1647 Μενέλαος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
1647 Μενέλαος
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): S.B. Nicholson
Ημερομηνία ανακάλυψης: 23 Ιουνίου 1957
Εναλλακτικές ονομασίες B: 1957 MK
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 14 Μαρτίου 2012 (Ι.Η. (JD) 2456000,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,024
Μεγάλος ημιάξονας (a): 5,229 AU (782,2 εκατομ. km)
Απόσταση περιηλίου (q): 5,1055 AU (763,8 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 5,352 AU (800,6 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 4367,05 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 5,647 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

240,37 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 291,82 °
Μέση ανωμαλία (M): 285,98 °


Ο Μενέλαος (Menelaus) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (ηγούμενο μέλος), με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,545. Ανακαλύφθηκε το 1957 από τον Αμερικανό αστρονόμο Σηθ Νίκολσον, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του από το όνομα του ομώνυμου προσώπου του Τρωικού Πολέμου, βασιλιά της Σπάρτης.


Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μενελάου είναι άγνωστα.


Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Αστεροειδείς
1646 Ρόσσελαντ 1647 Μενέλαος 1648 Σάζνα
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα (1647) Menelaus της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).