Φρανσουά Βιέτ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Φρανσουά Βιέτ
Francois Viete.jpg
Γέννηση 1540
Βαντέ, Βασίλειο της Γαλλίας
Θάνατος 23 Φεβρουαρίου 1603, 62 ή 63 ετών
Παρίσι
Κατοικία Γαλλία
Εθνικότητα Γαλλική
Ερευνητικός τομέας Άλγεβρα
Γνωστός για Καθιέρωση αλγεβρικού συμβολισμού


Ο Φρανσουά Βιέτ (François Viète, 1540 - 23 Φεβρουαρίου 1603) ήταν Γάλλος μαθηματικός, ο οποίος γεννήθηκε το 1540 και πέθανε το 1603. Αν και οι κύριες σπουδές του ήταν νομικές, αναδείχθηκε στα μαθηματικά και ιδιαίτερα στην άλγεβρα[1].

Κρυπτογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέθοδος υπολογισμού του π από τον Φρανσουά Βιέτ

Το πρώτο του κατόρθωμα ήταν η αποκρυπτογράφηση του ισπανικού κώδικα αλληλογραφίας, που ήταν βασισμένος σε ένα περίπλοκο σύστημα αριθμών και γραμμάτων. Με την πράξη του αυτή βοήθησε σημαντικά τη Γαλλία και τον Ερρίκο Δ΄ στον πόλεμο με την Ισπανία. Συνέγραψε την «Εισαγωγή στην αναλυτική τέχνη» που αποτελεί ένα από τα πρώτα άρτια μνημεία του αλγεβρικού λογισμού.

Αλγεβρικός συμβολισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φρανσουά Βιέτ υπήρξε ο πρώτος μαθηματικός που χρησιμοποίησε σε ευρεία κλίμακα τα γράμματα για να εκφράσει αριθμητικές ποσότητες. Το 1593 κατάφερε να εκφράσει τον αριθμό π με τη βοήθεια ενός απειρογινόμενου και τον υπολόγισε με ακρίβεια εννέα δεκαδικών ψηφίων, βελτιώνοντας έτσι το σχετικό αποτέλεσμα του Αρχιμήδη. Συμπερασματικά ο Βιέτ υπήρξε ο πρώτος που υποκατέστησε στις μαθηματικές του αποδείξεις τις γεωμετρικές κατασκευές με αλγεβρικές διαδικασίες. Ακόμα, γνωστοί έχουν μείνει οι «τύποι του Βιετά», που δίνουν απλές σχέσεις μεταξύ των ριζών ενός πολυωνύμου και των συντελεστών του.

Ο Φρανσουά Βιετ συνεισέφερε σημαντικά στον αλγεβρικό συμβολισμό όταν χρησιμοποίησε για πρώτη φορά φωνήεντα για να παριστάνει τις άγνωστες μεταβλητές και σύμφωνα για τις γνωστές.[2] Επίσης ο Βιετ χρησιμοποιούσε τα ίδια γράμματα για ύψωση σε δύναμη: Α, Α quadratum, A cubum ανοίγοντας τον δρόμο για την επικράτηση των x, x2, x3.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Έθνος 21-1-2009
  2. Howard Eves, Οι μεγάλες στιγμές των Μαθηματικών, σελίδα 150