Fiat 126

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Fiat 126
Fiat 126 Napoli.jpg
Κατασκευαστής Fiat
Παραγωγή 1972 — 1979 (Ιταλία)
1973 — 2000 (Πολωνία) ως FSM Polski Fiat 126p
Συναρμολόγηση Cassino & Termini Imerese, Ιταλία
Tychy, Πολωνία
Προηγούμενο μοντέλο Fiat 500
Επόμενο μοντέλο Fiat Cinquecento
Κατηγορία Αυτοκίνητο πόλης
Αμάξωμα 2-πορτο fastback
Διαμόρφωση Κινητήρας πίσω, πίσω κίνηση
Κινητήρας 594 cm³
652 cm³
704 cm³ / Όλοι 2-κύλινδροι σε σειρά (I2) βενζίνης
Μετάδοση 4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο
Μεταξόνιο 1.840 χιλιοστά
Μήκος 3.054 χιλιοστά
Πλάτος 1.378 χιλιοστά
Ύψος 1.302 χιλιοστά
Κενό Βάρος 580 - 619 κιλά
Μεταφερόμενο Καύσιμο 21 λίτρα
Σχετική εξέλιξη Fiat 133
SEAT 133
Zastava 126
Σχεδιαστής Pio Manzù (Centro Stile Fiat)

Το Fiat 126 ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Fiat, μεταξύ του 1972 και του 1979 στην Ιταλία και μεταξύ του 1973 και του 2000 στην Πολωνία, με την ονομασία Polski Fiat 126p. Αντικατέστησε το θρυλικό Fiat 500 (γνωστό στην Ελλάδα ως «πεντακοσαράκι») και αντικαταστάθηκε το 1991 από το Fiat Cinquecento. Συνολικά κατασκευάστηκαν 4.673.655 αντίτυπα σειράς Fiat 126.

Βασικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σαλόνι ενός Fiat 126 του 1976

Η αισθητική του Fiat 126 βασίστηκε στο πρωτότυπο αυτοκίνητο (concept car) «City Taxi», το οποίο είχε δημιουργηθεί από τον Pio Manzù, το 1968.[1][2] Τελικώς, το μοντέλο παραγωγής 126 παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τορίνο τον Οκτώβριο του 1972, ως ο επίσημος αντικαταστάτης του δημοφιλέστατου Fiat 500 του 1957, και διατήρησε τα περισσότερα μηχανικά μέρη από αυτό. Ο γνωστός 2-κύλινδρος αερόψυκτος κινητήρας του 500, μεταφέρθηκε αυτούσιος από την ισχυρότερη έκδοση 500 R, έχοντας έτσι κυβισμό 594 cm³ και ισχύ 23 hp στις 4.800 rpm. Επιπρόσθετα, διατηρήθηκε η διάταξη «κινητήρας πίσω, πίσω κίνηση», κοινώς «όλα πίσω», όπως είχε συμβεί και με τα Fiat 500 και Fiat 600. Το 126 έμελλε να είναι και το τελευταίο μοντέλο της Fiat με τη διάταξη «όλα πίσω».

Το αμάξωμα, πάντως, του 126 ήταν εντελώς νέο και έμοιαζε έντονα με μινιατούρα του Fiat 127, ενώ σε αντίθεση με την ηλιοροφή του Fiat 500, που μάλιστα εκτεινόταν σε ολόκληρο το μήκος της οροφής, το Fiat 126 δεν διέθετε ηλιοροφή, αν και τελικώς η έκδοση Fiat 126 BIS του 1987 - 1991 προσέφερε μία ηλιοροφή μικρότερου μεγέθους. Όπως και το Fiat 500 του 1957, το 126 ήταν επίσης μικροσκοπικό, έχοντας μάλιστα το ίδιο ακριβώς μεταξόνιο με το 500 (1,84 μέτρα), αν και το μήκος του είχε αυξηθεί λίγο στα 3.054 χιλιοστά, ενώ στο 500 ήταν κάτω από τα 3 μέτρα (2,97 μέτρα).

Η έκδοση Fiat 126 BIS, με την ηλιοροφή.

Από την άλλη όμως, υπήρξε μία μικρή αύξηση στο πλάτος του αυτοκινήτου, βελτιώνοντας έτσι την άνεση των επιβατών στο εσωτερικό, ενώ το σαλόνι και το ταμπλό ήταν εντελώς καινούρια. Επιπλέον, είχε υπάρξει και μέριμνα για την παθητική ασφάλεια, με ζώνες ασφαλείας, ζώνη ελεγχόμενης παραμόρφωσης στο μπροστινό μέρος του σασί και τοποθέτηση της δεξαμενής καυσίμου κάτω από τα πίσω καθίσματα και μακριά από το πίσω άκρο του αμαξώματος, μειώνοντας έτσι δραστικά τον κίνδυνο ανάφλεξης σε τυχόν οπίσθια πρόσκρουση.

Βελτιώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1976, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τορίνο, παρουσιάστηκε το 126 Personal, με πλαστικούς μαύρους προφυλακτήρες, οι οποίοι άρχισαν να διαδίδονται και στις άλλες εκδόσεις, στα επόμενα χρόνια. Το 1977, ο κυβισμός του κινητήρα αυξήθηκε από 594 cm³ σε 652 cm³ και η ισχύς του από 23 hp σε 24 hp, ενώ το 1978 σταμάτησε οριστικά η παραγωγή του κινητήρα των 594 cm³.

Το ταμπλό ενός Polski Fiat 126p

Η παραγωγή του στην Ιταλία έληξε στις 8 Ιουλίου 1979, αφού είχαν κατασκευαστεί 1.352.912 αντίτυπα, αλλά συνεχίστηκε στην Πολωνία, από την FSM, όπου και παρήχθη μεταξύ του 1973 και του 2000, ως Polski Fiat 126p. Η εξαγωγή του συνεχίστηκε στη Δυτική Ευρώπη έως το 1991, αν και σε περιορισμένα αντίτυπα, λόγω μεγάλης πτώσης του ενδιαφέροντος των υποψήφιων αγοραστών στα κράτη αυτά. Μία εκδοχή του, επίσης, κατασκευάστηκε και στην πρώην Γιουγκοσλαβία, ως Zastava 126.

Τον Δεκέμβριο του 1984, το 126p έλαβε ένα λίφτινγκ, με τους πλαστικούς μαύρους προφυλακτήρες να καθιερώνονται ως στάνταρ, ενώ απέκτησε και ένα νέο ταμπλό και μετονομάστηκε σε Fiat 126p FL (FL = Face Lift). Το 1987, τοποθετήθηκε ένας νέος κινητήρας, επίσης 2-κύλινδρος, αλλά με κυβισμό 704 cm³ και ισχύ 33 hp. Τον Σεπτέμβριο του 1994, έλαβε χώρα ακόμα μία ανανέωση για το 126p, το οποίο υιοθέτησε τότε και κάποια μηχανικά μέρη από το Fiat Cinquecento και μετονομάστηκε σε Fiat 126p EL. Τον Ιανουάριο του 1997, εισήχθη το Fiat 126p ELX, που έφερε καταλύτη, προκειμένου να εκπληρώσει τις προδιαγραφές καυσαερίων Euro 1.

Εμπορική πορεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ταμπλό ενός Polski Fiat 126p ELX, του 1997 - 2000. Σημειωτέον ότι με την ανανέωση του 1994, όλα τα 126p απέκτησαν το ταμπλό και το τιμόνι του Fiat Cinquecento.

Παρά την έξυπνη διαφημιστική προώθησή του, το 126 δεν υπήρξε ποτέ τόσο δημοφιλές όσο το Fiat 500, στην Ιταλία και στις άλλες χώρες της Νότιας και της Δυτικής Ευρώπης, αλλά ήταν έως και πρόσφατα εξαιρετικά δημοφιλές στις χώρες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ, όπου εκτιμήθηκε ιδιαίτερα για την αξιοπιστία του και την οικονομία καυσίμων. Η δημοτικότητά του στην Ανατολική Ευρώπη οφειλόταν στο ότι τα περισσότερα 126 κατασκευάστηκαν στην Πολωνία, ως Polski Fiat 126p, όπως προαναφέρθηκε. Η παραγωγή του στην Πολωνία ξεκίνησε στις 6 Ιουνίου 1973 και έληξε στις 22 Σεπτεμβρίου 2000.

Συνολικά κατασκευάστηκαν 4.673.655 αντίτυπα σειράς 126, από τα οποία: 1.352.912 αντίτυπα του 126 στην Ιταλία, συν 3.318.674 αντίτυπα του 126p στην Πολωνία και 2.069 αντίτυπα στην Αυστρία από την Steyr-Puch, ενώ παρήχθη και ένας άγνωστος αριθμός αντιτύπων Zastava 126 στην πρώην Γιουγκοσλαβία.

Αντικατάσταση του 126[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν και η παραγωγή της πολωνικής εκδοχής έφτασε έως το 2000, ο διάδοχος του Fiat 126 είχε εισαχθεί ήδη από το 1991 και ήταν το Fiat Cinquecento. Η αισθητική του ήταν ριζικά πιο σύγχρονη από αυτήν του 126, ενώ τόσο ο κινητήρας, όσο και η μετάδοση της κίνησης στο νέο μοντέλο ήταν πλέον μπροστά, κοινώς «όλα εμπρός», σε αντίθεση με το «όλα πίσω» των Fiat 500 και 126. Παράλληλα και οι εξωτερικές διαστάσεις του Cinquecento είχαν αυξηθεί σημαντικά σε σύγκριση με αυτές των προκατόχων του.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Pio Manzù «City Taxi»
  2. 1968 Fiat City Taxi

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Alessandro Sannia, Il grande libro delle piccole Fiat, Giorgio Nada Editore, 2008, ISBN 978-88-7911-439-4.
  • Ferdinand Simoneit (Ed) (23 November 1977). «Mehr Hubraum und Drehmoment fuer den Fiat 126». Auto, Motor und Sport 24: 20.
  • Aleksander Sowa, Fiat 126p history.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα