211 Ιζόλδη
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
| Ανακάλυψη A | |
|---|---|
| Ανακαλύψας (-ασα): | Johann Palisa |
| Ημερομηνία ανακάλυψης: | 10 Δεκεμβρίου 1879 |
| Εναλλακτικές ονομασίες B: | |
| Κατηγορία: | |
| Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ | |
|
|
|
| Εκκεντρότητα (e): | 0,162 |
| Μεγάλος ημιάξονας (a): | 3,039 AU (454,7 εκατομ. km) |
| Απόσταση περιηλίου (q): | 2,546 AU (380,8 εκατομ. km) |
| Απόσταση αφηλίου (Q): | 3,533 AU (528,6 εκατομ. km) |
| Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): | 1935,4 ημέρες |
| Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): | 3,883 ° (μοίρες) |
| Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου (Ω): |
263,77 ° |
| Όρισμα του περιηλίου (ω): | 174,92 ° |
| Μέση ανωμαλία (M): | 197,83 ° |
Η Ιζόλδη (Isolda) είναι ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,89. Ανακαλύφθηκε το 1879 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε το όνομά της από την ομώνυμη ηρωίδα του θρύλου του Τριστάνου και της Ιζόλδης.
Μία επιπρόσθηση αστέρα από την Ιζόλδη σημειώθηκε στις 15 Ιουνίου 1998 και ήταν ορατή από τη Β. Αμερική.
Φυσικά χαρακτηριστικά [Επεξεργασία]
Η μέση διάμετρος της Ιζόλδης εκτιμάται σε 143 km. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος). Το άλβεδό της είναι 0,060. Η Ιζόλδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 18 ώρες και 22 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
| Αστεροειδείς | ||
|---|---|---|
| 210 Ισαβέλλα | 211 Ιζόλδη | 212 Μήδεια |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 211 Isolda της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
