1549 Μίκκο
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
| Ανακάλυψη A | |
|---|---|
| Ανακαλύψας (-ασα): | Y. Vaisala |
| Ημερομηνία ανακάλυψης: | 2 Απριλίου 1937 |
| Εναλλακτικές ονομασίες B: | 1937 GA, 1940 AO, 1949 YV, 1951 ME |
| Κατηγορία: | |
| Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ | |
|
|
|
| Εκκεντρότητα (e): | 0,084 |
| Μεγάλος ημιάξονας (a): | 2,230 AU (333,7 εκατομ. km) |
| Απόσταση περιηλίου (q): | 2,043 AU (305,6 εκατομ. km) |
| Απόσταση αφηλίου (Q): | 2,418 AU (361,7 εκατομ. km) |
| Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): | 1216,6 ημέρες |
| Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): | 5,547 ° (μοίρες) |
| Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου (Ω): |
85,33 ° |
| Όρισμα του περιηλίου (ω): | 6,74 ° |
| Μέση ανωμαλία (M): | 262,59 ° |
Ο Μίκκο (Mikko) είναι ένας μικρός αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,348. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας και του έδωσε το όνομα του πεθερού του, του πάστορα και ερασιτέχνη αστρονόμου Μίκκο `Αρθουρ Λέβαντερ (Mikko Arthur Levander).
Φυσικά χαρακτηριστικά [Επεξεργασία]
Η μέση διάμετρος του Μίκκο εκτιμάται σε 9,91 ± 1,0 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,376 ± 0,086. Ο Μίκκο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 11,5 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
| Αστεροειδείς | ||
|---|---|---|
| 1548 Πάλομαα | 1549 Μίκκο | 1550 Τίτο |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα (1549) Mikko της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
