Citroën Bijou
 |
|
| Κατασκευαστής | Citroën |
|---|---|
| Παραγωγή | 1959 — 1964 |
| Συναρμολόγηση | Slough, Ηνωμένο Βασίλειο |
| Κατηγορία | Οικονομικό αυτοκίνητο |
| Αμάξωμα | 2-πορτο coupé |
| Διαμόρφωση | Κινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση |
| Κινητήρας | 425 cm³ επίπεδος 2-κύλινδρος (H2) αερόψυκτος βενζίνης |
| Μετάδοση | 4-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο |
| Μεταξόνιο | 2.388 χιλιοστά |
| Μήκος | 3.962 χιλιοστά |
| Πλάτος | 1.549 χιλιοστά |
| Ύψος | 1.168 χιλιοστά |
| Σχεδιαστής | Peter Kirwan-Taylor |
Tο Citroën Bijou ήταν ένα μικρό οικονομικό αυτοκίνητο, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, μεταξύ του 1959 και του 1964. Διατέθηκε αποκλειστικά στο Ηνωμένο Βασίλειο και, κατά συνέπεια, κατασκευάστηκε μόνο σε δεξιοτίμονη εκδοχή.
Πίνακας περιεχομένων |
Βασικά στοιχεία [Επεξεργασία]
Παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Λονδίνου τον Oκτώβριο του 1959 και παρήχθη αποκλειστικά στο εργοστάσιο της Citroën στο Slough, Ηνωμένο Βασίλειο. Βασιζόταν στο Citroën 2CV, αλλά ήταν μία 2-πορτη εκδοχή coupé (η στάνταρ εκδοχή αμαξώματος του 2CV ήταν 4-πορτο landaulet) και με ριζικά διαφορετική εξωτερική εμφάνιση. Μάλιστα είχε σχεδιαστεί από τον Peter Kirwan-Taylor, ο οποίος είχε σχεδιάσει και την Lotus Elite του 1957.
Το Bijou δημιουργήθηκε μόνο για την συγκεκριμένη αγορά, καθώς θεωρήθηκε ότι το ντιζάιν του θα γινόταν πιο αποδεκτό από το συντηρητικό Βρετανικό αγοραστικό κοινό. Όλα τα εξωτερικά πάνελ του σασί κατασκευάζονταν από υαλοβάμβακα (fiberglass) και ο κινητήρας του Bijou ήταν ο ίδιος αερόψυκτος επίπεδος 2-κύλινδρος (flat-twin) 4-χρονος, κυβισμού 425 cm³ και ισχύος 12 hp, με αυτόν του 2CV.
Μολονότι το σασί και τα περισσότερα μηχανικά μέρη προέρχονταν από το 2CV και ο εξοπλισμός του ήταν λιτός, ωστόσο διέθετε ορισμένα στοιχεία από το πολυτελές Citroën DS. Τα πλέον αξιοσημείωτα ήταν το κλασικό τιμόνι της Citroën με την μία ακτίνα, το καμπυλωτό πίσω παρμπρίζ και οι εσωτερικές χειρολαβές των θυρών, όλα δανεισμένα από το DS.
Ένα Bijou που δοκιμάστηκε από το βρετανικό περιοδικό αυτοκινήτου «The Motor», τον Ιανουάριο του 1960, κατάφερε τελική ταχύτητα 44,7 μίλια / ώρα (71,9 χιλιόμετρα / ώρα) και επιτάχυνση 0-40 μίλια / ώρα (64 χιλιόμετρα / ώρα) σε 41,7 δευτερόλεπτα. Επίσης, πέτυχε κατανάλωση καυσίμου 59,5 μίλια / βρετανικό γαλόνι (49,5 μίλια / γαλόνι ΗΠΑ ή 4,75 λίτρα / 100 χιλιόμετρα). Tο αυτοκίνητο της δοκιμής κόστιζε £695, μαζί με τους φόρους, τιμή που θεωρήθηκε ακριβή από τους δοκιμαστές.[1]
Επιπλέον, ήταν πιο ακριβό από το εγχώριο και πιο πρακτικό Mini, ενώ ήταν ένα από τα πιο αργά αυτοκίνητα της τότε εποχής, πιο αργό ακόμα και από το ίδιο το Citroën 2CV. Ήδη από το 1955, το 2CV έφερε τον ίδιο κινητήρα των 425 cm³, αλλά ήταν ελαφρύτερο, επιτυγχάνοντας τελική ταχύτητα 79 χιλιόμετρα / ώρα (49 μίλια / ώρα) και από το 1962 84 χιλιόμετρα / ώρα (52 μίλια / ώρα). Τελικώς, μόλις 207 αντίτυπα σειράς Bijou κατασκευάστηκαν, συν 2 πρωτότυπα.
Φωτογραφίες [Επεξεργασία]
|
.jpg)
|
|
Δείτε επίσης [Επεξεργασία]
Aναφορές [Επεξεργασία]
- ↑ Δοκιμή του Citroen Bijou από το περιοδικό «The Motor», 4 Ιανουαρίου 1960.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
|
||||||||||||||
