Φερδινάνδος Α΄ της Αραγονίας
Ο Φερδινάνδος Α΄ στέφεται από το βρέφος Ιησούς στην San Benito el Real Valladolid, από τον Juan Rodríguez de Toledo (περ.1410–15), τώρα στο Mουσείο Πράδο, Μαδρίτη |
|
| Βασιλιάς της Αραγονίας, της Σικελίας, της Νάπολης και της Βαλένθια | |
|---|---|
| Περίοδος εξουσίας | |
| 1380-1416 | |
| Προκάτοχος | Μαρτίνος Α΄ της Αραγονίας |
| Διάδοχος | Αλφόνσος Ε΄ της Αραγονίας |
| Σύζυγος | Ελεωνόρα της Αλμπουκέρκης |
| Επίγονοι | Αλφόνσος Ε΄ της Αραγονίας Μαρία της Αραγονίας Ιωάννης Β΄ της Αραγονίας Ερρίκος της Αραγονίας Eleanor of Aragon Πέτρος της Αραγονίας Sancho of Aragon |
| Βασιλικός Οίκος | Οίκος Τρασταμάρα |
| Πατέρας | Ιωάννης Α΄ της Καστίλης |
| Μητέρα | Ελεωνόρα της Αραγονίας |
| Γέννηση | 27 Νοεμβρίου 1380 Μεντίνα ντελ Κάμπο |
| Θάνατος | 2 Απριλίου 1416 (35 ετών) |
Ο Φερδινάνδος Α΄ (Ισπανικά: Fernando I, 27 Νοεμβρίου 1380 – 2 Απριλίου 1416 στην Ιγκουαλάντα, Καταλονία) ονομάζεται της Αντεκουέρα και επίσης ο Δίκαιος ή ο Ειλικρινής) ήταν βασιλιάς της Αραγονίας, της Βαλένθια, της Μαγιόρκα, της Σαρδηνίας και (ονομαστικός) της Κορσικής και βασιλιάς της Σικελίας, δούκας (ονομαστικός) των Αθηνών και των Νέων Πατρών, και Κόμης της Βαρκελώνης, της Ρουσιγιόν και της Σερδάνια (1412-1416). Ήταν επίσης αντιβασιλέας του Στέμματος της Καστίλης (1406-1416).
Πίνακας περιεχομένων |
Βιογραφία [Επεξεργασία]
Γεννημένος στη Μεντίνα ντελ Κάμπο, ήταν ο νεότερος γιος του βασιλιά Ιωάννη Β΄ της Καστίλης και της Ελεωνόρας της Αραγονίας.
Το 1406, με τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του, βασιλιά Ερρίκου Γ΄ της Καστίλης, ο Φερδινάνδος αρνήθηκε το Καστιλιανό στέμμα και αντί γι' αυτό, με τη χήρα του Ερρίκου Αικατερίνη του Λάνκαστερ, έγινε συναντιβασιλέας κατά την ανηλικιότητα του ανιψιού του Ιωάννη Β΄ της Καστίλης. Υπ' αυτήν του την ιδιότητα διακρίθηκε για τη συνετή διοίκησή του στα εγχώρια ζητήματα.
Σε έναν πόλεμο με το Μουσουλμανικό βασίλειο της Γρανάδα, κατέκτησε την πόλη της Αντεκουέρα (1410), όθεν και το επωνύμιο του.
Μετά τον εκ μητρός θείο του Φερδινάνδου, ο βασιλιάς Μαρτίνος Α΄ της Αραγονίας (Μαρτίνος Β΄ της Σικελίας), πέθανε χωρίς επιζώντες νόμιμους απογόνους, και ο Φερδινάνδος επιλέχθηκε ως βασιλιάς της Αραγονίας το 1412 για να τον διαδεχθεί στον Συμβιβασμό του Κάσπε. Ο άλλος υποψήφιος, κόμης Ιάκωβος Β΄ του Ουργκέλ (βλέπε κόμητες του Ουργκέλ), εξεγέρθηκε και ο Φερδινάνδος διέλυσε την κομητεία του Ουργκέλ το 1413.
Ο Φερδινάνδος δημιούργησε τον τίτλο του πρίγκιπα της Γένοβας για τον διάδοχο του Στέμματος της Αραγονίας στις 19 Φεβρουαρίου 1416.
Η πιο σημαντική πργματποίηση της σύντομης βασιλείας του ήταν η συμφωνία του το 1416 να εκθρονίσει τον αντιπάπα Βενέδικτο ΙΓ΄, βοηθώντας έκτοτε να τελειώσει το Δυτικό Σχίσμα, το οποία διαίρεσε τη Δυτική Εκκλησία για σχεδόν 40 έτη.
Έχει ταφεί στο Αραγονικό βασιλικό πάνθεον του μοναστηριού της Πομπλέτ, σε έναν μεγαλοπρεπή τάφο κατασλευασμένο από τον γιο του Αλφόνσο στον Περέ Ολλέρ το 1417.
Ο Ιταλός ουμανιστής Λορέντσο Βάλλα έγραψε μια επίσημη βιογραφία του Φερδινάνδου (Historiarum Ferdinandi regis Aragonum libri sex).
Οικογένεια και παιδιά [Επεξεργασία]
Το 1393 ο Φερδινάνδος νυμφεύθηκε την Ελεωνόρα της Αλμπουκέρκης (1374-1435). Έκαναν επτά παιδιά:
- Αλφόνσος Ε΄ της Αραγονίας (1396-1458), βασιλιάς της Αραγονίας, της Σικελίας και της της Νάπολης
- Μαρία της Αραγονίας, (1396-1445), βασίλισσα της Καστίλης, πρώτη σύζυγος του Ιωάννη Β΄ της Καστίλης
- Ιωάννης Β΄ της Αραγονίας (1398-1479)
- Ερρίκος της Αραγονίας (περ. 1400-1445), δούκας της Βιγένα, κόκης της Αλμπουκέρκης και του Εμπουρίες, λόρδος του Σογκόρμπ, καθώς και μέγας μάγιστρος της στρατιωτικού Τάγματος του Σαντιάγο
- Ελεωνόρα της Αραγονίας (1402-1445), βασίλισσα της Πορτογαλίας, σύζυγο του Εδουάρδου Α΄ της Πορτογαλίας
- Πέτρος της Αραγονίας (1406-1438), κόμης της Αλμπουκέρκης και δούκας του Νότο
- Σάντσο της Αραγονίας (1410-1416)
Βλέπε επίσης [Επεξεργασία]
Περαιτέρω βιβλιογραφία [Επεξεργασία]
- J. N Hillgarth, The Spanish Kingdoms. ISBN 0-19-822531-8
- T. N. Bisson, The Medieval Crown of Aragon. ISBN 0-19-820236-9
Εξωτερικοί σύνδεσμοι [Επεξεργασία]
- Ferdinand I of Catalonia-Aragon in the Catalan Hyperencyclopaedia
- H. J. Chaytor, A History of Aragon and Catalonia, ch. 14, "The 'Compromise' of Caspe".
- La Monarquía Hispánica: Fernando I el de Antequera (1412-1416) (in Spanish)
- Article of Francesca Español Bertran on his tomb in Poblet (in Spanish)