυκλοφορία του "Chinese Democracy" ακολούθησε περιοδεία σε Ασία, Βόρεια και Νότια Αμερική, στην οποία οι Guns N' Roses συμφώνησαν με την εταιρεία "Front Line Management", για παροχή διαφόρων υπηρεσιών, με αντάλλαγμα το 15% των εισόδων των συναυλιών. Ωστόσο, ο Ρόουζ αρνήθηκε, τελικά, να δώσει ποσοστό στην εταιρεία, με αποτέλεσμα τα στελέχη της να κάνουν αγωγή σε δικαστήριο του Λος Άντζελες, διεκδικώντας, περίπου, 1,8 από τα 12,5 εκατομμύρια δολάρια, τα οποία ήταν και τα κέρδη της περιοδείας.[20]

Reading & Leeds Festival[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μπάντα πρωταγωνίστησε στο "Reading & Leeds Festival", του 2010, μαζί με τους Arcade Fire και τους Blink-182.[21]

Rock and Roll Hall of Fame[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

To Δεκέμβριο του 2011, ανακοινώθηκε ότι,[10] οι Guns N' Roses, μαζί με τους: Red Hot Chili Peppers, Beastie Boys,[4] [10] Φρέντι Κινγκ και Small Faces/Faces [4] θα εντάσσονταν στο Rock and Roll Hall of Fame, του 2012,[4] [10] ενώ ο πρόεδρος αυτού ξεκαθάρισε ότι, προσκεκλημένοι θα ήταν τα μέλη του συγκροτήματος, κατά την ηχογράφηση του "Appetite for Destruction", δηλαδή, οι Ρόουζ, Slash, Στράντλιν, ΜακΚάγκαν και Άντλερ, κάτι που ο Slash διέψευσε, αρχικά.[11] O Aξλ Ρόουζ δήλωσε ότι, υπήρχαν πιθανότητες, για την επανένωση της αρχικής σύνθεσης των Guns N' Roses, λόγω της περιστάσεως,[10] όπως και ο Ντίζυ Ριντ, ο οποίος επιβεβαίωνε τον Ρόουζ,[12] με τον DJ Ashba, ενεργό μέλος του συγκροτήματος, να συμφωνεί μαζί του.[22] Παρ'όλα αυτά, στις αρχές [[Α]ρίλιος|Απριλίου]], ο ίδιος ο Ρόουζ με επιστολή του, γνωτοποίησε ότι, θα απείχε από την τελετή.[4] Η ένταξη της μπάντας έγινε, στις 14[10] [11] [13] Απριλίου του 2012, στο Κλίβλαντ,[10] [11] [12] [13] με τους Green Day να τούς εισαγάγουν.[13] Όπως ήταν αναμενόμενο, οι Ρόουζ και Στράντλιν δεν παρευρέθηκαν.[4] Για το λόγο αυτό, ο Slash δήλωσε στο περιοδικό "Rolling Stone": "Ήθελα με όλη μου την καρδιά να μαζευτεί ολόκληρη η αρχική σύνθεση και να παίξει ζωντανά. Και πίστευα, μέχρι το τελευταίο λεπτό ότι, ο Aξλ θα συμφωνούσε, τελικά, όταν και έμαθα ότι, αποκλείεται να ανέβει στη σκηνή. Τότε ήταν που όλοι μας αποφασίσαμε ότι θα παίζαμε τα τραγούδια μας ούτως ή άλλως. Δεν είχα ποτέ αυταπάτες ότι οι Guns N' Roses θα ήταν ξανά μαζί για οτιδήποτε. Ίσως προσπάθησα να τό δω να συμβαίνει μόνο για αυτήν τη μία φορά, αλλά παίζοντας στη συγκεκριμένη συναυλία, ένιωσα πραγματικά σαν να κλείνω το βιβλίο".[23] Τη μπάντα συνέθεσαν τα πρώην μέλη της: Slash, Νταφ ΜακΚάγκαν, Ματ Σόρουμ, Γκιμπλ Κλαρκ, ενώ τη θέση του Αξλ Ρόουζ στα φωνητικά πήρε ο Μάυλς Κέννεντυ των Alter Bridge. Λίγες μέρες μετά, ο Ρόουζ έστειλε μια νέα επιστολή στα ΜΜΕ, ασκώντας κριτική στο Rock and Roll Hall of Fame και την όλη διαδικασία ένταξης ενός συγκροτήματος ή μουσικού σε αυτό.[4]

