Φωκάδες

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Νικηφόρος Φωκάς

Η οικογένεια των Φωκάδων είχε την καταγωγή της από την Καππαδοκία, μεγάλη βυζαντινή επαρχία στη Μικρά Ασία. Από αυτή την οικογένεια αναδείχθηκαν πολλοί και άξιοι άνδρες, κυρίως στο στρατιωτικό τομέα. Για μεγάλο διάστημα κατείχαν επάξια σημαντικά αξιώματα στο στρατιωτικό και διοικητικό τομέα, καθορίζοντας τις εξελίξεις στο Βυζαντινή Αυτοκρατορία

Ο Βάρδας Φωκάς ήταν πατέρας του Νικηφόρου, στρατηγός και διοικητής του θέματος Ανατολικών. Ο Νικηφόρος Β΄ Φωκάς έφτασε στο ύπατο αξίωμα του αυτοκράτορα (963-969 μ.Χ.). Όταν πέθανε ο Ρωμανός Β΄, ο Νικηφόρος στέφθηκε αυτοκράτορας, αφού παντρεύτηκε τη σύζυγο του Ρωμανού Θεοφανώ. Ήταν χαρακτήρας που συνδύαζε αρμονικά τη στρατιωτική ικανότητα αφενός, με την χριστιανική απλότητα και μετριοφροσύνη αφετέρου. Άλλστε είχε αποκτήσει μεγάλη πείρα στα στρατιωτικά, λόγω των συνεχών πολέμων εναντίον των Αράβων, από τους οποίους επανέκτησε και την Κρήτη το 961 μ.Χ., και επέκτεινε τα σύνορα του Βυζαντίου πέρα από τον Ευφράτη, μετά από σημαντικές νίκες στην Συρία. Στις επιχειρήσεις για την πολιορκία και την τελική πτώση της Αντιόχειας, συνέβαλλε ο Πέτρος Φωκάς.

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Νικηφόρος υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Βυζαντινούς αυτοκράτορες, μεγαλόπνοος ηγέτης και ένθερμος οραματιστής της παγκόσμιας ακτινοβολίας της αυτοκρατορίας. Ένα καθοριστικό μέτρο σε ό,τι αφορά τα θέματα της εκκλησιαστικής διοίκησης είναι το διάταγμα του 964 μ.Χ. που απαγορεύει την ίδρυση μοναστηριών παρά μόνο σε έρημα μέρη, για παράδειγμα το Άγιο Όρος. Με βάση αυτό το διάταγμα μετατράπηκε σε μονή και η Καρυούπολις, που αποτέλεσε τον βασικότερο άξονα στον εκχριστιανισμό των Σλάβων, βοηθούμενο και με στρατιωτική δύναμη. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης, και οι Φωκάδες, όπως και άλλες βυζαντινές οικογένειες, την εγκατέλειψαν. Ενδιάμεσος σταθμός για μερικούς, και μόνιμη εγκατάσταση για άλλους αποτέλεσε η Μάνη, γενικότερα και η Καρυούπολις.

Και αυτών η συνεισφορά υπήρξε σημαντική όπως φαίνεται απο τα γεγονότα παρακάτω :

  • 1571 Επιστολή σε Ενετούς τον Μάρτιο, Καλαπόθος Φωκάς.
  • 1582 Επιστολή γιά βοήθεια στόν Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄,υπογραφή Καλαπόθος Φωκάς κ.ά.
  • 1612 Επιστολή στόν Δούκας του Νεβέρ, από Πατρίκιο Φωκά κ.ά.
  • 1684 Οι Καρυοπολίτες συμμαχούν με τους Βενετούς (200 οικογένειες, υπογραφές σε υπόμνημα Μοροζίνη μεταξύ άλλων και Φωκάδες).
  • 1687 Φωκάς εθελοντής των Βενετών εναντίον της Πάτρας.
  • 1702 Ενοικιαστής περιοχών Kavalier Toma Focka, Φωκάδες, στην περιοχή Πασσαβά.
  • 1715 Συνάντηση προκρίτων και επισκόπων της Μάνης στήν Καρυούπολη, στό σπίτι του Αντώνη Καβαλλιεράκη Φωκά.
  • 1718 Δολοφονείται ο Κουτήφαρης, πρωτεργάτης της παράδοσης στους Τούρκους, από Αντώνη Καβαλλιεράκη, κ.ά.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ετζέογλου, Ροδονίκη. «Καρυούπολις, μια ερειπωμένη βυζαντινή πόλη». Λακωνικαί Σπουδαί 9 (1988), σσ. 3-60.
  • Κόμης, Κώστας. Πληθυσμοί και οικισμοί της Μάνης, 15ος-19ος αιώνας. Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, 1995.
  • Κουτσιλιέρης, Ανάργυρος. Ιστορία της Μάνης. Αθήνα: Εκδόσεις Παπαδήμα, 1996.