Et in Arcadia ego
Et in Arcadia ego (και εγώ στην Αρκαδία) είναι μια διφορούμενη χωρίς ρήμα λατινική φράση που χρησιμοποιήθηκε στη ζωγραφική αρχικά από τον Τζοβάνι Φραντσίσκο Γκουερτσίνο.
| Et in Arcadia ego |
 |
|
Και εγώ στην Αρκαδία, λόγια χαραγμένα στον τάφο ενός βοσκού που διαβάζει ένας περαστικός έφηβος.
|
| Νικολά Πουσέν, 1637–1638 |
| Λάδι σε καμβά |
| 87× 120 |
| Λούβρο, Παρίσι |
Πίνακας περιεχομένων |
Γενικά [Επεξεργασία]
Τα κατάφυτα βουνά, τα άφθονα νερά, οι ειδυλλιακές τοποθεσίες, οι ηλιόλουστες κοιλάδες έκαναν τους ανθρώπους να πιστεύουν ήδη από την αρχαιότητα ότι η Αρκαδία ήταν ένας ιδεατός τόπος. Η εμφάνιση του Πάνα στην Ελληνική Μυθολογία ανάγεται στον 7ο αιώνα π.Χ. σύμφωνα με την οποία γεννήθηκε στο Λύκαιον όρος της Αρκαδίας.
Αρκαδισμός [Επεξεργασία]
Ποιητές όπως ο Θεόκριτος και ο Βιργίλιος έπλασαν ουσιαστικά μια φανταστική χώρα, όπου οι βοσκοί διατηρούσαν τα αγνά ήθη τους και επικρατούσε η ευτυχία της ήρεμης ζωής. Αργότερα, η περιγραφή της Αρκαδίας από τον Δάντη (θεία κωμωδία) έδωσε νέα ώθηση σε μια κίνηση που αποτέλεσε τον Αρκαδισμό.
Και το 1690 ιδρύεται στη Ρώμη η φιλολογική Ακαδημία της Αρκαδίας (Accademia dell' Arcadia) η δράση της οποίας ήταν διαποτισμένη από τα ιδεώδη του κλασικισμού και του ορθολογισμού.
Πηγές [Επεξεργασία]
- Βιργίλιος, Εκλογές, V 4.2 κ.ε.
- Τζον Κιτς (John Keats) Ωδή σε μιά ελληνική υδρία (On a Grecian Urn) (1820)