Έβδομο άλμπουμ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με δηλώσεις του DJ Ashba, τον Ιανουάριο του 2012, οι Guns N' Roses ετοιμάζουν ένα νέο δίσκο, ο οποίος θα αποτελείται -μάλλον- από δώδεκα κομμάτια.[24]

Περιοδεία 2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Guns N' Roses ξεκίνησαν μια νέα περιοδεία,[25] στις 2 Οκτωβρίου του 2011, στο Ρίο ντε Τζανέιρο,[18] [25] [26] στο φεστιβάλ Rock in Rio.[18] [26] Μέχρι στιγμής έχουν περάσει από: Χιλή, Αργεντινή,[26] Ηνωμένο Βασίλειο, Παραγουάη, Μεξικό, Ηνωμένες Πολιτείες,[25] Καναδά,[27] Ρωσία, Ιρλανδία,[28] Ολλανδία, Γαλλία, Γερμανία,[29] Ιταλία, Βέλγιο, Ελβετία, Αυστρία, Ισραήλ, Τουρκία, Βουλγαρία, Πολωνία, Σερβία, Σλοβακία, Κροατία και Ισπανία.[30] Στη συναυλία που έδωσαν στο Βανκούβερ, στις 17 Δεκεμβρίου, εμφανίστηκε μαζί τους ο πάλαι ποτέ μπασίστας τους, Νταφ ΜακΚάγκαν, με τη μπάντα του, Duff McKagan's Loaded και έπαιξε δύο κομμάτια.[31] Για τη συναυλία που έδωσαν στις 25 Μαΐου του 2012, στη Γλασκώβη,[32] [33] απαίτησαν η μπροστινή σειρά να αποτελείται μόνο από μοντέλα.[33] Στις 29[32] Μαΐου του 2012, στη συναυλία τους στο Μάντσεστερ,[32] [34] άργησαν, περίπου, μία ώρα να εμφανισθούν, με αποτέλεσμα το 40% του κοινού να αποχωρήσει (4,000 από τους 10,000 συνολικά). Η συναυλία διήρκεσε τρεις ώρες.[34] Στις 31 Μαΐου του 2012, οι Guns N' Roses έδωσαν συναυλία στην O2 Arena του Λονδίνου, με τη συμμετοχή του Ίζυ Στράντλιν.[17] Στις 22 Ιουνίου του 2012[14] [35] επανεμφανίσθηκαν[14] στο φεστιβάλ "Gods of Metal", στο Μιλάνο,[14] [35] έπειτα από έξι χρόνια απουσίας.[14]

Καθυστερήσεις εμφανίσεων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι καθυστερήσεις των εμφανίσεων των Guns N' Roses στις συναυλίες τους έχουν, κατά καιρούς, κάνει πολλούς θαυμαστές τους να αγανακτήσουν, καθώς αποτελούν συχνό φαινόμενο.[5] [36] Σχετικά με αυτό, ο Αξλ Ρόουζ, σε συνέντευξη που έδωσε, δήλωσε: "Αν θέλετε αυτά που παρακολουθείτε να ξεκινούν στις 20:00 ακριβώς, πηγαίνετε να δείτε "τα Φιλαράκια" ή έστω καμιά ταινία. Ή αν θέλετε να ενημερωθείτε για τα νέα, να πάτε να δείτε τις ειδήσεις των 22:00. Αυτό εδώ είναι ροκ εντ ρολ! Ευχαριστηθείτε το σόου και μη σκέφτεστε αν πρέπει να πάτε στο σχολείο, ή στη δουλειά, ή σε οτιδήποτε κάνετε κανονικά την επόμενη μέρα".[36]

Δισκογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Appetite for Destruction (1987)
  • G N' R Lies (1988)
  • Use Your Illusion I (1991)
  • Use Your Illusion II (1991)
  • The Spaghetti Incident? (1993)
  • Chinese Democracy (2008)

