Cadillac Seville

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Cadillac Seville
1978 Cadillac Seville.jpg Cadillac Seville 1-ης γενιάς (1975 - 1979)
98-04 Cadillac Seville.jpg Cadillac Seville STS 5-ης γενιάς (1997 - 2003)
Κατασκευαστής Cadillac
Μητρική εταιρεία General Motors
Παραγωγή Απρίλιος 1975 — Δεκέμβριος 2003
Επόμενο μοντέλο Cadillac STS

Η αρχική Cadillac Seville ήταν μια κλειστή εκδοχή hardtop της Cadillac Eldorado καμπριολέ των ετών 1956 - 1960. Μεταγενέστερα, η Cadillac Seville ήταν ένα αυτόνομο πολυτελές αυτοκίνητο που κατασκευάστηκε από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Cadillac, από τον Απρίλιο του 1975 έως τον Δεκέμβριο του 2003, σε 5 γενιές. Στις ΗΠΑ και τον Καναδά, ήταν η τεχνολογική αιχμή του δόρατος της φίρμας, αλλά σε πιο λογικές διαστάσεις σε σύγκριση με άλλα, μεγαλύτερα μοντέλα της. Στα άλλα κράτη διεθνώς, η νεότερη Seville ήταν η ναυαρχίδα της εταιρείας και γενικότερα του ομίλου της General Motors. Αντικαταστάθηκε την σεζόν του 2005, από την Cadillac STS.

Πρώτη γενιά (1975 - 1979)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Cadillac Seville 1-ης γενιάς
Cadillac Seville 1977.jpg
Cadillac Seville 1977 rear.jpg Cadillac Seville του 1977
Κατασκευαστής Cadillac
Μητρική εταιρεία General Motors
Παραγωγή 1975 — 1979
Προηγούμενο μοντέλο Κανένα
Επόμενο μοντέλο Cadillac Seville 2-ης γενιάς
Κατηγορία Μεγαλομεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο
Αμάξωμα 4-πορτο sedan
Διαμόρφωση Κινητήρας μπροστά, πίσω κίνηση
Πλατφόρμα Χ-body
Κινητήρας 1975–1979: 5.7 L (350 κ.ι.) V8 βενζίνης
1978–1979: 5.7 L V8 LF9 Diesel
Μετάδοση 3-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο
Μεταξόνιο 2.900 χιλιοστά
Μήκος 5.180 χιλιοστά
Πλάτος 1.820 χιλιοστά
Ύψος 1.390 χιλιοστά
Κενό Βάρος 1.900 - 1.970 κιλά
Μεταφερόμενο Καύσιμο 80 λίτρα

Η παραγωγή της πρώτης Cadillac Seville ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1975 και το μοντέλο έφτασε στις αντιπροσωπείες στις 1 Μαΐου 1975, ως μοντέλο 1976.[1] Ήταν η απάντηση της Cadillac στην ολοένα και αυξανόμενη δημοτικότητα των πολυτελών αυτοκινήτων εισαγωγής από την Ευρώπη, ιδίως των Mercedes-Benz και BMW. Σε προγενέστερα χρόνια, τα μοντέλα αυτά ήταν φθηνότερα, λιγότερο πολυτελή και κυρίως σημαντικά μικρότερα σε διαστάσεις από αυτά της Cadillac. Με το πέρασμα των ετών, ωστόσο, είχαν εξελιχθεί σημαντικά, συχνά ξεπερνώντας σε πολυτέλεια, εξοπλισμό και τιμή πώλησης τα πολύ μεγαλύτερων διαστάσεων μοντέλα της Cadillac. Καθώς το εμπορικό μερίδιο των ευρωπαϊκών πολυτελών αυτοκινήτων αυξανόταν συνεχώς, παρά τα μικρότερα μεγέθη και κυβισμούς που διέθεταν, έγινε πλέον προφανές ότι η παραδοσιακή αμερικανική προσέγγιση «εν τω πολλώ το ευ» είχε αρχίσει σταδιακά να εξασθενίζει στον τομέα των εξωτερικών διαστάσεων των αυτοκινήτων.

Η ανάγκη για αλλαγή πορείας εντάθηκε τον Οκτώβριο του 1973, όταν χτύπησε η πρώτη πετρελαϊκή κρίση. Το σύνολο των μοντέλων της Αμερικανικής αυτοκίνησης βρέθηκε ξαφνικά εκτός τόπου και χρόνου σε έναν κόσμο που κυριολεκτικά αγωνιζόταν να εξοικονομήσει και την τελευταία σταγόνα καυσίμου, αν συνυπολογιστεί ότι η τιμή της βενζίνης διεθνώς σημείωσε τρομακτική άνοδο μέσα σε λίγους μήνες και ότι τα όρια ταχύτητας σε όλα τα κράτη μειώθηκαν για λόγους οικονομίας καυσίμων - ειδικότερα στις ΗΠΑ θεσπίστηκε τότε ενιαίο όριο ταχύτητας, όλων των αυτοκινητοδρόμων της χώρας, στα 55 μίλια / ώρα (88 χιλιόμετρα / ώρα). Οι συνέπειες ήταν ακόμα βαρύτερες στην Cadillac, η οποία άρχισε πλέον να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις από τα μικρότερα και οικονομικότερα πολυτελή αυτοκίνητα εισαγωγής.

Προσπαθώντας τότε να απαντήσει η Cadillac, αναγκάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της να συρρικνώσει τα μοντέλα της, όπως συνέβη τότε και με όλες τις αμερικανικές αυτοκινητοβιομηχανίες. Το πρώτο δείγμα ήταν η εισαγωγή της εμφανώς μικρότερης Cadillac Seville, που έγινε το μικρότερο και ταυτόχρονα το ακριβότερο μοντέλο στην παλέτα της Cadillac, αλλάζοντας ριζικά την έως τότε παραδοσιακή στρατηγική της. Η βασική της τιμή κατά το λανσάρισμα, ήταν 12.479 δολάρια,[2] τιμή αρκετά υψηλή για τα τότε δεδομένα.

Τεχνικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Seville πρώτης γενιάς βασίστηκε στην πισωκίνητη πλατφόρμα X-body, κοινή με αυτήν του Chevrolet Nova (αυτοφερόμενο πλαίσιο, με ένα βιδωμένο επάνω της υπο-πλαίσιο). Η αισθητική της, ωστόσο, ήταν εντελώς διαφορετική, ενώ και το σαλόνι της ήταν εμφανώς πολυτελέστερο και το επίπεδο εξοπλισμού της κορυφαίο για την εποχή της. Με μήκος αμαξώματος 5,18 μέτρα, η Seville κατετάγη τότε επίσημα ως μεγαλομεσαίο πολυτελές μοντέλο, με βάση τα αμερικανικά δεδομένα της δεκαετίας του 1970, αν και με τα σημερινά δεδομένα θα είχε καταταγεί ως μεγάλο πολυτελές αυτοκίνητο.

Ο κινητήρας 5.7 injection V8 μιας Cadillac Seville του 1977.

Ο στάνταρ κινητήρας της πρώτης Seville ήταν ένας βενζινοκινητήρας 5.7 λίτρων (350 κυβικών ιντσών) V8, που είχε προέλθει από την Oldsmobile. Ειδικότερα στην Cadillac Seville όμως, του είχε προστεθεί στάνταρ σύστημα injection και μάλιστα ήταν το πρώτο ηλεκτρονικό σύστημα ψεκασμού καυσίμου (electronic fuel injection system) στην ιστορία της Cadillac. Η ισχύς του ήταν αρχικά 180 ίπποι στις 4.400 στροφές / λεπτό, με τελική ταχύτητα 115 mph ή 185 km/h, και από το 1978 ήταν 170 ίπποι στις 4.200 στροφές / λεπτό, λόγω των αυστηρότερων προδιαγραφών καυσαερίων. Από τα μέσα της σεζόν (model year) του 1978, άρχισε να προσφέρεται επίσης και ένας 5.7 λίτρων V8 Diesel της Oldsmobile, ο λεγόμενος «LF9», ισχύος 127 ίππων στις 3.600 στροφές / λεπτό, με τελική ταχύτητα 97 mph ή 156 km/h, που όμως υπέστη καταστροφική αναξιοπιστία σε βάθος χρόνου. Το μοναδικό διαθέσιμο κιβώτιο ταχυτήτων και για τους δύο κινητήρες, ήταν ένα 3-τάχυτο αυτόματο.

Η πρώτη Cadillac Seville σημείωσε μεγάλη επιτυχία, παρά την κάπως σύντομη εμπορική πορεία της, καθώς οι συνολικές πωλήσεις ξεπέρασαν κατά πολύ τα 200.000 αντίτυπα.

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Παραγωγή
1975 16.355
1976 43.772
1977 45.060
1978 56.985
1979 53.487

Δεύτερη γενιά (1980 - 1985)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Cadillac Seville 2-ης γενιάς
1980 Cadillac Seville.jpg Cadillac Seville του 1980
Κατασκευαστής Cadillac
Μητρική εταιρεία General Motors
Παραγωγή 1980 — 1985
Συναρμολόγηση Linden, Νιού Τζέρσεϊ, ΗΠΑ
Προηγούμενο μοντέλο Cadillac Seville 1-ης γενιάς
Επόμενο μοντέλο Cadillac Seville 3-ης γενιάς
Κατηγορία Μεγαλομεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο
Αμάξωμα 4-πορτο sedan
Διαμόρφωση Κινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση
Πλατφόρμα K-body
Κινητήρας 1980–1981: 6.0 L V8 βενζίνης
1981–1985: 4.1 L V6 βενζίνης
1982–1985: 4.1 L V8 βενζίνης
1980–1985: 5.7 L V8 Diesel
Μετάδοση 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο
Μεταξόνιο 2.896 χιλιοστά
Μήκος 5.202 χιλιοστά
Πλάτος 1980–1982: 1.814 χιλιοστά
1983–1985: 1.801 χιλιοστά
Ύψος 1.379 χιλιοστά
Σχεδιαστής Bill Mitchell

Η Cadillac Seville δεύτερης γενιάς έφερε ένα ιδιαίτερα ξεχωριστό ντιζάιν, που της προσέδιδε μια μοναδική προσωπικότητα. Ο επικεφαλής του σχεδιαστικού τμήματος, Bill Mitchell, εμπνεύστηκε την ιδέα της κοφτής σχεδίασης στο πίσω μέρος από τα αυτοκίνητα της δεκαετίας του 1930. Η διαμόρφωση αυτή πυροδότησε αμφιλεγόμενα σχόλια, αλλά είναι ενδιαφέρον ότι προκάλεσε τάσεις μίμησης από τον ανταγωνισμό, καθώς το Chrysler Ιmperial του 1981 και το Lincoln Continental του 1982 υιοθέτησαν παρόμοια σχέδια.

Το αντισυμβατικό πίσω μέρος της Cadillac Seville δεύτερης γενιάς, εδώ σε μοντέλο του 1984, με κινητήρα V8 4.1 λίτρων.

Με την εισαγωγή της δεύτερης γενιάς, το αποκλειστικά αυτόματο κιβώτιο άλλαξε από 3-τάχυτο σε 4-τάχυτο, ενώ επίσης το μοντέλο άλλαξε πλατφόρμα και πλέον βασιζόταν στην τότε πρωτοεμφανιζόμενη πλατφόρμα K-body, που βασίστηκε στην πλατφόρμα Ε-body (σημείωση: η ονομασία K-body χρησιμοποιήθηκε για τα 4-πορτα sedan, ενώ η πλατφόρμα των συγγενικών 2-πορτων coupé ονομαζόταν Ε-body, αλλά στην πράξη οι δύο πλατφόρμες ήταν σχεδόν ίδιες). Ως αποτέλεσμα, η Seville έγινε μπροστοκίνητη και μοιραζόταν το ίδιο σασί με την Cadillac Eldorado. Μάλιστα όλες οι παραπάνω παράμετροι της Seville, διατηρήθηκαν έως την λήξη της τελευταίας γενιάς της, το 2003. Παράλληλα, το νέο μοντέλο απέκτησε ανεξάρτητη πίσω ανάρτηση, καταργώντας οριστικά τον αναχρονιστικό άκαμπτο πίσω άξονα, καθώς και στάνταρ 4 δισκόφρενα.[3]

Προβλήματα αναξιοπιστίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρά την ξεχωριστή προσωπικότητά της, η δεύτερη γενιά της Seville υπέστη μια τεράστια ζημιά στο κύρος της, μαζί και με όλα τα μεγάλα μοντέλα της Cadillac. Ο λόγος ήταν διαδοχικά προβλήματα στους κινητήρες που οφείλονταν σε κάποιες βιαστικές κινήσεις, χωρίς επαρκείς μελέτες, με σκοπό την οικονομία καυσίμου. Η κατάσταση αυτή προκλήθηκε από την δεύτερη συνεχόμενη πετρελαϊκή κρίση, η οποία ξέσπασε το 1979 και επιδεινώθηκε περαιτέρω το 1980.

