Citroën Dyane

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Citroën Dyane
Citroen Dyane 6.jpg Citroën Dyane 6
Κατασκευαστής Citroën
Μητρική εταιρεία PSA Peugeot Citroën (από το 1976)
Παραγωγή Ιούλιος 1967 — Ιούνιος 1983
Συναρμολόγηση Λεβαλουά - Περέ, Παρίσι, Γαλλία
Φορέ, Βέλγιο
Βίγο, Ισπανία
Μανγκουάλντε, Πορτογαλία
SAIPA, Ιράν
Προηγούμενο μοντέλο Κανένα
Επόμενο μοντέλο Citroën Visa
Citroën Axel
Κατηγορία Αυτοκίνητο πόλης
Αμάξωμα 5-πορτο hatchback με αποσπώμενη υφασμάτινη ηλιοροφή (landaulet)
Διαμόρφωση Κινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση
Κινητήρας 425 cm³
435 cm³
602 cm³ / Όλοι επίπεδοι 2-κύλινδροι (H2) αερόψυκτοι βενζίνης
Μεταξόνιο 2.400 χιλιοστά
Μήκος 3.899 χιλιοστά
Πλάτος 1.499 χιλιοστά
Ύψος 1.540 χιλιοστά
Κενό Βάρος 610 - 625 κιλά
Μεταφερόμενο Καύσιμο 25 λίτρα
Σχετική εξέλιξη Citroën 2CV
Citroën Ami
Citroën Méhari
Citroën FAF
Citroën Bijou

Το Citroën Dyane ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Β, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Ιούλιο του 1967 έως τον Ιούνιο του 1983. Βασίστηκε στο Citroën 2CV, αλλά με λίγο πιο σύγχρονη αισθητική και πληρέστερο εξοπλισμό. Κατά τη διάρκεια μιας παραγωγής που κράτησε 16 έτη, συνολικά κατασκευάστηκαν 1.444.583 αντίτυπα σειράς Dyane. Το Dyane αποτέλεσε και τη βάση για ένα ελαφρύ επαγγελματικό βαν, το Citroën Acadiane.

Εξέλιξη και εμπορική τοποθέτηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Dyane ήταν μια βελτιωμένη περαιτέρω εξέλιξη του Citroën 2CV και ήταν η απάντηση στο ολοένα και πιο δημοφιλές Renault 4, το οποίο μετά την εισαγωγή του, το 1961, είχε επηρεάσει τις πωλήσεις του 2CV. Μάλιστα το Renault 4 είχε ενσωματώσει πολλές ιδέες που αντιγράφτηκαν κατευθείαν από τα 2CV και Citroën Traction Avant, αν και σε μικρότερη κλίμακα.

Μολονότι η Citroën είχε λανσάρει μέσα στο ίδιο έτος, τον Απρίλιο του 1961, το Ami 6, σύντομα έγινε αντιληπτό ότι το μοντέλο αυτό ανήκε σε διαφορετική κατηγορία και το πρόβλημα δεν φάνηκε να αμβλύνεται. Ως αποτέλεσμα, εν έτει 1964 τα ανώτατα διοικητικά στελέχη της Citroën έδωσαν στους μηχανικούς της εταιρείας τις οδηγίες για τις προδιαγραφές του μελλοντικού ανταγωνιστή του Renault 4:

  • Πληρέστερο εξοπλισμό από το Citroën 2CV.
  • Διατήρηση των 2 φορολογίσιμων ίππων (το Renault 4 είχε τέσσερις).
  • Χαμηλό κόστος παραγωγής, με την μέθοδο της επαναχρησιμοποίησης πολλών μηχανικών στοιχείων από τα 2CV και Ami 6.
  • Επίσης και με χρησιμοποίηση των γραμμών συναρμολόγησης του 2CV.
Το πίσω μέρος ενός Citroën Dyane 6 με την υφασμάτινη οροφή πλήρως ανοιχτή.

Για λόγους μείωσης του κόστους, το τρίτο και το τέταρτο σημείο ήταν τα πλέον κρίσιμα για το νέο μοντέλο, που τελικώς έλαβε την ονομασία Dyane. Το μειονέκτημα ήταν ότι οι εξωτερικές διαστάσεις του νέου μοντέλου ήταν προκαθορισμένες: το Dyane δεν θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο από το 2CV.

Υπάρχει μια εσφαλμένη εντύπωση στο ευρύ κοινό ότι το Dyane επρόκειτο να αντικαταστήσει το 2CV, αλλά στην πραγματικότητα κατασκευάστηκε με στόχο μια ελαφρώς υψηλότερη κατηγορία αυτοκινήτων και τοποθετήθηκε στην παλέτα των μοντέλων της Citroën μεταξύ του 2CV και του Citroën Ami. Ως αποτέλεσμα, προσέλκυσε μια διαφορετική πελατεία που αναζητούσε την ευελιξία που προσέφερε το 2CV, αλλά με πιο σύγχρονη εξωτερική αισθητική και με πληρέστερο εξοπλισμό. Από το 1955 έως το 1970, το έτος που λανσαρίστηκε το Citroën GS, η Citroën δεν είχε μοντέλο στο τμήμα της αγοράς των μεσαίων αυτοκινήτων και αναγκάστηκε να αξιοποιήσει στο έπακρο το ικανό σασί του Citroën 2CV, στο οποίο και βασίστηκαν τα όσα ενδιάμεσα μοντέλα παρουσίασε (Dyane και Ami).

