424 Χαριτία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
424 Χαριτία
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): A. Charlois
Ημερομηνία ανακάλυψης: 31 Δεκεμβρίου 1896
Εναλλακτικές ονομασίες B: 1896 DF
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 30 Ιανουαρίου 2005 (Ι.Η. (JD) 2453400,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,110
Μεγάλος ημιάξονας (a): 2,773 AU (414,8 εκατομ. km)
Απόσταση περιηλίου (q): 2,468 AU (369,2 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 3,078 AU (460,4 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1686,4 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 8,209 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

99,38 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 333,18 °
Μέση ανωμαλία (M): 172,69 °


Η Χαριτία (Gratia) είναι ένας αρκετά μεγάλος αλλά πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,8. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τις Χάριτες της ελληνικής μυθολογίας.

Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διάμετρος της Χαριτίας υπολογίσθηκε σε 87,2 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 694 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,028 (από δεδομένα του IRAS). Η Χαριτία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 19 ώρες και 28 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 ως 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αστεροειδείς
423 Διοτίμα 424 Χαριτία 425 Κορνηλία
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 424 Gratia της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).