Cadillac Seville του 1983 - 1985

Αρχικά, για την σεζόν του 1981, στα πλαίσια της εξοικονόμησης καυσίμου, η Cadillac εισήγαγε τον κινητήρα «L62» 6.0 λίτρων (368 κυβικών ιντσών), που αναφερόταν και ως «V8-6-4», λόγω του ότι έφερε ένα σύστημα διακοπής λειτουργίας των 2 ή 4 από τους 8 κυλίνδρους. Το σύστημα αυτό ονομαζόταν «Modulated Displacement» και είχε αναπτυχθεί από την Eaton Corporation. Βασιζόταν σε υπολογιστές που παρακολουθούσαν τον κινητήρα, αποφασίζοντας διαρκώς πόσοι κύλινδροι θα έπρεπε να τεθούν εκτός λειτουργίας, προκειμένου να επιτευχθεί η μικρότερη δυνατή κατανάλωση καυσίμου. Στην θεωρία προέβλεπε: 8 κυλίνδρους κατά την εκκίνηση, 6 κυλίνδρους κατά την συνήθη οδήγηση και μόλις 4 κυλίνδρους κατά την οδήγηση στον αυτοκινητόδρομο. Οι μεταβολές του αριθμού ήταν ομαλές και οι περισσότεροι οδηγοί δεν αντιλαμβάνονταν μεγάλες αλλαγές στην οδήγηση. Στην πράξη, ωστόσο, η ηλεκτρονική Μονάδα Ελέγχου του Κινητήρα (Engine Control Module) απεδείχθη εντελώς ανίκανη για αποτελεσματικό έλεγχο της διακοπής λειτουργίας των κυλίνδρων υπό όλα τα πιθανά φορτία, ενώ και η ταχύτητα αντίδρασής της ήταν απελπιστικά αργή. Είναι εντυπωσιακό ότι η Cadillac, προσπαθώντας να βελτιώσει την αξιοπιστία της Μονάδας Ελέγχου, εξέδωσε δεκατρία βελτιωμένα τσιπ για αυτήν, παρόλα αυτά όμως, η κατάληξη ήταν ότι πολλοί αντιπρόσωποι της Cadillac έφτασαν στο σημείο να αποσυνδέουν οι ίδιοι το σύστημα «Modulated Displacement», αφήνοντας έτσι τα αυτοκίνητα με μόνιμα V8 κινητήρα.

Cadillac Seville του 1984
Cadillac Seville του 1984

Η αναξιοπιστία του 6-λιτρου «L62» ήταν τέτοια, ώστε κράτησε μόλις για 1 σεζόν και μετά το 1981 διακόπηκε, όπως και σε όλες τις Cadillac. Το 1982, αντικαταστάθηκε από έναν ελαφρύτερο V8 4.1 λίτρων, τον «HT-4100» (HT: High Technology), αλλά τελικώς απεδείχθη επίσης αναξιόπιστος, με πλήθος από δυσλειτουργίες και προκαλούμενες ζημιές, και κόστισε στην Cadillac μεγάλο αριθμό υποψήφιων αγοραστών.

Το αποκορύφωμα των διαδοχικών μελανών σημείων, ήταν η προσφορά ενός κινητήρα diesel V8 της Oldsmobile, του «LF9» 5.7 λίτρων (350 κυβικών ιντσών) στην Seville και όλα τα μεγάλα μοντέλα της Cadillac, στο διάστημα 1978 - 1985 (σε κάποια άλλα μοντέλα διατέθηκε και ένας 4.3 λίτρων diesel V6, για την σεζόν του 1985, αλλά γρήγορα αποσύρθηκε). Καθώς ο συγκεκριμένος V8 κινητήρας αναπτύχθηκε πάρα πολύ γρήγορα, με κάποιες αλλαγές που έγιναν σε έναν ήδη υπάρχοντα βενζινοκινητήρα, τον Rocket 350 V8 της Oldsmobile, αντί να σχεδιαστεί «από λευκό χαρτί», προκειμένου να βρεθεί επειγόντως οικονομικότερη λύση για τους πελάτες που επιζητούσαν οικονομία καυσίμων, ο «LF9» υπέστη και αυτός καταστροφική αναξιοπιστία και τελικώς διακόπηκε (κυρίως διότι οι κυλινδροκεφαλές του δεν ήταν επαρκώς ενισχυμένες για να αντέξουν την αναλογία συμπίεσης των πετρελαιοκινητήρων).

Εκτός των προαναφερθέντων V8 κινητήρων, προσφέρθηκε και ένας 4.1 λίτρων V6 της Buick, στο διάστημα 1981 - 1985, και απεδείχθη αξιόπιστος και ανθεκτικός σε βάθος χρόνου. Ωστόσο, κρίθηκε ως μάλλον ανεπαρκής για το βάρος του αυτοκινήτου.

Ακόμα και έτσι πάντως, η δεύτερη γενιά της Seville κατάφερε να πωλήσει 198.000 αντίτυπα.

Κινητήρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σεζόν Κινητήρας Ισχύς
1980 6.0 L V8 141 hp (105 kW)
1980-1985 5.7 L V8 LF9 Diesel 105 hp (78 kW)
1981 6.0 L V8 L62 «V8-6-4» 145 hp (108 kW)
1981-1985 4.1 L V6 της Buick 125 hp (93 kW)
1982 4.1 L V8 LT8 HT4100 125 hp (93 kW)
1982-1985 4.1 L V8 LT8 HT4100 135 hp (101 kW)

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Παραγωγή
1980 39.344
1981 28.631
1982 19.998
1983 30.430
1984 39.997
1985 39.755

Τρίτη γενιά (1985 - 1991)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Cadillac Seville 3-ης γενιάς
86-88 Cadillac Seville.jpg Cadillac Seville του 1987
Κατασκευαστής Cadillac
Μητρική εταιρεία General Motors
Παραγωγή 1985 — 1991
Χρονιά Μοντέλου 1986 — 1991
Συναρμολόγηση Hamtramck, Μίσιγκαν, ΗΠΑ
Προηγούμενο μοντέλο Cadillac Seville 2-ης γενιάς
Επόμενο μοντέλο Cadillac Seville 4-ης γενιάς
Κατηγορία Μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο
Αμάξωμα 4-πορτο sedan
Διαμόρφωση Κινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση
Πλατφόρμα K-body
Κινητήρας 1985–1987: 4.1 L V8
1988–1990: 4.5 L V8
1991: 4.9 L V8 / Όλοι βενζίνης
Μετάδοση 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο
Μεταξόνιο 2.743 χιλιοστά
Μήκος 4.846 χιλιοστά
Πλάτος 1986–1989: 1.801 χιλιοστά
1990–1991: 1.829 χιλιοστά
Ύψος 1986–1990: 1.364 χιλιοστά
1991: 1.351 χιλιοστά

Στις 14 Νοεμβρίου 1985,[4] για την σεζόν του 1986, κυκλοφόρησε η 3-η γενιά της Cadillac Seville, την ίδια μέρα με την 7-η γενιά της Eldorado, που βασικά ήταν πλέον η 2-πορτη εκδοχή της Seville, με εμφανή ομοιότητα στην εξωτερική αισθητική και πανομοιότυπο σαλόνι. Και τα δύο μοντέλα υιοθέτησαν για πρώτη φορά αεροδυναμικό ντιζάιν, αλλά και τα δύο είχαν υποστεί εμφανώς ακραία συρρίκνωση, πέφτοντας πλέον στην κατηγορία των μεσαίων πολυτελών αυτοκινήτων. Επιπρόσθετα, ακόμα και η εμφάνιση των δύο μοντέλων έδειχνε «συμπιεσμένη», με αποτέλεσμα να φαίνονται στον εξωτερικό παρατηρητή σχεδόν σαν μικρομεσαία ευρωπαϊκά μοντέλα. Μεταγενέστερα, έγινε γνωστό ότι η μητρική General Motors λοξοδρόμησε κατά την έναρξη της εξέλιξης του σχετικού πρότζεκτ, το 1981, λόγω της δεύτερης συνεχόμενης πετρελαϊκής κρίσης, η οποία ξέσπασε το 1979 και οξύνθηκε ραγδαία το 1980. Συγκεκριμένα, παρασύρθηκε από την πρόγνωση που διετύπωσε τότε ένας ενεργειακός σύμβουλος, ότι έως το 1986 η τιμή της βενζίνης θα είχε φτάσει τα 3 δολάρια το γαλόνι και μόνο πολύ μικρά πολυτελή αυτοκίνητα θα είχαν ακόμα ζήτηση. Στην πράξη, αντιθέτως, τα έτη 1985 και 1986 σημειώθηκε μια τεράστια πτώση των τιμών του πετρελαίου διεθνώς, με την τιμή της βενζίνης να κατρακυλάει ακόμα και κάτω από το 1 δολάριο το γαλόνι σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ και η αγορά αυτοκινήτου αντέδρασε με φρίκη, με τις πωλήσεις να πέφτουν κατακόρυφα.

Από την άλλη, η τρίτη γενιά της Seville εισήγαγε από το λανσάρισμα, και μάλιστα ως στάνταρ, την πρώτη σε παγκόσμια κλίμακα Κεντρική Ηλεκτρονική Μονάδα Ελέγχου με πλήρη διαγνωστικό έλεγχο BCM / ECM (Body Computer Module / Engine Computer Module), δηλαδή σύστημα υπολογιστή που παρακολουθούσε διαγνωστικά όλα τα συστήματα του αυτοκινήτου και του κινητήρα. Συνδυαζόταν με στάνταρ ψηφιακό πίνακα οργάνων, ο οποίος φιλοξενούσε ταυτόχρονα και την επίσης πρώτη παγκοσμίως Οθόνη Πληροφοριών (Information Display) με αναλυτικές ενδείξεις, με διαδοχικές φράσεις, για τυχόν βλάβη σε κάθε υπαρκτό μηχανικό ή ηλεκτρονικό σύστημα. Επιπλέον, η τότε γενιά των δύο αυτών μοντέλων (Seville και Eldorado) έφερε άκρως εξελιγμένα για την εποχή 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο και Σύστημα Ελέγχου Κινητήρα, που προσέφεραν εντυπωσιακά χαμηλή κατανάλωση καυσίμου για αυτοκίνητα τέτοιου κυβισμού, σχεδόν 30 mpg-US (36 mpg-imp ή 7,8 λίτρα / 100 km) στον αυτοκινητόδρομο. Και στα δύο μοντέλα, επίσης, τοποθετήθηκε στάνταρ τρίτο πίσω φως φρένων και ο λεβιές ταχυτήτων μετανάστευσε στην κεντρική κονσόλα, κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα - προηγουμένως ήταν πάνω στην κολώνα του τιμονιού.

Cadillac Seville STS του 1990 / εμπρός

Οι καινοτομίες αυτές όμως, δεν μπόρεσαν να αλλάξουν την αρνητική αντίδραση της αγοράς, σε βαθμό που οι τότε Seville και Eldorado απεδείχθησαν μια εμπορική καταστροφή, και το 1987, για την σεζόν (model year) του 1988, έγινε ένα επείγον λίφτινγκ και στα δύο μοντέλα, μαζί με την αντικατάσταση του κινητήρα LT8 HT4100 των 4.1 L V8 και 130 hp από τον HT4500 των 4.5 L V8 και 155 hp. Ειδικότερα η Seville, απέκτησε τότε και ένα έξτρα σπορ πακέτο Touring Sedan, που έγινε γνωστό ως STS (Seville Touring Sedan), και το αμερικανικό περιοδικό Motor Trend μέτρησε τότε την επιτάχυνση 0-60 μίλια / ώρα (0-97 χιλιόμετρα / ώρα) της STS στα μόλις 9,95 δευτερόλεπτα - το πρώτο μονοψήφιο νούμερο στην ιστορία της Seville.

Έως το 1990, το Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS) και στους 4 τροχούς έγινε σταδιακά στάνταρ σε όλες τις εκδόσεις, όπως συνέβη και με όλα τα μοντέλα της εταιρείας. Το καλοκαίρι του 1989, για την σεζόν (model year) του 1990, τοποθετήθηκε στάνταρ αερόσακος οδηγού, όπως συνέβη τότε και σε όλες τις Cadillac, και η ισχύς του κινητήρα αυξήθηκε στους 180 hp. Για την τελευταία σεζόν, του 1991, αντικαταστάθηκε από τον L26 HT4900 SFI των 4.9 λίτρων, ισχύος 200 hp.