Αμάξωμα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι συμβατικοί προβολείς στα μπροστινά φτερά του Dyane, σε αντιδιαστολή με τους ξεχωριστούς από το σασί προβολείς του 2CV.

Όπως και το 2CV, το Citroën Dyane είχε αμάξωμα 2 όγκων landaulet, δηλαδή με αποσπώμενη υφασμάτινη ηλιοροφή που εκτεινόταν σε όλο το μήκος της οροφής. Μοιραζόταν το ίδιο σασί και τους ίδιους κινητήρες με το Citroën 2CV, καθώς και την προηγμένη ανεξάρτητη και στους 4 τροχούς ανάρτησή του. Ωστόσο, είχε κάποιες αισθητικές διαφορές από το 2CV, όπως οι συμβατικοί στρογγυλοί προβολείς που ενσωματώθηκαν στα μπροστινά φτερά και σφραγίστηκαν με έναν τετράγωνο δακτύλιο από χρώμιο (σε αντίθεση με τους παλαιομοδίτικους, ξεχωριστούς από το σασί, προβολείς του 2CV) και τα στάνταρ διακοσμητικά τροχών επίσης από χρώμιο.

Μεταγενέστερες βελτιώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Citroën Dyane 6 με πλήρως ανοιχτή υφασμάτινη οροφή

Η παραγωγή του Dyane ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1967. Τα πρώτα μοντέλα προσφέρονταν μόνο με τον γνωστό από το 2CV κινητήρα, επίπεδο 2-κύλινδρο, κυβισμού 425 cm³ και ισχύος 21 hp στις 5.500 rpm, με τελική ταχύτητα 100 km/h. Τον Ιανουάριο του 1968, λανσαρίστηκε το Dyane 6, με τον κινητήρα M4 των 602 cm³, ισχύος 28 hp στις 5.400 rpm, από το Ami 6, επιτυγχάνοντας έτσι τελική ταχύτητα 110 km/h. Τον Μάρτιο του 1968, η αρχική βασική έκδοση του Dyane με τα 425 cm³ αντικαταστάθηκε από το Dyane 4. Η νέα αυτή έκδοση έφερε έναν εντελώς καινούριο κινητήρα 435 cm³, ισχύος 26 hp. Όπως και στο 2CV, όλοι οι κινητήρες του ήταν αερόψυκτοι, επίπεδοι δικύλινδροι.

Μέσα στο 1969, ο κινητήρας του Dyane 6 ενισχύθηκε κατά 5 ίππους, φτάνοντας έτσι τους 33 hp, ενώ το 1970 η ισχύς του έφτασε τους 35 hp. Το ίδιο έτος, όλα τα Dyane απέκτησαν στάνταρ τρίτο πλαϊνό κρύσταλλο, όπως συνέβη ταυτόχρονα και με την ισχυρότερη έκδοση του 2CV, το 2CV6.

Citroën Dyane 6 του 1983, το τελευταίο έτος παραγωγής του, με την υφασμάτινη οροφή πλήρως ανοιχτή.

Δύο επιπλέον βελτιώσεις έλαβαν χώρα στα επόμενα χρόνια: το 1975 η μπροστινή γρίλια επανασχεδιάστηκε και το 1978 η αποκλειστική πλέον έκδοση Dyane 6 απέκτησε στάνταρ μπροστινά δισκόφρενα - η παραγωγή του Dyane 4 είχε σταματήσει το 1976.

Αντικατάσταση του Dyane[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τελικώς και το Dyane 6 σταμάτησε να παράγεται τον Ιούνιο του 1983, βάζοντας τέλος στην 16-χρονη εμπορική πορεία του Dyane, αν και η παραγωγή της επαγγελματικής έκδοσης Acadiane έφτασε έως τον Ιούλιο του 1987. Επισήμως, το Dyane και το Citroën Ami αντικαταστάθηκαν από το Citroën Visa του 1978 - 1988 και, σε μικρότερο βαθμό, από το Citroën Axel, που διατέθηκε σε ορισμένες χώρες της Δυτικής Ευρώπης μεταξύ του 1984 και του 1990.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Revue Technique Automobile n°279, Citroën Dyane - Dyane 6 (33 ch) - Acadiane - Méhari - Méhari 4x4 1969-1985.
  • Dieter Korp: Jetzt helfe ich mir selbst. Band 12: Citroën 2CV Dyane alle Modelle. Motorbuch Verlag, Stuttgart, ISBN 3-87943-051-9.
  • Ingo Meier: Klassiker ohne Kult. Die Geschichte des Modells Dyane. In: Knaack/Schrader [Hrsg.]: Citroën-Jahrbuch N° 3. FGV-Verlag, Hannover 2007, ISBN 978-3-9810348-3-7, S. 68–80.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα