Φούλκων Δ΄ του Ανζού

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Φούλκων Δ΄ του Ανζού (Foulque IV d'Anjou· 1043 - 1109) ήταν κόμης του Ανζού κατά το διάστημα 1068 - 1109. Υπήρξε νεώτερος γιος του Γοδεφρείδου, κόμη του Γκατινέ (Geoffrey du Gâtinais), και της Ερμενγάνδης του Ανζού (Ermengarde d'Anjou), κόρης του Φούλκωνος Γ΄ του Μαύρου και αδελφής του Γοδεφρείδου Μαρτέλ (Geoffrey Martel), κόμη του Ανζού.

Όταν ο Γοδεφρείδος Μαρτέλ πέθανε χωρίς να αφήσει απογόνους, άφησε το Ανζού στον ανιψιό του, Γοδεφρείδο Γ΄ του Ανζού, μεγαλύτερο αδελφό του Φούλκωνα Δ΄. Ο Φούλκων ήρθε αμέσως σε διαμάχη με τον αδελφό του, ο οποίος αμέσως αποδείχτηκε ανίκανος κυβερνήτης, τον νίκησε και τον αιχμαλώτισε (1067), αλλά μετά από πίεση της εκκλησίας τον απελευθέρωσε. Σύντομα, τα δύο αδέλφια ήρθαν ξανά σε σύγκρουση και ο Φούλκων αιχμαλώτισε για δεύτερη φορά τον αδελφό του, για μεγαλύτερο αυτή τη φορά διάστημα.

Ο Φούλκων προσπάθησε να κερδίσει αμέσως το χαμένο έδαφος, αφού η ανίκανη διακυβέρνηση του αδελφού του έφερε μεγάλες απώλειες για το Ανζού. Προσπάθησε ακόμη να κερδίσει τον έλεγχο των βαρόνων, ενώ ήρθε σε σύγκρουση με τη Νορμανδία για την κυριαρχία του Μαίν και της Βρεττάνης.

Το 1096, έγραψε μία ελλιπή ιστορία για το Ανζού και τους κυβερνήτες του, στην οποία συμπεριλάμβανε και τον εαυτό του, αλλά αμφισβητήθηκε ο ίδιος ως συγγραφέας. Εάν αυτό ισχύει, η ιστορία του Ανζού είναι ένα από τα μεγαλύτερα πρώιμα ιστορικά έργα γραμμένα από το χέρι ενός ευγενούς.

Γάμοι και κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φούλκων παντρεύτηκε πέντε φορές.

  • Την πρώτη φορά με την Χίλντεγκαρντ του Μποζανσί (Hildegarde of Baugency), η οποία πέθανε το 1070. Μαζί της είχε κόρη, την Ερμενγάνδη, που παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Θ΄, κόμη του Πουατού και δούκα της Ακουιτανίας.
  • Μετά τον θάνατο της πρώτης συζύγου του παντρεύτηκε το 1070 την Ερμενγάνδη των Βουρβόνων (Ermengarde de Bourbon), με την οποία χώρισε το 1075. Με αυτήν απέκτησε τον Γοδεφρείδο Δ΄ του Ανζού, με τον οποίο ήταν συμβασιλέας και ο οποίος πέθανε το 1106.
  • Με την τρίτη σύζυγο του, Ορενγάνδη (Aurengarde de Châtelailon), χώρισε το 1180 χωρίς να αποκτήσει απογόνους.
  • Στη συνέχεια παντρεύτηκε τη Βερτράδη του Μονφόρ (Bertrade de Montfort), η οποία τον χώρισε, προκειμένου να παντρευτεί τον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο Α΄ (1092). Με τη Βερτράδη του Μονφόρ απέκτησε τον Φούλκωνα Ε΄ του Ανζού ή Φούλκων των Ιεροσολύμων, που τον διαδέχθηκε.
  • Στην συνέχεια προχώρησε στον πέμπτο και τελευταίο γάμο του με την Μάντη (Mantie), κόρη του Γουόλτερ Α΄ της Βρυέννης, με την οποία χώρισε το 1097.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Fulk IV of Anjou της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).