Αν και οι βελτιώσεις αυτές έφεραν μια μικρή ανάκαμψη στις πωλήσεις, γενικότερα πάντως η Seville, μαζί με τις Eldorado και De Ville της γενιάς αυτής, δεν κέρδισαν ποτέ την εκτίμηση από τον Τύπο αυτοκινήτου και το κοινό και σήμερα θεωρούνται ως μια λανθασμένη και μελανή σελίδα. Η συνολική παραγωγή της τρίτης γενιάς της Seville έφτασε μόλις τα 142.000 αντίτυπα.

Κινητήρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Cadillac Seville STS του 1990 / πίσω
Σεζόν Κινητήρας Ισχύς
1986-1987 4.1 L V8 LT8 HT4100 130 hp (97 kW)
1988-1989 4.5 L V8 HT4500 155 hp (116 kW)
1990 4.5 L V8 LW2 HT4500 SFI 180 hp (134 kW)
1991 4.9 L V8 L26 HT4900 SFI 200 hp (149 kW)

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Seville Seville STS Σύνολο
1986 19.098 - 19.098
1987 18.578 - 18.578
1988 21.469 1.499 22.968
1989 20.422 2.487 22.909
1990 31.235 1.893 33.128
1991 24.225 2.206 26.431

Τέταρτη γενιά (1991 - 1997)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Cadillac Seville 4-ης γενιάς
CadillacSeville.jpg Cadillac Seville STS 4-ης γενιάς, στις ΗΠΑ
Cadillac STS rear.jpg Cadillac Seville STS 4-ης γενιάς, στην Αυστρία
Κατασκευαστής Cadillac
Μητρική εταιρεία General Motors
Παραγωγή 1991 — 1997
Χρονιά Μοντέλου 1992 — 1997
Συναρμολόγηση Hamtramck, Μίσιγκαν, ΗΠΑ
Προηγούμενο μοντέλο Cadillac Seville 3-ης γενιάς
Επόμενο μοντέλο Cadillac Seville 5-ης γενιάς
Κατηγορία Μεγάλο πολυτελές αυτοκίνητο
Αμάξωμα 4-πορτο sedan
Διαμόρφωση Κινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση
Πλατφόρμα K-body
Κινητήρας 4.9 L V8 200 hp (έως το 1993)
4.6 L V8 275 hp και 300 hp / Όλοι βενζίνης
Μετάδοση 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο
Μεταξόνιο 2.819 χιλιοστά
Μήκος 5.192 χιλιοστά
Πλάτος 1992–1994: 1.887 χιλιοστά
1995–1997: 1.885 χιλιοστά
Ύψος 1.384 χιλιοστά
Κενό Βάρος 1.673 κιλά
Σχεδιαστής Chuck Jordan

Ήδη από τον Οκτώβριο του 1986, ο αντιπρόεδρος του σχεδιαστικού τμήματος της General Motors, Chuck Jordan, είχε ζητήσει επειγόντως από τους σχεδιαστές του ομίλου τη δημιουργία μιας νέας γενιάς Seville και Eldorado, με περισσότερο συναίσθημα και δυναμισμό στα σχέδιά τους. Οι οδηγίες προέβλεπαν, επίσης, σημαντική αύξηση των εξωτερικών διαστάσεων, ενώ θα συνέχιζαν να βασίζονται σε κοινή πλατφόρμα, με την Seville να παραμένει το 4-πορτο sedan και την Eldorado το 2-πορτο coupé. Οι τελικές πινελιές του ντιζάιν της Seville μπήκαν από τον ίδιο τον Chuck Jordan.

Το αισθητικό αποτέλεσμα για τα δύο μοντέλα εγκρίθηκε από την General Motors το 1988 και η παρουσίασή τους έλαβε χώρα το 1991, για την σεζόν (model year) του 1992, έχοντας όντως κερδίσει σημαντικά σε μέγεθος. Η ισχυρότερη έκδοση Seville Touring Sedan κέρδισε τον τίτλο του Αυτοκινήτου της Χρονιάς (Car of the Year) του αμερικανικού περιοδικού Motor Trend, για το 1992, ενώ ήταν στον κατάλογο των 10 καλύτερων μοντέλων (Ten Best) του Car and Driver, το ίδιο έτος.

Αισθητική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το σαλόνι είχε ανανεωθεί πλήρως, μολονότι ήταν και πάλι πανομοιότυπο μεταξύ των δύο μοντέλων, ενώ υπήρχε και μια εμφανής εξωτερική αισθητική ομοιότητα στο εμπρόσθιο μέρος. Γενικότερα όμως, η Seville απέκτησε ένα πιο ευρωπαϊκό ντιζάιν, με πολύ πιο σύγχρονη και δυναμική εμφάνιση και οι πωλήσεις της άρχισαν πάλι να ανεβαίνουν. Ένα ξεχωριστό σχεδιαστικό χαρακτηριστικό της 4-ης γενιάς της Seville, που μάλιστα διατηρήθηκε και στην 5-η γενιά της, ήταν το ντιζάιν στο 3-ο πίσω φως φρένων, το οποίο εκτεινόταν σε ολόκληρο το μήκος της πίσω απόληξης του καπό, όπως φαίνεται στη διπλανή φωτογραφία. Μια παρόμοια σχεδιαστική ιδέα, επίσης, υιοθετήθηκε και στον διάδοχο της 5-ης γενιάς, την Cadillac STS του 2004, καθώς και στην μεγαλύτερη Cadillac DTS του 2005, αν και σε αυτά τα μοντέλα το πίσω φως φρένων ήταν λίγο μικρότερου μήκους.

Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd της τέταρτης γενιάς της Seville ήταν 0,33 σε όλες τις εκδόσεις της, έναντι 0,377 σε όλες τις Seville τρίτης γενιάς.

Εκδόσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η τέταρτη γενιά της Cadillac Seville προσφερόταν σε δύο υπο-μοντέλα:

  • Seville Luxury Sedan (SLS), αρχικά με τον κινητήρα 4.9 L V8 L26 HT-4900 και, από το 1994, με τον 4.6 L V8 LD8 Northstar, αρχικής ισχύος 270 hp και από την σεζόν του 1995 275 hp.
  • Seville Touring Sedan (STS), αρχικά με τον κινητήρα 4.9 L V8 L26 HT-4900 και, από το 1993, με τον 4.6 L V8 L37 Northstar, αρχικής ισχύος 295 hp και από την σεζόν του 1995 300 hp.

