163 Ηριγόνη
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
| Ανακάλυψη A | |
|---|---|
| Ανακαλύψας (-ασα): | H.J. Perrotin |
| Ημερομηνία ανακάλυψης: | 26 Απριλίου 1876 |
| Εναλλακτικές ονομασίες B: | |
| Κατηγορία: | Οικογένεια της Ηριγόνης |
| Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ | |
|
|
|
| Εκκεντρότητα (e): | 0,190 |
| Μεγάλος ημιάξονας (a): | 2,367 AU (354,1 εκατομ.km) |
| Απόσταση περιηλίου (q): | 1,917 AU (286,8 εκατομ. km) |
| Απόσταση αφηλίου (Q): | 2,817 AU (421,5 εκατομ. km) |
| Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): | 1330,3 ημέρες |
| Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): | 4,813 ° (μοίρες) |
| Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου (Ω): |
160,21 ° |
| Όρισμα του περιηλίου (ω): | 298,35 ° |
| Μέση ανωμαλία (M): | 296,30 ° |
Η Ηριγόνη (Erigone) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,47. Ανακαλύφθηκε το 1876 από τον Γάλλο αστρονόμο Ανρί Ζοζέφ Περροτέν, που παρατηρούσε από την Τουλούζη, και έλαβε το όνομα της Ηριγόνης της Αθηναίας από την ελληνική μυθολογία.
Η Ηριγόνη έδωσε το όνομά της στην «Οικογένεια της Ηριγόνης», μία ομάδα αστεροειδών.
Φυσικά χαρακτηριστικά [Επεξεργασία]
Η μέση διάμετρος της Ηριγόνης εκτιμάται σε 72,63 km. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,055. Η Ηριγόνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 8 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
| Αστεροειδείς | ||
|---|---|---|
| 162 Λαυρεντία | 163 Ηριγόνη | 164 Εύα |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 163 Erigone της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
