913 Οτίλα
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
| Ανακάλυψη A | |
|---|---|
| Ανακαλύψας (-ασα): | K. Reinmuth |
| Ημερομηνία ανακάλυψης: | 19 Μαΐου 1919 |
| Εναλλακτικές ονομασίες B: | 1919 FL, 1935 ES, 1942 NB, 1955 LB |
| Κατηγορία: | Οικογένεια της Χλωρίδος |
| Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ | |
|
|
|
| Εκκεντρότητα (e): | 0,170 |
| Μεγάλος ημιάξονας (a): | 2,198 AU (328,8 εκατομ. km) |
| Απόσταση περιηλίου (q): | 1,824 AU (272,9 εκατομ. km) |
| Απόσταση αφηλίου (Q): | 2,572 AU (384,8 εκατομ. km) |
| Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): | 1190 ημέρες |
| Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): | 5,803 ° (μοίρες) |
| Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου (Ω): |
95,035 ° |
| Όρισμα του περιηλίου (ω): | 188,56 ° |
| Μέση ανωμαλία (M): | 135,75 ° |
Η Οτίλα (Otila) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,771. Ανακαλύφθηκε το 1919 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Η Οτίλα ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.
Φυσικά χαρακτηριστικά [Επεξεργασία]
O φασματικός τύπος της Οτίλα είναι S (λιθώδης), ενώ τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
| Αστεροειδείς | ||
|---|---|---|
| 912 Μαριτίμα | 913 Οτίλα | 914 Παλιζανή |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 913 Otila της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα (913) Otila της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
