385 Ίλματαρ
| Ανακάλυψη A | |
|---|---|
| Ανακαλύψας (-ασα): | Max Wolf |
| Ημερομηνία ανακάλυψης: | 1 Μαρτίου 1894 |
| Εναλλακτικές ονομασίες B: | 1894 AX |
| Κατηγορία: | |
| Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ | |
|
|
|
| Εκκεντρότητα (e): | 0,127 |
| Μεγάλος ημιάξονας (a): | 2,849 AU (426,2 εκατομ. km) |
| Απόσταση περιηλίου (q): | 2,487 AU (372,0 εκατομ. km) |
| Απόσταση αφηλίου (Q): | 3,211 AU (480,3 εκατομ. km) |
| Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): | 1756,2 ημέρες |
| Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): | 13,567 ° (μοίρες) |
| Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου (Ω): |
345,26 ° |
| Όρισμα του περιηλίου (ω): | 188,32 ° |
| Μέση ανωμαλία (M): | 25,26 ° |
Η Ίλματαρ (Ilmatar) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,49. Ανακαλύφθηκε το 1894 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο θηλυκό πνεύμα του ανέμου στο φινλανδικό έπος Καλεβάλα.
Φυσικά χαρακτηριστικά [Επεξεργασία]
Η μέση διάμετρος της Ίλματαρ εκτιμάται σε 91,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 803 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,213 (από δεδομένα του IRAS). Η Ίλματαρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε περίπου 62 ώρες και 21 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
| Αστεροειδείς | ||
|---|---|---|
| 384 Βουρδιγάλη | 385 Ίλματαρ | 386 Σιεγένη |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 385 Ilmatar της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
