Φραγκίσκος Β΄ των Δύο Σικελιών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Φραγκίσκος Β΄ των Δύο Σικελιών

Ο Φραγκίσκος Β΄ των Δύο Σικελιών (Francesco II delle Due Sicilie, 16 Ιανουαρίου 1836 - 27 Δεκεμβρίου 1894) ήταν βασιλιάς των Δύο Σικελιών (1859 - 1861).

Ήταν ο μοναδικός γιος και διάδοχος του βασιλιά των δύο Σικελιών Φερδινάνδου Β΄ από τον γάμο του με την πρώτη σύζυγο του Μαρία Χριστίνα της Σαβοΐας, που πέθανε πάνω στη γέννα του. Ο πατέρας του αμέλησε τις σπουδές του και, όταν τον διαδέχθηκε, σε ηλικία 23 ετών αποδείχθηκε βασιλιάς αδύναμου χαρακτήρα, εύκολα επηρεαζόμενος από τη μητριά του Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας, τους ιερείς και την Αυλή.

Νυμφεύτηκε (1859) τη Μαρία Σοφία της Βαυαρίας των Βίτελσμπαχ (μικρή αδελφή της αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Αυστρίας), χωρίς να κατορθώσουν να αποκτήσουν παιδιά. Ως πρωθυπουργό του διόρισε τον Κάρλο Φιλανγκιέρι, τον στρατηγό που πραγματοποίησε τις σημαντικές νίκες κατά του Πεδεμοντίου στη Λομβαρδία. Ο Φιλανγκιέρι προσπάθησε να πείσει τον βασιλιά να δεχτεί την πρόταση του Καμίλο Μπένσο, κόμητος του Καβούρ, για συνεργασία του με το βασίλειο της Σαρδηνίας.

Στις 7 Ιουνίου μια μερίδα των Ελβετών φρουρών εξεγέρθηκε, και ενώ ο ίδιος ο βασιλιάς προσπαθούσε να τους υποσχεθεί ότι θα ικανοποιήσει τα αιτήματα τους, ο στρατηγός Νουντσιάντε τους περικύκλωσε με τον στρατό του και τους κατανίκησε και το βασίλειο έχασε τους καλύτερους υπερασπιστές του. Ο Καβούρ πρότεινε να μοιράσουν τα παπικά εδάφη ανάμεσα στο Πεδεμόντιο και τη Νάπολη, ο Φραγκίσκος φοβήθηκε την ιεροσυλία και αρνήθηκε. Τότε ο Φιλανγκιέρι, βλέποντας ότι η μοναρχία στην Νάπολη κινδύνευε, προσπάθησε να πείσει τον βασιλιά για την παραχώρηση Συντάγματος.

Επέλαση του Γκαριμπάλντι και πτώση του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα επαναστατικά στρατεύματα του Τζουζέπε Γκαριμπάλντι εμπνεύσθηκαν την ανατροπή της δυναστείας των Βουρβόνων από τον Ιταλικό νότο και ετοίμαζαν μια μεγαλειώδη εκστρατεία. Μία συνωμοσία στη Σικελία τιμωρήθηκε με πρωτοφανή αγριότητα, αλλά ο Ροσαλίνο Πίλο και ο Φραντζέσκο Κρίσπι προετοιμάστηκαν να ανοίξουν τις πύλες να υποδεχτούν τον Γκαριμπάλντι, ο οποίος (Μάης 1860) έφτασε στην πόλη Μαρσάλα και κατέκτησε το νησί της Σικελίας με καταπληκτική ευκολία.

Τα γεγονότα έπεισαν τον Φραγκίσκο να καθιερώσει Σύνταγμα, αλλά η προκήρυξη συνοδεύτηκε με σάλο και παραιτήσεις, όπου ο Λιμπόριο Ρομάνο έγινε πρωθυπουργός. Ο Καβούρ έστειλε ναυτική μοίρα να παρακολουθήσει τα γεγονότα, ενώ ο Γκαριμπάλντι διασχίζοντας τα στενά της Μεσσίνα έγινε από όλο τον κόσμο δεκτός ενθουσιωδώς σαν ελευθερωτής.

Στις 6 Σεπτεμβρίου 1860, ο βασιλιάς Φραγκίσκος και η σύζυγος του προ της εισόδου του Γκαριμπάλντι δραπέτευσε από την πόλη. Την άλλη μέρα ο Γκαριμπάλντι εισήλθε στην πόλη και εγκατέστησε επαρχιακή κυβέρνηση. Ο Γαλλικός στόλος αποσύρθηκε και το 1861 ολοκλήρωσε την κατάκτηση της Ιταλίας για λογαριασμό του βασιλιά Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄, καθώς έπεσαν και τα τελευταία φρούρια της Γκαέτα και της Μεσσίνα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Francis II of the Two Sicilies της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).