Φλάβιο Μπριατόρε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Φλάβιο Μπριατόρε στο γκραν-πρι του Μπαχρέιν το 2006.

Ο Φλάβιο Μπριατόρε (Flavio Briatore) είναι Ιταλός επιχειρηματίας και πρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς.

Είναι γνωστός κυρίως για τη δραστηριότητά του στη Φόρμουλα 1 όπου θεωρείτο κάτι σαν «μάγος», αφού δύο φορές είχε μετατρέψει μικρομεσαίες ομάδες σε παγκόσμιες πρωταθλήτριες. Η εμπλοκή του διακόπηκε το 2009 με ποινή αποκλεισμού επ' αόριστον, διότι ένα χρόνο νωρίτερα είχε εξωθήσει οδηγό σε εκούσιο ατύχημα.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπριατόρε γεννήθηκε στο Βερζουόλο της ΒΔ Ιταλίας στις 12 Απριλίου 1950. Σπούδασε τοπογραφία σε τεχνικό λύκειο και αποφοίτησε με τους χειρότερους δυνατούς βαθμούς. Εργάσθηκε για λίγο ως δάσκαλος σκι και άνοιξε δικό του εστιατόριο, το οποίο σύντομα χρεωκόπησε. Εν συνεχεία μετακόμισε στο Κούνεο, όπου συνεταιρίσθηκε με έναν ντόπιο επιχειρηματία. Όμως ο μεν συνεταίρος του ανατινάχθηκε μαζί με το αυτοκίνητό του το 1979, ο δε Μπριατόρε καταδικάστηκε σε τεσσεράμισι χρόνια φυλάκιση για δόλια χρεωκοπία, διέφυγε στις Παρθένους Νήσους και επέστρεψε μόνο όταν του χορηγήθηκε αμνηστία από τις αρχές.

Η επαγγελματική του ανέλιξη ξεκίνησε αμέσως μετά, όταν γνωρίσθηκε με τον εργοστασιάρχη Λουτσιάνο Μπένετον στο χρηματιστήριο του Μιλάνου. Πριν καν κλείσει τα 30 του, ο Μπριατόρε ανέλαβε διευθυντής της εταιρείας ενδυμάτων του Μπένετον στις ΗΠΑ, όπου είχε μόλις ανοίξει τα πρώτα πέντε καταστήματά της.

Αμερική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ακολουθώντας ανορθόδοξες και πολύ επιθετικές επιχειρηματικές μεθόδους, σε μια δεκαετία ο Μπριατόρε αύξησε τα αμερικάνικα καταστήματα της Μπένετον σε οκτακόσια διά της μεθόδου της δικαιοπαροχής. Τμήμα των «πολύ επιθετικών μεθόδων» ήταν κάποιες προκλητικές καμπάνιες που προκάλεσαν μεγάλη αντιπαράθεση κατά τη δεκαετία του '80, σχετικά με το τι επιτρέπεται στη διαφήμιση και τι όχι - ο ίδιος ισχυρίζεται πως το 50% τις θεωρούσε σπουδαίες και το 50% απαίσιες, όμως το σημαντικό είναι πως όλοι μιλούσαν για τη Μπένετον.

Στην Αμερική έγινε πολύ πλούσιος, αφού για κάθε νέο κατάστημα λάμβανε ένα συμφωνημένο ποσοστό από τα δικαιώματα δικαιόχρησης (τα χρήματα που προκατέβαλε ο επίδοξος καταστηματάρχης στη Μπένετον για να εμπορεύεται τα προϊόντα της), αλλά μακροπρόθεσμα η τακτική του δημιούργησε πρόβλημα: τα 800 καταστήματα ήταν πολύ περισσότερα απ' όσα μπορούσε να στηρίξει η αγορά, με αποτέλεσμα να επιβιώσει μόλις το 1/4 από αυτά.

Μπένετον Φόρμουλα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1990 μετατέθηκε στη Μπένετον Φόρμουλα, την ομάδα Φόρμουλα 1 της οικογένειας Μπένετον, αρχικά ως εμπορικός και λίγο αργότερα ως γενικός διευθυντής. Του πιστώνεται ότι εξασφάλισε την υπογραφή του (τότε άσημου) Μίχαελ Σουμάχερ, με τον οποίο η ομάδα κέρδισε τα πρωταθλήματα οδηγών τις σαιζόν 1994 και 1995 και κατασκευαστών το 1995 - τα μοναδικά της ιστορίας της.

Το 1996 ο Σουμάχερ και σχεδόν σύσσωμο το τεχνικό επιτελείο εντάχθηκαν στη Φερράρι, με αποτέλεσμα την επιστροφή της Μπένετον Φόρμουλα στη μετριότητα. Την ίδια εποχή ο Μπριατόρε αγόρασε ένα ποσοστό της Μινάρντι, προσδοκώντας ότι θα το μεταπωλήσει ακριβά σε μια καπνοβιομηχανία που ενδιαφερόταν για την ομάδα - το ρίσκο απέτυχε, αφού η Μινάρντι δεν πωλήθηκε. Το 1997 απολύθηκε από τη Μπένετον, μετά από δεκαεπτά χρόνια παρουσίας στα ηγετικά κλιμάκια του ομίλου.

Renault[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπριατόρε με τα «ρούχα της δουλειάς» (Κίνα, 2008)

Το 1998 προσλήφθηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault ως διευθυντής μιας θυγατρικής της, η οποία κατασκεύαζε κινητήρες για αγωνιστικά μονοθέσια υπό την ονομασία Μεκακρομ και Σουπερτεκ. Δύο χρόνια αργότερα η Renault αποφάσισε να επανασυστήσει την αγωνιστική της ομάδα (είχε προηγηθεί μια απόπειρα με μέτρια αποτελέσματα τις σαιζόν '77 έως '85). Εξαγόρασε τη Μπένετον Φόρμουλα, τοποθέτησε το Φλάβιο Μπριατόρε επικεφαλής της αναδιοργάνωσής της και το 2002 την μετονόμασε σε Renault F1 Team, σηματοδοτώντας την επίσημη επιστροφή της στο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 ως κατασκευάστριας.

Το 2003, ως διευθυντής της Renault Φ1 απέλυσε τον οδηγό Τζένσον Μπάτον για να προωθήσει το νεαρό δοκιμαστή Φερνάντο Αλόνσο. Ακολούθησαν πολύ σκληρές κριτικές για ευνοιοκρατία, αφού ο Αλόνσο ήταν προσωπική του ανακάλυψη και ταυτόχρονα πελάτης του (τού είχε αναθέσει την εκπροσώπησή του), αλλά τα αποτελέσματα τον δικαίωσαν με την κατάκτηση των πρωταθλημάτων οδηγών και κατασκευαστών του 2005 και 2006.

Από τη Renault παραιτήθηκε το Σεπτέμβριο του 2009 λόγω της συμμετοχής του στο Σκάνδαλο Κρασγκέιτ, του οποίου φερόταν ως εμπνευστής. Λίγες μέρες αργότερα, στις 21 Σεπτεμβρίου, η Παγκόσμια Ομοσπονδία Αυτοκίνησης τον απέκλεισε επ' αόριστον από κάθε δραστηριότητα σε διοργανώσεις που τελούν υπό την εποπτεία της.

Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2007 ο Μπριατόρε αγόρασε την αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς μαζί με το φίλο του Μπέρνι Έκλεστοουν, παλαιότερα ιδιοκτήτη της Μπράμπαμ και νυν διαχειριστή των τηλεοπτικών δικαιωμάτων της Φόρμουλα 1. Ανέλαβε πρόεδρος της ΚΠΡ και παραμένει έως σήμερα, αν και η διοργανώτρια αρχή του αγγλικού πρωταθλήματος έχει ξεκινήσει έρευνα μετά το Κρασγκέιτ - σύμφωνα με το καταστατικό της, οι ιδιοκτήτες των συλλόγων πρέπει να είναι αρμόζοντα και σοβαρά πρόσωπα.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Flavio Briatore της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Flavio Briatore της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).