249 Ίλζε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
249 `Ιλζε
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): C.H.F. Peters
Ημερομηνία ανακάλυψης: 16 Αυγούστου 1885
Εναλλακτικές ονομασίες B:
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 30 Ιανουαρίου 2005 (Ι.Η. (JD) 2453400,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,216
Μεγάλος ημιάξονας (a): 2,379 AU (355,9 εκατομ.km)
Απόσταση περιηλίου (q): 1,866 AU (279,1 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 2,893 AU (432,7 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1340,4 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 9,629 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

334,85 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 41,91 °
Μέση ανωμαλία (M): 175,36 °


Η `Ιλζε (Ilse) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,33. Ανακαλύφθηκε το 1885 από τον Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και πήρε το όνομά του από μια μυθική Γερμανίδα πριγκήπισσα.

Μία επιπρόσθηση αστέρα από την `Ιλζε σημειώθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1997 στον Λέοντα και ήταν ορατή από τη Β. Αμερική.


Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μέση διάμετρος της `Ιλζε υπολογίσθηκε σε 35 ως 37 km. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,043. Η `Ιλζε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 85 ώρες και 14 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Ως αιτία της αργής αυτής περιστροφής προτάθηκε το 1987 από τον Ρίτσαρντ Μπίνζελ η ύπαρξη ενός δορυφόρου της `Ιλζε, ο οποίος «έκλεψε» στροφορμή από αυτή[1]. Ωστόσο δεν υπάρχει κάποια άλλη ένδειξη για την ύπαρξη αυτού του υποθετικού δορυφόρου.


Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Αστεροειδείς
248 Λάμια 249 Ίλζε 250 Μπεττίνα
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 249 Ilse της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).