1629 Πεκέρ
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
| Ανακάλυψη A | |
|---|---|
| Ανακαλύψας (-ασα): | L. Boyer |
| Ημερομηνία ανακάλυψης: | 28 Φεβρουαρίου 1952 |
| Εναλλακτικές ονομασίες B: | 1952 DB, 1942 DE, 1949 HK |
| Κατηγορία: | |
| Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ | |
|
|
|
| Εκκεντρότητα (e): | 0,155 |
| Μεγάλος ημιάξονας (a): | 2,238 AU (334,75 εκατομ. km) |
| Απόσταση περιηλίου (q): | 1,890 AU (282,8 εκατομ. km) |
| Απόσταση αφηλίου (Q): | 2,585 AU (386,7 εκατομ. km) |
| Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): | 1222,6 ημέρες |
| Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): | 9,701 ° (μοίρες) |
| Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου (Ω): |
132,72 ° |
| Όρισμα του περιηλίου (ω): | 106,94 ° |
| Μέση ανωμαλία (M): | 257,77 ° |
Ο Πεκέρ (Pecker) είναι ένας μικρός αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,436. Ανακαλύφθηκε το 1952 από τον Γάλλο αστρονόμο Λουί Μπουαγιέ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γάλλου αστρονόμου Ζαν-Κλωντ Πεκέρ (Jean-Claude Pecker), διευθυντή του Αστεροσκοπείου της Νίκαιας.
Φυσικά χαρακτηριστικά [Επεξεργασία]
Η μέση διάμετρος του Πεκέρ εκτιμάται σε 9,34 ± 0,9 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1847. Ο Πεκέρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ως 10,5 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
| Αστεροειδείς | ||
|---|---|---|
| 1628 Στρόμπελ | 1629 Πεκέρ | 1630 Μιλέ |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα (1629) Pecker της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
