322 Φαιώ
| Ανακάλυψη A | |
|---|---|
| Ανακαλύψας (-ασα): | A. Borrelly |
| Ημερομηνία ανακάλυψης: | 27 Νοεμβρίου 1891 |
| Εναλλακτικές ονομασίες B: | |
| Κατηγορία: | |
| Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ | |
|
|
|
| Εκκεντρότητα (e): | 0,244 |
| Μεγάλος ημιάξονας (a): | 2,788 AU (417,0 εκατομ. km) |
| Απόσταση περιηλίου (q): | 2,107 AU (315,1 εκατομ. km) |
| Απόσταση αφηλίου (Q): | 3,469 AU (518,9 εκατομ. km) |
| Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): | 1699,9 ημέρες |
| Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): | 8,016 ° (μοίρες) |
| Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου (Ω): |
252,68 ° |
| Όρισμα του περιηλίου (ω): | 114,42 ° |
| Μέση ανωμαλία (M): | 171,96 ° |
Η Φαιώ (Phaeo) είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,01. Ανακαλύφθηκε το 1891 από τον Γάλλο αστρονόμο Αλφόνς Μπορελλύ, που παρατηρούσε από τη Μασσαλία, και πήρε το όνομα μιας από τις Υάδες στην ελληνική μυθολογία.
Φυσικά χαρακτηριστικά [Επεξεργασία]
Η μέση διάμετρος της Φαιούς υπολογίσθηκε σε 70,8 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 372 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι M (μεταλλικός) και το άλβεδό της είναι 0,088 (από δεδομένα του IRAS). Η Φαιώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 17 ώρες και 35 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
| Αστεροειδείς | ||
|---|---|---|
| 321 Φλωρεντίνα | 322 Φαιώ | 323 Μπρούσια |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 322 Phaeo της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
