Χέρμπερτ Χούνγκερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Χέρμπερτ Χούνγκερ.

Ο Χέρμπερτ Χούνγκερ (1914-2000) ήταν αυστριακός βυζαντινολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χέρμπερτ Χούνγκερ γεννήθηκε το 1914 στη Βιέννη. Σπούδασε κλασική φιλολογία και γερμανική φιλολογία στο πανεπιστήμιο της γενέτειράς του και το 1936 αναγορεύθηκε διδάκτωρ του ίδιο πανεπιστημίου με θέμα τον ρεαλισμό στις τραγωδίες του Ευριπίδη. Από το 1937 μέχρι το 1939 υπηρέτησε στη μέση εκπαίδευση και μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο εργάστηκε ως βιβλιοθηκάριος (1947-1956) και ύστερα ως διευθυντής επιμελητής της συλλογής παπύρων και κωδίκων της Εθνικής Αυστριακής Βιβλιοθήκης. Το 1954 αναγορεύθηκε σε υφηγητή των Βυζαντινών Σπουδών και το 1962 καθηγητής στη νεοϊδρυμένη έδρα Βυζαντινής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Βιέννης, μέχρι το 1987 οπότε έγινε ομότιμος καθηγητής. Από το 1959 είναι μέλος της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών, αντιπρόεδρός της το 1970 και πρόεδρός της από το 1973 μέχρι το 1982. Το χειμερινό εξάμηνο του 1968/1969 υπήρξε επισκέπτης καθηγητής στο Dumbarton Oaks του Χάρβαρντ. Το 1970-1971 κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βιέννης. Από το 1976 μέχρι το 1986 διετέλεσε πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Βυζαντινών Σπουδών. Το 1975 η Ακαδημία των Αθηνών τον συμπεριέλαβε στους ξένους εταίρους της στην Τάξη Γραμμάτων και Καλών Τεχνών, ενώ είναι μέλος και άλλων δεκαεπτά επιστημονικών ακαδημιών. Τρία ελληνικά πανεπιστήμια τον ανακήρυξαν επίτιμο διδάκτορα, της Θεσσαλονίκης (1972), των Αθηνών (1988), των Ιωαννίνων (1996). Επίσης έχει λάβει και το ελληνικό παράσημο του Ανώτατου ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος. Πέθανε στις 10 Ιουλίου του 2000.

Eρευνητικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Tα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εκτείνονται από την φιλολογία την παλαιογραφία και τη διπλωματική μέχρι την ιστορία της τέχνης και του πολιτισμού. Έχει εκδώσει κείμενα (ποιήματα και ελάσσονα έργα του Ιωάννη Χορτασμένου, την Καταμυομαχία του Θόδωρου Πρόδρομου), μελέτησε κείμενα της Βυζαντινής ρητορικής και το ζήτημα της διγλωσσίας (αττικισμός-κοινή απλή) φιλολογική μίμηση της κλασικής αρχαιότητας).

Συγγραφικό έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπήρξε εισηγητής και διευθυντής της σειράς εκδόσεων ιστοριογραφικών πηγών ‘’Corpus Historiae Byzantinae’’ και των σειρών μονογραφιών ‘’ Wienner Byzantinische Studien και Byzantina Vindobonensia, της ιστορικογεωγραφικής σειράς ‘’Τράπεζα-Άτλας Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (Tabula Imperia Byzantini), του ‘’Προσωπογραφικού Λεξικού της Παλαιολόγειας περιόδου (Prosopographisches Lexicon der Palaiologenzeit), της σειράς για τα βυζαντινά μολυβδόβουλλα της Αυστρίας (Corpus der Byzantinischen Bleisiegel in Osterreich), της σειράς εικονογραφημένων χειρογράφων (Corpus der Byzantinischen Miniaturem Handschriften). Επίσης διευθυντής των βυζαντινολογικών περιοδικών ‘’Byzantinische Zeitschrift’’ και της ‘’Jahrbuch der osterreichischen Byzantinistik’’. Υπήρξε συντάκτης λημμάτων σε εγκυκλοπαίδειες και λεξικά: Lexicon Fur Theologie und Kirche, Reallexikon zur Byzantinischen Kunst, New Katholic Encyclopeadia.

  • ’’Η Αθήνα στο Βυζάντιο: όνειρο και πραγματικότητα’’ η ομιλία του H.Hunger με αφορμή την αναγόρευση σε επίτιμο διδάκτορα της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών στις 13 Μαΐου 1988, Επίσημοι λόγοι-Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, τομ.29-μέρος β’, Αθήνα, 1992, σελ.841-858
  • Λεξικό ελληνικής και Ρωμακής Μυθολογίας, Βιέννη, 1953
  • Μελέτες για την ελληνική παλαιογραφία, Βιέννη, 1954
  • Ο πνευματικός κόσμος του Βυζαντίου από τον Μέγα Κωνσταντίνο μέχρι την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως, Μπάντεν Μπάντεν, 1958
  • Κατάλογος ελληνικών χειρογράφων Εθνικής Αυστριακής Βιβλιοθήκης, 6τόμοι, Βιέννη, 1961-1994
  • Η λόγια κοσμική λογοτεχνία των Βυζαντινών τομ 3, ελλ.μτφρ. συλλογική, εκδ.Μ.Ι.Ε.Τ, Αθήνα, 1987-1994
  • Ο κόσμος του Βυζαντινού βιβλίου: Γραφή και ανάγνωση στο Βυζάντιο,εκδ.Καρδαμίτσας, Αθήνα, 1995

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αλέξης Σαββίδης, « Χέρμπερτ Χούνγκερ (1914-2000) », Νέα Εστία, τομ. 148, (τ/χ.1727), (Οκτώβριος 2000), σελ.556-559
  • Κωνσταντίνος Μανάφης, « H.Hunger-παρουσίαση της προσωπικότητας και του έργου του με αφορμή την αναγόρευση σε επίτιμο διδάκτορα της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών στις 13 Μαΐου 1988», Επίσημοι λόγοι-Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, τομ.29-μέρος β’, Αθήνα, 1992, σελ.837-840