1222 Τίνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
1222 Τίνα
Ανακάλυψη A
Ανακαλύψας (-ασα): E. Delporte
Ημερομηνία ανακάλυψης: 11 Ιουνίου 1932
Εναλλακτικές ονομασίες B: 1932 LA, 1955 HP
Κατηγορία:
Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ
Εποχή 18 Ιουνίου 2009 (Ι.Η. (JD) 2455000,5)
Εκκεντρότητα (e): 0,247
Μεγάλος ημιάξονας (a): 2,795 AU (418,1 εκατομ. km)
Απόσταση περιηλίου (q): 2,104 AU (314,7 εκατομ. km)
Απόσταση αφηλίου (Q): 3,486 AU (521,4 εκατομ. km)
Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): 1706,4 ημέρες
Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): 19,656 ° (μοίρες)
Μήκος του
ανερχόμενου συνδέσμου
(Ω):

246,14 °
Όρισμα του περιηλίου (ω): 58,52 °
Μέση ανωμαλία (M): 162,02 °


Η Τίνα (Tina) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,107. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της από μία ερασιτέχνιδα αστρονόμο, γνωστή του Ντελπόρτ.


Φυσικά χαρακτηριστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η μέση διάμετρος της Τίνας εκτιμάται σε 20,84 χιλιόμετρα. O φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,3086. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Τίνα γύρω από τον εαυτό της.


Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα (1222) Tina της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Αστεροειδείς
1221 Αμόρ 1222 Τίνα 1223 Νέκαρ