1738 Όστερχοφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
1738 `Οστερχοφ
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): H. van Gent
Ημερομηνία ανακάλυψης: 16 Σεπτεμβρίου 1930
Εναλλακτικές ονομασίες B: 1930 SP, 1927 UF, 1939 GO,
1942 FD, 1943 TO, 1946 OG,
1949 JE, 1949 KH, 1952 HV,
1952 JJ
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 14 Μαρτίου 2012 (Ι.Η. (JD) 2456000,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,203
Μεγάλος ημιάξονας (a): 2,183 AU (326,6 εκατομ. km)
Απόσταση περιηλίου (q): 1,739 AU (260,2 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 2,627 AU (393,05 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1178,3 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 4,876 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

44,17 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 284,23 °
Μέση ανωμαλία (M): 105,74 °


Ο `Οστερχοφ (Oosterhoff) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,39. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Ολλανδό αστρονόμο Χέντρικ βαν Γκεντ, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη του αστρονόμου P.T. Oosterhoff.


Κοντά στο περιήλιό του ο `Οστερχοφ εξέρχεται από τα εσώτατα όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και πλησιάζει την τροχιά του πλανήτη `Αρη.

Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μέση διάμετρος του `Οστερχοφ εκτιμάται σε 11 χιλιόμετρα περίπου. O φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης). Ο `Οστερχοφ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες 26 λεπτά και 55 δευτερόλεπτα.


Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Αστεροειδείς
1737 Σεβέρνι 1738 Όστερχοφ 1739 Μέγιερμαν
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα (1738) Oosterhoff της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).