101 Ελένη
| Ανακάλυψη A | |
|---|---|
| Ανακαλύψας (-ασα): | James Craig Watson |
| Ημερομηνία ανακάλυψης: | 15 Αυγούστου 1868 |
| Εναλλακτικές ονομασίες B: | |
| Κατηγορία: | |
| Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ | |
|
|
|
| Εκκεντρότητα (e): | 0,142 |
| Μεγάλος ημιάξονας (a): | 2,583 AU (386,39 εκατομ.km) |
| Απόσταση περιηλίου (q): | 2,217 AU (331,68 εκατομ. km) |
| Απόσταση αφηλίου (Q): | 2,949 AU (441,09 εκατομ. km) |
| Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): | 1516,16 ημέρες |
| Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): | 10,199 ° (μοίρες) |
| Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου (Ω): |
343,47 ° |
| Όρισμα του περιηλίου (ω): | 347,82 ° |
| Μέση ανωμαλία (M): | 125,60 ° |
Η Ελένη (Helena) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,33. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίτσιγκαν, και πήρε το όνομά της από την Ωραία Ελένη της ελληνικής μυθολογίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά [Επεξεργασία]
Η μέση διάμετρος της Ελένης υπολογίσθηκε σε 65,8 km, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 300 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ελένης εκτιμάται σε 1,84 cm/sec² (δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 532 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 34,8 m/sec (125 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Ελένης είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι άγνωστο, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Είναι άγνωστο το αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ελένη γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
| Αστεροειδείς | ||
|---|---|---|
| 100 Εκάτη | 101 Ελένη | 102 Μυριάμ |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 101 Helena της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