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20 1,21 1,22 1,23 1,24 1,25 1,26 ^ Ιστορία των Guns N' Roses Bet-hoven.net
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 2,16 2,17 2,18 2,19 2,20 2,21 2,22 ^ 20 years "Use Your Illusion" - The perils of rock n roll decadence Rocking.gr
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 3,13 3,14 3,15 3,16 3,17 3,18 3,19 3,20 3,21 3,22 3,23 3,24 3,25 3,26 3,27 3,28 3,29 3,30 3,31 3,32 3,33 3,34 3,35 3,36 3,37 3,38 3,39 3,40 3,41 ^ Guns N' Roses – Το πιο επικίνδυνο συγκρότημα στον κόσμο Rockme.gr
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 ^ Νέο γράμμα του Aξλ Ρόουζ σχετικά με το Rock And Roll Hall Of Fame Rocking.gr
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 5,8 5,9 ^ It's been (almost) 14 years of silence: Guns N' Roses live in Greece, 24/05/1993, Ολυμπιακό Στάδιο, Αθήνα Rocking.gr
  6. ^ VH1 100 Greatest Artists Of All Time Stereogum.com
  7. ^ Guns n' Roses Rollingstone.com
  8. 8,0 8,1 8,2 ^ Rolling Stone Magazine's 500 Greatest Songs of All Time Metrolyrics.gr
  9. 9,0 9,1 9,2 ^ Rolling Stone Magazine's 500 Greatest Songs of All Time Metrolyrics.com
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 10,4 10,5 10,6 ^ Rock and Roll Hall of Fame του 2012: Guns N'Roses και Red Hot Chilli Peppers Mandata.gr
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 ^ Συνεχίζεται το σήριαλ σχετικά με την εμφάνιση των Guns N' Roses στην τελετή του Rock And Roll Hall Of Fame Rocking.gr
  12. 12,0 12,1 12,2 ^ Όλα τα μέλη της αρχικής σύνθεσης των Guns N' Roses θα παρευρεθούν στο Rock N Roll Hall Of Fame Rocking.gr
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 ^ Οι Green Day τελικά θα «εισαγάγουν» τους Guns N' Roses στο Rock N Roll Hall Of Fame Rocking.gr
  14. 14,0 14,1 14,2 14,3 14,4 14,5 14,6 ^ Gods Of Metal Rocking.gr
  15. 15,0 15,1 15,2 15,3 ^ Replicant Replicant.gr
  16. 16,0 16,1 16,2 16,3 16,4 16,5 ^ Guns N' Roses: Χρησιμοποίησε την ψευδαίσθησή σου, 20 χρόνια μετά Billboard.com
  17. 17,0 17,1 17,2 17,3 17,4 ^ Ο Ίζυ Στράντλιν ανεβαίνει στη σκηνή με τους Guns N' Roses Rocking.gr/
  18. 18,0 18,1 18,2 ^ Παρακολουθήστε ολόκληρη την εμφάνιση των Guns N' Roses στο Rock In Rio Rocking.gr
  19. 19,0 19,1 19,2 ^ Guns N' Roses - Chinese Democracy Rocking.gr
  20. ^ Μήνυση και στους Guns N’ Roses Poprocknews.gr
  21. ^ Ανακοινώθηκε το line up του Reading- Leeds festival Poprocknews.gr
  22. ^ «Το αρχικό line-up των Guns N' Roses θα έπρεπε να παίξει για το Rock And Roll Hall Of Fame», διατείνεται ο DJ Ashba Rocking.gr
  23. ^ Ο Slash σχολιάζει το reunion των Guns N' Roses που δεν έγινε ποτέ Rocking.gr
  24. ^ Δώδεκα νέα κομμάτια έχουν στα σκαριά οι Guns N' Roses Rocking.gr
  25. 25,0 25,1 25,2 ^ Guns N' Roses Gigography, Tour History 2 Songkick.com
  26. 26,0 26,1 26,2 ^ Guns N' Roses Gigography, Tour History 1 Songkick.com
  27. ^ Guns N' Roses Gigography, Tour History 3 Songkick.com
  28. ^ Guns N' Roses Gigography, Tour History 4 Songkick.com
  29. ^ Guns N' Roses, Tour History 5 Songkick.com
  30. ^ Guns N' Roses Gigography, Tour History 6 Songkick.com
  31. ^ Ο Duff McKagan στη σκηνή με τον Αξλ Ρόουζ Rocking.gr
  32. 32,0 32,1 32,2 ^ Guns N' Roses Tour Dates 2012 Songkick.com
  33. 33,0 33,1 ^ Άλλο ένα βίτσιο του Αξλ Ρόουζ; Rocking.gr
  34. 34,0 34,1 ^ Οπαδοί των Guns N' Roses στο Μάντσεστερ χάνουν την υπομονή τους με την μπάντα Rocking.gr
  35. 35,0 35,1 ^ Guns N' Roses Full Concert Listings Songkick.com
  36. 36,0 36,1 ^ Ο Αξλ Ρόουζ μιλάει για τις καθυστερήσεις στις συναυλίες των Guns N' Roses Rocking.gr

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα