116 Σιρόνα
| Ανακάλυψη A | |
|---|---|
| Ανακαλύψας (-ασα): | C.H.F. Peters |
| Ημερομηνία ανακάλυψης: | 8 Σεπτεμβρίου 1871 |
| Εναλλακτικές ονομασίες B: | |
| Κατηγορία: | |
| Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ | |
|
|
|
| Εκκεντρότητα (e): | 0,137 |
| Μεγάλος ημιάξονας (a): | 2,769 AU (414,27 εκατομ.km) |
| Απόσταση περιηλίου (q): | 2,389 AU (357,32 εκατομ. km) |
| Απόσταση αφηλίου (Q): | 3,150 AU (471,23 εκατομ. km) |
| Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): | 1683,22 ημέρες |
| Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): | 3,569 ° (μοίρες) |
| Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου (Ω): |
64,04 ° |
| Όρισμα του περιηλίου (ω): | 93,12 ° |
| Μέση ανωμαλία (M): | 340,28 ° |
Η Σιρόνα (Sirona) είναι ένας αρκετά μεγάλος και λαμπρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,82. Ανακαλύφθηκε το 1871 από τον Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και έλαβε το όνομα της θεάς της ιάσεως και των ιαματικών πηγών στην κελτική μυθολογία.
Φυσικά χαρακτηριστικά [Επεξεργασία]
Η μέση διάμετρος της Σιρόνας είναι 71,7 km. Η μάζα της εκτιμάται σε 390 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Σιρόνας εκτιμάται σε 2,00 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 490 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 37,9 m/sec (136 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Σιρόνας είναι S (λιθώδης). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 106 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Σιρόνα γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
| Αστεροειδείς | ||
|---|---|---|
| 115 Θύρα | 116 Σιρόνα | 117 Λόμια |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 116 Sirona της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
