100 Εκάτη
| Ανακάλυψη A | |
|---|---|
| Ανακαλύψας (-ασα): | James Craig Watson |
| Ημερομηνία ανακάλυψης: | 11 Ιουλίου 1868 |
| Εναλλακτικές ονομασίες B: | |
| Κατηγορία: | |
| Τροχιακά χαρακτηριστικά Γ | |
|
|
|
| Εκκεντρότητα (e): | 0,165 |
| Μεγάλος ημιάξονας (a): | 3,094 AU (462,825 εκατομ.km) |
| Απόσταση περιηλίου (q): | 2,584 AU (386,50 εκατομ. km) |
| Απόσταση αφηλίου (Q): | 3,604 AU (539,15 εκατομ. km) |
| Περίοδος περιφοράς («έτος») (P): | 1987,64 ημέρες |
| Κλίση ως προς την εκλειπτική (i): | 6,43 ° (μοίρες) |
| Μήκος του ανερχόμενου συνδέσμου (Ω): |
127,34 ° |
| Όρισμα του περιηλίου (ω): | 185,91 ° |
| Μέση ανωμαλία (M): | 76,01 ° |
Η Εκάτη (Hekate) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,67. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίτσιγκαν, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη θεά-μάγισσα της ελληνικής μυθολογίας, αλλά το όνομα δόθηκε και ως ανάμνηση της εκατοστής ανακαλύψεως αστεροειδούς, που αντιπροσώπευε, από την ελληνική λέξη «εκατό».
Φυσικά χαρακτηριστικά [Επεξεργασία]
Η μέση διάμετρος της Εκάτης υπολογίσθηκε σε 89 km, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1 τετράκις εκατομμύριο τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Εκάτης εκτιμάται σε 3,3 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής σε 54 m/sec. Μία μόνο επιπρόσθηση αστέρα από την Εκάτη έχει παρατηρηθεί, στις 14 Ιουλίου 2003 από τη Νέα Ζηλανδία.
Ο φασματικός τύπος της Εκάτης είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,192 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 119 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν (μέγιστη -35).
Η Εκάτη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 20 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
| Αστεροειδείς | ||
|---|---|---|
| 99 Δίκη | 100 Εκάτη | 101 Ελένη |
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα 100 Hekate της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |
