Φερδινάνδος Α΄ της Αραγονίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Φερδινάνδος Α' της Αραγονίας)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Φερδινάνδος Α΄
Ferran d'Antequera al retaule Sancho de Rojas (detall).jpg
Ο Φερδινάνδος Α΄ στέφεται από το βρέφος Ιησούς στην San Benito el Real Valladolid, από τον Juan Rodríguez de Toledo (περ.1410–15), τώρα στο Mουσείο Πράδο, Μαδρίτη
Περίοδος εξουσίας
1380-1416
Προκάτοχος Μαρτίνος Α΄ της Αραγονίας
Διάδοχος Αλφόνσος Ε΄ της Αραγονίας
Οίκος Οίκος Τρασταμάρα
Γέννηση 27 Νοεμβρίου 1380
Μεντίνα ντελ Κάμπο
Θάνατος 2 Απριλίου 1416 (35 ετών)
Πατέρας Ιωάννης Α΄ της Καστίλης
Μητέρα Ελεωνόρα της Αραγονίας
Σύζυγος Ελεωνόρα της Αλμπουκέρκης
Επίγονοι Αλφόνσος Ε΄ της Αραγονίας
Μαρία της Αραγονίας
Ιωάννης Β΄ της Αραγονίας
Ερρίκος της Αραγονίας
Eleanor of Aragon
Πέτρος της Αραγονίας
Sancho of Aragon

Ο Φερδινάνδος Α΄ (στα ισπανικά: Fernando I, στα καταλανικά Ferran I 27 Νοεμβρίου 13802 Απριλίου 1416 στην Ιγουαλάδα της Καταλονίας) γνωστός και ως Φερδινάνδος της Αντεκέρα κι επίσης ο Δίκαιος ή ο Ειλικρινής, ήταν βασιλιάς της Αραγονίας, της Βαλένθια, της Μαγιόρκα, της Σαρδηνίας και (ονομαστικός) της Κορσικής και βασιλιάς της Σικελίας, δούκας (ονομαστικός) των Αθηνών και των Νέων Πατρών, και Κόμης της Βαρκελώνης, της Ρουσιγιόν και της Σερδάνια (1412-1416). Ήταν επίσης αντιβασιλέας του Στέμματος της Καστίλης (1406-1416).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννημένος στη Μεδίνα δελ Κάμπο, ήταν ο νεότερος γιος του βασιλιά Ιωάννη Β΄ της Καστίλης και της Ελεωνόρας της Αραγονίας.

Το 1406, με τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του, βασιλιά Ερρίκου Γ΄ της Καστίλης, ο Φερδινάνδος αρνήθηκε το Καστιλιανό στέμμα και αντί γι' αυτό, με τη χήρα του Ερρίκου Αικατερίνη του Λάνκαστερ, έγινε συναντιβασιλέας κατά την ανηλικιότητα του ανιψιού του Ιωάννη Β΄ της Καστίλης. Υπ' αυτήν του την ιδιότητα διακρίθηκε για τη συνετή διοίκησή του στα εγχώρια ζητήματα.

Σε έναν πόλεμο με το Μουσουλμανικό βασίλειο της Γρανάδα, κατέκτησε την πόλη της Αντεκουέρα (1410), όθεν και το επωνύμιο του.

Μετά τον εκ μητρός θείο του Φερδινάνδου, ο βασιλιάς Μαρτίνος Α΄ της Αραγονίας (Μαρτίνος Β΄ της Σικελίας), πέθανε χωρίς επιζώντες νόμιμους απογόνους, και ο Φερδινάνδος επιλέχθηκε ως βασιλιάς της Αραγονίας το 1412 για να τον διαδεχθεί στον Συμβιβασμό του Κάσπε. Ο άλλος υποψήφιος, κόμης Ιάκωβος Β΄ του Ουρζέλ (βλέπε κόμητες του Ουρζέλ), εξεγέρθηκε και ο Φερδινάνδος διέλυσε την κομητεία του Ουρζέλ το 1413.

Τμήμα από τον τάφο του Φερδινάνδου Α΄ της Αραγονίας, από τον Περέ Ολλέρ

Ο Φερδινάνδος δημιούργησε τον τίτλο του πρίγκιπα της Ζιρόνα για τον διάδοχο του Στέμματος της Αραγονίας στις 19 Φεβρουαρίου 1416.

Η πιο σημαντική πργματποίηση της σύντομης βασιλείας του ήταν η συμφωνία του το 1416 να εκθρονίσει τον αντιπάπα Βενέδικτο ΙΓ΄, βοηθώντας έκτοτε να τελειώσει το Δυτικό Σχίσμα, το οποία διαίρεσε τη Δυτική Εκκλησία για σχεδόν 40 έτη.

Έχει ταφεί στο αραγονικό βασιλικό πάνθεον του μοναστηριού της Πομπλέτ, σε έναν μεγαλοπρεπή τάφο κατασλευασμένο από τον γιο του Αλφόνσο στον Περέ Ολλέρ το 1417.

Ο Ιταλός ουμανιστής Λορέντσο Βάλλα έγραψε μια επίσημη βιογραφία του Φερδινάνδου (Historiarum Ferdinandi regis Aragonum libri sex).

Οικογένεια και παιδιά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1393 ο Φερδινάνδος νυμφεύθηκε την Ελεωνόρα της Αλμπουκέρκης (1374-1435). Έκαναν επτά παιδιά:

Βλέπε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περαιτέρω βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]