Η βασική έκδοση ήταν αρχικά γνωστή ως «base» και μετονομάστηκε σε «SLS» την σεζόν του 1994, όταν και απέκτησε τον κινητήρα Northstar. Ο κινητήρας Northstar, για την ακρίβεια, ήταν κοινός και στις δύο εκδόσεις, με μία μόνο διαφορά στην ρύθμιση ισχύος. Η κορυφαία έκδοση STS, έφερε πληρέστερο εξοπλισμό, την ισχυρότερη εκδοχή του κινητήρα και διαφορετική ρύθμιση στο 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων, για ταχύτερη ανταπόκριση στις αντιδράσεις του οδηγού, έχοντας έτσι καλύτερη επιτάχυνση, ενώ η τελική της ταχύτητα έφτανε ανεμπόδιστα τα 150 μίλια / ώρα (241 χιλιόμετρα / ώρα). Η κάπως ασθενέστερη έκδοση SLS, είχε λιγότερο εξοπλισμό και ηλεκτρονικό κόφτη της τελικής ταχύτητας στα 120 μίλια / ώρα (193 χιλιόμετρα / ώρα).

Βελτιώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Cadillac Seville του 1991 - 1994 στις ΗΠΑ.

Αρχικά, η βασική έκδοση διατήρησε τον ψηφιακό πίνακα οργάνων, αλλά σύντομα και οι δύο εκδόσεις απέκτησαν ένα νέο κοντέρ με αναλογικά όργανα, με σκοπό να δοθεί ένας πιο σπορ χαρακτήρας στο σαλόνι και να ταιριάξει με την πιο δυναμική εξωτερική εμφάνιση. Η προηγουμένως ενιαία Οθόνη Πληροφοριών (Information Display), είχε πλέον διαχωριστεί σε δύο ξεχωριστές ψηφιακές οθόνες, εκατέρωθεν του πίνακα οργάνων.

Την σεζόν του 1993, προστέθηκε στάνταρ αερόσακος συνοδηγού, τόσο στην Seville, όσο και στην 2-πορτη δίδυμη Eldorado, ενώ ειδικότερα η Seville STS απέκτησε στάνταρ Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (traction control system) και ανάρτηση Road Sensing Suspension, με έναν υπολογιστή που «διάβαζε» την επιφάνεια του δρόμου, προσαρμόζοντας ανάλογα την σκληρότητα της ανάρτησης. Την σεζόν του 1994, και τα δύο προστέθηκαν και στην Seville SLS, ως στάνταρ. Από την σεζόν του 1995, η αρχική μπροστινή γρίλια από χρώμιο αντικαταστάθηκε από μια βαμμένη στο χρώμα του αμαξώματος και οι κινητήρες κέρδισαν 5 hp σε ισχύ.

Cadillac Seville του 1995 - 1997 στο Κεμπέκ, Καναδάς.

Ακολούθησε μια εσωτερική ανανέωση την σεζόν του 1996, όταν καθιερώθηκε ένας νέος πίνακας οργάνων, επίσης αναλογικός, αλλά με βελτιωμένα γραφικά και φωτισμό, ενώ η Οθόνη Πληροφοριών έγινε πάλι ενιαία και τοποθετήθηκε στο κάτω μέρος του κοντέρ. Ταυτόχρονα, το ηχοσύστημα και ο λεβιές ταχυτήτων ανανεώθηκαν εμφανώς.

Οι μεγαλύτερες βελτιώσεις ήρθαν το φθινόπωρο του 1996, στο ξεκίνημα της σεζόν του 1997, όταν η Seville άρχισε (μαζί με τις Eldorado και De Ville) να προσφέρει το πρωτοποριακό σύστημα τηλεματικής OnStar, για πρώτη φορά στον όμιλο της General Motors. Τότε ακριβώς, η ισχυρότερη έκδοση STS απέκτησε στάνταρ Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας, υπό την ονομασία StabiliTrak, που βελτίωνε τον έλεγχο του οχήματος σε ελιγμούς αποφυγής, ενεργοποιώντας τα μπροστινά φρένα, συν αυτορυθμιζόμενους υαλοκαθαριστήρες με αισθητήρα βροχής.

Συνολικά παρήχθησαν 247.000 αντίτυπα της τέταρτης γενιάς της Seville, αριθμός σημαντικά μεγαλύτερος από τα 142.000 αντίτυπα της τρίτης γενιάς.

Εξαγωγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ταμπλό μιας Cadillac Seville STS ευρωπαϊκών προδιαγραφών, του 1995 - η τελευταία σεζόν πριν τον επανασχεδιασμό του πίνακα οργάνων, του ηχοσυστήματος και του λεβιέ ταχυτήτων.

Η τέταρτη γενιά της Cadillac Seville άρχισε για πρώτη φορά να εξάγεται και στην Ευρώπη. Λόγω του ανταγωνισμού της με άκρως πολυτελή μοντέλα και των υψηλότερων ορίων ταχύτητας στους ευρωπαϊκούς αυτοκινητόδρομους, διατέθηκε επίσημα μόνο η ισχυρότερη και πληρέστερη έκδοση STS. Η έκδοση SLS δεν κυκλοφόρησε ποτέ επίσημα, εκτός από ελάχιστα αντίτυπα που εισήχθησαν μόνο από παράλληλες εισαγωγές. Ειδικότερα στην Ελλάδα, η Cadillac Seville STS άρχισε να διατίθεται από το 1994, μαζί και με την αντίστοιχη 2-πορτη Cadillac Eldorado ΕTC.

Κινητήρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μοντέλο Σεζόν Κινητήρας Ισχύς Ροπή
Seville Luxury Sedan (SLS) 1992-1993 4.894 cm³ V8 L26 HT-4900 200 hp (149 kW) στις 4.100 rpm 373 N·m (275 ft·lbf)
1994 4.565 cm³ V8 LD8 Northstar 270 hp (201 kW) στις 5.600 rpm 407 N·m (300 ft·lbf)
1995-1997 275 hp (205 kW) στις 5.600 rpm 407 N·m (300 ft·lbf)
Seville Touring Sedan (STS) 1992 4.894 cm³ V8 L26 HT-4900 200 hp (149 kW) στις 4.100 rpm 373 N·m (275 ft·lbf)
1993 4.565 cm³ V8 L37 Northstar 295 hp (220 kW) στις 6.000 rpm 393 N·m (290 ft·lbf)
1995-1997 300 hp (224 kW) στις 6.000 rpm 400 N·m (295 ft·lbf) στις 4.400 rpm

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Σύνολο
(SLS & STS)
1992 43.953
1993 37.239
1994 46.713
1995 38.931
1996 38.238
1997 42.117

Πέμπτη γενιά (1997 - 2003)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Cadillac Seville 5-ης γενιάς
98-04 Cadillac Seville.jpg Cadillac Seville STS 5-ης γενιάς
5th Cadillac Seville .jpg Cadillac Seville SLS 5-ης γενιάς
Κατασκευαστής Cadillac
Μητρική εταιρεία General Motors
Παραγωγή 1997 — 2003
Χρονιά Μοντέλου 1998 — 2004
Συναρμολόγηση Hamtramck, Μίσιγκαν, ΗΠΑ
Προηγούμενο μοντέλο Cadillac Seville 4-ης γενιάς
Επόμενο μοντέλο Cadillac STS
Κατηγορία Μεγάλο πολυτελές αυτοκίνητο
Αμάξωμα 4-πορτο sedan
Διαμόρφωση Κινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση
Πλατφόρμα K-body
Κινητήρας 4.6 L V8 βενζίνης
275 hp και 300 hp
Μετάδοση 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο
Μεταξόνιο 2.850 χιλιοστά
Μήκος 5.105 χιλιοστά
Εκτός Βόρειας Αμερικής: 4.991 χιλιοστά
Πλάτος 1.905 χιλιοστά
Εκτός Βόρειας Αμερικής: 1.897 χιλιοστά
Ύψος SLS: 1.415 χιλιοστά
STS: 1.407 χιλιοστά
Εκτός Βόρειας Αμερικής: 1.428 χιλιοστά
Κενό Βάρος SLS: 1.800 κιλά
STS: 1.815 κιλά
Εκτός Βόρειας Αμερικής: 1.857 κιλά
Μεταφερόμενο Καύσιμο 70 λίτρα

Η πέμπτη γενιά της Cadillac Seville παρουσιάστηκε το φθινόπωρο του 1997 και μάλιστα στα Σαλόνια Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης και του Τόκιο, αντί σε έδαφος των ΗΠΑ, κάτι πρωτοφανές για αμερικανικό αυτοκίνητο. Αυτό έγινε προκειμένου να τονιστεί ο διεθνής χαρακτήρας της. Κυκλοφόρησε ως μοντέλο 1998.

Αισθητική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν και η εξωτερική αισθητική της θύμιζε την 4-η γενιά, το σαλόνι και το ταμπλό είχαν επανασχεδιαστεί πλήρως, ενώ είχαν υπάρξει πολλές αναβαθμίσεις στον εξοπλισμό. Οι δύο εκδόσεις SLS (βασική) και STS διατηρήθηκαν, με τον ίδιο κινητήρα 4.565 cm³ V8 και τις ίδιες ιπποδυνάμεις. Εξωτερικά ξεχώριζαν εύκολα, καθώς η SLS έφερε γρίλια από χρώμιο, ενώ στην ισχυρότερη STS ήταν βαμμένη στο χρώμα του αμαξώματος. Επίσης, η STS έφερε στάνταρ φώτα ομίχλης στον προφυλακτήρα, ενώ στην SLS οι περιοχές τους καλύπτονταν από λεπτές οριζόντιες μπάρες. Οι διαφορές τους στο εμπρόσθιο μέρος, φαίνονται καθαρά στις διπλανές φωτογραφίες.

Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd είχε βελτιωθεί περαιτέρω στην πέμπτη γενιά της Seville, καθώς ήταν 0,31 και στις δύο εκδόσεις.[5] Το πλαϊνό προφίλ και το πίσω μέρος των STS και SLS ήταν κοινά.

Ενεργητική και παθητική ασφάλεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Για τη σχεδίαση της δομής του αμαξώματος της πέμπτης γενιάς της Seville, είχε γίνει εκτεταμένη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών (Computer Aided Design), με σκοπό να πληρεί όλα τα παγκόσμια στάνταρ παθητικής ασφάλειας, τόσο για τις μετωπικές και τις πλαγιομετωπικές προσκρούσεις, όσο και για τις πλευρικές και τις οπίσθιες. Μάλιστα είχε σχεδιαστεί ακόμα και για το ενδεχόμενο της ανατροπής (κάτι ιδιαίτερα σπάνιο στα αμερικανικά αυτοκίνητα κατά τη δεκαετία του 1990), έτσι ώστε η οροφή να μην καταρρέει και να διατηρείται ζωτικός χώρος επιβίωσης για τους επιβάτες.

Από το λανσάρισμα, το Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας StabiliTrak, που βελτίωνε τον έλεγχο του οχήματος σε ελιγμούς αποφυγής, ενεργοποιώντας τα μπροστινά φρένα, προστέθηκε πλέον και στη βασική έκδοση SLS, ως στάνταρ. Και οι δύο εκδόσεις, απέκτησαν εξαρχής και στάνταρ πλευρικούς αερόσακους στα μπροστινά καθίσματα, αρχικά μόνο πλευρών (Torso). Την σεζόν του 1999, εμφανίστηκε έξτρα σύστημα μασάζ στα μπροστινά καθίσματα, που βελτίωνε σημαντικά την οδηγική άνεση.

Για την σεζόν του 2000, το StabiliTrak βελτιώθηκε, αποκτώντας την επιπλέον ικανότητα να αυξάνει στιγμιαία και την προσπάθεια στροφής του τιμονιού από τον οδηγό, όταν το έκρινε αναγκαίο. Επίσης, τοποθετήθηκε αισθητήρας στο κάθισμα του συνοδηγού, που έδινε εντολή μη ανοίγματος του αερόσακου συνοδηγού όταν ανίχνευε την παρουσία μικρού παιδιού ή την μη ύπαρξη συνοδηγού.[6] Νέες προαιρετικές επιλογές ήταν αισθητήρας παρκαρίσματος πίσω και σύστημα δορυφορικής πλοήγησης. Η κόκκινη ζώνη στο στροφόμετρο της STS άρχιζε πλέον από τις 6.700 στροφές / λεπτό, ενώ στην SLS το όριο παρέμεινε στις 6.500 στροφές / λεπτό.

