410 Χλωρίς
| Ανακάλυψη A | |
|---|---|
| Ανακαλύψας (-ασα): | A. Charlois |
| Ημερομηνία ανακάλυψης: | 7 Ιανουαρίου 1896 |
| Εναλλακτικές ονομασίες B: | 1896 CH |
| Κατηγορία: | Οικογένεια της Χλωρίδος |
| Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ | |
|
|
|
| Εκκεντρότητα (e): | 0,237 |
| Μεγάλος ημιάξονας (a): | 2,729 AU (408,3 εκατομ. km) |
| Απόσταση περιηλίου (q): | 2,082 AU (311,5 εκατομ. km) |
| Απόσταση αφηλίου (Q): | 3,376 AU (505,1 εκατομ. km) |
| Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): | 1646,9 ημέρες |
| Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): | 10,921 ° (μοίρες) |
| Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου (Ω): |
97,25 ° |
| Όρισμα του περιηλίου (ω): | 171,96 ° |
| Μέση ανωμαλία (M): | 287,93 ° |
Η 410 Χλωρίς (Chloris), που δεν πρέπει να συγχέεται με τον αστεροειδή 8 Χλωρίς (FLora), είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,3. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τη νύμφη Χλωρίδα στην ελληνική μυθολογία. Με τη σειρά της, η 410 Χλωρίδα έδωσε το όνομά της στην «Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος».
Φυσικά χαρακτηριστικά [Επεξεργασία]
Η μέση διάμετρος της 410 Χλωρίδος υπολογίσθηκε σε 123,57 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1970 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,055 (από δεδομένα του IRAS). Η 410 Χλωρίς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 32 ώρες και 30 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
| Αστεροειδείς | ||
|---|---|---|
| 409 Ασπασία | 410 Χλωρίς | 411 Ξάνθη |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 410 Chloris της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