Από την σεζόν του 2001, ο πλευρικός αερόσακος του οδηγού έγινε πλευρών και κεφαλής (Combo). Ταυτόχρονα, τα μπροστινά ηλεκτρικά παράθυρα απέκτησαν σύστημα αναστροφής κίνησης όταν ανίχνευαν εμπόδιο στην κίνησή τους. Η έκδοση STS άρχισε να προσφέρει έξτρα σύστημα ελέγχου πίεσης ελαστικών (tire pressure monitor) και έξτρα προβολείς υψηλής έντασης (High Intensity Discharge / HID). Σημειωτέον ότι τότε ακριβώς, το προαιρετικό στην STS ηχοσύστημα Bose, προσέθεσε έξτρα σύστημα e-mail.

Την σεζόν του 2002, τοποθετήθηκε ένα ακόμα καλύτερο σύστημα δορυφορικής πλοήγησης, με DVD και αναγνώριση φωνής, έτσι ώστε να μην αποσπάται η προσοχή του οδηγού, ενώ ο αισθητήρας παρκαρίσματος πίσω και τα θερμαινόμενα καθίσματα έγιναν στάνταρ. Μεταγενέστερα, κατά τη διάρκεια της ίδιας σεζόν, προστέθηκε δορυφορικό ραδιόφωνο. Επίσης, τον Ιανουάριο του 2002, η έκδοση STS υιοθέτησε μία ακόμα καινοτομία, την πρώτη παγκοσμίως Μαγνητικά Ελεγχόμενη Απόσβεση Ανάρτησης, γνωστή ως MagneRide, η οποία σήμερα προσφέρεται σε πολλά μοντέλα της Cadillac. Στην Seville STS ήταν εξαρχής στάνταρ, ενώ στην Seville SLS δεν προσφερόταν.

Εξαγωγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το προφίλ της πέμπτης γενιάς της Cadillac Seville

Στις περισσότερες αγορές εκτός Βόρειας Αμερικής, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, διατέθηκε επίσημα μόνο η ισχυρότερη και πληρέστερη έκδοση STS. Στα μοντέλα εξαγωγής, η ιπποδύναμη ήταν 305 hp στις 6.000 rpm, με την μέγιστη τιμή της ροπής να αποδίδεται στις 4.000 rpm, λόγω μιας μικρής διαφοράς στην ρύθμιση. Η επίσημη επιτάχυνση 0-100 km/h (0-62 mph) ήταν 6,8 δευτερόλεπτα. και η τελική ταχύτητα 240 km/h (150 mph).[7] Σε κάποιες αγορές πάντως, όπως στη Γαλλία, διατέθηκε και η βασική έκδοση SLS, με ιπποδύναμη 279 hp στις 6.000 rpm, επιτάχυνση 0-100 km/h (0-62 mph) σε 7,7 δευτερόλεπτα και ηλεκτρονικό κόφτη της τελικής ταχύτητας στα 203 km/h (126 mph).[8] Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η έκδοση SΤS είχε την ίδια ακριβώς τελική ταχύτητα με τα μοντέλα εξαγωγής, ενώ η SLS είχε ηλεκτρονικό κόφτη της τελικής ταχύτητας στα 112 mph (180 km/h).

Cadillac Seville STS του 2000

Επιπλέον, το μήκος των Seville εξαγωγής ήταν 11,4 εκατοστά μικρότερο από το στάνταρ, αν και το μεταξόνιο ήταν ακριβώς το ίδιο. Είναι εντυπωσιακό ότι το 20% της παραγωγής προοριζόταν για τις αγορές εκτός Βόρειας Αμερικής, ενώ ήταν και η πρώτη στην ιστορία Cadillac που κατασκευάστηκε επίσημα και ως δεξιοτίμονη. Σημείωση: η Cadillac Catera του 1996 - 2001 εδώ δεν μετράει, διότι ουσιαστικά δεν ήταν ξεχωριστό μοντέλο, αλλά μία παράλληλη έκδοση της δεύτερης γενιάς του Opel Omega, για τις ανάγκες της αμερικανικής αγοράς, αν και κυκλοφόρησε και σε μερικές ακόμα αγορές όπου η Opel δεν είχε ισχυρή παρουσία.

Κινητήρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Cadillac Seville SLS του 2000
Μοντέλο Σεζόν Κινητήρας Ισχύς Ροπή
STS 1998–2003 4.565 cm³ V8 L37 Northstar 300 hp (224 kW) στις 6.000 rpm 400 N·m (295 ft·lbf) στις 4.400 rpm
SLS 1998–2004 4.565 cm³ V8 LD8 Northstar 275 hp (205 kW) στις 5.600 rpm 407 N·m (300 ft·lbf) στις 4.000 rpm

Πωλήσεις στις ΗΠΑ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Cadillac Seville STS του 2003, το τελευταίο έτος παραγωγής του μοντέλου.
Σεζόν Πωλήσεις
1998 39.009
1999 33.532
2000 29.535
2001 25.290
2002 21.494
2003 18.747
2004 3.386
2005 137

Αντικατάσταση της Seville[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η παραγωγή της ισχυρότερης έκδοσης STS έληξε στις 16 Μαΐου 2003, ενώ της έκδοσης SLS στις 5 Δεκεμβρίου 2003, αν και οι τελευταίες SLS πωλήθησαν ως μοντέλα 2004. Την σεζόν του 2005, αντικαταστάθηκε από την Cadillac STS, η οποία πήρε τον όνομά της από την ισχυρότερη έκδοση της Seville, την Seville STS.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. http://motorera.com/ 1975 Cadillac Seville
  2. http://motorera.com/ 1976 Cadillac Seville
  3. http://motorera.com/ 1980 Cadillac Seville
  4. 1986 Cadillac Notes
  5. http://motorera.com/ 1998 Cadillac Seville
  6. http://motorera.com/ 2000 Cadillac Seville
  7. Cadillac Technology Workshop (4Τροχοί - Οκτώβριος 2000)
  8. Cadillac - Chevrolet Model Year 2000 (4Τροχοί - Δεκέμβριος 1999)

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Mary Sieber & Ken Buttolph: Standard Catalog of Cadillac 1903–1990. Krause Publications, Iola 1991, ISBN 0-87341-174-9.
  • Flammang, James M./Kowalke, Ron: Standard Catalog of American Cars 1976–1999. Krause Publications, Iola 1999. ISBN 0-87341-755-0.
  • Csere, Csaba «Cadillac STS». Car and Driver: p. 45–51 (Φεβρουάριος 1992).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα